Categorie: Een relatie met God

De reden waarom een rivier kronkelt, is omdat ze de weg volgt die de minste tegenwerking biedt, dezelfde reden waarom Christenen kronkelen. Maar het pad van de Christenen zou als een gespannen koord moeten zijn, in plaats van een kronkelend pad. Mozes sprak voor zijn dood, “Onderhoudt ze naarstig, zoals de HERE, uw God, u geboden heeft; wijkt niet af, naar rechts noch naar links. Heel de weg, die de HERE, uw God, u geboden heeft, zult gij gaan, opdat gij leeft en het u wèl ga en gij lang woont in het land, dat gij in bezit zult nemen..” (Deut. 5: 32,33) Dit is advies dat we vandaag moeten volgen, een advies dat Christus ter harte nam. Lukas 4 vertelt over de duivelse pogingen om Christus te doen toegeven. “En de duivel zei tot Hem: U zal ik al deze macht geven en hun heerlijkheid, want zij is mij overgegeven, en ik geef haar wie ik wil. Indien Gij mij dan aanbidt, zal zij geheel van U zijn.” (vrs 5-7).

De duivel wou een deal sluiten. Hij vroeg Christus te negotiëren om een verdrag te sluiten om een einde te maken aan de grote controverse tussen goed en kwaad. Dit stelde Jezus in staat om het kruis te vermijden en de wereld te regeren… als Hij enkel Satan zou vereren. Als we het bekijken moet het heel verleidelijk geweest zijn om de horror te vermijden die Hij zou ondergaan in het redden van onze ziel.

Maar wat zei Jezus? “Jezus antwoordde en zei tot hem: Er staat geschreven: Gij zult de Here, uw God, aanbidden en Hem alleen dienen.” (vs 8). Jezus wou het zelfs niet overwegen. Dit is hetzelfde antwoord dat Jezus aan Petrus gaf toen hij suggereerde dat Hij niet naar het kruis moest gaan. Soms werkt de duivel met diegenen die het dichtst bij ons staan, maar wanneer we verleid worden om onze Christelijke principes te compromitteren, moeten we leren zeggen “Sta achter mij Duivel. Ik ga er niet voor vallen.”

Compromis doodde Jezus

In de gebeurtenissen rond de rechtsgang van Christus, kunnen we zien dat het compromissen zijn waardoor Christus gekruisigd werd. In Johannes 18, terwijl hij ondervraagd werd door Pontius Pilatus, zei Jezus “Hiertoe ben Ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen, opdat Ik voor de waarheid zou getuigen; een ieder, die uit de waarheid is, hoort naar mijn stem.” (vs 37).

Pilatus’ antwoord: “Wat is waarheid?”, is een indicator van de twijfelende heersers’ cynisch gedrag ten opzichte van de absolute waarheid. In het Romeinse Rijk, debatteerde iedereen over alles. En dit is niet zo verschillend in het Europa van vandaag. Er was in Rome een filosoof die elke persoon aanzette om iedere kant van elk probleem te bekijken, hopende dat het de geest van de mensen zou verbreden. Maar Augustus verdreef de man want uiteindelijk dacht iedereen dat de waarheid iets relatief was. Niemand ging voor de echte waarheid. Niemand nam een standpunt, omdat elke positie een rationeel tegenargument kent.

In dit geval was de waarheid zeer duidelijk, en Pilatus gaf openlijk toe dat Jezus onschuldig was: “Ik vind geen schuld in Hem.” (vrs 38).

Toch nam Pilatus in plaats van een standpunt van de waarheid en Jezus vrij te laten als onschuldige, een compromis tegen zijn schuldgevoel van waarheid, om door de menigte aanvaard te worden. Een gedrag dat politiekers vaak plaagt. Om de menigte te bedaren, legde Pilatus uit dat hij Jezus zou laten geselen en hem dan terug vrij zou laten. Maar als Jezus onschuldig is, waarom moest Hij dan geslagen worden? Het antwoord is dat als je eenmaal begint op het pad van compromis, het niet uitmaakt waar je stopt. De duivel krijgt je te pakken en de rest van de weg zal door hem worden bepaald. Waarom? Je hebt een signaal gegeven dat je zwak bent door te tonen dat je bereid bent om te negotiëren met het verkeerde, als de prijs het waard is. Eens je begint je overtuigingen op te offeren, is het gemakkelijk om naar de ondergang af te glijden. De duivel voelde Pilatus zijn zwakte, hij gebruikte de menigte om de aarzelende heerser te forceren tot kruisiging. Pilatus was al gestart met te onderhandelen met het kwade, en dat is de exacte plaats waar de duivel hem wou hebben. Dat is waar Pilatus de duivel slimmer af probeerde te zijn en het mislukte. Hij gaf hun Barrabas als compromis in plaats van Jezus. Hij paradeerde de koelbloedige moordenaar voor de menigte als een voorbeeld van echt contrast met het voorbeeld van de zondeloosheid van Christus. Hij moet bij zichzelf gedacht hebben: “Ze willen gewoon een kruisiging zien. Ik zal een toegeving doen, ze zullen zeker kiezen om Jezus vrij te laten.” Hij had er nooit van gedroomd dat ze hem zouden vragen om Barrabas vrij te laten, maar dat is wat ze deden. Uiteindelijk, bracht Pilatus zijn kleine toegeving aan compromis hem naar een plaats waar het compleet buiten zijn kracht ging. “Toen Pilatus zag, dat niets baatte, maar dat er veeleer oproer ontstond, nam hij water, wies zich de handen ten aanschouwen van de schare en zei: Ik ben onschuldig aan zijn bloed; gij moet zelf maar zien, wat ervan komt. ” (Mattheus 27:24) Maar was zijn geweten werkelijk gezuiverd van iedere blaam? Had hij de Verlosser onschuldig verklaard maar zijn veroordeling door de druk van de menigte toch doorgevoerd? Was dat de rechtvaardige uitspraak van een verantwoordelijke heerser?

Zo is het ook wanneer wij compromissen beginnen te maken met de waarheid. Onze acties lopen uit de hand en de gevolgen komen hard aan, en het zal niet mogelijk zijn om onschuldig te pleiten. Wanneer je eraan denkt om de weg van toegeving te bewandelen, denk aan Pilatus. Denk eraan dat Jezus stierf omdat iemand dacht dat hij een compromis met de waarheid kon sluiten.