Het is maar een druilerige zomer en zoveel mensen die ik ontmoet nemen het voor hun gespreksonderwerp nummer één. Maar als je graag groei en bloei ziet, moet er ook regen zijn op zijn tijd. OK, het komt niet wanneer je het wil, maar als het regent zijn er zoveel mooie dingen die je kunt doen… een boek lezen of naar liedjes luisteren.
Als de eerste tonen van de tokkelende gitaren klinken bij het liedje “Keep on the sunny side of life”, is het genieten. Dat hebben we soms nodig, die prachtige bemoedigende waarheden, om nooit te vergeten dat God het laatste woord heeft. We raken ontmoedigd, moeten een tegenslag verwerken, hebben te maken met een slopende ziekte… Met zoveel verwarrende signalen om ons heen, raken we soms het noorden kwijt en we moeten weten dat we nooit alleen zijn. Morren helpt niet, klagen ook niet. Daarom, kijk vol vertrouwen naar de zonnige kant van het leven.
Een spreker stak een groot wit blad in de hoogte en sprak zijn toehoorders aan met de vraag. “Beste mensen, kijk goed… Wat zie je hier?” Het werd stil. Iedereen keek naar het witte blad. Was het een strikvraag, want er was niets te zien? Iemand antwoordde: “Meneer ik zie niets, behalve een klein grijs vlekje in de linker-benedenhoek.” “Kijk””, zei de spreker, “dat is het precies, dat is de manier van kijken… Voor mij is het een perfect wit blad en het is mogelijk dat ik er al een afdruk op gemaakt heb, waardoor het ergens niet meer puur wit is. Maar mensen speuren de goede dingen af, op zoek naar een fout, en zeker vinden jullie iets… en al de rest is “niets”. Dit witte blad kan een voorstelling zijn van al de mogelijkheden die oningevuld voor ons liggen. Maar het kan zijn dat we vergeten ze in te vullen, door ons te sterk te concentreren op de fout, het gebrek, het gemis. Het leven heeft ons zoveel te bieden als we maar durven denken in mogelijkheden en het negatieve niet accentueren.” Ik weet niet hoe het met jou is, maar soms denk ik dat ik blind ben. Ik bedoel niet dat ik niets kan zien, maar dat ik veel niet begrijp. Heel vaak vraag ik dan: “Waarom?” Waarom ging in de voorbije maanden een lieve kennis en sympathisante dood? Waarom moet ik nu weer vernemen over die tornado die zoveel mensen hun leven ondersteboven haalde? Waarom was er die aardbeving, die terroristische daad, is er zoveel ellende in de wereld? Waarom kan ik niet alles wat ik wil?
Dan lees ik in het Woord van God en zie dan dat de liefdevolle Vader tegen mij zegt: “Stefaan. Dit is je hemelse Vader. Houd moed, nog enkele jaren. Geef een goed getuigenis. Als jij in je moeilijkheden kunt tonen dat je ermee kunt leven, terwijl je blijft op mijn Zoon zien, kan dat ook andere mensen bemoedigen. Alles zal goed komen als je maar vertrouwen hebt in Mij. Ik zal voor je zorgen als je naar mijn stem wilt luisteren en doet wat ik zeg.”
Opeens verdwijnen mijn angst en onzekerheid. Dat komt omdat God met mij spreekt. Dan wordt het weer rustig in mij, omdat de duisternis optrekt voor het Licht.
uit “Het Positief Denken Receptenboek”
