Verleden week werd HouVast 3 verstuurd – jammer genoeg met enkele druk-mankementen. Om te beginnen waren drie tekstvakken niet weergegeven, oa van dit inleidend artikel. Omdat het tot nadenken stemt, lees je het hier :
“We kunnen er doekjes om doen, we kunnen het thema omzeilen, vermijden, uitstellen, of alleen nog maar over koetjes en kalfjes spreken en de discussiepunten uit de weg gaan. Dat is wat ik altijd heb geleerd: “Vermijd dat mensen zich ongemakkelijk voelen, stel ze gerust, lok geen polemieken uit…” Dat kan gezellig zijn, vriendschappen handhaven, maar tegelijk is het één van de oorzaken waarom het zover kan komen dat er geen weg terug is. Je hebt al die tijd gezwegen “om de lieve vrede”, je hebt je woorden ingeslikt omdat ze zouden kwetsen, en nu kan het niet meer gezegd worden. Als de standaard niet wordt hoog gehouden, als de lamp onder de korenmaat terecht komt, als mensen afdwalen of verdwalen omdat ze alleen maar slappe predikingen horen – of zelfs juist superenthousiaste predikingen zonder een bijbels fundament, die op het randje van verwaandheid of trots verhullen.
Maar stel dat we toch kunnen spreken over het einde, het laatste, het moment waarop het vonnis wordt geveld… Stel je voor, je staat daar voor de hemelse rechterstoel. Er is een heldere en niets ontziende doorlichting van je leven, je daden, je gedachten, je diepste gevoelens… Het ligt allemaal open en bloot. Wat een leven lang verstopt was, ligt daar nu, om te zien wat God daar nu moet mee doen, hoe Hij dat kan rechtvaardigen dat die zondaar eeuwig leven krijgt. Want de Satan klaagt God aan dat Hij niet rechtvaardig is. Nee, het loon van de zonde is de dood. Dat was de afspraak en de hele Bijbel draait daarom dat iedereen gezondigd heeft en daardoor “de heerlijkheid Gods derven”… maar dat God het medicijn heeft in de erkenning van Zijn reddende kracht door het offer van Zijn Zoon. Was dat jouw Houvast? Jouw hoop, jouw bekering, jouw gewilligheid om je te laten reinigen, heiligen, om te overwinnen?
2 Petrus 2:54 e.v.: “en als God de oude wereld niet gespaard heeft, maar het achttal van Noach, de prediker van de gerechtigheid, bewaard heeft, toen Hij de zondvloed over de wereld van de goddelozen bracht; en als God de steden Sodom en Gomorra tot as verbrand en tot de vernietiging veroordeeld heeft en tot een voorbeeld gesteld heeft voor hen die goddeloos zouden leven; en als God de rechtvaardige Lot, die leed onder de losbandige levenswandel van normloze mensen, verlost heeft – want deze rechtvaardige, die in hun midden woonde, heeft dag in dag uit zijn rechtvaardige ziel gekweld bij het zien en horen van hun wetteloze daden – dan weet de Heere ook nu de godvruchtigen uit de verzoeking te verlossen, maar de onrechtvaardigen te bewaren tot de dag van het oordeel, om gestraft te worden.”
We willen het hebben over een belangrijk onderwerp: het oordeel van God, de liefde van God, en de wederkomst van Jezus Christus, en het einde van de proeftijd hier op deze wereld. Er komt een einde aan het tijdperk waarin we leven, dat wordt gedomineerd door de duivel en gedomineerd door het kwaad. Daar komt een einde aan en Christus de Messias zal terugkomen. Dat is onze hoop. Daar kijken wij naar uit, zodat wij op die dag zullen kunnen zeggen : “Hier is onze God, Hem hebben wij verwacht”.
Goed Nieuws / HouVast 