Auteur: stefaandewever

in 1982 begon ik met Groene Dag, omdat ik enthousiast was over het project "gezond leven, natuurlijk eten, positief denken". Dat was nieuw voor mij, maar het resultaat zo hoopgevend, dat ik dacht "dat moet iedereen weten" en "hoe heb ik al die jaren zonder Groene Dag geleefd?" Dat wordt voortaan de 'School voor Natuurlijke Gezondheid' waar ook jij voor uitgenodigd wordt: een levenslange school om "het beste van het leven te maken" !

Beschikbare Kracht

Het Nieuwe Testament zegt dat de leer van Christus leven niet een manier van leven is, maar het leven zelf.

Het is het wezenlijke van het leven. 

Het is kracht en vibrerende energie. 

De christelijke leer is daarom meer dan een geloofsbelijdenis of een idee. 

Zij is een trillende, kloppende, vibrerende, scheppende energie, op dezelfde manier als het zonlicht energie is, alleen oneindig sterker. 

Het is een diepgaande geneeswijze, die kan doordringen in het hart van een individu of van een gemeenschap, terwijl zij besmettings-haarden vernietigt, nieuw leven opbouwt, de mens omvormt en met nieuwe energie vervult — in één woord herschept. 

„In hem was leven en het leven was het licht der mensen.” 

„In Hem”, dat is in Christus, is leven. „In Hem” is scheppende energie en deze scheppende energie is de geweldige dynamische kracht van het leven zelf. 

Wanneer men bewust zijn geest tot God wendt en zijn denken gericht houdt op de goddelijke bron van alle macht en wijsheid, dan begint er, alsof men een elektrisch contact had omgedraaid, geestelijke kracht in de mens binnen te stromen.

Uit de Bijbel weten wij dat in Jezus Christus leven is en dit leven is het licht der mensen, dat hen kan genezen en omvormen, zodat zij van een nieuw, herschapen leven worden vervuld.

Onze eerstvolgende activiteit waarop je bent uitgenodigd :

Emoties

Emoties zijn een essentieel onderdeel van de persoonlijkheid van de mens.  Ze kunnen ons krachtig motiveren, zowel in het goede als in het kwade. En afhankelijk van welke emoties het zijn, kunnen we gelukkig, verdrietig, angstig of blij zijn. “Positieve” emoties kunnen voldoening geven en een gevoel van welzijn; “negatieve” emoties kunnen pijn en angst veroorzaken. De eerste zullen geestelijke gezondheid bevorderen, maar wanneer we lang worden blootgesteld aan “negatieve” emoties dan zal dat allerlei problemen geven in gedrag en relaties. Dus emoties spelen een belangrijke rol bij onze algehele beleving van welzijn.

God wil dat wij genieten van de effecten van positieve emoties. Maar vanwege de zonde hebben we vaak te maken met negatieve effecten van onze negatieve emotionele ervaringen. Ook mensen in de Bijbel waren niet immuun voor emotionele hoogtepunten en dieptepunten. Er waren mensen bij die erin slaagden om daar controle over te krijgen, maar anderen niet. Zij lieten toe dat negatieve emoties hen dreven tot verkeerde acties. 

Het is niet gemakkelijk om de relatie tussen emoties en gedrag aan te geven. Er kunnen momenten zijn dat pijnlijke emoties ons op de knieën brengen om God te zoeken als ultieme bron van hulp en steun. Maar deze worstelingen kunnen er ook toe leiden dat mensen het geloof vaarwel zeggen. Het is dan belangrijk dat we meer leren over onze emoties en de manier waarop zij invloed hebben op ons leven.

Negatieve emoties

Lees 2 Samuël 13, een verhaal dat bol staat van negatieve emotionele ervaringen. Te midden van deze worsteling veroorzaakten de betrokkenen bij elkaar lichamelijke en emotionele pijn. Het gevolg van hun gedrag had invloed op de hele koninklijke familie, en zelfs op toekomstige generaties.

Welke emotionele gevoelens kunnen we onderkennen bij de betrokkenen: Amnon, Tamar, David, Absalom?

“De liefde” die Amnon voelde voor Tamar kon nooit echte liefde zijn, maar veel meer een seksuele gedrevenheid, want zodra hij had gekregen wat hij wilde, “welde een diepe haat” in hem op (vers 15). De ervaring van Amnon laat twee emotionele extremen zien: ongecontroleerde passie (in de context van een incestueuze relatie) en haat. 

Het gedrag dat hoort bij deze emoties is altijd uit balans en heeft ernstige gevolgen. De “liefde” van Amnon veranderde van het ene op het andere moment in haat. Hij negeerde het smeken van zijn zuster en liet haar met geweld uit zijn huis zetten.

Tamar was het slachtoffer. Ze was niet op de avances van Amnon ingegaan en dat frustreerde hem. Ze diende haar broer, in gehoorzaamheid aan de koning. En toen de bedoeling van Amnon duidelijk werd, deed ze haar best om hem op andere gedachten te brengen door duidelijk te maken wat de afschuwelijke gevolgen zouden zijn van zo’n daad. Maar hij was vastbesloten om te krijgen wat hij wilde, Amnon luisterde niet naar goede raad. Dus hij voerde zijn plan uit.

Zoals elke vrouw die het slachtoffer is van verkrachting of misbruik, zal Tamar zich boos, vernederd, en gebruikt hebben gevoeld. En ook zal ze zeker een gevoel van minderwaardigheid hebben gekregen. 

Haar broer Absalom troostte haar niet, maar gaf haar de raad om erover te zwijgen. Intussen maakte Absalom plannen om Amnon te doden en zo haar verkrachting te wreken (Bovendien zorgde het uit de weg ruimen van Amnon ervoor dat hij meer kans had op de troon van Israël). David, die van allemaal de vader was, moet zich ook boos en verdrietig hebben gevoel over deze gebeurtenissen.

Op welk moment heb jij haat, verdriet, angst, woede, of jaloezie ervaren? Hoe ben je daarmee omgegaan? Wat zou je anders hebben willen doen?

Positieve emoties

Negatieve emoties zoals haat, bezorgdheid, vrees, woede, en jaloezie zorgen voor onmiddellijke lichamelijke reacties: een hart dat bonst, spanning in de spieren, een droge mond, het koude zweet dat uitbreekt, een rond draaiende maag, en allerlei andere lichamelijke uitingen. Er zijn aanwijzingen dat als we lang worden blootgesteld aan deze symptomen er problemen kunnen ontstaan met ons hart en onze spijsvertering.

Positieve emoties daarentegen, zoals barmhartigheid, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid, en geduld worden geassocieerd met een gevoel van welzijn, een positieve kijk, en een optimale relatie met anderen en met God.

Positieve psychologie, een nieuw ontwikkelde en breed gedragen vorm van psychologie, is erop uit om positieve emoties te bevorderen zodat geluk toeneemt en om mentale ziektes te voorkomen. Het is bewezen dat het koesteren van negatieve emoties schade brengt aan gezondheid en het leven kan verkorten. Het bevorderen van een positieve kijk op het leven kan gezondheid en levensduur ten goede komen. Met andere woorden: hoe positiever je in het leven staat, hoe meer je van een goede gezondheid kunt genieten.

Lees Galaten 5:22. In welk opzicht kan de vrucht van de Geest verschil maken in de manier waarop mensen door het leven gaan?

En Kolossenzen 3:12-14:

     Doet dan aan, als door God uitverkoren heiligen en geliefden, innerlijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld.

    Verdraagt elkander en vergeeft elkander, indien de een tegen de ander een grief heeft; gelijk ook de Heer u vergeven heeft, doet ook gij evenzo.

     En doet bij dit alles de liefde aan, als de band der volmaaktheid.

Wat is volgens Paulus de meest positieve emotie? Wat betekent het om “jezelf te kleden” zoals in dit gedeelte wordt aangegeven? Wat is het gevolg wanneer iemand de woorden van Paulus in dit gedeelte in praktijk brengt?

Liefde is meer dan een emotie, maar toch is het wel de allerbeste emotie. God is liefde, en het is zijn bedoeling dat zijn kinderen elkaar over en weer liefhebben. Hij wil dat wij weten wat het betekent om God lief te hebben en door hem geliefd te worden. Liefde brengt een hele schakering aan andere positieve emoties voort die zorgen voor gewenst en aantrekkelijk gedrag.

Op welke manier heeft jouw emotionele toestand invloed op je gedrag? Waarom is het belangrijk om geen beslissingen te nemen wanneer je in een emotionele roes verkeert, of die nu positief of negatief is?

Gods plan voor pijnlijke emoties

Lees Johannes 16:20-24. Wat is de belofte van Jezus met betrekking tot pijn en verdriet?

Het gedeelte biedt geweldig veel hoop aan iedereen die door lichamelijke en psychische pijn gaat. Hier zijn een paar dingen die we uit dit Bijbelgedeelte kunnen leren:

°  Het lijkt alsof de wereld vol blijdschap is. Vaak kijkt de gelovige om zich heen en dan wordt hij eraan herinnerd hoe oneerlijk het leven is. Slechte mensen lijken altijd te genieten, terwijl veel mensen die aan God zijn toegewijd pijn lijden. Maar Jezus verzekert ons dat dit niet altijd zo blijft. Bovendien is de buitenkant vaak misleidend. We hebben de neiging om te denken dat anderen gelukkiger en succesvoller zijn dan wij.

°  Rouw, verdriet en angst zullen veranderen in vreugde. Dit is het hart van de belofte van Jezus. Gelovigen moeten de gedachte koesteren dat er een einde zal komen aan het verdriet, en dat niet alleen: verdriet zal moeten wijken voor vreugde.

°  De pijn uit het verleden wordt vergeten. Herinneringen aan het onplezierige verleden zijn vaak de reden voor veel verdriet. Psychotherapeuten doen veel om de effecten van het verleden weg te nemen in het dagelijkse leven van hun cliënten. Jezus verzekert ons dat we de pijn vergeten, net zoals een vrouw die een baby baart haar pijn vergeet, zodra de baby ter wereld is. Zijn volgelingen zullen op een dag de pijn voorbij zijn.

°  Niemand kan onze vreugde wegnemen. Het soort vreugde die Jezus aanbiedt is niet dezelfde vreugde zoals wij die kennen. Jezus biedt ons volkomen geluk, een eeuwige toestand die niet weg geroofd kan worden van mensen die gered zijn.

°  Er zal geen nood meer zijn. Jezus bevestigt dat de rechtvaardigen niet langer iets nodig hebben. Ze hoeven Jezus niet meer te bidden en te smeken, want in al hun noden is voorzien.

Hoe kun je vasthouden aan de belofte dat je verdriet zal veranderen in vreugde? Hoe kan deze zekerheid jou helpen te midden van de tegenspoed in het leven? 

Hoe kun je de beloften van Jezus gebruiken om iemand die verdriet heeft te bemoedigen?

uit HouVast 1/2013 Ondertussen zijn we jaargang 2024 gestart. In het eerste nummer : Lang niets gehoord van God? – Waarom God mensen schiep -Wonderbare ogen – Het oor, meesterlijk ontwerp

Dr. Julian Melgosa

Oud of Nieuw

Is het Oude Testament ook vandaag nog geldig? 

Het zou kunnen dat je daar direct een antwoord op klaar hebt, maar het is jaren terug, ik was nog maar een groentje in het bijbellezen en het begrijpen van het woord van God, en zag met ontzag op naar mensen die het allemaal zoveel beter hadden bestudeerd. Uit die tijd herinner ik me onder andere een gesprek waarin God werd voorgesteld als “veranderd”. Volgens de brave man was de God van het Oude Testament tiranniek, onderdrukkend, wettisch. Met de komst van Jezus, kwam een milder en genadiger karakter aan het licht en werd de liefde gepredikt en werd er aandacht gegeven aan de noden van de mensen. Hij zag het oude testament als een afgesloten hoofdstuk in een godsdienstige ontwikkeling. Het oude was voorbij, het was nu tijd voor het nieuwe. Het Oude Testament las hij niet meer. Dat was misschien nuttig voor de geschiedenis, maar we moeten ons focussen op Jezus en de verlossing die Hij aanbiedt. Tot daar de herinnering van dat gesprek. Al die jaren heb ik gedacht aan die dag en aan die trieste kijk op God, op Jezus, op het geloof… Gelukkig waren er ook andere mensen die het oude Testament niet afschrijven, maar het gebruiken waar mogelijk, als een educatief instrument. Veel christenen beweren dat ze het Oude Testament hoog inschatten. Toch wordt het eerste deel van de Bijbel herleid tot verhaaltjes voor kinderen voor het slapengaan. Denk aan David en Goliath, Simson en Delila, Jona en de walvis, Daniël in de leeuwenkuil en andere gekende verhalen. Sommigen nemen bij momenten hun toevlucht tot de Psalmen – voor troost in moeilijke tijden – maar negeren de overgrote meerderheid van de rest van de eerste 39 boeken van de Bijbel. 

Velen binnen en buiten religieuze kringen vragen zelfs luidop af of verhalen uit Genesis zoals de Schepping, met Adam en Eva in de Hof van Eden (hoofdstuk 2), een wereldwijde zondvloed van Noach (hoofdstukken 6-7) en de verwoesting van de steden Sodom en Gomorra (hoofdstuk 19) echt kunnen gebeurd zijn, en plaatsen ze in een symbolisch pakket – zeker niet letterlijk.

Het scheppingsverhaal waarmee het Oude Testament begint, is een voorbeeld van een belangrijke start van het door God geïnspireerde verslag van de geschiedenis dat door het hedendaagse christendom vervaagd is. Omdat “er wel iets moet zijn geweest en om God nog enige plaats te geven” worden evolutionaire concepten gecombineerd met het bijbelse verhaal om een ​​in mensenogen meer acceptabele versie van de oorsprong van de mensheid te creëren. Hier schuilt een gevaar in: als het Oude Testament zomaar in diskrediet kan worden gebracht, brengt men ook de rest van de Bijbel aan het wankelen als de standaard voor onze kennis en als openbaring van God. Bovendien als het verslag van de schepping en de zondeval en de eraan gekoppelde consequenties en beloften wegvallen, waar is dan de verbinding met de rest? welke rol kan Jezus dan nog spelen?

Sommige Bijbelvertalingen bevatten zelfs alleen het Nieuwe Testament, waardoor het voor de lezers gemakkelijker wordt om zich te concentreren op de “belangrijkere” elementen van Gods Plan. De waarheid is, dat het Plan weggelaten is en dat Jezus zomaar ineens op het toneel komt. Veel kerken leren dat Gods Wet is afgeschaft en dat gelovigen zich alleen maar hoeven te concentreren op het Nieuwe Verbond van ‘liefde, barmhartigheid en het offer van Christus’.

Wat komt er in je op als je aan het Oude Testament denkt? Verwarrende verhalen over geweld, overspel en ellenlange geslachtsregisters? Lange historische verslagen van oude rechters en koningen, strenge burgerlijke wetten en mysterieuze profetieën?

Een artikel met de titel ‘Why I Still Love the Old Testament’ uit Relevant, een niet-confessioneel religieus tijdschrift, vatte de strijd om het Oude Testament te begrijpen samen: ‘Een oude vriend van mij, een predikant, vertelde dat 70 procent van Evangelische preken zijn ontleend aan het Nieuwe Testament. Of dit een bewezen feit, anekdotisch of onderbuikgevoel is, heb ik nooit geweten, maar het klinkt niet onwaarschijnlijk. Vooral in de afgelopen jaren, waarin het Oude Testament zo streng onder de loep is genomen, is het volkomen begrijpelijk dat predikanten neigen naar het zachte gezoem van de brieven van Paulus en de leringen van Christus. De rest van ons zeker wel.”

Onder het subkopje ‘De mysterieuze God’ schrijft de auteur: ‘Van alle redenen om het Oude Testament te vermijden, is dit de meest overtuigende. Zonder er woorden aan vuil te maken, is de God van de rondzwervende Hebreeën en de vurige profeten verwarrend.”

Ironisch genoeg besluit de schrijver het artikel door de lezers aan te moedigen het Oude Testament te bestuderen – een gedeelte van de Bijbel dat hij verwarrend noemde!

Deze persoon staat niet alleen in zijn kijk op het grootste deel van de Bijbel. In plaats van het geheel te negeren, lezen velen selectief bepaalde delen van het Oude Testament, waarbij ze de profeten en Levitische wetten vermijden en vasthouden aan de Psalmen en Spreuken.

Dit alles laat je misschien afvragen hoe God – het Wezen dat zei: “De woorden van de HEERE zijn reine woorden, als zilver gelouterd in een aarden smeltkroes, gezuiverd zevenmaal.” (Ps. 12:7) – echt wil dat je het Oude Testament bekijkt.

wist je dat één derde van het nieuwe Testament letterlijke aanhalingen zijn van woorden uit het oude Testament. Het leek voor de schrijvers van het Nieuwe Testament toch belangrijk om hun woorden te plaatsen op de openbaringen van God uit de oude geschriften. In de nieuwe edities van HouVast gaan we in op Gods Plan voor de eeuwigheid en beginnen nu met Waarom God de mens schiep.

Het Rechte Pad

De reden waarom een rivier kronkelt, is omdat ze de weg volgt die de minste tegenwerking biedt, dezelfde reden waarom Christenen kronkelen. Maar het pad van de Christenen zou als een gespannen koord moeten zijn, in plaats van een kronkelend pad. Mozes sprak voor zijn dood, “Onderhoudt ze naarstig, zoals de HERE, uw God, u geboden heeft; wijkt niet af, naar rechts noch naar links. Heel de weg, die de HERE, uw God, u geboden heeft, zult gij gaan, opdat gij leeft en het u wèl ga en gij lang woont in het land, dat gij in bezit zult nemen..” (Deut. 5: 32,33) Dit is advies dat we vandaag moeten volgen, een advies dat Christus ter harte nam. Lukas 4 vertelt over de duivelse pogingen om Christus te doen toegeven. “En de duivel zei tot Hem: U zal ik al deze macht geven en hun heerlijkheid, want zij is mij overgegeven, en ik geef haar wie ik wil. Indien Gij mij dan aanbidt, zal zij geheel van U zijn.” (vrs 5-7).

De duivel wou een deal sluiten. Hij vroeg Christus te negotiëren om een verdrag te sluiten om een einde te maken aan de grote controverse tussen goed en kwaad. Dit stelde Jezus in staat om het kruis te vermijden en de wereld te regeren… als Hij enkel Satan zou vereren. Als we het bekijken moet het heel verleidelijk geweest zijn om de horror te vermijden die Hij zou ondergaan in het redden van onze ziel.

Maar wat zei Jezus? “Jezus antwoordde en zei tot hem: Er staat geschreven: Gij zult de Here, uw God, aanbidden en Hem alleen dienen.” (vs 8). Jezus wou het zelfs niet overwegen. Dit is hetzelfde antwoord dat Jezus aan Petrus gaf toen hij suggereerde dat Hij niet naar het kruis moest gaan. Soms werkt de duivel met diegenen die het dichtst bij ons staan, maar wanneer we verleid worden om onze Christelijke principes te compromitteren, moeten we leren zeggen “Sta achter mij Duivel. Ik ga er niet voor vallen.”

Compromis doodde Jezus

In de gebeurtenissen rond de rechtsgang van Christus, kunnen we zien dat het compromissen zijn waardoor Christus gekruisigd werd. In Johannes 18, terwijl hij ondervraagd werd door Pontius Pilatus, zei Jezus “Hiertoe ben Ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen, opdat Ik voor de waarheid zou getuigen; een ieder, die uit de waarheid is, hoort naar mijn stem.” (vs 37).

Pilatus’ antwoord: “Wat is waarheid?”, is een indicator van de twijfelende heersers’ cynisch gedrag ten opzichte van de absolute waarheid. In het Romeinse Rijk, debatteerde iedereen over alles. En dit is niet zo verschillend in het Europa van vandaag. Er was in Rome een filosoof die elke persoon aanzette om iedere kant van elk probleem te bekijken, hopende dat het de geest van de mensen zou verbreden. Maar Augustus verdreef de man want uiteindelijk dacht iedereen dat de waarheid iets relatief was. Niemand ging voor de echte waarheid. Niemand nam een standpunt, omdat elke positie een rationeel tegenargument kent.

In dit geval was de waarheid zeer duidelijk, en Pilatus gaf openlijk toe dat Jezus onschuldig was: “Ik vind geen schuld in Hem.” (vrs 38).

Toch nam Pilatus in plaats van een standpunt van de waarheid en Jezus vrij te laten als onschuldige, een compromis tegen zijn schuldgevoel van waarheid, om door de menigte aanvaard te worden. Een gedrag dat politiekers vaak plaagt. Om de menigte te bedaren, legde Pilatus uit dat hij Jezus zou laten geselen en hem dan terug vrij zou laten. Maar als Jezus onschuldig is, waarom moest Hij dan geslagen worden? Het antwoord is dat als je eenmaal begint op het pad van compromis, het niet uitmaakt waar je stopt. De duivel krijgt je te pakken en de rest van de weg zal door hem worden bepaald. Waarom? Je hebt een signaal gegeven dat je zwak bent door te tonen dat je bereid bent om te negotiëren met het verkeerde, als de prijs het waard is. Eens je begint je overtuigingen op te offeren, is het gemakkelijk om naar de ondergang af te glijden. De duivel voelde Pilatus zijn zwakte, hij gebruikte de menigte om de aarzelende heerser te forceren tot kruisiging. Pilatus was al gestart met te onderhandelen met het kwade, en dat is de exacte plaats waar de duivel hem wou hebben. Dat is waar Pilatus de duivel slimmer af probeerde te zijn en het mislukte. Hij gaf hun Barrabas als compromis in plaats van Jezus. Hij paradeerde de koelbloedige moordenaar voor de menigte als een voorbeeld van echt contrast met het voorbeeld van de zondeloosheid van Christus. Hij moet bij zichzelf gedacht hebben: “Ze willen gewoon een kruisiging zien. Ik zal een toegeving doen, ze zullen zeker kiezen om Jezus vrij te laten.” Hij had er nooit van gedroomd dat ze hem zouden vragen om Barrabas vrij te laten, maar dat is wat ze deden. Uiteindelijk, bracht Pilatus zijn kleine toegeving aan compromis hem naar een plaats waar het compleet buiten zijn kracht ging. “Toen Pilatus zag, dat niets baatte, maar dat er veeleer oproer ontstond, nam hij water, wies zich de handen ten aanschouwen van de schare en zei: Ik ben onschuldig aan zijn bloed; gij moet zelf maar zien, wat ervan komt. ” (Mattheus 27:24) Maar was zijn geweten werkelijk gezuiverd van iedere blaam? Had hij de Verlosser onschuldig verklaard maar zijn veroordeling door de druk van de menigte toch doorgevoerd? Was dat de rechtvaardige uitspraak van een verantwoordelijke heerser?

Zo is het ook wanneer wij compromissen beginnen te maken met de waarheid. Onze acties lopen uit de hand en de gevolgen komen hard aan, en het zal niet mogelijk zijn om onschuldig te pleiten. Wanneer je eraan denkt om de weg van toegeving te bewandelen, denk aan Pilatus. Denk eraan dat Jezus stierf omdat iemand dacht dat hij een compromis met de waarheid kon sluiten.

Voor het pure gemak

In de tijd van Ezra en Nehemia, begonnen de Joden de tempel te herbouwen die door Nebukadnezar vernietigd was. In Ezra 4 staat:

“Laat ons met u bouwen, want wij zoeken uw God evengoed als gij; Hem toch brengen ook wij offers sinds de dagen van Esarhaddon…” Maar de Joden wisten dat deze nabijgelegen volkeren de verering van de ware God met de Assyrische heidense goden vermengden.

Hoe reageerde Israël? Ze zeiden: ”jullie hebben niets met ons te maken voor het bouwen voor een huis voor onze God; maar we zullen het zelf bouwen voor de Heer.” Ze maakten de juiste keuze, weigerden om onbekeerde heidenen te laten helpen aan de bouw van Gods heilige tempel. Maar, “Dan begonnen de mensen van het land”, diegenen die zich eerst opgaven om te helpen, “moeilijk te doen in het bouwen.” Opeens toonden de vrede-biedende en behulpzame buren hun ware aard en werden ze vervelende vijanden.

Wanneer je opkomt voor wat juist is en niet betrokken wordt in afvallige verbintenissen, zal je ervoor beschuldigd worden. Eerst pakt de duivel het zo aan, “ Laat ons gewoon samenwerken. Laat ons elkaar liefhebben en een eenheid vormen. Eenheid is zo belangrijk!” Als je niet voor deze valstrik valt en een standpunt van de waarheid inneemt, zullen ze je ergste vijand worden.

Dit vertelt waar hun hart op de eerste plaats was. Dit is een belangrijke les, nu de laatste fase van de geschiedenis eraan komt. Uiteindelijk zullen de wereldreligies geloofsbelijdenissen maken om eenvormigheid te verkrijgen die uiteindelijk valse verering zal verkondigen.

Als we nu een patroon ontwikkelen waarbij het een gewoonte wordt om onze overtuiging op te offeren voor een illusie van vrede, dan plaveien we de weg in de voorbereiding voor de verering van het beest.

Heb je gehoord van de predikant die de leden van zijn rijke gemeente niet wou beledigen? Hij omzeilde een aantal termen en woorden uit de Bijbel, in de overtuiging dat God in zijn liefde zoiets nooit zou doen. Dat klonk beter – aanvaardbaarder – in de oren van zijn gehoor en zo was iedereen tevreden. Je kunt beter spreken over die grote liefde, die betrokkenheid van God in het leven van de gelovigen, niet spreken over verantwoordelijkheden, over Gods wil en zonde…

In de realiteit wriemelt een groot percentage van compromis en gelijkvormigheid zich in ons leven en in de kerk binnen, omdat niemand iemand wil beledigen. We worden van in onze kinderjaren getraind om vriendelijk en attent te zijn – om ons te onderwerpen aan de mensen hun vragen en niets te doen wat iemand anders zou kunnen kwetsen.

Maar Jezus leerde ons dat het onmogelijk is om het evangelie te verkondigen zonder iemand voor het hoofd te stoten.

Stel je voor dat je een kleine plek slechte huidkanker ontwikkelt, maar de dermatoloog, die je niet wou kwetsen, zei dat het niet kwaadaardig is. Zou de dermatoloog dan je vriend zijn? Is het probleem opgelost door het te omzeilen of het niet te benoemen? Hoe kan je ooit een probleem ten goede veranderen, als niemand erop wijst, of als de hele wereld rond de pot draait?

Door zijn eigenheid, veroorzaakt de veroordelende essentie van het evangelie een enorm vuur in de harten van de mensen om de lagen van hypocrisie eraf te pellen en het legt onze egoïstische motieven en onzuivere gedachten bloot.

De apostelen werden allemaal geslagen of gevangen genomen omdat hun boodschap iemand beledigde. “Allen, die in Christus Jezus godvruchtig willen leven, zullen vervolgd worden.” (2 Timotheus 3:12) Ik geloof dat een reden waarom we niet meer vervolging van Christenen in Europa en Amerika zien is, omdat we zoveel toegegeven hebben aan de wereld, dat de belediging van het evangelie bijna niet meer bestaat.

Zomaar een kleine zonde

Het is niet populair om over de zonde te spreken, vooral niet over die zonden die gewoon geaccepteerd worden in de kerk. Diegenen die er tegen opkomen worden ontoegeeflijk en wettisch genoemd door andere Christenen. Of ze worden teruggefloten, dat ze niet moeten oordelen. Ik weet het, want het is me vaak overkomen.

Gewoon ter illustratie: ik was op een Christelijk huwelijksfeest en iemand bracht een glas champagne op mijn plaats. Ik was een beetje verwonderd en antwoordde vriendelijk, “Nee dank u, ik drink niet.”

De gastheer verzekerde me: “Deze champagne is maar acht procent alcohol. Je zal er niet dronken van worden.”

“Maar ik drink geen alcohol,” zei ik.

De gast was verveeld en antwoordde, “we vieren juist een huwelijk. Wil je de bruid en bruidegom het beste niet wensen en een toast uitbrengen.” Hij stelde me voor dat ik juist mijn lippen tegen het glas hield en deed alsof ik dronk.

Het was alsof de duivel zei: “Iedereen doet het.” “Denk je alleen aan jezelf?” “Doe het gewoon één keer.” “wees niet zo fanatiek” Deze gekende rationaliseringen gaan vaak een compromis vooraf. Maar we moeten leren om neen zeggen tegen de verleiding.

“Maar doet de Here Jezus Christus aan en wijdt geen zorg aan het vlees, zodat begeerten worden opgewekt.” (Rom 13:14).

Ik wou de associatie van kwaad zelfs vermijden, dus weigerde ik zelfs het glas met alcohol in mijn hand te houden. Onthoudt u van alle soort van kwaad. (1Thes 5:22) Een ander gekend mantra van diegenen die de wereldse compromissen bevestigen is “evenwicht”. Ik kan het niet meer tellen hoe vaak mensen me verteld hebben dat ik “meer evenwicht” nodig heb in mijn Christelijke wandel. Maar wanneer het van dichtbij geëvalueerd wordt, is de definitie van “evenwicht” gewoonlijk niets anders dan onze Christelijke standaard gelijk maken aan de wereldse waarden. Het klinkt zoals : “Het is OK om af en toe eens met de familie te gaan winkelen op de Sabbat. Je moet evenwicht hebben.” Met andere woorden raden ze aan om de heiligheid die God aan deze dag heeft geschonken, in evenwicht brengen door een beetje te zondigen.

Medelijdend compromis

Een populaire rationalisering die gebruikt wordt om Christelijke standaards te compromitteren is om het Christendom meer aantrekkelijk te maken voor de wereld, een techniek die door sommige kerkleiders in de tijd van Keizer Constantijn al gebruikt werd. De Romeinse en Griekse heidenen hielden van hun afgoden. Het tweede gebod over afgoden was een struikelblok en verhinderde dat heidenen het Christendom konden omarmen. De gedachte alleen om afstand te moeten doen van deze vereringen en hun afgoden te vernietigen, was een strijd voor de vrome, bijgelovige heidenen.

Dus in het belang van het evangelie, stelden de leiders voor “Waarom laten we hun niet toe hun afgoden te benoemen naar Christelijke helden en heiligen? Als ze dan in de kerk komen zullen we hun geleidelijk leren om hun afgoden achter te laten.” Maar je kent de rest van het verhaal- in plaats van de kerk die de heidenen bekeerde, bekeerden de heidenen de kerk. Dat is de typische manier waarop zulke dingen werken: de wereld maakt zonden aanvaardbaar voor de kerkleden en voor de rest van de geschiedenis blijft het een onderdeel van de praktijken…