Ziek of Gezond

Ziekte of goede gezondheid: u beslist!

Het zou kunnen dat u nu wat ongemakkelijk op uw stoel zit, en protesteert… Want voor die vicieuze cirkel van ziekte hebt u niet gekozen. Als u kon kiezen, zou het er allemaal heel anders uitzien ! En toch zou het mooi zijn, indien u nog even verder leest en de argumenten bestudeert die mogelijk een oplossing zijn om uit deze cirkel te ontsnappen. Daar is niet alleen de kennis, maar ook moed voor nodig. 

Miljoenen voelen zich ziek en ellendig en gaan van kwaad naar erger. Ze vertrouwen erop dat professionelen erover waken dat hun gezondheid maximaal gegarandeerd wordt. Maar kan dat?Een nauwkeurig onderzoek van de feiten onthult dat sommigen ervoor kiezen ongezond te zijn. Hoe zit het met u?

Ronkende titels kijken u aan : “Loop er 30 kilo af in acht weken” – “10 eenvoudige manieren om kanker te voorkomen” – “Een supplement dat uw verkoudheid de pas afsnijdt!” Alle informatie die nodig is om een ​​gezond leven te leiden, vindt u in boeken, internethulpsites en tijdschriftartikelen, maar toch lijden miljoenen mensen aan zwaarlijvigheid, hartaandoeningen, kanker, diabetes, artritis, ontstekingen en andere kwalen. Jammer genoeg schijnt veel van de beschikbare informatie elkaar tegen te spreken, afhankelijk van wie het schreef of naar welke aankoop de advertentie u wil leiden. 

Gezond blijven en worden lijkt een mysterie en daarom vragen we ons af waarom we hoegenaamd ziek worden?

Als het op gezondheid aankomt, heeft alles wat u doet een effect – goed of slecht. Zo simpel is het. Voedselkeuze, hoeveelheid, tijdstip, bereiding, combinatie, lichaamsbeweging, ademhaling, waterverbruik en slaapgewoonten hebben allemaal een bijdrage aan het resultaat, ook al merkt u hun directe of individuele invloed niet.

Over het algemeen is het menselijk lichaam een ​​ongelooflijke machine die veel misbruik kan verdragen, anders zouden we ons eerste levensjaar al niet overleven. We hebben geleerd het uit te dagen, het zijn elementaire behoeften te ontzeggen, het uit te putten en het te verhinderen om te recupereren. Maar als een wonder spartelt dat lichaam dat wil leven er altijd weer door, zodat we het normaal vinden dat het lichaam zich herstelt, ook als we het ongenadig martelen. Maar naarmate men ouder wordt, en onze recuperatiekrachten verzwakken, en onze reserves aan mineralen en enzymen beginnen af te brokkelen, begint het misbruik door te wegen. Jarenlang overdaad aan leeg voedsel en gebrek aan activiteit en gebrek aan herstellende slaap en zoveel meer essentiële factoren die we ons lichaam ontzeggen, kunnen hun sporen getrokken hebben en al vroeg in het leven aangeven welke richting we uitgaan. Uiteindelijk  tekent het zich af in zwaarlijvigheid, acute ziekte, chronische ziekte, kanker, huidproblemen, slaapstoornissen, enz. Dit zijn effecten van beslissingen die u eerder hebt genomen. 

Noem iets – wat dan ook – in uw leven dat geen direct gevolg was van een keuze. Zelfs de keuze om iets niet te doen, is een beslissing die effect heeft. U was vermoeid en u koos ervoor om niet te rusten, maar in plaats daarvan rookte u nog een sigaret, slurpte u nog een bakje koffie, of sabbelde u een vettig taartje naar binnen… Of u wist zich op te peppen door hevige muziek en andere zenuwagitatie. Luisteren naar het lichaam? Nee, dat niet. 

Over het algemeen leven mensen die verstandige beslissingen nemen een rijker leven. Het is natuurlijk mogelijk dat u het maar saai vindt om al die regeltjes op te volgen, dat u zich daarvoor allerlei pleziertjes moet ontzeggen… Want het is zo leuk om twee uur ’s nachts; het is zo gezellig om samen nog een fles wijn te ontkurken, en wat kunt u ervan genieten om al die exotische gerechten te ontdekken. Het is een investering om beslissingen te nemen die gericht zijn op het behoud van een goede gezondheid en risico’s te vermijden.

Dan zijn er aan de andere kant die het allemaal niets vinden. Wat men eet, hoe men leeft, het maakt allemaal niets uit. Dat gezondheidsgedoe is flauwe kul.  “Ze hebben dat al ondervonden”, of zoals een kennis het verwoordde “Als je te voorzichtig bent, kan je binnenkort nergens meer tegen”. Hij heeft een punt, want als uw lichaam zuiverder wordt, wordt het gevoeliger voor abnormaliteiten en zal het signaleren wanneer u iets doet dat het schade toebrengt, maar is dit een goed of een slecht signaal? Indien de signalen goed zouden werken, zouden we tenminste nog weten wat juist is en wat verkeerd, want dat is voor de meesten al lang niet meer duidelijk.  We hebben wetenschappelijke studies nodig die ons precies vertellen hoeveel % voordeel een bepaalde daad is, voor we beslissen of het nu echt de moeite is om het te doen. Naar het eigen lichaam luisteren zit er niet meer in. Dat is onbetrouwbaar en verschilt van moment tot moment. Trouwens, hoe interpreteert men  de signalen die het lichaam geeft? 

Het is een beeld van de wereld waarin we leven. Het lijkt alsof niets meer vast staat en dat het “ieder zijn waarheid” is. Laat iedereen gerust. De scheppingsorde is niet meer van toepassing. Het credo is “zichzelf zijn”. Ik heb daar veel vragen over, want men is wat men denkt + de som van alle acties. Als iets lang genoeg wordt herhaald, wordt dat een deel van jezelf. Zo ben je.

Terwijl sommige dagelijkse beslissingen routine zijn en ons minimaal beïnvloeden, hebben andere een blijvende impact. Een van de vitale gebieden is gezondheid. Tenzij je succesvol bent in het besturen van dit aspect van je leven, is bijna niets anders van belang. Of u het zich nu realiseert of niet, u maakt de keuze of u een vitale gezondheid wilt genieten of een slechte gezondheid wilt doorstaan.

Dus vind ik het nuttig om de komende weken te wijzen op wat voor een genezer God wel is en hoé Hij vandaag nog steeds geneest. God gaf ons een vrije wil – en dat betekent heel eenvoudig dat je Hem gelooft of niet gelooft, dat je Hem volgt of een andere… en dat is ook op het vlak van gezondheid niet anders.

-wordt vervolgd –

Helden

De Britse verpleegkundige en hervormster van het ziekenhuiswezen Florence Nightingale werd op 12 mei 1820 geboren te Florence.

Florence Nightingale, bekend als de Lady with the Lamp die in de moeilijkste omstandigheden liefdevol gewonde soldaten verzorgde, de “Engel van de gewonden” tijdens de Krimoorlog overleed op 90 jarige leeftijd in Londen (13 augustus 1910).

Het verhaal van Florence Nightingale begint in de jaren veertig van de 19e eeuw in Londen. Ze had alle troeven in handen voor succes in de betere kringen. Ze wilde echter niets te maken hebben met de aristocratie.

Als persoon bleek ze niet altijd de gemakkelijkste te zijn. Ze was veeleisend, ook voor zichzelf. Ze ging recht op haar doel af, ze besloot bijvoorbeeld omwille van haar werk vrijgezel te blijven. Organiseren, delegeren en de juiste mensen weten te benaderen waren sterke kanten van haar. Ze pleitte ervoor om de verpleging als een volwaardig beroep te zien, met hieraan gekoppeld de juiste opleiding, en een passende beloning. Ze zag geen tegenstelling tussen beroep en roeping, en zag de noodzaak om verder te professionaliseren.

Met steun van Queen Victoria heeft ze invloed uitgeoefend op een systematische verbetering van de gezondheidszorg in het Britse leger. Verder heeft ze in miljoenen gezinnen invloed gehad door het overdragen van basisprincipes van huishoudelijke gezondheidsleer en hygiëne. Zij richtte de Britse Rode-Kruisvereniging op en ijverde voor hervormingen in India.

Florence had zich een echt doel in haar leven gesteld: het verplegen van zieken en gewonden. Noem de naam Florence Nightingale en velen krijgen het beeld voor ogen van een vrouw met grote opofferingsgezindheid, die alles wat ze had opgaf om haar roeping te volbrengen. In 1837 (ze was toen 16 jaar oud) schreef ze in haar dagboek: „God sprak tot mij en heeft mij tot Zijn dienst geroepen.” Haar familie protesteerde heftig tegen haar keuze om trainingen voor verpleegster in Duitsland en Frankrijk te volgen. „Zou je schande over onze familie brengen door werk te verrichten dat alleen de laagste klasse doet”, reageerde Nightingale’s familie. Voor de 19de eeuw bestonden er geen verpleegsters, wel vroedvrouwen die hielpen bij bevallingen. Verplegen was in deze tijd vrouwenwerk. Een zieke werd thuis verzorgd.

In 1851 verbleef zij enige tijd bij de Fliedners en ook in Parijs bij nonnen. Zo werd ze, zij het nog primitief, opgeleid tot ziekenverpleegster. Dat gaat allemaal niet gemakkelijk. Van een dame in die tijd werd immers verwacht dat ze huwde en een trouwe echtgenoot en moeder wordt. Daar heeft Florence geen zin in. Ze krijgt ruzie met haar ouders, maar laat zich niet van de wijs brengen. Ze wil en ze zal iets doen aan de erbarmelijke ziekenverpleging.

Ze begon met zich te oriënteren op de toestand in de grote ziekenhuizen in Engeland. En later ook in andere landen. Ze verzamelde een enorme hoeveelheid gegevens over sterfte, ziekte en leefbaarheid in de ziekenhuizen. Die gegevens zet ze om in grafieken en statistieken en dat worden haar wapens om de onhygiënische toestanden te lijf te gaan. Hiermee is Florence een van de eerste statistici geworden!

Omstreeks 1850 ontwierp ze een beroepscode voor verpleegsters. Ze ging daarbij uit van de eed van Hippocrates. Volgens Florence Nightingale was het belangrijk om de patiënt ook psychisch, sociaal en geestelijk te ondersteunen.

Dat bracht ze tijdens de periode van 1854 tot 1856 in de barakken van de Selimiye-kazerne volop in de praktijk.

Toen in 1854, tijdens de Krimoorlog, W.H. Russell, de correspondent van The Times, de mensonterende toestanden van de zieke en gewonde Britse soldaten aan het front aan de kaak stelde, bood deze toen 34-jarige verpleegster haar diensten aan. -Het klinkt ongelooflijk, maar Florence Nightingale, leed waarschijnlijk vanaf haar vijfendertigste aan Myalgische encephalomyelitis (ME), ook wel het chronische moeheidsyndroom genoemd (Bron tvV, 22 april 1995) Ze zorgde voor een waskamer, voor leesruimtes, cursussen, diverse vormen van recreatie, een banksysteem zodat soldaten hun soldij konden opsparen in plaats van het aan vreemde vrouwen en drank te verspillen, en een systeem om correspondentie tussen de soldaat en de familie thuis mogelijk te maken. Kort gezegd noemde men Nightingale wel de diëtiste, bankierster, wasvrouw, distributeur, onderwijzeres, sociaal werkster, beroepsadviseuse, therapeute, directrice van het ziekenhuis, hoofdverpleegkundige, administratrice, hygiëne-specialiste en verpleegster van de Selimiye-barakken.

Ze overleefde een zware koortsaanval en zette haar werk voort tot het einde van de oorlog. Onder haar leiding halveerde het sterftecijfer aan allerlei ziekten onder de soldaten.

In 1859 schreef zij het boek Notes on Nursing, waarmee ze een begin maakte met het ontwikkelen van een theoretisch raamwerk voor verplegende.

Florence Nightingale concludeerde dat muziek een positieve invloed heeft op ziekte. In klinische studies werd muziek gebruikt (in WO II) als ondersteuning van revaliderende en getraumatiseerde soldaten.

Florence Nightingale in Notes on Nursing (1860) :

“Het is belangrijk bevindingen te documenteren over de patiënt en over de zorgverlening.”

In 1864 stichtte zij een verpleegstersschool die verbonden was aan het Londense St. Thomas Hospital. Hiermee wilde zij ook voor vrouwen een mogelijkheid bieden een goed betaalde loopbaan te volgen. The Royal Society for the Promotion of Health werd in 1876 opgericht door onder andere E. Chadwick en Florence Nightingale.

Het grootste Britse multidisciplinaire instituut richtte zich op de volksgezondheid en had als doel de kennis over gezondheid wereldwijd te bevorderen en te verspreiden door onderwijs, communicatie en wetenschappelijk onderzoek. Op die manier stond een vrouw aan de basis van grote medische hervormingen.

Reuma natuurlijk genezen

Reuma heeft vele oorzaken. Bepaalde vormen hebben typisch met de stofwisseling te maken en er bestaat een direct verband met de voeding, zoals duidelijk aangetoond bij jicht. In dit geval kan een maaltijd met een overvloed aan zure afval (te veel eiwitten en alcohol) bij bepaalde personen een aanval uitlokken. Het teveel aan zuren zal een vaste vorm aannemen en zich als zure kristallen in bepaalde gewrichten afzetten, wat leidt tot scherpe pijnen met zwelling en roodheid van het gewricht. Het nemen van ontstekingsremmende middelen maakt over het algemeen binnen enkele dagen een einde aan de crisis, maar bij de minste overdaad qua voeding valt een nieuwe acute aanval te verwachten. Buiten deze acute episodes, die zich meestal voordoen aan de dikke teen doch ook andere gewrichten kan aantasten, kan het zuurder worden van de weefsels ook minder pijnlijke vormen aannemen en zich uiten via chronische pijnen. Dit overschot aan zuren kan op lange termijn tot beschadiging van de getroffen gewrichten leiden. Ook chronische rugpijnen kunnen het gevolg zijn. Meestal geeft dit ochtendlijke rugpijnen die de slaper wekken en dwingen van positie te veranderen of zelfs op te staan. Deze pijnlijke ochtendstijfheid gaat meestal voorbij na een tijdje bewegen.

Er zijn ook vormen van reuma waar andere mechanismen aan de basis liggen, doch bij alle reumapatiënten vinden we steeds een toestand van verzuring, die bijdraagt tot het versterken van de pijnlijke gewrichtsverschijnselen. Door middel van een aangepaste voeding en het gebruik van alkaliserende zouten kan de pijn en de duur van de ochtendstijfheid verminderd worden.

Eén zaak is zeker, de meeste reumapatiënten reageren gunstig op het overschakelen naar een gezondere levensstijl en voeding. Bijna iedereen in onze samenleving is in een toestand van weefselverzuring, hoofdzakelijk te wijten aan een verkeerd voedingspatroon. Ook vegetariërs kunnen hieraan lijden als ze teveel graanproducten, rijst, noten en soja in verhouding tot groenten en fruit gebruiken. 

Weefselverzuring opent de weg naar de meest uiteenlopende gezondheidsproblemen en het moet voor iedereen die iets om zijn gezondheid geeft een constante bekommernis zijn deze toestand te corrigeren. Over het algemeen moeten groenten, en in het bijzonder de groene groenten gezien worden als de beste ontzuurders van het lichaam. 

We hebben het vroeger gehad over zuiveringskuren en de noodzaak om ons lichaam te ontgiften. We hebben altijd de vage term “gifstoffen” of toxines gebruikt, zonder er verder op in te gaan waaruit deze gifstoffen bestonden. De reden hiertoe is dat het verzamelnamen zijn voor een verscheidenheid aan stoffen die schadelijk of gevaarlijk zijn voor onze gezondheid en die dienen verwijderd. Voorbeelden hiervan zijn de natuurlijke afvalstoffen van onze stofwisseling zoals koolstofdioxide en urinezuur en de onnatuurlijke gifstoffen zoals pesticiden en insecticiden die we via de voeding binnen krijgen. Vandaag belichten we het probleem van het zuur basen evenwicht en bekijken hoe het komt dat er teveel zuren in ons lichaam kan ontstaan en hoe deze een verwoesting in ons lichaam kunnen aanbrengen. We bekijken ook wat we kunnen doen om een toestand van verzuring te corrigeren.

Als we over zuren en basen spreken, spreken we over scheikunde. We kunnen er niet omheen eerst enkele principes van de scheikunde uit te leggen, al zijn deze misschien een beetje saai.

Het al dan niet verzurend effect van een voedingsmiddel op ons lichaam heeft niets te maken met de smaak. Citroen bv smaakt voor ons zuur doch heeft een ontzurende werking, terwijl witte rijst bij voorbeeld een verzurend voedingsmiddel is. Verzurende voedingsmiddelen smaken niet zuur maar de vertering ervan levert zuren op.

Het regelen van het zuur basen evenwicht gebeurt door verschillende organen en orgaansystemen:

  • de spijsverteringsorganen
  • het bloed
  • het bindweefsel
  • de lever

De eliminatie van waterstofionen gebeurt ter hoogte van 3 goed gespecialiseerde oppervlakken:

  • de longen : lozing van koolstofdioxide
  • de nieren : de productie van zure urine
  • de huid : de productie van zuur zweet

Het zuur basen evenwicht kan verbroken worden, ofwel doordat de eliminatiewegen onvoldoende worden, bij voorbeeld door ademhalings- of nierinsufficiëntie, ofwel door een te grote productie van waterstofionen, zoals dit bij voorbeeld bij suikerziekte gebeurt, ofwel door een langdurig gebrek aan mineralen en ontzurende voedingsmiddelen.

Onze opslagplaatsen voor basische mineralen zijn:

  • onze beenderstelsel
  • onze tanden
  • haren en nagels
  • kraakbeen en pezen
  • het bloed

Met deze achtergrond begrijpen we, dat bij te verzurende voeding (en levenswijze) de basis wordt gelegd voor chronische ziekten en verzuringsziekte nummer één is de groep van reumatische ziekten.