De waarheid boven alles

Polycarpus staat bij christenen bekend als een moedige martelaar uit de tweede eeuw. Hij vertelde in zijn geschriften een (wellicht legendarisch) verhaal over de apostel Johannes, dat is opgeschreven door de vroege kerkvader Irenaeus.

‘Er zijn er ook die over hem gehoord hebben,’ schreef Irenaeus naar aanleiding van wat Polycarpus had gezegd, ‘dat Johannes, de leerling van de Heer, naar Efeze ging om te baden en dat hij daar Cerinthus aantrof. Hij stormde het badhuis uit zonder te baden en riep: “Laten we vluchten en laat het badhuis maar instorten, want Cerinthus is hier, de vijand van de waarheid!’”

Waarom Johannes wegrende

Als dat zo is gebeurd (het kan ook maar een legende zijn), wat kan er dan voor hebben gezorgd dat Johannes vluchtte en Cerinthus voor een ‘vijand van de waarheid’ uitmaakte? Cerinthus was een bekende vroege ketter die leerde dat Jezus maar een gewoon mens was. Volgens hem was er geen sprake van een wonderbaarlijke maagdelijke geboorte en hij beweerde ook dat de schepping het werk was van een mindere god. Hij is waarschijnlijk het meest bekend vanwege zijn leer dat Jezus pas de Messias werd bij zijn doop, en dat de goddelijke kracht die zijn dienstwerk mogelijk maakte Hem verliet toen Hij naar het kruis ging. Daardoor bleef er een gewoon mens achter om te sterven.

Dergelijke dwalingen kwamen in de eerste eeuwen van het christendom steeds vaker voor. Dergelijke gedachten zijn volkomen in tegenspraak met alles wat de apostelen hadden onderwezen toen zij het evangelie naar het Romeinse Rijk brachten. Johannes schreef zijn evangelie niet als een polemiek tegen ketters. Zijn openingswoorden dienen echter wel als een correctie voor hen die in de verleiding komen om Christus te verlagen. Die woorden behoren tot de mooiste in de Bijbel en bevestigen dat de schepping het werk was van niemand minder dan Christus zelf. ‘Alles is ontstaan door Hem’, zegt Johannes, ‘zonder het Woord is niets ontstaan van wat bestaat.’

Johannes identificeert Jezus als de Logos. Dat is een woord dat Griekse filosofen buitengewoon interessant zouden hebben gevonden. De Grieken gebruikten het woord op een andere manier dan Johannes. Voor de Grieken was de Logos het allesomvattende, onbeweeglijke principe dat het universum bijeenhield, de onveranderlijke constante achter een voortdurend bewegende kosmos. Johannes beschreef iets anders. Hij gebruikte de Schrift om Christus te openbaren. Een Griekse lezer voor wie het christelijk geloof nieuw was, zou wellicht stil hebben gestaan bij Johannes’ uitspraak. De God die het universum schiep en bijeenhoudt, Hij die ons het leven gaf, is persoonlijk op deze planeet verschenen, als een echt mens van vlees en bloed. Het Woord werd mens. Voor een Griek zou dat een revolutionaire gedachte zijn geweest.

Jezus is de ultieme waarheid die schuilgaat achter alles wat we met onze zintuigen waarnemen. De Grieken zochten onbewust naar Christus, zoals veel mensen dat vandaag de dag nog steeds doen. Datzelfde gold ook voor Gods verbondsvolk. Geïnspireerd door de Geest heeft Johannes ervoor gezorgd dat deze woorden van Jezus werden opgenomen: ‘U bestudeert de Schriften en u denkt daardoor eeuwig leven te hebben. Welnu, de Schriften getuigen over Mij.’

Academici uit verschillende tradities hebben lang gedebatteerd over de beste manier om de Bijbel te interpreteren. Deze uitspraak van Jezus geeft een belangrijke sleutel: als je Christus niet in de woorden van de Bijbel ziet, dan lees je hem verkeerd. Als Jezus niet de bron en het centrum van alles is, dan zit je ernaast. Als je probeert onze fundamentele leerstellingen te begrijpen los van de persoon en het karakter van Christus, dan sla je de bal mis. Als je net als de ketters uit de oudheid Christus probeert te verlagen … dan zul je de essentiële boodschap van de Bijbel nooit begrijpen.

De sabbat is meer dan alleen maar een voorschrift. Het is een uitnodiging om te rusten in de aanwezigheid van Christus. De leer van de doop is een uitnodiging het oude ik te kruisigen en een nieuw leven te beginnen. Dat doe je in overgave aan Hem die het universum heeft geschapen en dat nog steeds bijeenhoudt. Principes voor een gezond leven zijn niet alleen maar gegeven om onze levensduur te verlengen. De Bijbel is de handleiding voor het menselijk lichaam, dat is gemaakt door de goddelijke Schepper, en het laat ons een manier zien om dichter bij Gods oorspronkelijke plan te komen.

Kolosse ligt niet ver van de woonplaats van Johannes in Efeze. Paulus legde in zijn brief aan die gemeente, de essentie uit van de zuivere leer. Hij schreef het volgende over het mysterie dat in het evangelie aan de gemeente wordt geopenbaard: ‘Aan hen heeft God bekend willen maken hoe luisterrijk dit geheim is voor alle volken: Christus is in u, Hij is uw hoop op goddelijke luister. Hem verkondigen wij wanneer we iedereen waarschuwen en in alle wijsheid onderrichten, om iedereen tot volmaaktheid in Christus te brengen.’

Christenvervolging neemt wereldwijd toe

De vervolging en onderdrukking van ochristenen neemt wereldwijd toe, volgens een rapport van Aid to the Church in Need UK. Dit rapport over de vervolgde kerk concludeert dat de “onderdrukking van christenen in 55% van de landen is verergerd… zonder dat er in enig land sprake is van verbetering.”

Volgens het rapport, dat de vervolging tussen augustus 2024 en juni 2026 onderzocht, worden christenen “door conflicten, extremisme en religieus gemotiveerd geweld uit hun huizen verdreven in 18 landen in Afrika, Azië, het Midden-Oosten en Latijns-Amerika.” Dit betekent dat 220 miljoen christenen “wereldwijd direct worden blootgesteld aan vervolging.”

Het rapport noemt een aantal voorbeelden van hoe deze vervolging eruitziet:

  • De Chinese autoriteiten hebben hun onderdrukking van christenen geïntensiveerd, omdat ze ernaar streven de religieuze doctrine nauwer af te stemmen op communistische principes. Dit heeft geleid tot massale arrestaties, gevangenzetting van geestelijken op basis van juridische spitsvondigheden, sluiting van kerken en controle op online religieuze inhoud.
  • Het rapport beschrijft de vervolging in Nicaragua, waar het regime de repressie tegen christenen heeft opgevoerd, geestelijken arresteert en verbant, wijdingen verhindert, kerkelijke instellingen in beslag neemt en mensen met een bijbel de toegang tot het land ontzegt.
  • [In Iran] is het aantal arrestaties van christenen binnen twaalf maanden verdubbeld… doordat de repressie is geïntensiveerd.
  • Deze maand, november, is door Voice of the Martyrs aangewezen als een maand van internationaal gebed voor de vervolgde kerk. Zoveel van onze broeders en zusters lijden onder extremistische groeperingen, vijandige regeringen of zelfs boze familieleden. (En velen kunnen zelfs geen exemplaar van de Bijbel bemachtigen!)

De Bijbel gebiedt ons onze medechristenen te gedenken, alsof we met hen in de gevangenis zaten: “Denk aan de gevangenen, alsof u met hen in de gevangenis zat, en aan hen die mishandeld worden, want ook u behoort tot hetzelfde lichaam.” (Hebreeën 13:3)

Ik moedig u aan om de tijd te nemen om onze medegelovigen te gedenken en voor hen te bidden, die lijden op manieren die we ons niet kunnen voorstellen. VOM moedigt gelovigen aan om specifiek voor vier dingen te bidden:

  • Bid dat God hen zal leiden naar plaatsen waar ze kunnen samenkomen voor aanbidding en gemeenschap met andere christenen.
  • Bid dat ze moedig zullen blijven getuigen in het aangezicht van vervolging.
  • Bid dat ze zullen weten dat Christus met hen is en dat ze niet alleen zijn.
  • Bid dat hun vermogen om hun familieleden te vergeven velen tot geloof in Christus zal leiden.

Als christenen zijn we niet verrast door vervolging – Jezus heeft ons verteld dat het zou komen, en we hebben door de hele kerkgeschiedenis heen golven van vervolging gezien – maar berichten zoals deze zijn een ontnuchterende herinnering voor degenen onder ons die relatieve vrijheid genieten om hun geloof te belijden, dat we moeten denken aan hen die lijden omwille van Christus en voor hen moeten bidden.

Moge de God van de hoop u vervullen met alle vreugde en vrede in het geloof, zodat u overvloedig zult zijn in hoop door de kracht van de Heilige Geest. (Romeinen 15:13)

Hij zocht God in de muziek

De vermaarde Amerikaans-Zweedse dirigent Herbert Blomstedt is op 99-jarige leeftijd overleden in Göteborg op 4 november 2026. In zijn loopbaan die meer dan 70 jaar overspande, leidde Blomstedt verschillende toporkesten in Europa en de VS. Hij was tot heel recent actief en had zelfs nog concerten gepland voor volgend seizoen.

Hier zie je hem nog in actie bij een van de laatste concerten :

Het geloof was een belangrijke steunpilaar in leven en werk van Herbert Blomstedt. Als zevendedagsadventist dronk hij geen koffie, thee of alcohol, at hij vegetarisch, rookte hij niet en probeerde hij niet op vrijdagavond of zaterdag, de dag waarop hij de sabbat vierde, te repeteren. Hoewel hij gepassioneerd was door muziek en opging in de stukken die hij begeleidde, vond Blomstedt de ware oase in de sabbat. Op die dag worden de partituren terzijde gelegd en weten al zijn orkestcollega’s dat hij met rust gelaten wil worden. Waar hij ook dirigeert, hij kijkt er altijd naar uit om de dichtstbijzijnde adventkerk te bezoeken, waar hij bovendien vaak de gelegenheid krijgt om te preken.

De sabbat loopt als een levendig levensritme door de carrière van Herbert, een van ’s werelds meest vooraanstaande dirigenten. Vooral in zijn jongere jaren had dit als een belemmering voor zijn loopbaan kunnen worden ervaren. Toch is de sabbat voor hem een ​​zegen gebleken, een herinnering aan Gods zorg en Zijn vermogen om in te grijpen. Blomstedt vertelt dat hij vele wonderen heeft ervaren als gevolg van wat in de ogen van velen wellicht wordt gezien als een koppig vasthouden aan principes en waarden.

“Het zien van Gods leiding heeft mijn vastberadenheid versterkt”, zegt Blomstedt over zijn besluit om op de sabbat geen repetities te houden. Ook zijn meest ingrijpende spirituele ervaring had met de sabbat te maken. Dit gebeurde vroeg in zijn carrière, toen Herbert op de sabbat niet alleen niet deelnam aan repetities, maar ook geen concerten gaf.

“Ik koester de nieuwgierigheid van een kind”, zei hij op zijn 93ste, vlak voordat hij het podium opging in München om de Negende symfonie van Franz Shubert te dirigeren. “Muziek houdt me jong en nederig”, vond hij. “Ik heb gedurende de jaren het nodige geleerd, maar vooral ook hoe weinig ik weet. Ik raak nooit uitgekeken op zo’n Negende symfonie. Een tweehonderdste keer ben ik nog even hongerig en opgewonden als bij de eerste kennismaking. Ik geloof niet in definitieve antwoorden. Er liggen altijd weer ontdekkingen te wachten.”

In een interview vertelde Blomstedt dat de Russische schrijver Lev Tolstoj hem – in een essay over kunst – zijn levensmotto aanreikte: “Altijd blijven zoeken naar iets wat nog meer waarheid bevat.” Een uitspraak die leidraad en kern werd van een lang leven.

De boodschap

‘Dat is nu precies wat je zou moeten prediken!’ Een organisatie had een man gestuurd om evangelisatiebijeenkomsten te evalueren. Op de avond dat hij aanwezig was, ging het over de invloed die de populaire cultuur kan hebben op iemands morele opvattingen en hoe het toelaten van aanhoudende negatieve invloeden het moeilijker kan maken verleidingen te weerstaan.

De predikant keek hem kalm aan. Als je aarzelt om antwoord te geven, vullen mensen soms zelf al de stilte in door je meer te vertellen over wat ze zelf denken. ‘Vergeet al die andere dingen nou maar,’ ging hij verder. ‘Ik snap het wel: de sabbat is belangrijk, maar als je je meer op dit soort dingen zou richten, denk ik dat je inzet echt een enorme vlucht zou nemen.’

De naam Dudley M. Canright schoot hem toen ineens te binnen. Hij zei ooit dat hij een geweldige spreker zou zijn geweest als de boodschap die hem door de Bijbel op het hart werd gedrukt niet zo uniek en moeilijk was. Maar het is niet het spreektalent dat predikers geweldig maakt, maar het is hun Bijbels gefundeerde boodschap. Dat is een boodschap die als geen andere de kracht heeft de harten van zondaren te raken. Die boodschap van het eeuwige evangelie is effectief omdat ze stevig verankerd is in de persoon van Christus.

Het feit dat deze man geen toekomst gericht christen was, maakte het gemakkelijk te begrijpen waarom hij de boodschappen van de drie engelen niet zo waardeerde. Hij had de rest ervan nog niet gehoord en reageerde vanuit het beeld dat hij had gekregen van vrienden en online bronnen. Hij gaf de voorkeur aan een boodschap die beter aansloot bij zijn persoonlijke en populaire overtuigingen en verlangens en de oppervlakkigheid van de tijd.

Nochtans is de boodschap die moet worden gehoord niet mis te verstaan, zoals we ze vinden in Openbaring 14 helemaal op maat van deze tijd :

“‘Toen zag ik opnieuw een engel, die hoog in de lucht vloog. Hij had een eeuwig evangelie, dat hij bekend moest maken aan de mensen op aarde, uit alle landen en volken, van elke stam en taal. Luid riep hij: “Heb ontzag voor God en geef Hem eer, want nu is de tijd gekomen dat Hij zijn oordeel zal vellen. Aanbid Hem die hemel en aarde, zee en waterbronnen geschapen heeft.” Hij werd gevolgd door een tweede engel, die uitriep: “Gevallen, gevallen is Babylon, die grote stad, die door haar ontucht alle volken de wijn van haar wellust heeft laten drinken.” Zij werden gevolgd door een derde engel, die met luide stem riep: “Als iemand het beest en zijn beeld aanbidt en het merkteken op zijn voorhoofd of zijn hand krijgt, zal hij de wijn van Gods woede moeten drinken, die onverdund in de beker van zijn toorn is geschonken. Hij zal in vuur en zwavel worden gepijnigd, onder de ogen van de heilige engelen en van het lam. De rook van die pijniging zal opstijgen tot in eeuwigheid. Wie het beest en zijn beeld aanbidden, of wie het merkteken van zijn naam draagt, ze krijgen geen rust, overdag niet en ’s nachts niet.” Hier komt het aan op de standvastigheid van de heiligen, die zich houden aan Gods geboden en trouw blijven aan Jezus.”

Oppervlakkige bijbelstudenten zeggen dat deze boodschap een overblijfsel is uit de negentiende eeuw, en dat het tijd is om verder te gaan en meer op andere christelijke denominaties te lijken. De vinger leggen op dergelijke waarschuwingen zou ons minder sympathiek maken en mensen kunnen afschrikken of een negatieve stempel zetten op de boodschapper. Maar waar gaat het over? We staan op het punt dat wij ons moeten voorbereiden op Jezus wederkomst. Op dat moment zal het oordeel geveld zijn. Zo lang moet het eeuwig evangelie worden verkondigd, moet God geëerd worden als Schepper, moeten mensen onderscheid maken tussen de waarheid en de leugen en kiezen of zij willen gaan voor het woord van God, of het woord van mensen. Door welk merkteken wilt u worden bestempeld?

Soms komt de afkeer voor bijbelse leerstellingen voort uit de manier waarop men die als kind heeft geleerd. Als de voorbeelden streng en veroordelend waren, is het waarschijnlijk dat ze niet in aanraking zijn gekomen met een op Christus gerichte en verlossende visie. Het is tragisch dat die kijk op de dingen nooit is bijgebracht.

Sommigen zijn ervan overtuigd dat de effectiviteit van de boodschap afneemt en dat deze minder relevant is voor het postmoderne publiek. Ervaren evangelisten zullen vertellen dat dit ver bezijden de waarheid is: de afgelopen jaren hebben ze de aantrekkingskracht ervan juist zien toenemen. Het aantal mensen dat komt is niet alleen groter dan ooit, maar ook ontvankelijker. Er zijn gevallen bekend waarbij mensen halverwege een presentatie opstonden en spontaan een oproep tot bekering deden, meer dan twintig minuten voordat de presentatie was afgelopen.

Dat wordt niet veroorzaakt door menselijke welsprekendheid. Zolang middelmatige predikers trouw zijn aan hun woord, zien zij resultaten van de Geest van God die tot het publiek spreekt door zijn Woord.

God heeft geen fout gemaakt met de opdracht die Hij voor vandaag heeft gegeven. De verbluffende waarheden in Openbaring 14 verliezen hun betekenis niet, hoe ver de wereld ook lijkt af te dwalen van Gods ideaal. Dat is een belachelijke gedachte. De profetieën zijn al zoveel eeuwen en zelfs millennia juist gebleken. Dan weten we dat Openbaring 14 niet verkeerd is en dat hoofdstuk 18 al evenmin onjuist is. Dat laatste hoofdstuk belooft dat de wereld spoedig verlicht zal worden door de heerlijkheid van Christus.

Ondertussen moet de boodschap worden gehoord, zodat mensen hun keuze maken. En niet zomaar een keuze… ze is zo bepalend voor de toekomst… Waar wil je de eeuwigheid doormaken?

Betrouwbaar

‘Uw belofte heb ik in mijn hart geborgen, zo zal ik niet tegen U zondigen. Geprezen bent U, HEER, onderwijs mij in uw wetten.’

Er bestaat een verhaal over twee reizigers die een plek zochten om te overnachten. Terwijl ze door het bos trokken, zag een van hen een oude pelsjagershut waar rook uit de schoorsteen kwam. Ze klopten op de deur en vroegen of ze daar konden overnachten. De oude man nodigde hen hartelijk binnen en gaf hen zijn enige slaapkamer.

Die mannen sliepen echter slecht, omdat ze een grote som geld bij zich hadden. Om de veiligheid daarvan te garanderen, sliepen ze om de beurt. De ander lette dan op het geld. In de vroege ochtenduren zag de man die de wacht hield een lichtje onder de deur. Zachtjes deed hij de deur op een kier en zag de jager aan zijn tafel zitten, terwijl hij aandachtig verdiept was in de Bijbel. Toen de pelsjager de Bijbel dichtdeed en zijn hoofd boog om te bidden, sloot de man de deur en maakte zijn metgezel wakker. Hij zei: ‘Ik denk dat we nu wel allebei gerust kunnen slapen, want deze man is te vertrouwen.’

Je kunt je afvragen of hetzelfde soort vertrouwen zou zijn opgeroepen, als hij de deur had geopend en de pelsjager Charles Darwins The Origin of Species had zien lezen?

Nog een verhaal: Een man loopt ‘s avonds laat naar huis als hij voetstappen achter zich hoort. Hij kijkt nerveus over zijn schouder en ziet dat hij wordt gevolgd door een groep jonge kerels. Zijn hartslag versnelt en hij gaat wat sneller lopen omdat hij bang is dat hij beroofd zal worden … of nog erger. De groep haalt hem echter met gemak in. Dan zie hij dat de meesten een Bijbel bij zich hebben. Het zijn geen dieven, maar het is een jeugdgroep die terugkomt van een Bijbelstudie op zaterdagavond. Bij het zien daarvan, slaakte hij een zucht van verlichting.

Vertrouwen gevormd door het Woord

Wat zorgt ervoor dat we serieuze Bijbelstudenten eerder vertrouwen? Laten we de neiging van welke cultuur dan ook om gelovigen te bespotten even buiten beschouwing laten en daar eens over nadenken. Zelfs als mensen hun medemensen met een geloofsovertuiging bespotten, erkennen zij instinctief toch wel dat iemand die ervoor kiest om volgens de Schrift te leven, naar alle waarschijnlijkheid moreel betrouwbaarder is. Daniël had te maken met allerlei problemen toen hij werd ondergedompeld in de Babylonische cultuur. Je ziet echter in hoofdstuk 2 dat de koning hem vertrouwde toen hij om meer tijd vroeg.

Het is best wel ironisch dat zoveel mensen de Bijbel haten en dat ze juist ook om die reden geneigd zijn mensen te vertrouwen die ernaar leven. Ze beseffen dat de Bijbel hoge morele eisen stelt aan de mens. De Bijbel laat op indringende wijze zien dat mensen verantwoording verschuldigd zijn aan een opperwezen – de Schepper. Wanneer iemand er uit eigen vrije wil voor kiest verantwoording af te leggen aan een morele God, dan vinden we het geen probleem die persoon als buurman/vrouw te hebben. Wanneer het tot ons doordringt dat God dezelfde morele normen vervolgens van ons verwacht? Dan is dat helaas maar al te vaak een heel ander verhaal.

Stel je de wereld voor, waar mensen leven volgens de hoge eisen van het goddelijke woord… Het zou al de hemel op aarde zijn.

Van lezen naar leven

Alleen de Bijbel lezen is niet genoeg. Veel universiteiten bieden cursussen aan waarin de Bijbel wordt bestudeerd als literatuur. De professor is geen gelovige. Hij heeft de tekst wel gelezen, maar is er niet door geraakt. Voor hem is het slechts een voorbeeld van een goed geschreven stuk tekst, maar niet anders dan de werken van Dostojevski, Sun Tzu of Shakespeare. Hij neemt het Woord van God niet ter harte, omdat hij het beschouwt als een puur menselijke schepping. De beweringen over goddelijke inspiratie doet zo iemand af als een overblijfsel uit een tijd van onwetendheid en bijgeloof. Veel studenten gaan de Bijbel dan ook lezen zonder hem echt tot zich te nemen. Ze komen volledig onveranderd uit het leesproces.

Hoe anders werkt dat voor gelovigen? Christenen erkennen dat het niet genoeg is de Bijbel alleen te lezen, maar dat je er ook naar moet leven. Er zijn veel dingen in dit leven die je pas kunt begrijpen wanneer je het zelf hebt gedaan. Je kunt natuurlijk bestuderen hoe parachutespringen werkt, zonder je huis ook maar te verlaten. Je kunt je verdiepen in de inzichten van luchtweerstand en die leren kennen. Je kunt vervolgens de afmetingen van het valscherm daaraan toevoegen en je eigen gewicht ook nog meerekenen. Vanuit een rekenkundig oogpunt gezien kun je tot de betrouwbare conclusie komen dat je parachute je zou beschermen tegen een fatale val. Maar begrijp je dan echt iets van parachutespringen? Neen! Daarvoor moet je het zelf meemaken.

Zo is het ook met het christelijk geloof. Je kunt niet door alleen te lezen een weg vinden naar Gods koninkrijk. Als je de Bijbel zijn juiste uitwerking wilt laten hebben, dan moet je voldoende geloof hebben om te leven volgens de principes die daarin staan. Je zult de enorme, levensveranderende kracht van zijn Woord pas ontdekken wanneer je ervoor kiest te geloven dat God weet waar Hij het over heeft.

We zijn ‘opnieuw geboren … door Gods levende woord’, schreef Petrus . Hij bedoelde niet dat je gered wordt door een exemplaar van de Bijbel in huis te hebben. Er zullen bij de tweede opstanding vrijwel zeker mensen zijn die een Bijbel in bezit hadden. Het verschil tussen hen en de menigte in de heilige stad is dat de geredden ‘het Lam overal volgen, waarheen het maar gaat.’

De profeet Jeremia heeft een bekende vergelijking voor de Schrift. Hij vergelijkt het met voedsel: ‘Telkens als ik uw woorden hoorde, nam ik ze als voedsel tot mij. Uw woorden gaven mij een diepe vreugde.’ Jezus gebruikte een soortgelijk voorbeeld: ‘De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”

Voedsel komt je lichaam binnen en voedt daar elke cel. De voedingsstoffen worden daar naartoe gebracht waar ze het hardste nodig zijn. Zonder die voeding zul je sterven. Zo moet je ook de Bijbel tot je nemen, zodat de gedachten van God in je eigen geest kunnen doordringen en je geleidelijk aan kunnen veranderen. Hoe neem je Gods Woord tot je? Door hem te lezen én ernaar te leven.

De Smalle Weg

De kracht van Gods waarheid kan nergens zo duidelijk worden geopenbaard als door de toepassing ervan op een leven in een wereld die zich tegen Hem verzet. Gods idee van echt menselijk leven staat haaks op onze zondige neigingen, en onze luie, in zonde gevallen natuur houdt van het gemak om gewoon op de oude voet verder te gaan. Jezus leerde ons dat dit de brede weg is. Daar geeft onze zondige natuur de voorkeur aan omdat het zo lekker gemakkelijk aanvoelt. Aan het eind van dat pad blijkt echter dat het helemaal niet zo gemakkelijk is. Dan ontdekken mensen namelijk dat het een tolweg is, en dat de prijs hoger is dan welke zondaar dan ook zich kan veroorloven.

Zij die ervoor kiezen (door geloof!) de principes van Gods Woord na te leven, zullen ontdekken dat het pad weliswaar smal is, maar dat de tol al is betaald door een God die in menselijke gedaante onder ons kwam wonen. Jezus bad eens: ‘Ik vraag niet of U hen uit de wereld weg wilt nemen maar of U hen wilt beschermen tegen hem die het kwaad zelf is. Zij horen niet bij de wereld, zoals Ik niet bij de wereld hoor. Heilig hen dan door de waarheid. Uw woord is de waarheid.’

De duivel weet wat de Schrift zegt, en hij weet zelfs dat het de waarheid is. Als hij dat niet wist, zou Jezus hem niet van bedrog kunnen beschuldigen. De duivel zou dan gewoon misleid zijn. Hij verdraait de Schrift echter opzettelijk, en hij heeft er zelfs niks op tegen dat je het leest, zolang je er maar niet naar leeft.

Hij weet dat dit betekent dat het ware karakter van God, zijn naam, door de Geest in je voorhoofd wordt gegrift, en dat je met het Lam op de berg Sion zult staan.