Toen Paulus op de heuvel van Mars de intellectuelen van Athene de hun onbekende God wilde bekend maken, lachten de uit hun slaap opgeschrikte wijsgeren. Het was de groene lach van het ongeloof, de domme lach … het eeuwig verzet van de wijsheid van deze wereld.
De Bijbelse openbaring van de godheid was voor het Griekse denken een dwaasheid, net zoals vandaag voor het moderne denken dat zich in schuldige onwetendheid van zijn Schepper afwendt. Zo gaan velen op weg, niet wetend waar vandaan of waarheen… en weten zich ‘bevrijd’ van het juk van het verleden. Geen betutteling, geen pottenkijkers, geen verantwoording verschuldigd, ware het niet dat diezelfde God ook nog een geweten had ingeplant, dat – zolang het werkt – aanklaagt en spreekt van schuld… Gelukkig kunnen we vluchten, kunnen we ons verdoven… maar we komen niet ver. We proberen God te ontkennen, Hem voor te stellen als een verzinsel, een zinsbegoocheling, een uitvinding van mensen die macht wilden uitoefenen, of slimme geesten zagen Hem en de hele dienst die in zijn naam werd gehouden, als opium voor het volk.
Later hoopten we Hem kwijt te spelen, toen de spade ging graven en in de aardlagen de fossielen uit lang vervlogen tijden blootlegde. Maar we kregen een probleem om een spontane, natuurlijke evolutie in te passen in de tijdsspanne die we daarvoor hadden opgesteld. Het gloeiend magma van de oerknal geraakte niet tijdig afgekoeld of er was telkens weer een factor die de puzzel ontsierde. Zelfs al lachten de natuurwetten ons vierkant uit, of bewezen de aardlagen precies het tegengestelde als wat ons goed uitkwam en hielden we de waarheid ten onder, gewoon omdat zoiets niet kon, of in het belang van de wetenschap… We zochten het overal, in het noorden of het zuiden, in het westen, en vluchtten tenslotte naar het oosten. Er zal wel ‘iets’ zijn, zei je toen. ‘Ieder zijn waarheid’, er schuilt wel in alles iets goeds. Je vergat met opzet dat je dit ook kunt omkeren… maar we moeten positief blijven!
Zelfs de woelige tijden, het vervullen van de tekenen des tijds, het woeden van de stormen en het openen van de sluizen der ontzetting, konden geen verandering brengen.
‘Als God wil dat ik in Hem geloof, laat Hij zich dan eens zien… dàn zal ik in Hem geloven’, sprak een uitdagende voorbijganger. Dan denk ik, ‘Gelukkig doet God dat niet, want dat zou je laatste dag zijn…’ Maar God zwijgt als de mens spreekt en denkt alle antwoorden te kennen.
Als de mens luistert, spreekt God.
Als de mens gehoorzaamt, handelt God.
Als de mens bidt, geeft God kracht.
Dat is waar het om gaat: toekijken, luisteren, bestuderen, vragen stellen, niet tevreden zijn met halve antwoorden, bezinnen – bidden – en de diepere en ware zin van het leven leren kennen en smaken. Dat is mijn wens voor u, zodat de Onbekende geen Onbekende blijft.
Nietzsche beweerde wel “God is dood!… Wij hebben Hem vermoord!”, maar God verklaart “Nietzsche is dood en er is geen dageraad voor hem.”
De tekst van deze nieuwsbrief is een onderdeel van de eerste folder G01 / Geloof. (Bestaat God?) Het is een nieuw project met een wekelijkse digitale folder. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 10 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van G01 . Je kunt de folder downloaden onder “Download flyers”.
Goed Nieuws / HouVast 