Categorie: Zegen en Vloek

Een aangekondigde Tragedie

Het jaar 1985 was een rampjaar voor Colombia met twee zwarte bladzijden in een korte tijd. De tragedies, 35 jaar geleden, speelden zich af in de maand november, ook zwarte november genoemd.

Op 6 november 1985 werd het Justitiepaleis bezet door een commando van het M-19, een van de actiefste guerrillabewegingen op dat moment in Colombia. Amper een uur later werd een militaire operatie uitgevoerd die tot doel had de gijzelaars en de rechterlijke macht te bevrijden. Na twee dagen militaire gevechten tussen beide kampen was de eindbalans uitermate triest: 95 doden, waaronder 11 magistraten van het HoogGerechtshof, 11 vermisten en een totaal uitgebrand en verwoest Justitiepaleis.

De tweede tragische ramp, die beschreven staat als de grootste ramp ooit van het land, vond plaats nog geen week nadat de brand was geblust in het Justitiepaleis. De stad Armero werd getroffen door een alles vernietigende modderstroom, veroorzaakt door een vulkaanuitbarsting van de Nevado del Ruiz. Armero werd totaal van de kaart geveegd.

De stad Armero ligt in het midden van Colombia op zo’n 50 kilometer afstand van de vulkaan Nevado del Ruiz. Armero floreerde door haar gunstige positie, liggend aan de doorgaande weg van Bogota naar Ibague, een belang rijke verbinding voor het goederenvervoer in Colombia en de rivier de Rio Langunillas. De stad werd gesticht in 1895, op de afzettingen van de modderstroom van een voorgaande vulkaanuitbarsting. Armero groeide uit tot een stad van meer dan 27.000 inwoners.

De Nevado del Ruiz is met zijn meer dan 5000 meter de hoogste vulkaan van Colombia. De top van de Nevado del Ruiz-vulkaan is eeuwig bedekt met velden van sneeuw en ijs. Vandaar zijn naam: “Nevado” dat betekent “sneeuw”. Door de uitbarsting kwamen hete deeltjes as en puin op de sneeuw en het ijs terecht. Sneeuw en ijs smolten door de hitte. Langzaam gleed dat naar beneden. Er ontstond een modderstroom. De zware modderstroom liep met een snelheid van 35 kilometer per uur langs de flanken van de vulkaan naar beneden, in de richting van de stad Armero.

Eind 1984 begon de Nevado del Ruiz meer activiteit te vertonen. Er waren kleine aardbevingen, er ontsnapte gas uit de krater en er hadden kleine stoomexplosies plaats. Er bestond geen waarschuwingssysteem. Pas in de loop van 1985 kwamen er instrumenten (seismografen) om de vulkaan te monitoren.

Een maand voor de ramp verscheen een kaart van het Geologisch Instituut, waarop de gevarenzones aangegeven waren, als er bij een uitbarsting van de Nevado del Ruiz modderstromen zouden ontstaan. Er werd meegedeeld dat er een groot gevaar voor Armero zou zijn. Deze informatie werd door regeringsvertegenwoordigers genegeerd. Zij wilden de bevolking van Armero niet evacueren voordat dit echt noodzakelijk zou zijn. De dag voor de ramp bezocht een groep deskundigen de krater van de vulkaan. Zij zagen toen nog steeds geen direct gevaar en stelden geen evacuatie voor.

In de middag van 13 november 1985, toen de vulkaan bijna een jaar actief was geweest, kwam het tot een grote explosie, gevolgd door een asregen, die neerdaalde over Armero. De bewoners van de plaats bleven kalm, mede door de geruststellende berichten van de burgemeester en de priester van de kerk. Later die middag drong het Rode Kruis aan op evacuatie van de stad, maar toen de asregen ophield, werd de evacuatie afgeblazen.

Wat de bewoners echter niet wisten, was dat juist toen de rust was weergekeerd, er lava uit de krater begon te stromen. De lava zorgde ervoor dat de ijskap op de top van de vulkaan ging smelten. Het smeltwater vermengde zich met gruis, steen en materiaal en vormde een hete en vernietigende modderstroom. Met een snelheid van 30 tot 40 kilometer per uur bereikte deze modderstroom Armero. Binnen een paar minuten werd de stad volkomen bedolven.

Deze natuurramp in Colombia kreeg een gezicht met de foto van het 13 jarige Colombiaanse meisje Omayra Sánchez, dat vast kwam te zitten in de modderstroom. Officieel heet de foto: The Agony of Omayra. De fotograaf kon het meisje niet redden.

Omayra, tot aan haar nek in de modder vastzittend te midden van het beton, hout en ander puin, heeft zo’n drie dagen moeten doorstaan, voordat ze uiteindelijk stierf aan gangreen en onderkoeling. Omayra woonde samen met haar ouders, broertje en een oom en ten tijde van de ramp was haar moeder voor zaken naar Bogotá. In de nacht van de ramp werd ze gewekt door het geluid van een aankomende modderstroom.

Tijdens de vlucht uit het huis viel haar oma in een waterput en kwam haar broertje vast te zitten. Omayra wilde hulp bieden, maar werd zelf overspoeld door de modderstroom en kwam zo in haar benarde positie terecht. Ze zat tot aan haar nek in het water en modder en kon met geen mogelijkheid vrijkomen. Later bleek dat zij met haar benen vastzat in de armen van haar overleden tante. 

In afwachting van hulp die uitbleef, werd ze vergezeld door de lokale bevolking die met haar gesprekken voerden, zongen en in gebed gingen. Haar situatie verslechterde en ze begon te hallucineren. Ondanks alle inspanningen van de lokale bevolking en door het uitblijven van adequate hulp, stierf Omayra aan gangreen en onderkoeling.

Na de ramp van 13 november 1985 was het voor velen onzeker wat er met familie, vrienden en kennissen gebeurd was. Pogingen opnieuw met overlevenden in contact te komen, duurden soms langer dan twintig jaar.

Wat nu nog in Armero te zien is, zijn de ruïnes van huizen en onder andere het lokale ziekenhuis, waarvan de eerste verdieping boven de grond uitsteekt. Voor de rest bestaat Armero uit een vlakte begroeid met gras en   struiken, met hier en daar een kruis ter herinnering aan dierbaren die tijdens deze ramp zijn omgekomen.

De rivier de Rio Langunillas is verschrompeld tot een kleine stroom water. Voor de meesten is het ouderlijk huis slechts een met gras begroeid stukje grond, waar eens een kruis ter herinnering stond. Het kruis is in de loop der tijd verdwenen.

Armero is uitgeroepen tot een nationaal monument, een begraafplaats voor meer dan 24.000 inwoners.

Armero houdt ons vandaag een spiegel voor. 

Wat toen had kunnen voorkomen worden, indien de tekenen ernstig waren genomen, kan ook vandaag voorkomen worden. Weinigen zien de parallel met wat toen gebeurde. Nochtans zijn ook wij ervoor gewaarschuwd om de belangrijkste zaken op de eerste plaats te zetten, en in het licht van de rampspoed die over de wereld komt, de signalen ernstig te nemen, niet om onszelf te ondermijnen door angst of spanning, maar door te vertrouwen op de Heiland die zijn plan, dat gemaakt werd van voor de grondlegging der wereld, onverwijld ten uitvoer brengt. We leven op een gekaapte planeet en zesduizend jaar lang heeft God “de winden tegengehouden”. Hij heeft de wellust van de Satan ”om zoveel mogelijk mensen mee te sleuren in zijn ondergang” aan banden gelegd, maar God blijft dat niet voor eeuwig doen. Op een bepaald ogenblik geeft Hij gehoor aan de stemmen die ter wille van het evangelie zijn gestorven, en die roepen “Hoe lang nog” en laat Hij voor even de satanische machten bewijzen wie ze werkelijk zijn. De wereld is in barensnood en ook mensen van de wereld zien het. Alleen zien ze niet de oorzaken, erkennen ze niet, dat het niet erger was, dankzij de voorzieningen van de hemelse Vader, en zoeken ze zelf naar oplossingen, in plaats van te steunen  op de Schepper en het van Hem te verwachten. 

Sommigen zullen het proberen te negeren en te minimaliseren. Op hen zijn de woorden van toepassing, zoals beschreven in 2 Petrus 3: “Dit vooral moet gij weten, dat er in de laatste dagen spotters met spotternij zullen komen, die naar hun eigen begeerten wandelen, en zeggen: Waar blijft de belofte van zijn komst? Want sedert de vaderen ontslapen zijn, blijft alles zo, als het van het begin der schepping af geweest is.

Want willens en wetens ontgaat hun, dat door het woord van God de hemelen er sedert lang geweest zijn en de aarde, die uit en door het water bestaat, waardoor de toenmalige wereld is vergaan, verzwolgen door het water. Maar de tegenwoordige hemelen en de aarde zijn door hetzelfde woord als een schat weggelegd, ten vure bewaard tegen de dag van het oordeel en van de ondergang der goddeloze mensen. Doch dit ene mag u niet ontgaan, geliefden, dat een dag bij de Here is als duizend jaar en duizend jaar als een dag. De Here talmt niet met de belofte, al zijn er, die aan talmen denken, maar Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.”

Het hangt niet van God af, maar van elke mens zelf. God wacht met groot geduld. Als het van God zou afhangen, zouden er geen verlorenen zijn, zou niemand achter blij-ven… We zouden niet de wrange smaak van rampen en verwoesting, oorlog en geweld hebben gesmaakt… Dat is de prijs van de zonde en het van God afgesneden zijn. Maar één dag is het genoeg en gaat de wereld de laatste fase in, vòòr de wederkomst van onze Heer Jezus. 

Het lied zingt : “Volk van God, let op de tekenen”. en voegt eraan toe “Bereid je voor om Hem te ontmoeten”. 

Laat het geen akelige verrassing worden, zoals het werd voor de inwoners van Armero, die zich niet hadden voorbereid en geen maatregelen hadden genomen. 

De tekst van deze nieuwsbrief vind je in folder folder C222A – Een aangekondigde tragedie waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 10 – HouVast / Download de hele folder

Oorlog in de hemel

Toen alles verkeerd begon te gaan

Marvin Moore  – Signs of the Times juni 2009

Lang geleden in een sterrenstelsel hier ver, ver vandaan. . .”

Dit zijn de openingswoorden van Star Wars, de eerste in een populaire reeks fictieve ruimte-odyssees. Obi-Wan Kenobi en Luke Skywalker behoren tot de laatste overlevenden van een ras van goede krijgers genaamd de Jedi. Een kwaadaardig imperium heeft hun planeet vernietigd en de rest van de Jedi gedood, en probeert Kenobi en Skywalker te vernietigen. Het tweetal komt samen met hun vrienden vast te zitten in het monsterlijke ruimteschip van het kwaadaardige imperium. In een man-tegen-man gevecht met Darth Vader, de sinistere leider van het kwade rijk, offert Kenobi zijn leven op, waardoor Skywalker en de andere overlevenden van de Jedi kunnen ontsnappen.

De krachten van het kwade rijk blijven de overgebleven Jedi achtervolgen, maar vanaf een basis op een verre planeet valt Skywalker het ruimteschip van het kwade rijk aan op zijn enige kwetsbare punt, vernietigt het en maakt een einde aan de oorlog.

Een van de meest voor de hand liggende aspecten van Star Wars is de gelijkenis tussen de plot van de film en het conflict tussen goed en kwaad dat al duizenden jaren in ons universum gaande is. Het is een populair thema in Hollywood, omdat het een snaar raakt. Jij en ik zien dit conflict in onze buurten en zelfs in ons eigen leven. En net als in Star Wars lijkt het kwaad vaak de overhand te hebben. Menselijke passies lijken onmogelijk te beheersen – een feit dat zowel duidelijk blijkt uit de misdaad die onze steden overspoelt als uit de dagelijkse gebeurtenissen in de levens van miljoenen verslaafde, depressieve en boze mensen. Toch hopen en geloven we allemaal dat het goede zal zegevieren.

De oorsprong van het kwaad

Maar waar begon het kwaad, de antithese van het goede, allemaal? Heeft God gepland dat onze wereld er zo uit zou zien, of zit er, zoals in Star Wars, een sinister ‘kwaadaardig imperium’ achter dit alles?

De Bijbel heeft een verklaring. Het verhaal begint ook lang geleden in een sterrenstelsel ver, ver weg – een plek die de hemel wordt genoemd. Dit zijn de openingswoorden van het huiveringwekkende verslag uit Openbaring: ‘Er was oorlog in de hemel. Michaël en zijn engelen vochten tegen de draak, en de draak en zijn engelen vochten terug. Maar hij was niet sterk genoeg en ze verloren hun plaats in de hemel. De grote draak werd neergeworpen – de oude slang die de duivel wordt genoemd, of Satan, die de hele wereld op een dwaalspoor brengt. Hij werd op de aarde geworpen, en zijn engelen met hem” (Openbaring 12:7-9).

Veel mensen vragen zich af waarom God de duivel heeft geschapen. Dat deed Hij niet. De Bijbel zegt dit over Lucifer vóór zijn rebellie: “U was onberispelijk in uw wegen / vanaf de dag dat u werd geschapen / totdat er kwaad in u werd gevonden” (Ezechiël 28:15). God schiep Lucifer als een volmaakt, onberispelijk wezen. Lucifer bracht de zonde voort in zijn eigen geest en hart. God heeft het daar niet neergezet. Hij heeft het daar gevonden.

Dit onderscheid leidt ons naar een van de belangrijkste principes die God gebruikt als Hij leiding geeft aan de oplossing van dit universele conflict tussen goed en kwaad: God dwingt niemand. Toen Lucifer ervoor koos andere wegen te gaan en het gezag van God niet langer te erkennen, en het kwaad in zich de vrije loop te laten, hield God hem niet tegen, ook al kunnen we aannemen dat Hij dat wel had kunnen doen.

God heeft de mens ook met een vrije wil geschapen. God nam het risico om mensen te creëren die in staat te zijn tussen goed of kwaad te kiezen. Gods beslissing om Satan toegang te geven tot onze aarde heeft enorme gevolgen voor de mens gehad. In plaats van dat het universele conflict tussen goed en kwaad plaatsvindt in een afgelegen plek die de hemel wordt genoemd, is het een strijd die jij en ik moeten voeren en een keuze die we moeten maken.

En de reden is simpel: Adam en Eva bezweken voor Satans verleiding om zich bij hem aan te sluiten in zijn rebellie tegen God. Sindsdien wordt de wereld geplaagd door het kwaad. Een korte zin in het Bijbelverslag legt uit waarom: “En zij hoorden de stem van de HEERE God, Die in de hof wandelde, bij de wind in de namiddag. Toen verborgen Adam en zijn vrouw zich voor het aangezicht van de HEERE God te midden van de bomen in de hof.” (Genesis 3:8). Adam en Eva waren eigenlijk bang voor God! Adam gaf het zelfs toe. Toen God vroeg waarom ze zich hadden verborgen, antwoordde hij: “Ik werd bevreesd.” (Genesis 3:10).

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C96A – Oorlog in de hemel waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 4 – Zonde en Dood / Download de hele folder

Hij wacht op jou

Bedankt om me te laten weten dat je de flyer-serie een mooi project vindt. Om die reden gaan we de komende weken door met het koppelen van de flyer aan het inleidend artikel. Onder “Download flyers” vind je alle flyers terug. Mocht het bijdragen aan je geestelijke groei !

Mijn kind, Je kent mij misschien niet, maar Ik weet alles over je. Ik weet het wanneer je zit en wanneer je weer opstaat. Zelfs de haren op je hoofd zijn geteld. Voordat je verwekt werd, kende Ik je al. Nog voordat Ik de wereld maakte, koos Ik je al uit. Je bent geen vergissing. Ik bepaalde je geboorte en waar je zou leven. Je bent prachtig gemaakt. Ik heb je gemaakt in de buik van je moeder. Ik ben niet ver weg, maar dichtbij. Mijn verlangen is je te overladen met Mijn liefde. Ik geef je veel meer dan een aardse vader zou kunnen. Want Ik ben de perfecte Vader. Al het goede wat je ontvangt komt uit Mijn hand. Mijn plan voor jouw toekomst is altijd vol hoop geweest. Want Ik hou van je met een eeuwigdurende liefde. Ik denk ontelbaar veel aan je. Ik zal niet stoppen het goede voor je te doen. Want je bent Mijn kostbare bezit. Met Mijn hele hart en ziel verlang ik ernaar je te bevestigen. En Ik wil je grote en verbazingwekkende dingen laten zien. Als je mij met je hele hart zoekt, zul je mij vin den. Ik kan oneindig veel meer voor je doen dan je ooit kunt beseffen. Ik ben Diegene die je het meest aanmoedigt. En Ik ben ook de Vader die je troost in al je verdriet. Op een dag zal ik alle pijn die je op deze wereld hebt geleden wegnemen. Ik ben je Vader en Ik hou net zoveel van jou als van Mijn Zoon, Jezus. Want in Jezus heb Ik Mijn liefde voor jou laten zien. Hij kwam om te laten zien dat Ik aan jouw kant sta, en niet tegenover je. Jezus stierf zodat wij weer bij elkaar kunnen komen. Ik gaf alles op waar Ik van hield, zodat Ik misschien jouw liefde zou winnen. Als je Jezus verwelkomt, ontvang je Mij ook. En niets zal je ooit nog scheiden van Mijn liefde. Kom thuis en Ik geef het grootste feest dat je ooit beleefd hebt.

Ik ben altijd Vader geweest, en ik zal altijd Vader blijven.

Mijn vraag is: Wil je Mijn kind zijn?

Ik wacht op je

Je Vader, Almachtig God

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C53A – God is liefde – waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 10 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van C53A – Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 2 – De Bijbel

De Uitnodiging

In mensenogen kan het dwaasheid lijken, maar Hij ging tot het uiterste. Hij wist niet wat Hij nog meer kon doen. Zijn Zoon had Hij gegeven, overgeleverd aan de wereld en de machten waarin zij zich laat bewegen. Aan zijn Zoon lag het niet, want hoewel Hij bad of die lijdensbeker aan Hem voorbij kon gaan, ging Hij eenzaam verder, liet Zich vernederen en mishandelen. Nooit – zelfs niet in die bitterste uren – verzwakte de vlam van Zijn liefde en bekommernis en geslagen, veracht en verlaten riep Hij nog om hulp, beangstigd dat Hij die drukkende last niet tot het einde zou kunnen dragen. Ook in de hemel keek men ademloos toe. Een duistere wolk overschaduwde de Schedelplaats. Met “het is volbracht” viel Jezus’ hoofd op zijn borst, en was de zoveelste episode in Gods plan tot redding van de mens in werking getreden.  De 210.000e sabbat sinds God rustte op de eerste, leek het leven zijn gewone gang te gaan. Farizeeërs en Schriftgeleerden probeerden het leven weer op een gewone manier op gang te trekken. In de portalen en huizen werd op gedempte wijze gesproken, soms zonder woorden. Verbrijzelde hoop, onmacht, angst, twijfel… een mengelmoes van teleurstelling en weeklacht, afgewisseld met triomfatalisme en hoogmoed. Hoe moeten we zoiets begrijpen? Hebben wij ons vergist? Waar is God? Ja waar is Hij? Was er geen andere weg?

Aan de communicatie lag het niet, want Hij had een dag ingesteld om een relatie op te bouwen. Die dag was het centrum van de hele betrachting. Het was de enige dag die een naam kreeg, al de rest stond in verband met dié dag. Aan de schepping lag het niet, want die was zeer goed. Aan de opdracht lag het niet, want God had slechts de geringste toetssteen voor gehoorzaamheid ingebouwd… Maar er is een andere koning op deze wereld… Hoor hoe hij spreekt, hoe hij zijn vangnetten spant en met al zijn ervaring en listen nauwelijks iemand laat ontsnappen We kunnen erom lachen, maar dat zou pas dwaasheid zijn. 

Aan de boodschappers lag het niet, want God had doorheen de eeuwen met zijn Geest gewerkt, geklopt aan gesloten deuren, het geweten aangesproken, Zich bekendgemaakt. Ondanks alle afval en tegenstand waren er altijd mensen die met een geestelijk oor luisterden en zich niet lieten meeslepen en zochten naar de Authentieke Stem, ja mensen die de natuur aanschouwden en daarin het getuigenis vonden van Iemand die ze beter wilden kennen. 

Aan de zegeningen lag het niet, want ondanks alle smaad en ontkenning, liet hij dag na dag zijn zon opgaan over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. 

Zelfs al riep van onder het altaar het vergoten bloed van al de geofferden voor het evangelie “Hoe lang nog?”, bleef God geduldig, omdat Hij niet wil dat één verloren ga, die had kunnen gered worden. Zo liet God zijn liefde voorgaan op zijn gerechtigheid. Maar de tijden vluchten snel vooruit. Eén gaat rond als een briesende leeuw en zoekt te verslinden… En nog houdt God de winden tegen, omdat de uitnodiging blijft, omdat de deur nog openstaat, omdat Hij nog klopt aan het hart. 

Ja, God heeft een droom. Hij kan niet begrijpen dat mensen zo verblind en zo onwillig zijn om het Leven te kiezen. 

Kies dan het Leven ! Het is de echo die door de eeuwen klinkt. En het is Jezus zelf die zegt : “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven”. 

Uit de NaturEl-flyer 5C

Je vindt de flyer ook op de Downloadpagina

De laatste nacht

“Onopvallend, onverwacht en onverklaarbaar 

maakte de steen zich los die het proces aan het rollen bracht. 

Geen overtreding, geen aanklacht, geen rechtszaak: 

het oordeel over Hem stond vast: die Man moet weg. 

Dat is merkwaardig, 

want Jezus had geen persoonlijke tegenstanders. 

Diegenen die tegen Hem ingezet worden 

werden slechts met grote moeite gevonden. 

Waarom die dodelijke haat tegen Hem? 

Jezus gaf geen aanleiding om aangeklaagd te worden; 

het is niet goed te praten. 

Elke gevestigde macht is van nature op zelfhandhaving uit 

en waant zich verheven boven goed en kwaad. 

Alles wat van pas komt is toegestaan; 

alles wat in haar nadeel is is slecht… 

Daarom is er geen persoonlijke vijand nodig 

om Jezus aan de dood uit te leveren. 

Dat verklaart waarom wij degene die aan de touwtjes trekt 

in het proces niet te zien krijgen. 

Achter hun indrukwekkende ambten – raadsheren, hogepriesters,

schriftgeleerden – blijven ze voor de lezer anoniem. 

Het komt de boze goed uit om vanuit de hinderlaag te opereren. 

Het gaat dan niet om de vraag van moraal,

 maar of iets gelegen komt. 

“Tijdens het feest kan dat niet, want dan komt het volk in opstand”.

De manier wordt niet bepaald door het geweten, 

maar de wet  van de diplomatie. 

Daarom moet het zo nodig 

“door middel van een list” plaatsvinden. 

(T. Domanyi, Dennoch Glauben, deel 2, p106)

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C55 – “Als het waar is”– waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 10 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van C55 – Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 2 – De Bijbel.

Hoe zit het met de ziel

Gods woord leert ons dat er niet zoiets is als de inherente onsterfelijkheid van de ziel, en bevestigt dat mensen een ondeelbare eenheid van leven in lichamelijke vorm zijn. Daarom is onsterfelijkheid een goddelijk geschenk dat onlosmakelijk verbonden is met de wederopstanding van het lichaam. Helaas heeft de christelijke kerk zich aangesloten bij de platonische visie op een inherente onsterfelijke ziel. Laten we beide posities afzonderlijk bekijken.

ONSTERFELIJKE ZIEL ?

Ten eerste resulteert de bewering dat de ziel onsterfelijk is in de leer dat het leven van een persoon buiten het lichaam onverwoestbaar is. Ten tweede is deze onsterfelijke ziel (wat deze ook mag zijn) iets dat van nature en functie toebehoort aan een mens. De ziel is in feite de onstoffelijke mens die op zichzelf bestaat. Ten derde is het, als dit het geval is, duidelijk dat op geen enkel moment in de geschiedenis van de zondige mensheid het leven van de ziel – de ziel zelf – überhaupt in gevaar is geweest. Zeker, het lichaam sterft als gevolg van de zonde, maar de ziel leeft voor altijd voort. Ten vierde: als we gelijk hebben in onze eerdere uitspraken, dan heeft de ziel zelf geen verlossing nodig, omdat niets haar kan bedreigen. Ten vijfde zouden sommigen waarschijnlijk beweren dat het de sfeer is waar de onsterfelijke ziel blijft bestaan ​​die de noodzaak voor verlossing introduceert, maar niet voor de verlossing van de ziel. Met andere woorden, ze zouden waarschijnlijk betogen dat de ziel door Christus terug moet gaan naar de sfeer van God om te ontsnappen aan de tweede sfeer van het bestaan, bestaande uit het voor altijd en eeuwig branden in de hel.

ONSTERFELIJKHEID EN HET EVANGELIE

De inherente onsterfelijkheid van de ziel leert dat er iets in onze natuur is dat we nooit zouden verliezen, ongeacht onze geestelijke toestand. De Bijbel leert echter dat de zonde de totaliteit van de persoon permanent heeft beschadigd – zowel het innerlijke leven als het geestelijke, fysieke en sociale leven – waardoor mensen verlossing nodig hebben. De enige optie is om een ​​nieuwe schepping te worden door het reddende offer van Christus.

Omdat het menselijk bestaan ​​nooit in gevaar is geweest, wordt de diepte van het offer van Christus en het goddelijke geschenk van Gods liefde die daardoor tot uiting komt, afgezwakt. Hij gaf Zijn leven niet voor mijn ziel, omdat de ziel onsterfelijk is! Hoewel zonde de verzoening van de ziel met God vereiste – zo beweren sommigen – schaadde het het inherente leven van de ziel niet. De schade die zonde en rebellie toebrachten aan de menselijke natuur en die tot onze ondergang zou leiden, wordt opnieuw gedefinieerd, en dientengevolge wordt de omvang van het offer van Christus niet in zijn juiste dimensie afgebeeld.

De betekenis van het offer van Christus bestond erin af te dalen naar de diepte van onze hachelijke situatie om ons het leven terug te geven dat we verloren hadden. Het beperken van de schade van de zonde in ons leven zou de omvang van de opofferende liefde van God die aan het kruis wordt getoond, vertroebelen. Ten slotte verdraait de leer van de inherente onsterfelijkheid van de ziel Gods liefdevolle karakter, zoals geopenbaard aan het kruis, door de eeuwige dood opnieuw te definiëren als het eeuwige verbranden van de ziel van de goddelozen in de hel. Wat voor soort God zou mensen voor altijd doen branden omdat ze een kort zondig leven op deze planeet leidden? Dit is een van de grootste leerstellige tragedies in de geschiedenis van het christendom en is ongetwijfeld het gevolg van het aanvaarden van het geloof in de inherente onsterfelijkheid van de ziel. De leer van de “onsterfelijkheid” is van duivelse komaf en dateert vanaf de Paradijstuin, waar de Satan het eerste mensenpaar voorloog “Gij zult volstrekt niet sterven”. De Bijbel leert dat de doden niets weten en dat God alleen eeuwig is. Gods waarheid is echter zoveel rijker en hoopvoller. En daarom kijken wij uit naar Jezus’ wederkomst, de dag waarop Hij zal spreken over het stof, waarop de graven zullen open gaan en zij die Hem hebben verwacht zullen opstaan. Hij, Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het gelijkvormig wordt aan Zijn verheerlijkt lichaam, overeenkomstig de werking waardoor Hij ook alle dingen aan Zichzelf kan onderwerpen.

Ben je ook geïnteresseerd in de volgende flyers (C114 tot C120), Discussies over de dood waarin Steve Wohlberg alle bijbelse gedachten samenbrengt, bijvoorbeeld : Deel 1: Kunnen we met de doden praten? … geïnteresseerd? stuur ons een mail met de vraag voor deze serie van 7 flyers. Je ontvangt spoedig een downloadlink.