Hij zocht God in de muziek

De vermaarde Amerikaans-Zweedse dirigent Herbert Blomstedt is op 99-jarige leeftijd overleden in Göteborg op 4 november 2026. In zijn loopbaan die meer dan 70 jaar overspande, leidde Blomstedt verschillende toporkesten in Europa en de VS. Hij was tot heel recent actief en had zelfs nog concerten gepland voor volgend seizoen.

Hier zie je hem nog in actie bij een van de laatste concerten :

Het geloof was een belangrijke steunpilaar in leven en werk van Herbert Blomstedt. Als zevendedagsadventist dronk hij geen koffie, thee of alcohol, at hij vegetarisch, rookte hij niet en probeerde hij niet op vrijdagavond of zaterdag, de dag waarop hij de sabbat vierde, te repeteren. Hoewel hij gepassioneerd was door muziek en opging in de stukken die hij begeleidde, vond Blomstedt de ware oase in de sabbat. Op die dag worden de partituren terzijde gelegd en weten al zijn orkestcollega’s dat hij met rust gelaten wil worden. Waar hij ook dirigeert, hij kijkt er altijd naar uit om de dichtstbijzijnde adventkerk te bezoeken, waar hij bovendien vaak de gelegenheid krijgt om te preken.

De sabbat loopt als een levendig levensritme door de carrière van Herbert, een van ’s werelds meest vooraanstaande dirigenten. Vooral in zijn jongere jaren had dit als een belemmering voor zijn loopbaan kunnen worden ervaren. Toch is de sabbat voor hem een ​​zegen gebleken, een herinnering aan Gods zorg en Zijn vermogen om in te grijpen. Blomstedt vertelt dat hij vele wonderen heeft ervaren als gevolg van wat in de ogen van velen wellicht wordt gezien als een koppig vasthouden aan principes en waarden.

“Het zien van Gods leiding heeft mijn vastberadenheid versterkt”, zegt Blomstedt over zijn besluit om op de sabbat geen repetities te houden. Ook zijn meest ingrijpende spirituele ervaring had met de sabbat te maken. Dit gebeurde vroeg in zijn carrière, toen Herbert op de sabbat niet alleen niet deelnam aan repetities, maar ook geen concerten gaf.

“Ik koester de nieuwgierigheid van een kind”, zei hij op zijn 93ste, vlak voordat hij het podium opging in München om de Negende symfonie van Franz Shubert te dirigeren. “Muziek houdt me jong en nederig”, vond hij. “Ik heb gedurende de jaren het nodige geleerd, maar vooral ook hoe weinig ik weet. Ik raak nooit uitgekeken op zo’n Negende symfonie. Een tweehonderdste keer ben ik nog even hongerig en opgewonden als bij de eerste kennismaking. Ik geloof niet in definitieve antwoorden. Er liggen altijd weer ontdekkingen te wachten.”

In een interview vertelde Blomstedt dat de Russische schrijver Lev Tolstoj hem – in een essay over kunst – zijn levensmotto aanreikte: “Altijd blijven zoeken naar iets wat nog meer waarheid bevat.” Een uitspraak die leidraad en kern werd van een lang leven.

De boodschap

‘Dat is nu precies wat je zou moeten prediken!’ Een organisatie had een man gestuurd om evangelisatiebijeenkomsten te evalueren. Op de avond dat hij aanwezig was, ging het over de invloed die de populaire cultuur kan hebben op iemands morele opvattingen en hoe het toelaten van aanhoudende negatieve invloeden het moeilijker kan maken verleidingen te weerstaan.

De predikant keek hem kalm aan. Als je aarzelt om antwoord te geven, vullen mensen soms zelf al de stilte in door je meer te vertellen over wat ze zelf denken. ‘Vergeet al die andere dingen nou maar,’ ging hij verder. ‘Ik snap het wel: de sabbat is belangrijk, maar als je je meer op dit soort dingen zou richten, denk ik dat je inzet echt een enorme vlucht zou nemen.’

De naam Dudley M. Canright schoot hem toen ineens te binnen. Hij zei ooit dat hij een geweldige spreker zou zijn geweest als de boodschap die hem door de Bijbel op het hart werd gedrukt niet zo uniek en moeilijk was. Maar het is niet het spreektalent dat predikers geweldig maakt, maar het is hun Bijbels gefundeerde boodschap. Dat is een boodschap die als geen andere de kracht heeft de harten van zondaren te raken. Die boodschap van het eeuwige evangelie is effectief omdat ze stevig verankerd is in de persoon van Christus.

Het feit dat deze man geen toekomst gericht christen was, maakte het gemakkelijk te begrijpen waarom hij de boodschappen van de drie engelen niet zo waardeerde. Hij had de rest ervan nog niet gehoord en reageerde vanuit het beeld dat hij had gekregen van vrienden en online bronnen. Hij gaf de voorkeur aan een boodschap die beter aansloot bij zijn persoonlijke en populaire overtuigingen en verlangens en de oppervlakkigheid van de tijd.

Nochtans is de boodschap die moet worden gehoord niet mis te verstaan, zoals we ze vinden in Openbaring 14 helemaal op maat van deze tijd :

“‘Toen zag ik opnieuw een engel, die hoog in de lucht vloog. Hij had een eeuwig evangelie, dat hij bekend moest maken aan de mensen op aarde, uit alle landen en volken, van elke stam en taal. Luid riep hij: “Heb ontzag voor God en geef Hem eer, want nu is de tijd gekomen dat Hij zijn oordeel zal vellen. Aanbid Hem die hemel en aarde, zee en waterbronnen geschapen heeft.” Hij werd gevolgd door een tweede engel, die uitriep: “Gevallen, gevallen is Babylon, die grote stad, die door haar ontucht alle volken de wijn van haar wellust heeft laten drinken.” Zij werden gevolgd door een derde engel, die met luide stem riep: “Als iemand het beest en zijn beeld aanbidt en het merkteken op zijn voorhoofd of zijn hand krijgt, zal hij de wijn van Gods woede moeten drinken, die onverdund in de beker van zijn toorn is geschonken. Hij zal in vuur en zwavel worden gepijnigd, onder de ogen van de heilige engelen en van het lam. De rook van die pijniging zal opstijgen tot in eeuwigheid. Wie het beest en zijn beeld aanbidden, of wie het merkteken van zijn naam draagt, ze krijgen geen rust, overdag niet en ’s nachts niet.” Hier komt het aan op de standvastigheid van de heiligen, die zich houden aan Gods geboden en trouw blijven aan Jezus.”

Oppervlakkige bijbelstudenten zeggen dat deze boodschap een overblijfsel is uit de negentiende eeuw, en dat het tijd is om verder te gaan en meer op andere christelijke denominaties te lijken. De vinger leggen op dergelijke waarschuwingen zou ons minder sympathiek maken en mensen kunnen afschrikken of een negatieve stempel zetten op de boodschapper. Maar waar gaat het over? We staan op het punt dat wij ons moeten voorbereiden op Jezus wederkomst. Op dat moment zal het oordeel geveld zijn. Zo lang moet het eeuwig evangelie worden verkondigd, moet God geëerd worden als Schepper, moeten mensen onderscheid maken tussen de waarheid en de leugen en kiezen of zij willen gaan voor het woord van God, of het woord van mensen. Door welk merkteken wilt u worden bestempeld?

Soms komt de afkeer voor bijbelse leerstellingen voort uit de manier waarop men die als kind heeft geleerd. Als de voorbeelden streng en veroordelend waren, is het waarschijnlijk dat ze niet in aanraking zijn gekomen met een op Christus gerichte en verlossende visie. Het is tragisch dat die kijk op de dingen nooit is bijgebracht.

Sommigen zijn ervan overtuigd dat de effectiviteit van de boodschap afneemt en dat deze minder relevant is voor het postmoderne publiek. Ervaren evangelisten zullen vertellen dat dit ver bezijden de waarheid is: de afgelopen jaren hebben ze de aantrekkingskracht ervan juist zien toenemen. Het aantal mensen dat komt is niet alleen groter dan ooit, maar ook ontvankelijker. Er zijn gevallen bekend waarbij mensen halverwege een presentatie opstonden en spontaan een oproep tot bekering deden, meer dan twintig minuten voordat de presentatie was afgelopen.

Dat wordt niet veroorzaakt door menselijke welsprekendheid. Zolang middelmatige predikers trouw zijn aan hun woord, zien zij resultaten van de Geest van God die tot het publiek spreekt door zijn Woord.

God heeft geen fout gemaakt met de opdracht die Hij voor vandaag heeft gegeven. De verbluffende waarheden in Openbaring 14 verliezen hun betekenis niet, hoe ver de wereld ook lijkt af te dwalen van Gods ideaal. Dat is een belachelijke gedachte. De profetieën zijn al zoveel eeuwen en zelfs millennia juist gebleken. Dan weten we dat Openbaring 14 niet verkeerd is en dat hoofdstuk 18 al evenmin onjuist is. Dat laatste hoofdstuk belooft dat de wereld spoedig verlicht zal worden door de heerlijkheid van Christus.

Ondertussen moet de boodschap worden gehoord, zodat mensen hun keuze maken. En niet zomaar een keuze… ze is zo bepalend voor de toekomst… Waar wil je de eeuwigheid doormaken?

Betrouwbaar

‘Uw belofte heb ik in mijn hart geborgen, zo zal ik niet tegen U zondigen. Geprezen bent U, HEER, onderwijs mij in uw wetten.’

Er bestaat een verhaal over twee reizigers die een plek zochten om te overnachten. Terwijl ze door het bos trokken, zag een van hen een oude pelsjagershut waar rook uit de schoorsteen kwam. Ze klopten op de deur en vroegen of ze daar konden overnachten. De oude man nodigde hen hartelijk binnen en gaf hen zijn enige slaapkamer.

Die mannen sliepen echter slecht, omdat ze een grote som geld bij zich hadden. Om de veiligheid daarvan te garanderen, sliepen ze om de beurt. De ander lette dan op het geld. In de vroege ochtenduren zag de man die de wacht hield een lichtje onder de deur. Zachtjes deed hij de deur op een kier en zag de jager aan zijn tafel zitten, terwijl hij aandachtig verdiept was in de Bijbel. Toen de pelsjager de Bijbel dichtdeed en zijn hoofd boog om te bidden, sloot de man de deur en maakte zijn metgezel wakker. Hij zei: ‘Ik denk dat we nu wel allebei gerust kunnen slapen, want deze man is te vertrouwen.’

Je kunt je afvragen of hetzelfde soort vertrouwen zou zijn opgeroepen, als hij de deur had geopend en de pelsjager Charles Darwins The Origin of Species had zien lezen?

Nog een verhaal: Een man loopt ‘s avonds laat naar huis als hij voetstappen achter zich hoort. Hij kijkt nerveus over zijn schouder en ziet dat hij wordt gevolgd door een groep jonge kerels. Zijn hartslag versnelt en hij gaat wat sneller lopen omdat hij bang is dat hij beroofd zal worden … of nog erger. De groep haalt hem echter met gemak in. Dan zie hij dat de meesten een Bijbel bij zich hebben. Het zijn geen dieven, maar het is een jeugdgroep die terugkomt van een Bijbelstudie op zaterdagavond. Bij het zien daarvan, slaakte hij een zucht van verlichting.

Vertrouwen gevormd door het Woord

Wat zorgt ervoor dat we serieuze Bijbelstudenten eerder vertrouwen? Laten we de neiging van welke cultuur dan ook om gelovigen te bespotten even buiten beschouwing laten en daar eens over nadenken. Zelfs als mensen hun medemensen met een geloofsovertuiging bespotten, erkennen zij instinctief toch wel dat iemand die ervoor kiest om volgens de Schrift te leven, naar alle waarschijnlijkheid moreel betrouwbaarder is. Daniël had te maken met allerlei problemen toen hij werd ondergedompeld in de Babylonische cultuur. Je ziet echter in hoofdstuk 2 dat de koning hem vertrouwde toen hij om meer tijd vroeg.

Het is best wel ironisch dat zoveel mensen de Bijbel haten en dat ze juist ook om die reden geneigd zijn mensen te vertrouwen die ernaar leven. Ze beseffen dat de Bijbel hoge morele eisen stelt aan de mens. De Bijbel laat op indringende wijze zien dat mensen verantwoording verschuldigd zijn aan een opperwezen – de Schepper. Wanneer iemand er uit eigen vrije wil voor kiest verantwoording af te leggen aan een morele God, dan vinden we het geen probleem die persoon als buurman/vrouw te hebben. Wanneer het tot ons doordringt dat God dezelfde morele normen vervolgens van ons verwacht? Dan is dat helaas maar al te vaak een heel ander verhaal.

Stel je de wereld voor, waar mensen leven volgens de hoge eisen van het goddelijke woord… Het zou al de hemel op aarde zijn.

Van lezen naar leven

Alleen de Bijbel lezen is niet genoeg. Veel universiteiten bieden cursussen aan waarin de Bijbel wordt bestudeerd als literatuur. De professor is geen gelovige. Hij heeft de tekst wel gelezen, maar is er niet door geraakt. Voor hem is het slechts een voorbeeld van een goed geschreven stuk tekst, maar niet anders dan de werken van Dostojevski, Sun Tzu of Shakespeare. Hij neemt het Woord van God niet ter harte, omdat hij het beschouwt als een puur menselijke schepping. De beweringen over goddelijke inspiratie doet zo iemand af als een overblijfsel uit een tijd van onwetendheid en bijgeloof. Veel studenten gaan de Bijbel dan ook lezen zonder hem echt tot zich te nemen. Ze komen volledig onveranderd uit het leesproces.

Hoe anders werkt dat voor gelovigen? Christenen erkennen dat het niet genoeg is de Bijbel alleen te lezen, maar dat je er ook naar moet leven. Er zijn veel dingen in dit leven die je pas kunt begrijpen wanneer je het zelf hebt gedaan. Je kunt natuurlijk bestuderen hoe parachutespringen werkt, zonder je huis ook maar te verlaten. Je kunt je verdiepen in de inzichten van luchtweerstand en die leren kennen. Je kunt vervolgens de afmetingen van het valscherm daaraan toevoegen en je eigen gewicht ook nog meerekenen. Vanuit een rekenkundig oogpunt gezien kun je tot de betrouwbare conclusie komen dat je parachute je zou beschermen tegen een fatale val. Maar begrijp je dan echt iets van parachutespringen? Neen! Daarvoor moet je het zelf meemaken.

Zo is het ook met het christelijk geloof. Je kunt niet door alleen te lezen een weg vinden naar Gods koninkrijk. Als je de Bijbel zijn juiste uitwerking wilt laten hebben, dan moet je voldoende geloof hebben om te leven volgens de principes die daarin staan. Je zult de enorme, levensveranderende kracht van zijn Woord pas ontdekken wanneer je ervoor kiest te geloven dat God weet waar Hij het over heeft.

We zijn ‘opnieuw geboren … door Gods levende woord’, schreef Petrus . Hij bedoelde niet dat je gered wordt door een exemplaar van de Bijbel in huis te hebben. Er zullen bij de tweede opstanding vrijwel zeker mensen zijn die een Bijbel in bezit hadden. Het verschil tussen hen en de menigte in de heilige stad is dat de geredden ‘het Lam overal volgen, waarheen het maar gaat.’

De profeet Jeremia heeft een bekende vergelijking voor de Schrift. Hij vergelijkt het met voedsel: ‘Telkens als ik uw woorden hoorde, nam ik ze als voedsel tot mij. Uw woorden gaven mij een diepe vreugde.’ Jezus gebruikte een soortgelijk voorbeeld: ‘De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”

Voedsel komt je lichaam binnen en voedt daar elke cel. De voedingsstoffen worden daar naartoe gebracht waar ze het hardste nodig zijn. Zonder die voeding zul je sterven. Zo moet je ook de Bijbel tot je nemen, zodat de gedachten van God in je eigen geest kunnen doordringen en je geleidelijk aan kunnen veranderen. Hoe neem je Gods Woord tot je? Door hem te lezen én ernaar te leven.

De Smalle Weg

De kracht van Gods waarheid kan nergens zo duidelijk worden geopenbaard als door de toepassing ervan op een leven in een wereld die zich tegen Hem verzet. Gods idee van echt menselijk leven staat haaks op onze zondige neigingen, en onze luie, in zonde gevallen natuur houdt van het gemak om gewoon op de oude voet verder te gaan. Jezus leerde ons dat dit de brede weg is. Daar geeft onze zondige natuur de voorkeur aan omdat het zo lekker gemakkelijk aanvoelt. Aan het eind van dat pad blijkt echter dat het helemaal niet zo gemakkelijk is. Dan ontdekken mensen namelijk dat het een tolweg is, en dat de prijs hoger is dan welke zondaar dan ook zich kan veroorloven.

Zij die ervoor kiezen (door geloof!) de principes van Gods Woord na te leven, zullen ontdekken dat het pad weliswaar smal is, maar dat de tol al is betaald door een God die in menselijke gedaante onder ons kwam wonen. Jezus bad eens: ‘Ik vraag niet of U hen uit de wereld weg wilt nemen maar of U hen wilt beschermen tegen hem die het kwaad zelf is. Zij horen niet bij de wereld, zoals Ik niet bij de wereld hoor. Heilig hen dan door de waarheid. Uw woord is de waarheid.’

De duivel weet wat de Schrift zegt, en hij weet zelfs dat het de waarheid is. Als hij dat niet wist, zou Jezus hem niet van bedrog kunnen beschuldigen. De duivel zou dan gewoon misleid zijn. Hij verdraait de Schrift echter opzettelijk, en hij heeft er zelfs niks op tegen dat je het leest, zolang je er maar niet naar leeft.

Hij weet dat dit betekent dat het ware karakter van God, zijn naam, door de Geest in je voorhoofd wordt gegrift, en dat je met het Lam op de berg Sion zult staan.

Wat nooit zal vergaan

Wanneer alles om ons heen staat te beven, blijft dat staan. Wanneer ideologieën veranderen, blijft dat onveranderlijke Woord van God overeind.

Het vers dat Paulus schrijft, bevestigt dat het Woord de volgeling van God ‘opvoedt tot een rechtschapen leven’. Het Griekse woord artios betekent compleet, volledig bekwaam, volledig voorbereid. De Bijbel is met andere woorden zelfvoorzienend. Er zijn geen aanvullingen of versieringen nodig. Hij vormt het karakter, leidt tot redding en ondersteunt de grote opdracht.

Door de geschiedenis heen hebben religieuze bewegingen schipbreuk geleden doordat ze de Bijbel loslieten. Andere wendden zich tot menselijke tradities, mystieke visioenen en theologische modetrends. Trouw aan de Bijbel is altijd de spil geweest van het ware christendom en dat zal in de eindtijd niet anders zijn.

‘Als de mens maar bereid was geweest de waarheid te aanvaarden die zo duidelijk in de Schrift staat over de natuur van de mens en de toestand van de doden. Dan zouden ze in de beweringen en uitingen van het spiritisme de werking van Satan zien, met macht, tekenen en bedrieglijke wonderen’. De Schrift is nooit ontoereikend geweest. Het probleem is dat velen haar terzijde hebben geschoven of verdraaid om er hun voordeel mee te doen.

Daarom moet duidelijk worden gesteld dat de wereldwijde zendingsopdracht van de christenen niet is gebaseerd op menselijke strategieën, maar op het Woord. Christenen zijn een volk van het Boek. Overal waar de Bijbel centraal staat, verricht de hemel wonderen die alle verstand te boven gaan.

De psalmist zegt: ‘Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad.’ Het Hebreeuwse woord voor ‘lamp’ is ner en dat is een kleine olielamp die gebruikt wordt om stap voor stap licht te geven op donkere paden. Het Woord belooft niet de hele toekomst te onthullen, maar het garandeert licht voor de volgende stap en dat is genoeg.

Het woord is praktisch

De metafoor die Jezus gebruikt in Matteüs 7 is niet verkeerd op te vatten: het verschil tussen ondergang en standvastigheid ligt in gehoorzaamheid aan het Woord. Het is niet genoeg het te kennen, maar we moeten er ook naar leven. Het is niet genoeg om ernaar te luisteren, we moeten het ook in de praktijk brengen.

De gemeente wordt niet sterker door creatieve ideeën, maar door gehoorzaam geloof. Standvastigheid komt niet voort uit hoeveel Bijbelkennis we hebben, maar uit onderwerping daaraan. Het gaat om trouwe gehoorzaamheid aan God en verbondenheid met Hem onder de schaduw van zijn genade. Wanneer we in de eindtijd te maken krijgen met vervolging, beproevingen en getest worden, blijven alleen zij die stevig geworteld zijn in het Woord standvastig overeind.

In 2017 werd centraal Mexico getroffen door een aardbeving met een kracht van 7,1. Veel moderne gebouwen stortten in, maar sommige oudere bouwwerken bleven staan. Ingenieurs zouden later uitleggen dat het geheim schuilt in een diepe, maar ook solide fundering. Dat geldt ook voor de gemeente. Wat een kerk overeind houdt, is niet wat aan de buitenkant schittert, maar wat daaronder zit. En er is maar één fundament dat nooit wankelt: het Woord van God.

De Bijbel is niet alleen maar een boek voor theologische debatten. Het is een leidraad voor het dagelijks leven. Het bepaalt hoe we met anderen omgaan, hoe we met hulpbronnen omgaan, hoe we op een crisis reageren en hoe we beslissingen nemen. Elk aspect van ons leven is kwetsbaar voor ineenstorting als dat niet op de Bijbel is gebaseerd.

De vraag waar het om draait is niet hoeveel bijbels we bezitten, maar of we werkelijk zijn geworteld in dat Woord. Er is een verschil tussen het uit het hoofd leren van verzen en het vertrouwen op het Woord. De laatste gemeente wordt niet alleen herkend aan het belijden van de juiste leerstellingen, maar aan het feit dat zij leeft in een verbond met geopenbaarde waarheid.

De mensen die zich houden aan Gods geboden en bij het getuigenis van Jezus blijven, sluiten geen compromissen over het gezag van het Woord. Het is onze morele gedragscode, ons profetisch fundament, onze handleiding voor zending en onze goddelijke liefdesbrief.

Wanneer alles om ons heen staat te beven, blijft dat staan. Wanneer ideologieën veranderen, blijft dat overeind. Wanneer structuren instorten, houdt het stand. De Bijbel is immers het enige boek dat het menselijk hart doorgrondt, op het moment dat het wordt gelezen.

Vandaag roept God leiders, gezinnen, jongeren, ouderen, kinderen, leraren en predikers op om terug te keren naar het fundament. Er is maar één toekomst voor de gemeente en dat heeft alles te maken met de Rots. Er is maar één kracht voor de opdracht en dat is het Woord.

Wil jij je leven opnieuw opbouwen op basis van de Schrift? Wil je elk plan voor je dienstwerk, elke stap in je gezinsleven, elke financiële beslissing baseren op ‘Zo zegt de Heer?’ Wil je dat de Bijbel je fundament is en niet slechts een versiersel?

Sta dan op en wijd je opnieuw toe aan de Heer. Keer terug naar het Woord. Bid met een geopende Bijbel. Neem beslissingen met de Bijbel in gedachten. Predik met de Bijbel in je hart. Want alleen zij die geworteld zijn in de Bijbel en gericht zijn op zending, zullen standhouden. Maranatha, de Heere komt!

Geworteld in Gods Woord

De Bijbel – ons onwankelbare fundament

Erton C. Köhler

Geworteld in de Bijbel, gericht op onze opdracht’ is meer dan een slogan. Het is het kompas waardoor de christelijke beweging zich laat leiden in deze allesbeslissende tijd. De wereld dobbert rond op een zee met steeds wisselende overtuigingen. De gemeente als het wereldwijde overblijfsel kan dan alleen staande blijven wanneer zij verankerd is in het eeuwige fundament van Gods Woord.

We leven in een wereld die wordt gekenmerkt door instabiliteit. Grenzen verschuiven, waarheden krijgen een andere betekenis en waarden verliezen hun houvast. Er valt een onverbiddelijke regen van twijfel neer, rivieren van achterhaalde waarheden overspoelen miljarden schermen en de winden van relativisme veranderen in orkanen van onverschilligheid. Te midden van deze lawine van onzekerheid komt onvermijdelijk één vraag op: is er iets dat niet verandert? Is er een fundament dat vast staat?

Jezus geeft daar een heel helder antwoord op. Hij vertelt het verhaal van twee bouwers. De één is wijs en de ander dwaas. Ze bouwen allebei en ze trotseren allebei stormen. Er blijft er echter slechts één overeind. Wat is het verschil? Dat is het fundament. De één bouwt op rots en de ander op zand. Het oorspronkelijke Griekse woord voor ‘rots’ is petra en dat staat voor een solide, diepe, onbeweeglijke massa. Dat is het fundament waarop Gods volk staat: het levende en eeuwige Woord van God. Volgens Paulus is dat Woord ‘door God geïnspireerd’, en kan het worden gebruikt om ieder mens te onderrichten, om dwalingen en fouten te weerleggen en op te voeden tot een rechtschapen leven. De Schrift is met andere woorden niet zomaar één boek onder vele. Het is de basis van de eeuwigheid.

Het huis mag dan prachtig zijn, het ontwerp gedurfd en de inrichting modern. Het kan er indrukwekkend uitzien, maar als het op zand staat, zal het instorten. Alleen zij die bouwen op iets wat niet kan wankelen, die zullen stevig blijven staan. In deze tijd is er maar één onwankelbaar fundament en dat is het Woord van God.

Het Woord is geïnspireerd

Paulus zegt: ‘Alles wat de Schrift zegt is door God geïnspireerd.’ Het betekent letterlijk ‘door God geademd’ en dat is wel een krachtig beeld. Dit brengt ons terug naar de schepping: dezelfde God die Adam het leven inblies, die ademt nu waarheid in de bladzijden van de Schrift. De Bijbel is niet zomaar een boek dat is geschreven door mensen, maar het is de adem van de hemel, vastgelegd in menselijke taal. Het is niet door goddelijke macht gedicteerd, maar het is de goddelijke adem die met menselijke woorden tot uitdrukking wordt gebracht.

Deze inspiratie is niet louter iets poëtisch en het is ook niet gedeeltelijk. Neen, het is volledig. Het Woord is gevormd door de Geest, geopenbaard door God, geschreven door toegewijde mensen en door de eeuwen heen bewaard gebleven door opoffering en geloof. ‘God zorgt voor ons als verstandelijke wezens en Hij heeft ons zijn Woord gegeven als een lamp voor onze voeten en een licht op ons pad.” Zelfs in deze tijd van culturele duisternis en ideologische stormwinden schijnt het Woord van God nog steeds helder en biedt hij duidelijkheid en geeft hij richting.

Tegenwoordig klinken er vanuit allerlei richtingen stemmen. Dat kunnen experts, algoritmes en trends zijn, maar geen enkele daarvan heeft het gezag van de Eeuwige. Daarom heeft de Bijbel geen update nodig, maar hoeft die alleen maar te worden toegepast. Er is geen nieuwe interpretatie nodig om de cultuur te behagen. Hij moet dringend worden verkondigd om de harten van mensen te veranderen.

Een rapport uit 2023 van de organisatie Open Doors toonde aan dat meer dan 360 miljoen christenen wereldwijd te maken hebben met ernstige vervolging. Dat is vaak alleen maar omdat ze een Bijbel bezitten of met anderen delen. In sommige landen wordt het bezit van de Heilige Schrift beschouwd als een misdaad tegen de staat. In andere landen waarschuwen bewakingssystemen de autoriteiten wanneer er online naar Bijbelteksten wordt gezocht. Op sommige plaatsen heeft de overheid zelfs camera’s geplaatst in christelijke kerken. Bedenk goed: als het Woord niet relevant zou zijn, zou het niet zoveel angst inboezemen. De vijand kent de macht ervan, en Gods volk moet die ook kennen.