“Ieder oor was gespitst en ieder oog was gericht op zijn gelaat toen Hij antwoordde: „Gij hebt het gezegd.“ Een hemels licht scheen zijn bleek gelaat te verlichten toen Hij eraan toevoegde: „Doch Ik zeg u: Van nu aan zult gij de Zoon des mensen zien, gezeten aan de rechterhand der Macht en komende op de wolken des hemels.”
Voor een ogenblik flitste de goddelijkheid van Christus door zijn menselijke gedaante. De hogepriester sidderde voor de doordringende ogen van de Heiland. Deze schenen zijn verborgen gedachten te lezen en in zijn hart te branden. Nooit vergat hij die onderzoekende blik van de vervolgde Zoon van God.
„Van nu aan,” zei Jezus, „zult gij de Zoon des mensen zien, gezeten aan de rechterhand der Macht en komende op de wolken des hemels.” Met deze woorden gaf Christus een beeld van het tegenovergestelde van wat nu plaatsvond. Hij, de Heer van leven en heerlijkheid, zou zitten aan Gods rechterhand. Hij zou richten over de gehele aarde en op zijn uitspraak was geen beroep mogelijk. Dan zou alles wat verborgen is, in het licht van Gods aangezicht worden gebracht en iedereen zou geoordeeld worden naar hetgeen hij had gedaan.
De woorden van Christus deden de hogepriester opschrikken. De gedachte dat er een opstanding der doden zou zijn, als iedereen voor Gods rechterstoel zou staan om loon naar werken te ontvangen was voor Kajafas een verschrikking. Hij wilde niet geloven dat hij in een later leven naar zijn werken zou worden geoordeeld. In gedachten zag hij in panorama de gebeurtenissen bij het laatste oordeel. Gedurende een ogenblik zag hij het angstwekkend schouwspel dat de graven hun doden teruggaven met alle geheimen, die naar hij had gehoopt, voor altijd verborgen waren. Gedurende een ogenblik had hij het gevoel dat hij voor de eeuwige Rechter stond wiens oog, dat alles ziet, zijn binnenste las en verborgenheden aan het licht bracht die naar zijn mening voor altijd begraven waren.
Maar dit schouwspel verdween. De woorden van Christus hadden hem, de Saduceeër, diep gekrenkt. Kajafas had de leer van de opstanding, het oordeel en een eeuwig leven geloochend. Zou deze man, die als gevangene voor hem stond, zijn meest geliefkoosde meningen aanvallen? Hij scheurde zijn kleed, zodat alle mensen zijn voorgewende afschuw zouden zien en eiste dat de gevangene zonder meer veroordeeld zou worden wegens godslastering. „Waartoe hebben wij nog getuigen nodig?” zei hij; „zie, nu hebt gij de godslastering gehoord. Wat dunkt u?” En zij allen verklaarden Hem schuldig.
Overtuiging, vermengd met hartstocht bracht Kajafas ertoe zo te handelen. Hij was woedend op zichzelf omdat hij de woorden van Christus geloofde en in plaats van zijn hart te scheuren in een diep besef van de waarheid en te erkennen dat Jezus de Messias was, scheurde hij zijn priestergewaad in vastbesloten verzet. Deze daad was veelbetekenend, zonder dat Kajafas dit inzag. Met deze daad, bestemd om de rechters te beïnvloeden en de veroordeling van Christus te bewerkstelligen had de hogepriester zichzelf veroordeeld. Door Gods wet was hij ongeschikt verklaard voor het priesterschap. Hij had het doodvonnis over zichzelf uitgesproken.
Een hogepriester mocht zijn gewaad niet scheuren. Dit werd door de levitische wet op straffe des doods verboden. De priester mocht onder geen enkele omstandigheid en bij geen enkele gelegenheid zijn klederen scheuren. Bij de joden was het gebruikelijk dat bij de dood van vrienden de klederen werden gescheurd, maar de priesters mochten dit gebruik niet volgen. Christus had dit nadrukkelijk aan Mozes verboden.
citaat uit “De Wens der Eeuwen” – E.G. White
Hoe zit dat eigenlijk met de opstanding? Lees de folderC151A – De Opstanding waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt decompletefolder downloaden onder “Download flyers” in Map 6 – Verlossing & Zending / Download de folder
Dit is de moeilijkste vraag, net als het kiezen van de winnaar van een schoonheidswedstrijd of de beste deelnemer aan een talentenjacht. Er zullen altijd mensen zijn met uiteenlopende meningen.
Het probleem van de verschillende versies gaat ver terug in een verre en turbulente periode in de geschiedenis. Naarmate het christendom zich verspreidde, ontstond de behoefte aan vertalingen van de Heilige Schrift in verschillende talen, naast het Koine, de gangbare taal van die tijd. Een van de eerste vertalingen was in het Syrisch, rond 200 na Christus. Later, in de vijfde eeuw, werd dit de Peshitta, ofwel de ‘eenvoudige’ versie.
Vervolgens ontstond de behoefte aan een Latijnse Bijbel om het Woord van God te brengen naar de grote aantallen mensen in het Romeinse Rijk die deze taal spraken. Rond het midden van de tweede eeuw na Christus verscheen de eerste Latijnse versie, gevolgd door vele andere. Daarna kwam Hiëronymus, die deze Latijnse versies van het Nieuwe Testament herzag (382-405 na Christus) en het Oude Testament van het Hebreeuws naar het Latijn vertaalde. Zijn versie werd bekend als de Vulgaat, die gedurende de hele middeleeuwen de standaardbijbel van de kerk was. Het werd keer op keer gekopieerd en er zouden vandaag de dag meer dan 8000 exemplaren van in Europa bestaan. Sinds het Concilie van Trente (1545-1563) is de Vulgaat de officiële Bijbel van de Katholieke Kerk. Er werden ook vertalingen gemaakt in het Armeens en Gotisch (in de vierde eeuw) en nog een in het Ethiopisch rond 600 na Christus. Er was echter geen volledige vertaling in het Engels tot 1382, toen John Wycliffe de Engelsen de eerste Bijbel in hun eigen taal gaf. Zijn vertaling was handgeschreven en werd gekopieerd en verspreid door zijn volgelingen, de Lollarden.
In 1525 publiceerde William Tyndale het eerste gedrukte Engelse Nieuwe Testament, wat leidde tot felle tegenstand en uiteindelijk de marteldood. Hij werkte met de Griekse tekst van Erasmus en zijn taal was zo mooi dat deze een grote invloed had op latere vertalingen. Men gelooft dat bijna 90 procent van de King James Version van Tyndales hand is.
Er verschenen nu in snel tempo nieuwe Engelse versies. In 1535 verscheen de Coverdale-bijbel, gevolgd door de Mattheüs-bijbel in 1537 en de Tavemer-bijbel in 1539. In datzelfde jaar herzag Coverdale zijn vertaling, die vervolgens onder licentie van koning Hendrik VIII als de Grote Bijbel werd gepubliceerd. Dit was de eerste geautoriseerde versie.
In 1560 werd de Geneefse Bijbel in Zwitserland gedrukt – de eerste die in verzen was verdeeld. Acht jaar later werd de Grote Bijbel herzien en opnieuw uitgegeven als de Bisschoppenbijbel, de tweede geautoriseerde versie.
De katholieke Douay-Reims-versie werd in de loop der jaren, van 1582 tot 1610, uitgebracht en was een vertaling van de Latijnse Vulgaat. Vervolgens werd in 1611 de King James Version gepubliceerd. Deze werd bekend als de Authorized Version omdat het vertaalwerk werd aangemoedigd en gesponsord door koning James I van Engeland. In werkelijkheid was deze versie echter nooit officieel “geautoriseerd” door de staat of de kerk, maar werd slechts aangewezen om in kerken te worden voorgelezen in plaats van de Bisschoppenbijbel.
Gedurende deze periode van intense belangstelling voor Bijbelvertaling, die voorafging aan en samenviel met de Grote Reformatie, verschenen er versies in vele andere talen naast het Engels. De meest opmerkelijke hiervan was de Duitse vertaling van Maarten Luther uit 1522. In geen enkele andere taal zijn er echter zoveel verschillende vertalingen en herzieningen van de Bijbel geweest als in het Engels. Naarmate archeologisch onderzoek steeds meer oude manuscripten aan het licht heeft gebracht, zowel van bijbelse boeken als van seculiere werken die licht werpen op het leven en de gewoonten van de mensen in bijbelse tijden, hebben geleerden zich voortdurend ingespannen om vertalingen te maken die zo goed mogelijk aansluiten bij de oorspronkelijke tekst.
Lees hier de flyer waar u het hele verhaal kunt lezen. 3B – Wat is de Bijbel
In 44 flyers word je vertrouwd gemaakt met de Bijbel en zijn boodschap aan u.
In een eenvoudige taal, maar inhoudsgetrouw beschrijft Maxwell op een enthousiaste manier waarom de Bijbel ook uw bron van licht en kracht kan zijn.
“Salmon was de vader van Boaz, Boaz was de vader van Obed, Obed was de vader van Jesse, en Jesse was de vader van David.” — Ruth 4:21-22 Bethlehem betekent ‘huis [beth] van brood [lechem]’. Tijdens de periode van de rechters werd het ‘Bethlehem in Juda’ genoemd (Rechters 17:7-9) om het te onderscheiden van een ander Bethlehem bij het Meer van Galilea (Jozua 19:15). Hoewel Bethlehem ‘klein was onder de duizenden van Juda’ (Micha 5:2), was het in Gods ogen toen belangrijk.
Boaz was een welgestelde boer in Bethlehem die trouwde met een Moabietische vrouw Ruth. Boaz redde Ruth – en Ruths schoonmoeder Naomi – van de armoede en vestigde een traditie van verlossing in Bethlehem. Boaz was een “Losser”, en verwijst vooruit naar de Verlosser van alle mensen. Boaz en Ruth kregen een zoon, Obed, die een zoon kreeg, Jesse, die op zijn beurt een zoon kreeg, David. Toen het tijd was voor God om een koning te kiezen ter vervanging van Saul, stuurde Hij de profeet Samuel naar Bethlehem om David tot koning te kiezen. Omdat Jozef een afstammeling van David was, reisden hij en Maria naar Bethlehem om zich te laten registreren voor de volkstelling – waar Maria beviel van Jezus. Daarom worden Boaz en Ruth genoemd in de geslachtsregister van Jezus (Matteüs 1:5-6). Bethlehem, het ‘broodhuis’, gaf de wereld het ‘brood des levens’ (Johannes 6:35). Gods hand is altijd aan het werk om Zijn doelen te bereiken. Zijn oog is erop gericht om alle mensen die zich willen laten redden te vinden. En als ze de stap hebben gezet, reikt Hij hen brood (de Bijbel) aan, uit de rijke schatten van de hemel. Elke keer als dan de Bijbel wordt geopend, en Gods licht begint te schijnen, houdt Hij maaltijd met jou en breekt het brood. Het is brood dat wasdom geeft, dat helpt om te groeien in kennis en waarheid. Het stilt je geestelijke honger, geeft je gemeenschap met de Almachtige. “Christus is het ware Brood des Levens, gezonden door God om ons eeuwig leven te schenken. We hebben allemaal Christus nodig als het Brood des Levens voor ons.” — Witness Lee
Denk elke dag aan uw Redder. Hij werd niet alleen geboren in een armoedige stal. Hij leefde, Hij sprak, Hij gaf een voorbeeld. En aan het einde van een leven van goedheid, troost, genezing en overwinning, stierf Hij de dood der misdadigers, met maar één misdaad, dat Hij jou mocht ontmoeten in dat hemelse tehuis, waar de plaats klaargemaakt wordt voor jou. Denk eraan, Hij komt spoedig terug.
In De Andere Krant schreef Sanne Burger op 30 november 2025 een prachtig artikel met een interview met Barbara O’Neill. Die zegt “Ik werk volgens de natuurwetten van gezondheid”. Dat is waar we sinds 1982 zelf met hart en ziel aan gewerkt hebben en de morele plicht dwingt ons om dat te blijven doen, hoe ongemakkelijk het ook voelt om mensen bij de dokter weg te houden. Het is bijna gevaarlijk om dat tegenwoordig te zeggen. Maar we kunnen nu eenmaal niet anders… en hoe ontmoedigend het soms is, zijn er af en toe van die blij makende berichten… bv:
“IK GELOOF DAT HET LICHAAM ONTWORPEN IS OM ZICHZELF TE GENEZEN EN DAT ALTIJD ZAL DOEN ALS HET DE KANS KRIJGT”
Barbara O’Neill heeft sinds 2019 een permanent werkverbod in haar geboorteland Australië. Volgens de Health Care Complaints Commission daar vormt ze een gevaar voor de volksgezondheid, door haar uitspraken over kanker en vaccinaties. Sindsdien is ze wereldberoemd geworden. Ze heeft meer dan 700.000 volgers op sociale media en reist de wereld rond om haar kennis te delen. “Ik vertel mensen vroeg naar bed te gaan, meer water te drinken, beter te eten en meer te bewegen”, vertelt O’Neill. “Hoe gevaarlijk is dat?”
“E”en sprookjesachtig landgoed ergens in Gelderland. Uitbundige herfstkleuren, een moestuin vol spruitjes en boerenkool en zes verschillende soorten blauwe bessen. Hier logeert Barbara O’Neill (72), die op uitnodiging van Lightchannel.tv een week les komt geven over haar Sustain Me-principes, ofwel de negen basisprincipes van gezondheid. De congreszaal in Barneveld is bijna uitverkocht. Er is plek voor 700 deelnemers doordeweeks en 1000 in het weekend. Haar laatste boek, Onderhoud mij — Sustain me, kwam pas in het Nederlands uit, net op tijd voor het congres.
“Ik word verwelkomd door Johan de Boer, de organisator van het congres. “Kom maar gauw binnen”, zegt hij hartelijk, “het is koud buiten!” Barbara O’Neill staat op ons te wachten in de woonkamer: een beleefd klein vrouwtje met lang, grijs haar, een wollen maillot, gebloemde vilten sloffen en een zachte uitstraling — het prototype van een kruidenvrouwtje. Ik moet me vooroverbuigen om haar te begroeten. Hoe is het mogelijk dat deze grootmoeder in Australië als een gevaar voor de samenleving wordt gezien?
De twee belangrijkste redenen zijn dat O’Neill openlijk stelt dat de reguliere behandeling van kanker niet werkt en dat vaccinaties een slecht idee zijn. De Australische Health Care Complaints Commission ziet dit als gevaarlijke uitspraken, omdat ze mensen van levensreddende behandelingen zouden afhouden. Toch zijn er tot op de dag van vandaag geen gevallen bekend van mensen die schade ondervonden hebben van O’Neills gezondheidsadviezen. “Ik ben geen dokter, maar een leraar in de negen natuurlijke basisprincipes van gezondheid, die ik de Sustain Me-principes noem”, vertelt O’Neill. “Veel van die principes zijn gratis en zo eenvoudig dat geen arts of specialist meer nodig is. Met het acroniem Sustain Me zijn ze ook gemakkelijk te onthouden, al werkt dat in het Nederlands natuurlijk minder: zonlicht, voldoende water drinken, op tijd naar bed, leven vanuit vertrouwen in het goede, onthouding (van bijvoorbeeld alcohol, suiker of koffie), ademhaling, voeding, gematigdheid (in alles) en bewegen (zie kader — red.). Ik informeer alleen maar, ik behandel niet. Ik zeg nooit tegen iemand wat hij moet doen. Als ik de vraag krijg: ‘Moet ik mijn kinderen laten vaccineren?’ zeg ik: ‘Dat moet je zelf weten, maar als ik nu jonge kinderen had, zou ik het niet doen om die en die reden.’ Ik raad ze aan bijvoorbeeld dr. Sherry Tenpenny te bestuderen, die uitstekend uitlegt wat er in de vaccinaties zit, zodat ze een weloverwogen keuze kunnen maken. Ik adviseer ze ook de geschiedenisboeken te raadplegen, waaruit blijkt dat het niet de vaccinaties waren die ervoor zorgden dat minder mensen ziek werden, maar de verbeterde hygiëne en betere voeding.”
O’Neill ziet zichzelf als een autodidactische wetenschapper. “Ik hou ervan om uit te zoeken hoe iets precies werkt en mijn bevindingen te delen. Dat heb ik van mijn vader, die uitvinder was. Bij ons thuis was het normaal, bij alles kritische vragen te stellen, behalve bij de reguliere geneeskunde. Als kind zag ik hoe mijn moeder door reuma veranderde in een kreupele vrouw in een rolstoel. Ze stierf op haar 51e, maar toch zeiden we: ‘De artsen hebben gedaan wat ze konden.’ Pas toen ik eind 20 was en zelf moeder werd, ging ik twijfelen aan de onfeilbaarheid van de reguliere geneeskunde. Ik ging met mijn dochter naar de dokter, omdat ze oorontsteking had en die schreef een antibioticakuur van zes weken voor. Na zes weken had ze nog steeds oorpijn, dus ik ging terug naar de dokter die een nieuwe antibioticakuur voorschreef. Wacht even, dacht ik. Hier klopt iets niet. Waarom schrijf je iets voor dat niet werkt? Dat was het begin van mijn onderzoek naar de natuurwetten van gezondheid. Zo ben ik natuurgeneeskundige geworden.”
Van een oud vrouwtje in het dorp kreeg ze de tip een ui te koken en een paar druppels van het afgekoelde uienwater in het oor van haar dochter te druppelen. Binnen een paar uur had ze geen oorpijn meer en ze herstelde in korte tijd. “Sindsdien hanteer ik de mantra: als het werkt, dan gebruik ik het. Ik was opgeleid tot psychiatrisch verpleegkundige, maar ik zag dat mensen in de psychiatrie niet beter werden. Ze kwamen steeds terug, kregen steeds meer medicijnen en moesten in therapie steeds opnieuw hun ellendige jeugd herbeleven. Dat werkte dus duidelijk niet.”
De vraag is wat dan wel werkt? “Natuurgeneeskunde”, antwoordt O’Neill. “Binnen de natuurgeneeskunde weet je: baat het niet, dan schaadt het niet, terwijl allopathische medicijnen vaak bijwerkingen hebben en ook vaak verslavend zijn. Ik zeg niet dat er nooit behoefte is aan goede artsen, chirurgen en pijnmedicatie. Die is er zeker, maar intussen is de reguliere geneeskunde meer een verdienmodel geworden dan een geneesmethode. Het is mijn missie daar verandering in te brengen. Ik ben geen bedreiging voor de volksgezondheid. Het enige waarvoor ik een bedreiging ben, is het medische systeem.”
De voor doodslag veroordeelde Italiaanse oncoloog Tullio Simoncini, die in mei 2024 overleed, wordt in de media vaak in één adem genoemd met Barbara O’Neill, omdat ze hem citeert tijdens haar lezingen. “Simoncini genas 90 procent van zijn kankerpatiënten door ze te injecteren met natriumbicarbonaat”, vertelt ze. “Maar nadat een van zijn patiënten was overleden — niemand weet waaraan of wanneer — werd hij in 2018 veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Van Simoncini leerde ik dat kanker floreert in een omgeving met een hoge zuurgraad. Natriumbicarbonaat is de ultieme ontzuurder. Door de golf van alkaliniteit krimpt de tumor. Daarvan kon je een paar jaar geleden nog filmpjes zien op Youtube, maar die zijn intussen allemaal verwijderd. Simoncini verdiende wat mij betreft de Nobelprijs, maar in plaats daarvan werd hij verguisd en in de gevangenis gegooid.”
O’Neill vindt het echt de omgekeerde wereld. “Hoevelen zijn er gestorven door de behandelingen van de reguliere medische wetenschap? Ontelbaar velen. En toch wordt niemand in dat veld vervolgd, maar iemand als Simoncini wel. Ik gebruik zijn methode overigens zelf niet, want ik ben geen dokter. Ik ken ook niemand die deze methode toepast. Waar het om gaat is het principe: de zuur-base balans in het lichaam en hoe natriumbicarbonaat die balans kan herstellen, omdat we bijna allemaal verzuurd zijn. Daarom citeer ik hem in mijn lezingen. Dat de media Simoncini erbij halen om mij zwart te maken, is omdat ze niks anders kunnen vinden.”
Als O’Neill in Australië toch iemand gezondheidsadvies geeft, hangt haar 10.000 euro boete en tien jaar gevangenisstraf boven het hoofd. “Het is wel grappig dat deze lastercampagne het tegenovergestelde effect heeft gehad van wat ze beoogden”, zegt O’Neill. “Het heeft me bekend gemaakt. Overal ter wereld word ik uitgenodigd om te spreken — 2026 is al helemaal volgeboekt. Ook Misty Mountain, ons holistische gezondheidscentrum in Australië, heeft meer cursisten dan ooit. Zelf mag ik daar jammer genoeg niet meer werken, maar mijn vaste team verzorgt alle retraites. In onze achtdaagse retraites geven we lezingen, individuele behandelingen zoals massage, stoombaden en facials, dagelijkse oefeningen, gezonde veganistische voeding, kooklessen en TLC (tender loving care). Ook hebben we een spa waar bezoekers komen voor individuele behandelingen, om te ontspannen, ontgiften en op te laden. We zijn vier maanden vooruit helemaal volgeboekt. Misty Mountain heeft er nog nooit zo mooi uitgezien — eindelijk hebben we geld genoeg om ons centrum te renoveren.”
“Het gaat om de gezondheidsprincipes. Ik heb een formule gevonden die werkt en die iedereen gezond kan houden. Zo simpel is het. Mensen zeggen weleens tegen me: ‘Wie denk je wel dat je bent met je praatjes?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben gewoon een kruidenvrouwtje uit het regenwoud dat mijn kind geen antibiotica wilde geven.’ Robert F. Kennedy jr. zegt dat 50 procent van alle kinderen in Amerika ziek is. Er is nog nooit zoveel chronische ziekte in de wereld geweest als nu, wat een indicatie is dat het huidige medische systeem gebroken is. Dat is een tragedie en dat is waarom ik doe wat ik doe.”
“Ik geloof dat de informatie over gezond leven te lang opgesloten is geweest in gecompliceerde medische taal die niemand meer begrijpt”, besluit ze. “Het is tijd om gezondheid en genezing weer terug te brengen naar de mensen zelf. Critici zeggen weleens: ‘Wat zijn je kwalificaties?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben moeder van zes kinderen, heb acht kinderen grootgebracht, heb 26 kleinkinderen — nummer 26 is drie weken geleden geboren — en we zijn allemaal gezond. Dat zijn mijn kwalificaties.’ Als mensen vragen: ‘Is dat niet anekdotisch bewijs?’ dan antwoord ik: ‘En wat is daar mis mee?’”
Sustain me
In haar pas gepubliceerde boek ‘Onderhoud mij — Sustain me’ presenteert Barbara O’Neill haar holistische gezondheidsbenadering, waarbij ze negen fundamentele gezondheidsprincipes behandelt, die samen het acroniem SUSTAIN ME vormen.
Dit boek gaat niet over snelle trucs of symptoombestrijding, maar over een blijvende verandering in je levensstijl, waarbij je je lichaam alles geeft wat het nodig heeft om gezond te worden en te blijven.
De voorbije week werd HouVast verzonden en kregen wij verschillende reacties.
Na 18 jaar de GoedNieuws-brief en 13 jaar HouVast voorbereid en uitgegeven te hebben, kijk ik terug op de dankbare ervaringen en contacten die het opleverde. Maar de tijden veranderen en het schijnt steeds moeilijker te zijn om nieuwe abonnees te werven op gedrukte publicaties, waardoor de lezersgroep jaar na jaar kleiner werd. Meer dan 10 jaar twijfelde ik aan het einde van het jaar of het nog verantwoord was om een nieuwe jaargang uit te geven, maar nu, met het vierde nummer van 2025 heb ik de beslissing genomen dat dit het laatste is dat in deze vorm zal verschijnen. Het is met pijn in het hart, want HouVast was een dierbaar project en werd als een kind gekoesterd, om u, de lezer, te inspireren om Gods goede nieuws aan te grijpen, om de stap te zetten van het oude leven naar het nieuwe, om dat heerlijke aanbod van genade en vergeving te aanvaarden en Gods Geest te laten werken om – kijkend naar het voorbeeld van Jezus – steeds meer te doen zoals Hij deed, te leven zoals Hij leefde, te spreken zoals Hij sprak, te denken zoals Hij dacht…
Als HouVast dat heeft gedaan, dan is het opzet geslaagd en ik bid erom dat dit proces hier niet ophoudt, maar dat de zaden die zijn gezaaid, tot wasdom mogen komen in een voor God vruchtbaar leven.
Het is zeker niet zo dat er geen literatuur meer is die u verder kan helpen. Er zijn tientallen ondersteunende boeken, tijdschriften, brochures die kunnen helpen bij uw geestelijke groei. Er zijn samenkomsten waar gebeden wordt, waar Gods woord in de groep tot leven komt, waar door predikingen de rijkdom van het woord een glimp geeft van de komende wereld.
Al ruim veertig jaar bezoeken Riet en ik de Zevende Dags-adventkerk, waar ieder woord van de Bijbel op zijn waarde wordt genomen, waar wij, ooit beginnelingen op Gods wegen, geleid werden en waar de betekenis van de gebeurtenissen doorheen de menselijke geschiedenis werden bekeken in het licht van Gods woord en waar geprobeerd werd uit elk van die feiten een toepassing te vinden die voor ons vandaag nuttig is.
De levensvragen, het waarom van de schepping, waarom heeft God mij geschapen? Waarom is er zonde, geweld, en de dood? Waar kom ik vandaan en waar ga ik naartoe? … kregen antwoorden. De opstandigheid in ons hart kwam tot rust. Ondanks de wereld waarin we leven, vonden we een vrede die de wereld niet kan geven.
Dat wens ik u ook toe, dat u alles – wat er ook op uw levenspad komt – kunt zien in het licht van de eeuwigheid. We kunnen aandacht geven aan onze gezondheid van nu, en dat is goed, maar tenslotte komt er een einde aan… tenzij we nu de juiste keuze maken.
Maar het zou kunnen dat u verder wil gaan, dat u uit de oppervlakkigheid wil komen, en wil weten – beleven hoe ook u die overwinningen in Christus kunt hebben, dag na dag en u kunt voorbereiden om uw Heer te ontmoeten. Mocht het nodig zijn, dan ben ik (of een bevriende evangeliewerker) bereid om u daarin persoonlijk te ondersteunen en sta open voor een gesprek.
Bedankt voor de steun en de aanmoediging die ik doorheen de jaren heb gekregen, uw gebed voor dit werk (want dit eindigt niet, maar gaat verder via deze website en onze vele andere uitgaven, artikels), uw medewerking bij de verspreiding en bekendmaking. Een gezegende tijd, veel kracht om Gods aanwijzingen in de praktijk te brengen, en de helderheid om Gods stem te onderscheiden…
Wie van ons heeft niet die speciale plek, of plekken, waar onze dierbaren rusten tot de dag dat de trompet zal schallen, de zode terugrolt en zij in jeugdige onsterfelijkheid tevoorschijn komen?
Met elke verjaardag ga ik een bepaalde Bijbelpassage meer waarderen: “Het is beter om naar een huis van rouw te gaan,” schreef de wijze man, “dan naar een huis van feestmaal, want de dood is het lot van iedereen;” de levenden zouden dit ter harte moeten nemen.
Frustratie is beter dan lachen, want een somber gezicht is goed voor het hart.
Het hart van de wijze is in het huis van rouw, maar het hart van de dwaas is in het huis van plezier.”
(Prediker 7:2-4).
Ik vind aanvullende inzichten in recentere vertalingen en waardeer hoe deze verzen in de Bijbel zijn vertaald: “Het is beter je tijd door te brengen op begrafenissen dan op feesten. Want je gaat sterven, en je moet daaraan denken zolang het nog kan. Verdriet is beter dan lachen, want verdriet heeft een louterende invloed op ons. Een wijze denkt veel aan de dood, terwijl een dwaas alleen maar denkt aan het nu genieten.”
Houd in gedachten dat de Bijbel niet zegt dat naar een feest gaan, lachen of plezier maken verkeerd zijn. Jezus Zelf genoot van sociale situaties. Het beeld dat ik vind in mijn eigen zoektocht naar God in het Woord, is dat Hij wil dat we ten volle van het leven genieten. De Bijbel zegt ook dat er “een tijd is om te lachen” (Prediker 3:4) – en ik vind weinig bewijs voor de gedachte dat God wil dat Zijn volgelingen door het leven gaan met onophoudelijke droefheid. Als gevoel voor humor een universele eigenschap van de mens is, dan moet dat zeker komen doordat God dat deel van het geheel heeft gemaakt toen Hij ons schiep.Prediker stelt niet voor dat we lachen moeten vervangen door zuchten of dat we goede tijden moeten vervangen door levenslang rouwen. Hoe aangetrokken zouden zij die Hem niet kennen zich immers tot God aangetrokken voelen als ze zouden concluderen dat Zijn volgelingen in voortdurende ellende leven?
Nee, de verzen die we hebben aangehaald, stellen niet voor dat we moeten kiezen tussen rouw en vrolijkheid. Ze vertellen simpelweg dat de ene ‘beter’ is dan de andere – dat het de moeite waard is om er prioriteit aan te geven.
Uit ervaring weet ik hoe waardevol het is om een begrafenis bij te wonen. Maar in de complete flyer C113-I – Op het kerkhof wil ik kort ingaan op een paar zegeningen die ik heb ervaren door tijd door te brengen op begraafplaatsen.
Ik heb in september een moeilijke beslissing genomen. Na 19 jaar de Goed Nieuws brief en 13 jaar HouVast te hebben uitgegeven, zal over 10 dagen het allerlaatste gedrukte nummer van HouVast aan de abonnees worden verstuurd. In feite heb ik deze beslissing 10 jaar voor me uitgeschoven wegens de dalende aantallen abonnees, maar met alle inkomsten kon nog amper 1 nummer worden gedrukt en verstuurd. Ik weet dat sommige lezers het zullen betreuren, maar voor u die dit artikel leest, beloof ik nog minstens één jaar door te gaan met deze website en het folderarchief. Weet ook dat er nog geweldig veel gedrukt materiaal beschikbaar is en dat er een Digitaal Archief is met honderden artikels en ebooks over geloof, gezondheid, schepping, bijbelse waarheden, leven en dood… De link voor download van al die inspirerende literatuur wordt verzonden aan iedereen dieop een of andere manier in zijn werk NaturEl ondersteunt.
In Map C vind je nu reeds meer dan 250 digitale flyers die erg bemoedigend zijn! En daar wordt iedere dag aan gewerkt. Daarnaast zijn er – naast de gedrukte nummers van HouVast – 77 digitale tijdschriften (van 2005-2015) van Goed Nieuws-brief en HouVast.
