Oud of Nieuw

Is het Oude Testament ook vandaag nog geldig? 

Het zou kunnen dat je daar direct een antwoord op klaar hebt, maar het is jaren terug, ik was nog maar een groentje in het bijbellezen en het begrijpen van het woord van God, en zag met ontzag op naar mensen die het allemaal zoveel beter hadden bestudeerd. Uit die tijd herinner ik me onder andere een gesprek waarin God werd voorgesteld als “veranderd”. Volgens de brave man was de God van het Oude Testament tiranniek, onderdrukkend, wettisch. Met de komst van Jezus, kwam een milder en genadiger karakter aan het licht en werd de liefde gepredikt en werd er aandacht gegeven aan de noden van de mensen. Hij zag het oude testament als een afgesloten hoofdstuk in een godsdienstige ontwikkeling. Het oude was voorbij, het was nu tijd voor het nieuwe. Het Oude Testament las hij niet meer. Dat was misschien nuttig voor de geschiedenis, maar we moeten ons focussen op Jezus en de verlossing die Hij aanbiedt. Tot daar de herinnering van dat gesprek. Al die jaren heb ik gedacht aan die dag en aan die trieste kijk op God, op Jezus, op het geloof… Gelukkig waren er ook andere mensen die het oude Testament niet afschrijven, maar het gebruiken waar mogelijk, als een educatief instrument. Veel christenen beweren dat ze het Oude Testament hoog inschatten. Toch wordt het eerste deel van de Bijbel herleid tot verhaaltjes voor kinderen voor het slapengaan. Denk aan David en Goliath, Simson en Delila, Jona en de walvis, Daniël in de leeuwenkuil en andere gekende verhalen. Sommigen nemen bij momenten hun toevlucht tot de Psalmen – voor troost in moeilijke tijden – maar negeren de overgrote meerderheid van de rest van de eerste 39 boeken van de Bijbel. 

Velen binnen en buiten religieuze kringen vragen zelfs luidop af of verhalen uit Genesis zoals de Schepping, met Adam en Eva in de Hof van Eden (hoofdstuk 2), een wereldwijde zondvloed van Noach (hoofdstukken 6-7) en de verwoesting van de steden Sodom en Gomorra (hoofdstuk 19) echt kunnen gebeurd zijn, en plaatsen ze in een symbolisch pakket – zeker niet letterlijk.

Het scheppingsverhaal waarmee het Oude Testament begint, is een voorbeeld van een belangrijke start van het door God geïnspireerde verslag van de geschiedenis dat door het hedendaagse christendom vervaagd is. Omdat “er wel iets moet zijn geweest en om God nog enige plaats te geven” worden evolutionaire concepten gecombineerd met het bijbelse verhaal om een ​​in mensenogen meer acceptabele versie van de oorsprong van de mensheid te creëren. Hier schuilt een gevaar in: als het Oude Testament zomaar in diskrediet kan worden gebracht, brengt men ook de rest van de Bijbel aan het wankelen als de standaard voor onze kennis en als openbaring van God. Bovendien als het verslag van de schepping en de zondeval en de eraan gekoppelde consequenties en beloften wegvallen, waar is dan de verbinding met de rest? welke rol kan Jezus dan nog spelen?

Sommige Bijbelvertalingen bevatten zelfs alleen het Nieuwe Testament, waardoor het voor de lezers gemakkelijker wordt om zich te concentreren op de “belangrijkere” elementen van Gods Plan. De waarheid is, dat het Plan weggelaten is en dat Jezus zomaar ineens op het toneel komt. Veel kerken leren dat Gods Wet is afgeschaft en dat gelovigen zich alleen maar hoeven te concentreren op het Nieuwe Verbond van ‘liefde, barmhartigheid en het offer van Christus’.

Wat komt er in je op als je aan het Oude Testament denkt? Verwarrende verhalen over geweld, overspel en ellenlange geslachtsregisters? Lange historische verslagen van oude rechters en koningen, strenge burgerlijke wetten en mysterieuze profetieën?

Een artikel met de titel ‘Why I Still Love the Old Testament’ uit Relevant, een niet-confessioneel religieus tijdschrift, vatte de strijd om het Oude Testament te begrijpen samen: ‘Een oude vriend van mij, een predikant, vertelde dat 70 procent van Evangelische preken zijn ontleend aan het Nieuwe Testament. Of dit een bewezen feit, anekdotisch of onderbuikgevoel is, heb ik nooit geweten, maar het klinkt niet onwaarschijnlijk. Vooral in de afgelopen jaren, waarin het Oude Testament zo streng onder de loep is genomen, is het volkomen begrijpelijk dat predikanten neigen naar het zachte gezoem van de brieven van Paulus en de leringen van Christus. De rest van ons zeker wel.”

Onder het subkopje ‘De mysterieuze God’ schrijft de auteur: ‘Van alle redenen om het Oude Testament te vermijden, is dit de meest overtuigende. Zonder er woorden aan vuil te maken, is de God van de rondzwervende Hebreeën en de vurige profeten verwarrend.”

Ironisch genoeg besluit de schrijver het artikel door de lezers aan te moedigen het Oude Testament te bestuderen – een gedeelte van de Bijbel dat hij verwarrend noemde!

Deze persoon staat niet alleen in zijn kijk op het grootste deel van de Bijbel. In plaats van het geheel te negeren, lezen velen selectief bepaalde delen van het Oude Testament, waarbij ze de profeten en Levitische wetten vermijden en vasthouden aan de Psalmen en Spreuken.

Dit alles laat je misschien afvragen hoe God – het Wezen dat zei: “De woorden van de HEERE zijn reine woorden, als zilver gelouterd in een aarden smeltkroes, gezuiverd zevenmaal.” (Ps. 12:7) – echt wil dat je het Oude Testament bekijkt.

wist je dat één derde van het nieuwe Testament letterlijke aanhalingen zijn van woorden uit het oude Testament. Het leek voor de schrijvers van het Nieuwe Testament toch belangrijk om hun woorden te plaatsen op de openbaringen van God uit de oude geschriften. In de nieuwe edities van HouVast gaan we in op Gods Plan voor de eeuwigheid en beginnen nu met Waarom God de mens schiep.