Heilige grond

Exodus 3:5 : “En Hij zei: Kom hier niet dichterbij. Doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats waarop u staat, is heilige grond.”

In overeenstemming met hun ambt werd voor de priesters een speciaal kleed aangewezen. ‘Gij zult heilige klederen maken voor uw broer Aäron, ter glorie en ter schoonheid’, was de goddelijke opdracht aan Mozes. Het kleed van de gewone priester was van wit linnen en uit één stuk geweven. Het reikte bijna tot aan de voeten en werd rond het middel begrensd door een witlinnen gordel, geborduurd in blauw, paars en rood. Een linnen tulband maakte zijn bovenkostuum compleet. Mozes kreeg bij de brandende braamstruik de opdracht zijn sandalen uit te doen, want de grond waarop hij stond was heilig. De priesters mochten dus niet met schoenen aan hun voeten het heiligdom betreden. Stofdeeltjes die eraan kleven zouden de heilige plaats ontheiligen. Ze moesten hun schoenen in de voorhof achterlaten voordat ze het heiligdom binnengingen, en ook hun handen en voeten wassen voordat ze in de tabernakel of bij het brandofferaltaar gingen dienen. Zo werd voortdurend de les geleerd dat alle verontreiniging weggenomen moest worden van degenen die in de tegenwoordigheid van God wilden komen. (CIHS 43.1)