Neem je dat letterlijk

Met betrekking tot de interpretatie van de Bijbel, is één van de vragen of we de Bijbel letterlijk moeten nemen. Het antwoord daarop is ja en nee. Het hangt ervan af over wat voor tekst we spreken. Sommige teksten zijn geschiedenissen, andere zijn ervaringen en weer andere zijn gelijkenissen.

Eén ding is duidelijk: alles wat in de Bijbel staat, is geschreven voor ons onderricht. We moeten de les eruit leren. Een letterlijke benadering van interpretatie (van alles wat letterlijk bedoeld is) is de enige manier om te bepalen wat God ons probeert te zeggen.

Velen lezen een vers of tekstdeel van de Bijbel en verzinnen dan hun eigen omschrijving voor de woorden, zinnen of paragrafen, waarbij ze voorbijgaan aan de context en de bedoeling van de schrijver.

Dat is niet wat God wilde, en daarom zegt God dat wij op juiste wijze moeten omgaan met het Woord der waarheid (2 Timoteüs 2:15). Eén reden om de Bijbel letterlijk te nemen, is dat de Heer Jezus Christus de Bijbel letterlijk nam.

Steeds wanneer Jezus citeerde uit het Oude Testament, was duidelijk dat Hij geloofde in de letterlijke interpretatie van de tekst. Bijvoorbeeld, toen Jezus op de proef werd gesteld door Satan in Lucas 4, antwoordde Hij door het Oude Testament te citeren.

Als Gods geboden in Deuteronomium 8:3, 6:13, en 6:16 niet letterlijk waren, zou Jezus ze niet gebruikt hebben en zouden ze geen macht gehad hebben om de beweringen van Satan te stoppen. Maar dat deden ze wel.

Ook de leerlingen namen de geboden van Christus letterlijk. Jezus droeg in Matteüs 28:19-20 de leerlingen op om heen te gaan en meer leerlingen te maken. In het boek Handelingen zien we dat de leerlingen Jezus’ gebod letterlijk opvatten en de hele hen bekende wereld in trokken om het Evangelie te verkondigen.

Hoe kunnen we zeker zijn van onze verlossing als we niet geloven dat Hij kwam om te zoeken en te redden wat verloren was (Lucas 19:10), de boete te betalen voor onze zonden (Matteüs 26:28) en eeuwig leven te schenken (Johannes 6:54)?

Wanneer we de Bijbel letterlijk nemen, blijft er nog steeds ruimte voor beeldspraak. Zo zijn er duidelijke voorbeelden van beeldspraak in de Bijbel, die we niet letterlijk moeten nemen, maar waar een diepere les in verscholen ligt.

Wanneer we onszelf benoemen als de scheidsrechters over welke delen van de Bijbel letterlijk zijn en welke niet, verheffen we onszelf boven God. Hij gaf ons Zijn Woord om met ons te communiceren. De verwarring en vervorming die onherroepelijk zou optreden wanneer we de Bijbel niet letterlijk opvatten, zou de Schrift in wezen ongeldig maken. De Bijbel is Gods Woord aan ons, en het was Zijn bedoeling dat wij de Bijbel zouden geloven – letterlijk en volledig.

Onze les is Sola Scriptura, alleen de Bijbel. Dit was de strijdkreet voor de Reformatie, en we hebben een geheugenvers en dat is Hebreeën 4:12 waar staat: “Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart.”

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C57 – “Moet je dat letterlijk nemen?”– waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 10 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van C57 – Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 2 – De Bijbel.