In mensenogen kan het dwaasheid lijken, maar Hij ging tot het uiterste. Hij wist niet wat Hij nog meer kon doen. Zijn Zoon had Hij gegeven, overgeleverd aan de wereld en de machten waarin zij zich laat bewegen. Aan zijn Zoon lag het niet, want hoewel Hij bad of die lijdensbeker aan Hem voorbij kon gaan, ging Hij eenzaam verder, liet Zich vernederen en mishandelen. Nooit – zelfs niet in die bitterste uren – verzwakte de vlam van Zijn liefde en bekommernis en geslagen, veracht en verlaten riep Hij nog om hulp, beangstigd dat Hij die drukkende last niet tot het einde zou kunnen dragen. Ook in de hemel keek men ademloos toe. Een duistere wolk overschaduwde de Schedelplaats. Met “het is volbracht” viel Jezus’ hoofd op zijn borst, en was de zoveelste episode in Gods plan tot redding van de mens in werking getreden. De 210.000e sabbat sinds God rustte op de eerste, leek het leven zijn gewone gang te gaan. Farizeeërs en Schriftgeleerden probeerden het leven weer op een gewone manier op gang te trekken. In de portalen en huizen werd op gedempte wijze gesproken, soms zonder woorden. Verbrijzelde hoop, onmacht, angst, twijfel… een mengelmoes van teleurstelling en weeklacht, afgewisseld met triomfatalisme en hoogmoed. Hoe moeten we zoiets begrijpen? Hebben wij ons vergist? Waar is God? Ja waar is Hij? Was er geen andere weg?
Aan de communicatie lag het niet, want Hij had een dag ingesteld om een relatie op te bouwen. Die dag was het centrum van de hele betrachting. Het was de enige dag die een naam kreeg, al de rest stond in verband met dié dag. Aan de schepping lag het niet, want die was zeer goed. Aan de opdracht lag het niet, want God had slechts de geringste toetssteen voor gehoorzaamheid ingebouwd… Maar er is een andere koning op deze wereld… Hoor hoe hij spreekt, hoe hij zijn vangnetten spant en met al zijn ervaring en listen nauwelijks iemand laat ontsnappen We kunnen erom lachen, maar dat zou pas dwaasheid zijn.
Aan de boodschappers lag het niet, want God had doorheen de eeuwen met zijn Geest gewerkt, geklopt aan gesloten deuren, het geweten aangesproken, Zich bekendgemaakt. Ondanks alle afval en tegenstand waren er altijd mensen die met een geestelijk oor luisterden en zich niet lieten meeslepen en zochten naar de Authentieke Stem, ja mensen die de natuur aanschouwden en daarin het getuigenis vonden van Iemand die ze beter wilden kennen.
Aan de zegeningen lag het niet, want ondanks alle smaad en ontkenning, liet hij dag na dag zijn zon opgaan over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.
Zelfs al riep van onder het altaar het vergoten bloed van al de geofferden voor het evangelie “Hoe lang nog?”, bleef God geduldig, omdat Hij niet wil dat één verloren ga, die had kunnen gered worden. Zo liet God zijn liefde voorgaan op zijn gerechtigheid. Maar de tijden vluchten snel vooruit. Eén gaat rond als een briesende leeuw en zoekt te verslinden… En nog houdt God de winden tegen, omdat de uitnodiging blijft, omdat de deur nog openstaat, omdat Hij nog klopt aan het hart.
Ja, God heeft een droom. Hij kan niet begrijpen dat mensen zo verblind en zo onwillig zijn om het Leven te kiezen.
Kies dan het Leven ! Het is de echo die door de eeuwen klinkt. En het is Jezus zelf die zegt : “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven”.
Je vindt de flyer ook op de Downloadpagina
Goed Nieuws / HouVast 