Betrouwbaar

‘Uw belofte heb ik in mijn hart geborgen, zo zal ik niet tegen U zondigen. Geprezen bent U, HEER, onderwijs mij in uw wetten.’

Er bestaat een verhaal over twee reizigers die een plek zochten om te overnachten. Terwijl ze door het bos trokken, zag een van hen een oude pelsjagershut waar rook uit de schoorsteen kwam. Ze klopten op de deur en vroegen of ze daar konden overnachten. De oude man nodigde hen hartelijk binnen en gaf hen zijn enige slaapkamer.

Die mannen sliepen echter slecht, omdat ze een grote som geld bij zich hadden. Om de veiligheid daarvan te garanderen, sliepen ze om de beurt. De ander lette dan op het geld. In de vroege ochtenduren zag de man die de wacht hield een lichtje onder de deur. Zachtjes deed hij de deur op een kier en zag de jager aan zijn tafel zitten, terwijl hij aandachtig verdiept was in de Bijbel. Toen de pelsjager de Bijbel dichtdeed en zijn hoofd boog om te bidden, sloot de man de deur en maakte zijn metgezel wakker. Hij zei: ‘Ik denk dat we nu wel allebei gerust kunnen slapen, want deze man is te vertrouwen.’

Je kunt je afvragen of hetzelfde soort vertrouwen zou zijn opgeroepen, als hij de deur had geopend en de pelsjager Charles Darwins The Origin of Species had zien lezen?

Nog een verhaal: Een man loopt ‘s avonds laat naar huis als hij voetstappen achter zich hoort. Hij kijkt nerveus over zijn schouder en ziet dat hij wordt gevolgd door een groep jonge kerels. Zijn hartslag versnelt en hij gaat wat sneller lopen omdat hij bang is dat hij beroofd zal worden … of nog erger. De groep haalt hem echter met gemak in. Dan zie hij dat de meesten een Bijbel bij zich hebben. Het zijn geen dieven, maar het is een jeugdgroep die terugkomt van een Bijbelstudie op zaterdagavond. Bij het zien daarvan, slaakte hij een zucht van verlichting.

Vertrouwen gevormd door het Woord

Wat zorgt ervoor dat we serieuze Bijbelstudenten eerder vertrouwen? Laten we de neiging van welke cultuur dan ook om gelovigen te bespotten even buiten beschouwing laten en daar eens over nadenken. Zelfs als mensen hun medemensen met een geloofsovertuiging bespotten, erkennen zij instinctief toch wel dat iemand die ervoor kiest om volgens de Schrift te leven, naar alle waarschijnlijkheid moreel betrouwbaarder is. Daniël had te maken met allerlei problemen toen hij werd ondergedompeld in de Babylonische cultuur. Je ziet echter in hoofdstuk 2 dat de koning hem vertrouwde toen hij om meer tijd vroeg.

Het is best wel ironisch dat zoveel mensen de Bijbel haten en dat ze juist ook om die reden geneigd zijn mensen te vertrouwen die ernaar leven. Ze beseffen dat de Bijbel hoge morele eisen stelt aan de mens. De Bijbel laat op indringende wijze zien dat mensen verantwoording verschuldigd zijn aan een opperwezen – de Schepper. Wanneer iemand er uit eigen vrije wil voor kiest verantwoording af te leggen aan een morele God, dan vinden we het geen probleem die persoon als buurman/vrouw te hebben. Wanneer het tot ons doordringt dat God dezelfde morele normen vervolgens van ons verwacht? Dan is dat helaas maar al te vaak een heel ander verhaal.

Stel je de wereld voor, waar mensen leven volgens de hoge eisen van het goddelijke woord… Het zou al de hemel op aarde zijn.

Van lezen naar leven

Alleen de Bijbel lezen is niet genoeg. Veel universiteiten bieden cursussen aan waarin de Bijbel wordt bestudeerd als literatuur. De professor is geen gelovige. Hij heeft de tekst wel gelezen, maar is er niet door geraakt. Voor hem is het slechts een voorbeeld van een goed geschreven stuk tekst, maar niet anders dan de werken van Dostojevski, Sun Tzu of Shakespeare. Hij neemt het Woord van God niet ter harte, omdat hij het beschouwt als een puur menselijke schepping. De beweringen over goddelijke inspiratie doet zo iemand af als een overblijfsel uit een tijd van onwetendheid en bijgeloof. Veel studenten gaan de Bijbel dan ook lezen zonder hem echt tot zich te nemen. Ze komen volledig onveranderd uit het leesproces.

Hoe anders werkt dat voor gelovigen? Christenen erkennen dat het niet genoeg is de Bijbel alleen te lezen, maar dat je er ook naar moet leven. Er zijn veel dingen in dit leven die je pas kunt begrijpen wanneer je het zelf hebt gedaan. Je kunt natuurlijk bestuderen hoe parachutespringen werkt, zonder je huis ook maar te verlaten. Je kunt je verdiepen in de inzichten van luchtweerstand en die leren kennen. Je kunt vervolgens de afmetingen van het valscherm daaraan toevoegen en je eigen gewicht ook nog meerekenen. Vanuit een rekenkundig oogpunt gezien kun je tot de betrouwbare conclusie komen dat je parachute je zou beschermen tegen een fatale val. Maar begrijp je dan echt iets van parachutespringen? Neen! Daarvoor moet je het zelf meemaken.

Zo is het ook met het christelijk geloof. Je kunt niet door alleen te lezen een weg vinden naar Gods koninkrijk. Als je de Bijbel zijn juiste uitwerking wilt laten hebben, dan moet je voldoende geloof hebben om te leven volgens de principes die daarin staan. Je zult de enorme, levensveranderende kracht van zijn Woord pas ontdekken wanneer je ervoor kiest te geloven dat God weet waar Hij het over heeft.

We zijn ‘opnieuw geboren … door Gods levende woord’, schreef Petrus . Hij bedoelde niet dat je gered wordt door een exemplaar van de Bijbel in huis te hebben. Er zullen bij de tweede opstanding vrijwel zeker mensen zijn die een Bijbel in bezit hadden. Het verschil tussen hen en de menigte in de heilige stad is dat de geredden ‘het Lam overal volgen, waarheen het maar gaat.’

De profeet Jeremia heeft een bekende vergelijking voor de Schrift. Hij vergelijkt het met voedsel: ‘Telkens als ik uw woorden hoorde, nam ik ze als voedsel tot mij. Uw woorden gaven mij een diepe vreugde.’ Jezus gebruikte een soortgelijk voorbeeld: ‘De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”

Voedsel komt je lichaam binnen en voedt daar elke cel. De voedingsstoffen worden daar naartoe gebracht waar ze het hardste nodig zijn. Zonder die voeding zul je sterven. Zo moet je ook de Bijbel tot je nemen, zodat de gedachten van God in je eigen geest kunnen doordringen en je geleidelijk aan kunnen veranderen. Hoe neem je Gods Woord tot je? Door hem te lezen én ernaar te leven.

De Smalle Weg

De kracht van Gods waarheid kan nergens zo duidelijk worden geopenbaard als door de toepassing ervan op een leven in een wereld die zich tegen Hem verzet. Gods idee van echt menselijk leven staat haaks op onze zondige neigingen, en onze luie, in zonde gevallen natuur houdt van het gemak om gewoon op de oude voet verder te gaan. Jezus leerde ons dat dit de brede weg is. Daar geeft onze zondige natuur de voorkeur aan omdat het zo lekker gemakkelijk aanvoelt. Aan het eind van dat pad blijkt echter dat het helemaal niet zo gemakkelijk is. Dan ontdekken mensen namelijk dat het een tolweg is, en dat de prijs hoger is dan welke zondaar dan ook zich kan veroorloven.

Zij die ervoor kiezen (door geloof!) de principes van Gods Woord na te leven, zullen ontdekken dat het pad weliswaar smal is, maar dat de tol al is betaald door een God die in menselijke gedaante onder ons kwam wonen. Jezus bad eens: ‘Ik vraag niet of U hen uit de wereld weg wilt nemen maar of U hen wilt beschermen tegen hem die het kwaad zelf is. Zij horen niet bij de wereld, zoals Ik niet bij de wereld hoor. Heilig hen dan door de waarheid. Uw woord is de waarheid.’

De duivel weet wat de Schrift zegt, en hij weet zelfs dat het de waarheid is. Als hij dat niet wist, zou Jezus hem niet van bedrog kunnen beschuldigen. De duivel zou dan gewoon misleid zijn. Hij verdraait de Schrift echter opzettelijk, en hij heeft er zelfs niks op tegen dat je het leest, zolang je er maar niet naar leeft.

Hij weet dat dit betekent dat het ware karakter van God, zijn naam, door de Geest in je voorhoofd wordt gegrift, en dat je met het Lam op de berg Sion zult staan.

Wat nooit zal vergaan

Wanneer alles om ons heen staat te beven, blijft dat staan. Wanneer ideologieën veranderen, blijft dat onveranderlijke Woord van God overeind.

Het vers dat Paulus schrijft, bevestigt dat het Woord de volgeling van God ‘opvoedt tot een rechtschapen leven’. Het Griekse woord artios betekent compleet, volledig bekwaam, volledig voorbereid. De Bijbel is met andere woorden zelfvoorzienend. Er zijn geen aanvullingen of versieringen nodig. Hij vormt het karakter, leidt tot redding en ondersteunt de grote opdracht.

Door de geschiedenis heen hebben religieuze bewegingen schipbreuk geleden doordat ze de Bijbel loslieten. Andere wendden zich tot menselijke tradities, mystieke visioenen en theologische modetrends. Trouw aan de Bijbel is altijd de spil geweest van het ware christendom en dat zal in de eindtijd niet anders zijn.

‘Als de mens maar bereid was geweest de waarheid te aanvaarden die zo duidelijk in de Schrift staat over de natuur van de mens en de toestand van de doden. Dan zouden ze in de beweringen en uitingen van het spiritisme de werking van Satan zien, met macht, tekenen en bedrieglijke wonderen’. De Schrift is nooit ontoereikend geweest. Het probleem is dat velen haar terzijde hebben geschoven of verdraaid om er hun voordeel mee te doen.

Daarom moet duidelijk worden gesteld dat de wereldwijde zendingsopdracht van de christenen niet is gebaseerd op menselijke strategieën, maar op het Woord. Christenen zijn een volk van het Boek. Overal waar de Bijbel centraal staat, verricht de hemel wonderen die alle verstand te boven gaan.

De psalmist zegt: ‘Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad.’ Het Hebreeuwse woord voor ‘lamp’ is ner en dat is een kleine olielamp die gebruikt wordt om stap voor stap licht te geven op donkere paden. Het Woord belooft niet de hele toekomst te onthullen, maar het garandeert licht voor de volgende stap en dat is genoeg.

Het woord is praktisch

De metafoor die Jezus gebruikt in Matteüs 7 is niet verkeerd op te vatten: het verschil tussen ondergang en standvastigheid ligt in gehoorzaamheid aan het Woord. Het is niet genoeg het te kennen, maar we moeten er ook naar leven. Het is niet genoeg om ernaar te luisteren, we moeten het ook in de praktijk brengen.

De gemeente wordt niet sterker door creatieve ideeën, maar door gehoorzaam geloof. Standvastigheid komt niet voort uit hoeveel Bijbelkennis we hebben, maar uit onderwerping daaraan. Het gaat om trouwe gehoorzaamheid aan God en verbondenheid met Hem onder de schaduw van zijn genade. Wanneer we in de eindtijd te maken krijgen met vervolging, beproevingen en getest worden, blijven alleen zij die stevig geworteld zijn in het Woord standvastig overeind.

In 2017 werd centraal Mexico getroffen door een aardbeving met een kracht van 7,1. Veel moderne gebouwen stortten in, maar sommige oudere bouwwerken bleven staan. Ingenieurs zouden later uitleggen dat het geheim schuilt in een diepe, maar ook solide fundering. Dat geldt ook voor de gemeente. Wat een kerk overeind houdt, is niet wat aan de buitenkant schittert, maar wat daaronder zit. En er is maar één fundament dat nooit wankelt: het Woord van God.

De Bijbel is niet alleen maar een boek voor theologische debatten. Het is een leidraad voor het dagelijks leven. Het bepaalt hoe we met anderen omgaan, hoe we met hulpbronnen omgaan, hoe we op een crisis reageren en hoe we beslissingen nemen. Elk aspect van ons leven is kwetsbaar voor ineenstorting als dat niet op de Bijbel is gebaseerd.

De vraag waar het om draait is niet hoeveel bijbels we bezitten, maar of we werkelijk zijn geworteld in dat Woord. Er is een verschil tussen het uit het hoofd leren van verzen en het vertrouwen op het Woord. De laatste gemeente wordt niet alleen herkend aan het belijden van de juiste leerstellingen, maar aan het feit dat zij leeft in een verbond met geopenbaarde waarheid.

De mensen die zich houden aan Gods geboden en bij het getuigenis van Jezus blijven, sluiten geen compromissen over het gezag van het Woord. Het is onze morele gedragscode, ons profetisch fundament, onze handleiding voor zending en onze goddelijke liefdesbrief.

Wanneer alles om ons heen staat te beven, blijft dat staan. Wanneer ideologieën veranderen, blijft dat overeind. Wanneer structuren instorten, houdt het stand. De Bijbel is immers het enige boek dat het menselijk hart doorgrondt, op het moment dat het wordt gelezen.

Vandaag roept God leiders, gezinnen, jongeren, ouderen, kinderen, leraren en predikers op om terug te keren naar het fundament. Er is maar één toekomst voor de gemeente en dat heeft alles te maken met de Rots. Er is maar één kracht voor de opdracht en dat is het Woord.

Wil jij je leven opnieuw opbouwen op basis van de Schrift? Wil je elk plan voor je dienstwerk, elke stap in je gezinsleven, elke financiële beslissing baseren op ‘Zo zegt de Heer?’ Wil je dat de Bijbel je fundament is en niet slechts een versiersel?

Sta dan op en wijd je opnieuw toe aan de Heer. Keer terug naar het Woord. Bid met een geopende Bijbel. Neem beslissingen met de Bijbel in gedachten. Predik met de Bijbel in je hart. Want alleen zij die geworteld zijn in de Bijbel en gericht zijn op zending, zullen standhouden. Maranatha, de Heere komt!

Geworteld in Gods Woord

De Bijbel – ons onwankelbare fundament

Erton C. Köhler

Geworteld in de Bijbel, gericht op onze opdracht’ is meer dan een slogan. Het is het kompas waardoor de christelijke beweging zich laat leiden in deze allesbeslissende tijd. De wereld dobbert rond op een zee met steeds wisselende overtuigingen. De gemeente als het wereldwijde overblijfsel kan dan alleen staande blijven wanneer zij verankerd is in het eeuwige fundament van Gods Woord.

We leven in een wereld die wordt gekenmerkt door instabiliteit. Grenzen verschuiven, waarheden krijgen een andere betekenis en waarden verliezen hun houvast. Er valt een onverbiddelijke regen van twijfel neer, rivieren van achterhaalde waarheden overspoelen miljarden schermen en de winden van relativisme veranderen in orkanen van onverschilligheid. Te midden van deze lawine van onzekerheid komt onvermijdelijk één vraag op: is er iets dat niet verandert? Is er een fundament dat vast staat?

Jezus geeft daar een heel helder antwoord op. Hij vertelt het verhaal van twee bouwers. De één is wijs en de ander dwaas. Ze bouwen allebei en ze trotseren allebei stormen. Er blijft er echter slechts één overeind. Wat is het verschil? Dat is het fundament. De één bouwt op rots en de ander op zand. Het oorspronkelijke Griekse woord voor ‘rots’ is petra en dat staat voor een solide, diepe, onbeweeglijke massa. Dat is het fundament waarop Gods volk staat: het levende en eeuwige Woord van God. Volgens Paulus is dat Woord ‘door God geïnspireerd’, en kan het worden gebruikt om ieder mens te onderrichten, om dwalingen en fouten te weerleggen en op te voeden tot een rechtschapen leven. De Schrift is met andere woorden niet zomaar één boek onder vele. Het is de basis van de eeuwigheid.

Het huis mag dan prachtig zijn, het ontwerp gedurfd en de inrichting modern. Het kan er indrukwekkend uitzien, maar als het op zand staat, zal het instorten. Alleen zij die bouwen op iets wat niet kan wankelen, die zullen stevig blijven staan. In deze tijd is er maar één onwankelbaar fundament en dat is het Woord van God.

Het Woord is geïnspireerd

Paulus zegt: ‘Alles wat de Schrift zegt is door God geïnspireerd.’ Het betekent letterlijk ‘door God geademd’ en dat is wel een krachtig beeld. Dit brengt ons terug naar de schepping: dezelfde God die Adam het leven inblies, die ademt nu waarheid in de bladzijden van de Schrift. De Bijbel is niet zomaar een boek dat is geschreven door mensen, maar het is de adem van de hemel, vastgelegd in menselijke taal. Het is niet door goddelijke macht gedicteerd, maar het is de goddelijke adem die met menselijke woorden tot uitdrukking wordt gebracht.

Deze inspiratie is niet louter iets poëtisch en het is ook niet gedeeltelijk. Neen, het is volledig. Het Woord is gevormd door de Geest, geopenbaard door God, geschreven door toegewijde mensen en door de eeuwen heen bewaard gebleven door opoffering en geloof. ‘God zorgt voor ons als verstandelijke wezens en Hij heeft ons zijn Woord gegeven als een lamp voor onze voeten en een licht op ons pad.” Zelfs in deze tijd van culturele duisternis en ideologische stormwinden schijnt het Woord van God nog steeds helder en biedt hij duidelijkheid en geeft hij richting.

Tegenwoordig klinken er vanuit allerlei richtingen stemmen. Dat kunnen experts, algoritmes en trends zijn, maar geen enkele daarvan heeft het gezag van de Eeuwige. Daarom heeft de Bijbel geen update nodig, maar hoeft die alleen maar te worden toegepast. Er is geen nieuwe interpretatie nodig om de cultuur te behagen. Hij moet dringend worden verkondigd om de harten van mensen te veranderen.

Een rapport uit 2023 van de organisatie Open Doors toonde aan dat meer dan 360 miljoen christenen wereldwijd te maken hebben met ernstige vervolging. Dat is vaak alleen maar omdat ze een Bijbel bezitten of met anderen delen. In sommige landen wordt het bezit van de Heilige Schrift beschouwd als een misdaad tegen de staat. In andere landen waarschuwen bewakingssystemen de autoriteiten wanneer er online naar Bijbelteksten wordt gezocht. Op sommige plaatsen heeft de overheid zelfs camera’s geplaatst in christelijke kerken. Bedenk goed: als het Woord niet relevant zou zijn, zou het niet zoveel angst inboezemen. De vijand kent de macht ervan, en Gods volk moet die ook kennen.

Waarom je leeft

Als je met kinderen zou gaan zitten en ze zou vragen waarom we bestaan, zou hun antwoord misschien grappig, vermakelijk of verrassend diepzinnig zijn. Maar ze zullen waarschijnlijk geen volledige verklaring geven voor zo’n raadselachtige vraag.

En toch is er iets intrigerends aan hoe jonge kinderen het leven zien. Een groot deel van hun identiteit is geworteld in hun plaats binnen het gezin, en voor veel kinderen geeft de liefde die ze van hun ouders ontvangen een gevoel van voldoening en erbij horen dat ze niet volledig begrijpen.

In de loop der jaren begint er iets te veranderen. Naarmate kinderen de adolescentie en volwassenheid bereiken, maken ze kennis met het idee dat het leven een hoger doel heeft. Met dit besef komt vaak een verontrustend gevoel – dat we ons nooit echt vervuld zullen voelen totdat we dat doel ontdekken en nastreven.

In ‘The Meaning of Your Life: Finding Purpose in an Age of Emptiness’ vertelt auteur Arthur C. Brooks verhalen van mensen wier ervaringen dit patroon volgden. Zoals dr. Brooks uitlegt, is het nastreven van je levensdoel een waardevolle onderneming, vaak ondernomen door ambitieuze mensen die een verschil willen maken en voluit van het leven willen genieten. Maar dat neemt niet weg dat ontmoediging kan toeslaan wanneer toewijding en jarenlange harde arbeid geen betekenisvolle resultaten opleveren.

Ondanks hun vele prestaties en ondernemingen en sociale status en hun waardevolle bijdrage in het leven van anderen, moesten de mannen en vrouwen in het boek van Arthur Brooks toegeven dat er nog iets ontbrak – dat er een leegte was die ze gewoon niet konden vullen.

Waarover gaat het? Psychology Today geeft een beknopte definitie van de angst om het hogere en persoonlijke doel te missen als “de stress, onzekerheid, vermoeidheid en frustratie die voortkomen uit het proberen om het diepere levensdoel te definiëren en te bereiken.”

Doelangst wordt vaak afgedaan als minder belangrijk dan alle andere problemen en uitdagingen waarmee mensen in het leven te maken krijgen. Maar de onrust die mensen voelen wanneer ze hun doel niet vinden, mag niet worden genegeerd. Het is een universeel probleem dat direct van invloed is op hoe mensen hun leven leiden.

Doelangst ontstaat wanneer de plekken waar we naar ons doel zouden moeten zoeken, geen bevredigend antwoord bieden, want we zoeken het vaak waar het niet te vinden is.

De personen die A. Brooks interviewde waren succesvol. Ze hadden indrukwekkende onderscheidingen ontvangen, felbegeerde promoties verdiend en carrière gemaakt. “Hun leven zag er van buitenaf benijdenswaardig uit, maar van binnen voelen ze zich leeg. Ze wachten tot hun doel hen vindt, maar dat gebeurt nooit” (2026, p. 10).

Hoewel fysieke bezigheden waarde aan het leven kunnen toevoegen, kunnen ze het doel nooit volledig definiëren, omdat ze geen antwoord geven op de vraag waarom we hier zijn. Zolang we niet weten waarom we op aarde zijn, kunnen we ons doel niet volledig begrijpen.

Waar kunnen we dan het antwoord vinden op deze vraag?

Over het algemeen presenteren boeken en coaches en influencers een paar gebieden waaruit mensen zingeving putten. Maar een nadere beschouwing van deze gebieden laat zien dat elk ervan, hoewel belangrijk, ons gevoel van zingeving ondersteunt in plaats van het te vervullen. Een carrière is niet het ultieme doel

Terwijl we een droombaan nastreven, weten we diep van binnen dat zelfs de meest lonende carrière op zichzelf geen blijvend gevoel van zingeving biedt.

Prediker worstelde eeuwen geleden al met dit concept en erkende dat alles wat we in ons werk bereiken fysiek, beperkt en gedoemd is om te verdwijnen (Prediker 1:3, 14). We zijn geweest, we hebben onze steen verlegd, en we worden vergeten. Dit betekent niet dat we genoegen moeten nemen met banen die we met tegenzin volbrengen. Het nastreven van zinvol werk stelt in staat om te genieten van wat we doen, en dat is Gods bedoeling (Prediker 3:13). Maar we kunnen er niet op vertrouwen dat het ons doel bepaalt.

Ons doel is niet alleen om “de wereld een betere plek te maken”, hoe mooi dat ook mag zijn.

De wereld kent zoveel existentiële uitdagingen dat het moeilijk is om te zien hoe onze inspanningen enig betekenisvol verschil kunnen maken. Dit betekent niet dat we achteroverleunen en weigeren een bijdrage te leveren aan de wereld om ons heen. De Bijbel moedigt ons aan om “goed te doen aan allen” wanneer we de kans krijgen en ons licht laten schijnen voor anderen (Galaten 6:10; Mattheüs 5:14-16).

“Ons ware doel – de ultieme reden van ons bestaan ​​- draait om relaties. Het gaat erom zonen en dochters van God te zijn!”

“We ontdekken dat alleen God blijvende oplossingen kan bieden voor de problemen van de wereld. Hij heeft de verantwoordelijkheid om de wereld te veranderen niet op onze schouders gelegd.

Zelfverbetering zoals het kneden van ons karakter (waar God dikwijls de omstandigheden voor laat meewerken), is inherent spiritueel van aard. Streven naar zelfverbetering – vooral wat betreft ons karakter – is een nobel streven, en de Bijbel biedt ruime instructies voor spirituele groei. Door de Bijbel als leidraad te gebruiken, werken we naar ons doel toe. Maar we streven niet naar groei louter omwille van de groei. Ons doel bepaalt welke groei we moeten nastreven, waarom die groei belangrijk is en wat de uiteindelijke uitkomst van onze inspanningen zal zijn.

Relaties geven veel betekenis en kleur aan het leven. Het is veilig om te zeggen dat een leven zonder betekenisvolle menselijke connecties er somber uitziet. Wanneer we terugkijken op ons leven, bestaan ​​onze mooiste herinneringen steevast uit momenten die we met geliefden hebben gedeeld – de momenten waarop we elkaar aanmoedigden en steunden, oprecht advies gaven en ontvingen en elkaars lasten droegen.

Hoe essentieel deze relaties ook zijn en hoeveel ze ons leven ook verrijken, op zichzelf vormen ze niet de reden van ons bestaan. Maar onze familierelaties kunnen een voorproef geven van dat diepere doel.

Ons ware doel – de ultieme reden van ons bestaan ​​– draait erom zonen en dochters van God te zijn!

Romeinen 8:29 zegt dat Jezus Christus – Gods Zoon en erfgenaam – “de eerstgeborene onder vele broeders” is, en 2 Korintiërs 6:18 zegt dat God een Vader voor ons zal zijn en dat wij Zijn zonen en dochters zullen zijn.

Met dit ware doel als fundament kunnen we de rest van ons leven vormgeven en opbouwen. De relaties die we in dit leven opbouwen, leren hoe we elkaar moeten liefhebben en in harmonie samenleven, zoals we dat ook in Gods Koninkrijk zullen doen. De Bijbel maakt duidelijk dat we een rechtvaardig karakter moeten ontwikkelen door de zonde te overwinnen en te groeien.

Zij die hun ware doel kennen, ontvangen een extra geschenk: bevrijding van de angst om hun doel te missen. We zijn geschapen voor iets groters en vinden troost in de wetenschap dat onze liefdevolle Vader een doel voor ons heeft dat alles wat dit leven te bieden heeft, ver overstijgt. Wat een geweldig geschenk is het om Zijn kinderen te zijn!

Jesaja 56:5 vat het samen : Ik zal hun in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats en een naam geven, beter dan die van zonen en dan die van dochters; een eeuwige naam zal Ik ieder van hen geven, een naam die niet uitgewist zal worden.

Discussies over de dood

Het populaire onderwerp van de hel 

Steve Wohlberg schreef een 12delige serie “Discussies over de dood” die we opnamen in onze flyerserie Zonde & Dood. In zijn laatste deel, maakt hij de conclusie:

“Mijn eigen moeder – die onlangs 73 jaar is geworden – gelooft niet in Jezus Christus. Mijn broer ook niet. Dat geldt ook voor veel van mijn joodse familieleden. Volgens veel goedbedoelende christelijke leraren zijn deze familieleden van mij gedoemd tot eeuwige vlammen als er niets verandert.”

“Gedurende deze serie heb ik geprobeerd deze populaire leerstelling uit Gods Woord te weerleggen. Ik heb teksten aangehaald als: “Het loon van de zonde is de dood” (Romeinen 6:23), en de woorden van Jezus Christus zelf: “Want God had de wereld zo lief dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, zodat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven hebbe” (Johannes 3:16). Op basis van mijn onderzoek betekenen woorden als ‘dood’ en ‘vergaan’ niet ‘bewuste eeuwige kwelling’. Integendeel, ze bedoelen precies wat ze suggereren: dat de niet-geredden op een dag zullen ophouden te bestaan. Door hun zondige keuzes hebben de verlorenen het eeuwige leven verspeeld. Na de Dag des Oordeels en een rechtvaardig vonnis is het enige dat een barmhartige God kan doen, de stekker eruit trekken en een einde maken aan hun bestaan. Ik bid dat mijn familieleden wakker zullen worden voordat het te laat is.

In de afgelopen berichten hebben we belangrijke passages nauwkeurig onderzocht die, althans op het eerste gezicht, mijn conclusies lijken tegen te spreken. 

We hebben besproken “afwezig uit het lichaam” (2 Kor. 5:8), de stervende dief (Lucas 23:43), de verschijning van Mozes en Elia (Lucas 9:28-36), en zielen onder het altaar ( Openbaring 6:9-11). 

Het is nu tijd om je te verdiepen in de Moeder aller Helleverzen: de Rijke Man en Lazarus. Meer dan welke andere passage ook wordt dit gedeelte gebruikt om te bewijzen dat verloren zondaars niet onbewust in hun graf slapen in afwachting van de opstanding (wat zoveel Bijbelverzen duidelijk leren – zie Prediker 9:5, 10, Ps. 13:3; Handelingen 7:60; Johannes 5:28, 29; 6:39, 40, 44, 54; 11:11-14, enz.), maar dat ze bij de dood onmiddellijk in vlammen opgaan en voor eeuwig sissen. Laten we dat eens van dichterbij bekijken.

Het verhaal staat in Lukas 16:19-31. Vanwege ruimtegebrek zal ik niet de hele passage citeren.

Jezus verklaarde:  Er was een zekere rijke man die gekleed was in paars en fijn linnen en het elke dag voortreffelijk deed. Maar er was een zekere bedelaar genaamd Lazarus, vol zweren, die bij zijn poort werd gelegd, verlangend gevoed te worden met de kruimels die van de tafel van de rijke man vielen. Bovendien kwamen de honden en likten zijn zweren. Zo gebeurde het dat de bedelaar stierf en door de engelen naar Abrahams boezem werd gedragen. De rijke man stierf ook en werd begraven. En terwijl hij in de Hades werd gekweld, sloeg hij zijn ogen op en zag Abraham van ver weg, en Lazarus in zijn boezem. Toen riep hij en zei: ‘Vader Abraham, heb medelijden met mij en stuur Lazarus zodat hij de top van zijn vinger in water kan dopen en mijn tong kan afkoelen; want ik word gekweld in deze vlam.’

Nadat hij zijn verzoek had afgewezen, zei Abraham uiteindelijk tegen de rijke man:

‘Als ze Mozes en de profeten niet horen, zullen ze zich ook niet laten overtuigen, ook al staat iemand uit de dood op.’

Om te beginnen wil ik één belangrijk cruciaal punt naar voren brengen: dit is de ENIGE plaats in het hele Nieuwe Testament waar staat dat een verloren ziel onmiddellijk na de dood afdaalt in een vurige hel! Een dergelijke leerstelling wordt nergens anders onderwezen – niet door Matteüs, Marcus, Johannes, Jakobus, Petrus of Paulus. Paulus schreef het grootste deel van het Nieuwe Testament, en hij onderwees het niet één keer.

Ten tweede vertelde Jezus vaak ‘gelijkenissen’ of verhalen die symbool stonden voor diepere waarheden. Hoewel gelijkenissen veel praktische lessen bevatten, moet niet elk punt letterlijk worden genomen. Is dit verhaal een gelijkenis? Wij geloven van wel.

Hier zijn 7 redenen waarom:

  1. Jezus begon Zijn gelijkenissen vaak met de zinsnede: “een zekere…” dit of dat (zie Lukas 14:16; 15:11; 16:1; 19:11, 12; 20:9). Als je deze verzen in het evangelie van Lucas opzoekt, zul je ontdekken dat het allemaal gelijkenissen zijn. Het is dus logisch om aan te nemen dat het verhaal van de Rijke Man en Lazarus ook een gelijkenis is.
  2. Een mens kan niet fysiek in “de boezem” of borst van iemand anders binnengaan, zoals Christus beschreef.
  3. Kan iemand die letterlijk in vlammen opgaat een normaal gesprek voeren?
  4. Kunnen degenen in de hemel en de hel met elkaar praten?
  5. Jezus stelt de rijke man voor als lichamelijk in de hel, met ogen, een mond, een tong, enz. Dit is uiteraard symbolisch. Als je het graf van een echte rijke man zou opgraven, zou zijn lichaam daar dan niet zijn? Natuurlijk!
  6. Een echte brandende man zou niet alleen om een ​​beetje water vragen om zijn tong te koelen. Hoe zit het met de rest van zijn lichaam?
  7. Bewustzijn bij de dood is in tegenspraak met de rest van de Bijbel.

Het is veelbetekenend dat Jezus niet alle gelijkenissen die Hij vertelde, interpreteerde. Maar toen Zijn discipelen Hem vroegen om een ​​andere gelijkenis over onkruid in een veld te interpreteren, legde Jezus duidelijk uit dat het hellevuur plaatsvindt aan ‘het einde van deze wereld’, in plaats van bij de dood (zie Matteüs 13:36, 40-42).

De context van de gelijkenis van Christus laat zien dat Hij rechtstreeks tot rijke Farizeeën sprak, die Hem met hun woorden bespotten (zie Lukas 16:14). Farizeeën geloofden dat de rijken gezegend waren, terwijl de armen onder Gods vloek leefden. 

Jezus zette de zaken op zijn kop door een geredde arme man en een verloren rijke man te beschrijven. Het gedeelte over de rijke man die vroeg om zijn tong te kalmeren was een directe waarschuwing aan die Farizeeën dat hun lippen hen naar het hellevuur katapulteerden. Ten slotte verklaarde Jezus aan het einde van Zijn gelijkenis dat zelfs het opwekken van Lazarus uit de dood de twijfelaars niet zou overtuigen.

Dit leidt tot het volgende punt: Waarom specificeerde Jezus de naam Lazarus? Omdat Zijn gelijkenis ook een profetie was. Later zou Jezus een echte persoon met de naam Lazarus tot leven wekken, maar dit wonder zou de Farizeeën er niet van overtuigen dat Hij de Messias was (Johannes 11:1-53).

We moeten gelijkenissen interpreteren in het licht van de rest van de Bijbel, in plaats van de rest van de Bijbel in het licht van één gelijkenis. En de rest van de Bijbel is onmiskenbaar duidelijk: de doden zijn dood, slapen in hun graven en wachten in stilte op de Dag van de Opstanding.

Deze tekst komt uit flyer C113H / Zijn de doden dood? / 7

Hier legt Doug Bachelor het duidelijk uit :