“Salmon was de vader van Boaz, Boaz was de vader van Obed, Obed was de vader van Jesse, en Jesse was de vader van David.” — Ruth 4:21-22 Bethlehem betekent ‘huis [beth] van brood [lechem]’. Tijdens de periode van de rechters werd het ‘Bethlehem in Juda’ genoemd (Rechters 17:7-9) om het te onderscheiden van een ander Bethlehem bij het Meer van Galilea (Jozua 19:15). Hoewel Bethlehem ‘klein was onder de duizenden van Juda’ (Micha 5:2), was het in Gods ogen toen belangrijk.
Boaz was een welgestelde boer in Bethlehem die trouwde met een Moabietische vrouw Ruth. Boaz redde Ruth – en Ruths schoonmoeder Naomi – van de armoede en vestigde een traditie van verlossing in Bethlehem. Boaz was een “Losser”, en verwijst vooruit naar de Verlosser van alle mensen. Boaz en Ruth kregen een zoon, Obed, die een zoon kreeg, Jesse, die op zijn beurt een zoon kreeg, David. Toen het tijd was voor God om een koning te kiezen ter vervanging van Saul, stuurde Hij de profeet Samuel naar Bethlehem om David tot koning te kiezen. Omdat Jozef een afstammeling van David was, reisden hij en Maria naar Bethlehem om zich te laten registreren voor de volkstelling – waar Maria beviel van Jezus. Daarom worden Boaz en Ruth genoemd in de geslachtsregister van Jezus (Matteüs 1:5-6). Bethlehem, het ‘broodhuis’, gaf de wereld het ‘brood des levens’ (Johannes 6:35). Gods hand is altijd aan het werk om Zijn doelen te bereiken. Zijn oog is erop gericht om alle mensen die zich willen laten redden te vinden. En als ze de stap hebben gezet, reikt Hij hen brood (de Bijbel) aan, uit de rijke schatten van de hemel. Elke keer als dan de Bijbel wordt geopend, en Gods licht begint te schijnen, houdt Hij maaltijd met jou en breekt het brood. Het is brood dat wasdom geeft, dat helpt om te groeien in kennis en waarheid. Het stilt je geestelijke honger, geeft je gemeenschap met de Almachtige. “Christus is het ware Brood des Levens, gezonden door God om ons eeuwig leven te schenken. We hebben allemaal Christus nodig als het Brood des Levens voor ons.” — Witness Lee
Denk elke dag aan uw Redder. Hij werd niet alleen geboren in een armoedige stal. Hij leefde, Hij sprak, Hij gaf een voorbeeld. En aan het einde van een leven van goedheid, troost, genezing en overwinning, stierf Hij de dood der misdadigers, met maar één misdaad, dat Hij jou mocht ontmoeten in dat hemelse tehuis, waar de plaats klaargemaakt wordt voor jou. Denk eraan, Hij komt spoedig terug.
“Want u kent de genade van onze Heer Jezus Christus: Hij was rijk, maar werd omwille van u arm, opdat u door zijn armoede rijk zou worden.” — 2 Korintiërs 8:9 Hoe zag Jezus Christus eruit? Had Hij de uitstraling van een koning, zoals de eerste (Saul) en tweede (David) koning van Israël (1 Samuel 9:2; 16:12)? De Bijbel beschrijft Jezus’ uiterlijk niet, maar toen de profeet Jesaja de komende Messias beschreef, was de beschrijving minder koninklijk en meer alledaags – in feite zelfs nog soberder… “zodat wij ons gelaat zouden hebben afgewend, omdat het niet meer menselijk was…” Dat was ongetwijfeld in Jezus’ bittere worsteling met de tegenstander, Zijnconfrontatie met de onderwereld waarin Hij werd gedrukt, toen de Vader zijn beschermende aanwezigheid terugtrok en Jezus voor de eerste maal moest voortgaan op eigen kracht.
Om de beschrijvende woorden van de parafrase vanThe Message te gebruiken: Jezus kwam ter wereld als “een mager zaadje, een schrale plant in een dor veld”. Hij was niet “aantrekkelijk”, iemand aan wie we geen “tweede blik” zouden schenken. Hij werd “neergekeken en over het hoofd gezien”; mensen “keerden zich van Hem af” (Jesaja 53:2-3). Met andere woorden, als je Jezus in een drukke straat in de eerste eeuw was tegengekomen, was je waarschijnlijk gewoon voorbijgelopen. Het waren Zijn woorden en daden die het verschil maakten! Paulus maakt duidelijk dat Jezus zijn koninklijke status achter zich liet en de armoede omarmde toen Hij in onze wereld kwam (Filippenzen 2:5-8). Hij werd arm opdat wij rijk zouden worden. Jezus verwelkomt ons – de gewone man en vrouw – omdat Hij één van ons werd. Dank God elke dag dat Jezus zijn koninklijke status opgaf, zodat jij geestelijk rijk in Hem kunt worden. Dat is de schat die verzameld wordt in de hemel. “Het leven van een christen is vol mysterie; arm, en toch rijk.” — Thomas Manton
Toen ze Hem gezien hadden, maakten ze het verhaal dat hun over dit Kind verteld was, wijd en zijd bekend. — Lukas 2:17
Als atheïst concludeerde David Lepore dat de meeste christenen niet echt geloofden wat ze beleden. Als ze werkelijk in het Evangelie geloofden, dacht hij, zouden ze veel enthousiaster en gretiger moeten zijn om het met iedereen te delen.
Sinds hij christen is geworden, doet Lepore precies dat. Hij ontdekte dat zijn geloof hem ertoe aanzette om de boodschap van Jezus te verspreiden. Hij werkt nu samen met de Australian Bible Society om het Evangelie in zoveel mogelijk handen te krijgen.1
De herders van Bethlehem waren net zo. Toen ze het goede nieuws van de engelenboodschappers in Lukas 2 ontvingen, reageerden ze onmiddellijk door te geloven. Sterker nog, hun geloof zette hen ertoe aan het nieuws overal te delen waar ze maar konden.
Geloven wij werkelijk dat God mens werd om voor onze zonden te sterven, op te staan en een eeuwig thuis voor ons te bereiden? Zo ja, dan zullen we niet kunnen stoppen met het vertellen van het nieuws, net zoals Petrus zei in Handelingen 4:20: “Wat ons betreft, wij kunnen niet anders dan spreken over wat wij gezien en gehoord hebben”. Zijn er vandaag nog mensen die die woorden van eeuwig leven nog niet hebben gehoord? Zijn er mensen die onverschillig het goede nieuws nog terzijde schuiven en vergeten dat Jezus op aarde kwam – voor hen – en de prijs betaalde, waardoor zij een eeuwige toekomst kunnen beërven?
“Ik wilde deel uitmaken van de mensen die het op het terrein waar maakten, die spreken over het belang van de Bijbel en mensen laten weten dat er mensen zijn die die woorden van leven nog niet kennen.” — David Lepore
“Vertel het aan de mensen dat Jezus leeft!” Sta niet alleen stil bij de kribbe, zie ook het kruis en de opstanding. Het lege graf getuigt van onze hoop.
1Stoyan Zimov, “Former Atheist-Turned-Bible-Worker Reveals Why He Thought Christians Didn’t Really Believe the Bible,” The Christian Post, December 12, 2018.
“Maar jullie zijn een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk dat God Zich ten eigendom heeft gemaakt, om de grote daden te verkondigen van Hem die jullie uit de duisternis heeft geroepen tot zijn wonderbaarlijke licht.” — 1 Petrus 2:9 Dit is een wonderbare omschrijving van Gods volk en ik hoop en bid dat ook jij je daarbij kunt rekenen – door God uitverkozen om een licht te zijn in een wereld van duisternis – een baken van leven en vrede – een priesterschap van mensen die staan tussen de wereld en God, om mensen te brengen tot het Licht. Wist je dat er een land in de wereld is dat naar Jezus is vernoemd? De naam van dit land is: “de redder”. In het Spaans is het El Salvador. Interessant is dat er recente berichten over geestelijke opleving opduiken in dit soms gewelddadige land.1
Het echte land waar Jezus als Redder en Heer wil regeren, is jouw hart. De Heer wil ons tot Zijn “heilige natie” maken (1 Petrus 2:9). Zelfs Maria, de moeder van Jezus, had Jezus nodig als haar Redder. De eerste woorden van haar lofzang in Lukas 1 luiden: “Mijn ziel maakt groot de Heer, en mijn geest juicht in God, mijn Redder” (Lucas 1:46-47). Heb je Jezus toegestaan de Koning van je hart te worden? Op een dag zal elke knie zich buigen en elke tong belijden dat Hij Heer is (Filippenzen 2:10-11). Hoeveel beter is het om Hem nu op de troon van je hart te plaatsen! Als Maria zelf Jezus – die ze baarde-nodig had als haar Redder, hoeveel te meer hebben wij dat! “Hoewel mijn geheugen vervaagt, herinner ik mij twee dingen heel duidelijk: ik ben een grote zondaar en Christus is een grote Redder.” —John Newton
1Audrey Jackson, “In the Land of ‘The Savior,’ Bibles Are Welcomed,” The Christian Chronicle, July 16, 2025.
In De Andere Krant schreef Sanne Burger op 30 november 2025 een prachtig artikel met een interview met Barbara O’Neill. Die zegt “Ik werk volgens de natuurwetten van gezondheid”. Dat is waar we sinds 1982 zelf met hart en ziel aan gewerkt hebben en de morele plicht dwingt ons om dat te blijven doen, hoe ongemakkelijk het ook voelt om mensen bij de dokter weg te houden. Het is bijna gevaarlijk om dat tegenwoordig te zeggen. Maar we kunnen nu eenmaal niet anders… en hoe ontmoedigend het soms is, zijn er af en toe van die blij makende berichten… bv:
“IK GELOOF DAT HET LICHAAM ONTWORPEN IS OM ZICHZELF TE GENEZEN EN DAT ALTIJD ZAL DOEN ALS HET DE KANS KRIJGT”
Barbara O’Neill heeft sinds 2019 een permanent werkverbod in haar geboorteland Australië. Volgens de Health Care Complaints Commission daar vormt ze een gevaar voor de volksgezondheid, door haar uitspraken over kanker en vaccinaties. Sindsdien is ze wereldberoemd geworden. Ze heeft meer dan 700.000 volgers op sociale media en reist de wereld rond om haar kennis te delen. “Ik vertel mensen vroeg naar bed te gaan, meer water te drinken, beter te eten en meer te bewegen”, vertelt O’Neill. “Hoe gevaarlijk is dat?”
“E”en sprookjesachtig landgoed ergens in Gelderland. Uitbundige herfstkleuren, een moestuin vol spruitjes en boerenkool en zes verschillende soorten blauwe bessen. Hier logeert Barbara O’Neill (72), die op uitnodiging van Lightchannel.tv een week les komt geven over haar Sustain Me-principes, ofwel de negen basisprincipes van gezondheid. De congreszaal in Barneveld is bijna uitverkocht. Er is plek voor 700 deelnemers doordeweeks en 1000 in het weekend. Haar laatste boek, Onderhoud mij — Sustain me, kwam pas in het Nederlands uit, net op tijd voor het congres.
“Ik word verwelkomd door Johan de Boer, de organisator van het congres. “Kom maar gauw binnen”, zegt hij hartelijk, “het is koud buiten!” Barbara O’Neill staat op ons te wachten in de woonkamer: een beleefd klein vrouwtje met lang, grijs haar, een wollen maillot, gebloemde vilten sloffen en een zachte uitstraling — het prototype van een kruidenvrouwtje. Ik moet me vooroverbuigen om haar te begroeten. Hoe is het mogelijk dat deze grootmoeder in Australië als een gevaar voor de samenleving wordt gezien?
De twee belangrijkste redenen zijn dat O’Neill openlijk stelt dat de reguliere behandeling van kanker niet werkt en dat vaccinaties een slecht idee zijn. De Australische Health Care Complaints Commission ziet dit als gevaarlijke uitspraken, omdat ze mensen van levensreddende behandelingen zouden afhouden. Toch zijn er tot op de dag van vandaag geen gevallen bekend van mensen die schade ondervonden hebben van O’Neills gezondheidsadviezen. “Ik ben geen dokter, maar een leraar in de negen natuurlijke basisprincipes van gezondheid, die ik de Sustain Me-principes noem”, vertelt O’Neill. “Veel van die principes zijn gratis en zo eenvoudig dat geen arts of specialist meer nodig is. Met het acroniem Sustain Me zijn ze ook gemakkelijk te onthouden, al werkt dat in het Nederlands natuurlijk minder: zonlicht, voldoende water drinken, op tijd naar bed, leven vanuit vertrouwen in het goede, onthouding (van bijvoorbeeld alcohol, suiker of koffie), ademhaling, voeding, gematigdheid (in alles) en bewegen (zie kader — red.). Ik informeer alleen maar, ik behandel niet. Ik zeg nooit tegen iemand wat hij moet doen. Als ik de vraag krijg: ‘Moet ik mijn kinderen laten vaccineren?’ zeg ik: ‘Dat moet je zelf weten, maar als ik nu jonge kinderen had, zou ik het niet doen om die en die reden.’ Ik raad ze aan bijvoorbeeld dr. Sherry Tenpenny te bestuderen, die uitstekend uitlegt wat er in de vaccinaties zit, zodat ze een weloverwogen keuze kunnen maken. Ik adviseer ze ook de geschiedenisboeken te raadplegen, waaruit blijkt dat het niet de vaccinaties waren die ervoor zorgden dat minder mensen ziek werden, maar de verbeterde hygiëne en betere voeding.”
O’Neill ziet zichzelf als een autodidactische wetenschapper. “Ik hou ervan om uit te zoeken hoe iets precies werkt en mijn bevindingen te delen. Dat heb ik van mijn vader, die uitvinder was. Bij ons thuis was het normaal, bij alles kritische vragen te stellen, behalve bij de reguliere geneeskunde. Als kind zag ik hoe mijn moeder door reuma veranderde in een kreupele vrouw in een rolstoel. Ze stierf op haar 51e, maar toch zeiden we: ‘De artsen hebben gedaan wat ze konden.’ Pas toen ik eind 20 was en zelf moeder werd, ging ik twijfelen aan de onfeilbaarheid van de reguliere geneeskunde. Ik ging met mijn dochter naar de dokter, omdat ze oorontsteking had en die schreef een antibioticakuur van zes weken voor. Na zes weken had ze nog steeds oorpijn, dus ik ging terug naar de dokter die een nieuwe antibioticakuur voorschreef. Wacht even, dacht ik. Hier klopt iets niet. Waarom schrijf je iets voor dat niet werkt? Dat was het begin van mijn onderzoek naar de natuurwetten van gezondheid. Zo ben ik natuurgeneeskundige geworden.”
Van een oud vrouwtje in het dorp kreeg ze de tip een ui te koken en een paar druppels van het afgekoelde uienwater in het oor van haar dochter te druppelen. Binnen een paar uur had ze geen oorpijn meer en ze herstelde in korte tijd. “Sindsdien hanteer ik de mantra: als het werkt, dan gebruik ik het. Ik was opgeleid tot psychiatrisch verpleegkundige, maar ik zag dat mensen in de psychiatrie niet beter werden. Ze kwamen steeds terug, kregen steeds meer medicijnen en moesten in therapie steeds opnieuw hun ellendige jeugd herbeleven. Dat werkte dus duidelijk niet.”
De vraag is wat dan wel werkt? “Natuurgeneeskunde”, antwoordt O’Neill. “Binnen de natuurgeneeskunde weet je: baat het niet, dan schaadt het niet, terwijl allopathische medicijnen vaak bijwerkingen hebben en ook vaak verslavend zijn. Ik zeg niet dat er nooit behoefte is aan goede artsen, chirurgen en pijnmedicatie. Die is er zeker, maar intussen is de reguliere geneeskunde meer een verdienmodel geworden dan een geneesmethode. Het is mijn missie daar verandering in te brengen. Ik ben geen bedreiging voor de volksgezondheid. Het enige waarvoor ik een bedreiging ben, is het medische systeem.”
De voor doodslag veroordeelde Italiaanse oncoloog Tullio Simoncini, die in mei 2024 overleed, wordt in de media vaak in één adem genoemd met Barbara O’Neill, omdat ze hem citeert tijdens haar lezingen. “Simoncini genas 90 procent van zijn kankerpatiënten door ze te injecteren met natriumbicarbonaat”, vertelt ze. “Maar nadat een van zijn patiënten was overleden — niemand weet waaraan of wanneer — werd hij in 2018 veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Van Simoncini leerde ik dat kanker floreert in een omgeving met een hoge zuurgraad. Natriumbicarbonaat is de ultieme ontzuurder. Door de golf van alkaliniteit krimpt de tumor. Daarvan kon je een paar jaar geleden nog filmpjes zien op Youtube, maar die zijn intussen allemaal verwijderd. Simoncini verdiende wat mij betreft de Nobelprijs, maar in plaats daarvan werd hij verguisd en in de gevangenis gegooid.”
O’Neill vindt het echt de omgekeerde wereld. “Hoevelen zijn er gestorven door de behandelingen van de reguliere medische wetenschap? Ontelbaar velen. En toch wordt niemand in dat veld vervolgd, maar iemand als Simoncini wel. Ik gebruik zijn methode overigens zelf niet, want ik ben geen dokter. Ik ken ook niemand die deze methode toepast. Waar het om gaat is het principe: de zuur-base balans in het lichaam en hoe natriumbicarbonaat die balans kan herstellen, omdat we bijna allemaal verzuurd zijn. Daarom citeer ik hem in mijn lezingen. Dat de media Simoncini erbij halen om mij zwart te maken, is omdat ze niks anders kunnen vinden.”
Als O’Neill in Australië toch iemand gezondheidsadvies geeft, hangt haar 10.000 euro boete en tien jaar gevangenisstraf boven het hoofd. “Het is wel grappig dat deze lastercampagne het tegenovergestelde effect heeft gehad van wat ze beoogden”, zegt O’Neill. “Het heeft me bekend gemaakt. Overal ter wereld word ik uitgenodigd om te spreken — 2026 is al helemaal volgeboekt. Ook Misty Mountain, ons holistische gezondheidscentrum in Australië, heeft meer cursisten dan ooit. Zelf mag ik daar jammer genoeg niet meer werken, maar mijn vaste team verzorgt alle retraites. In onze achtdaagse retraites geven we lezingen, individuele behandelingen zoals massage, stoombaden en facials, dagelijkse oefeningen, gezonde veganistische voeding, kooklessen en TLC (tender loving care). Ook hebben we een spa waar bezoekers komen voor individuele behandelingen, om te ontspannen, ontgiften en op te laden. We zijn vier maanden vooruit helemaal volgeboekt. Misty Mountain heeft er nog nooit zo mooi uitgezien — eindelijk hebben we geld genoeg om ons centrum te renoveren.”
“Het gaat om de gezondheidsprincipes. Ik heb een formule gevonden die werkt en die iedereen gezond kan houden. Zo simpel is het. Mensen zeggen weleens tegen me: ‘Wie denk je wel dat je bent met je praatjes?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben gewoon een kruidenvrouwtje uit het regenwoud dat mijn kind geen antibiotica wilde geven.’ Robert F. Kennedy jr. zegt dat 50 procent van alle kinderen in Amerika ziek is. Er is nog nooit zoveel chronische ziekte in de wereld geweest als nu, wat een indicatie is dat het huidige medische systeem gebroken is. Dat is een tragedie en dat is waarom ik doe wat ik doe.”
“Ik geloof dat de informatie over gezond leven te lang opgesloten is geweest in gecompliceerde medische taal die niemand meer begrijpt”, besluit ze. “Het is tijd om gezondheid en genezing weer terug te brengen naar de mensen zelf. Critici zeggen weleens: ‘Wat zijn je kwalificaties?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben moeder van zes kinderen, heb acht kinderen grootgebracht, heb 26 kleinkinderen — nummer 26 is drie weken geleden geboren — en we zijn allemaal gezond. Dat zijn mijn kwalificaties.’ Als mensen vragen: ‘Is dat niet anekdotisch bewijs?’ dan antwoord ik: ‘En wat is daar mis mee?’”
Sustain me
In haar pas gepubliceerde boek ‘Onderhoud mij — Sustain me’ presenteert Barbara O’Neill haar holistische gezondheidsbenadering, waarbij ze negen fundamentele gezondheidsprincipes behandelt, die samen het acroniem SUSTAIN ME vormen.
Dit boek gaat niet over snelle trucs of symptoombestrijding, maar over een blijvende verandering in je levensstijl, waarbij je je lichaam alles geeft wat het nodig heeft om gezond te worden en te blijven.
Nu hebben ze de “ontbrekende schakel” gevonden! Volgens de nieuwslezer kon was dit de doorbraak in het onderzoek. Het is niet de eerste keer dat ik dit hoorde. Met de regelmaat van de klok – in de vijftig jaar dat ik aandacht schenk aan dit onderwerp – hoorde ik over hoe krampachtig men wil bewijzen dat mensen de verbeterde versie zijn van apen – door evolutie. Het is zo diep doorgedrongen in de geest van het grote publiek, dat niemand zich verzet, ook nog maar tegen de gedachte. Er is natuurlijk geen bezwaar tegen onderzoek, tenminste als het niet is met een vooropgesteld doel… Maar het onderzoek zegt Nee.
Schoolboeken voor openbare scholen beweren dat apen en mensen afstammen van een aapachtig dier, terwijl Genesis 1 zegt dat God de mens en de verschillende diersoorten vanaf het begin schiep. Welke moeilijkheden zouden onderzoekers verwachten bij hun zoektocht naar bewijs voor menselijke evolutie als mensen nooit echt geëvolueerd zijn? Twee excuses in een recente samenvatting van de trieste status van de menselijke evolutie bevestigen onbewust wat de Bijbel al die tijd heeft gezegd over de oorsprong van de mens.
Sergio Almécija van het American Museum of Natural History publiceerde in Amerika’s belangrijkste tijdschrift, Science, en leidde een klein team om grote moeilijkheden te melden met het verhaal dat primaten en mensen een voorouderlijk dier delen. Het grote probleem? Almécija vatte het samen in een onderzoeksartikel: “Als je kijkt naar het verhaal over de oorsprong van de mensachtigen, is het gewoon een grote chaos – er is geen enkele consensus.”
Dit gebrek aan consensus is precies wat scheppingsonderzoeker Chris Rupe ontdekte toen hij honderden wetenschappelijke tijdschriftartikelen bestudeerde tijdens het schrijven van Contested Bones, het toepasselijk getitelde boek over geschillen over fossielen van apen en mensen. Daarin citeert Rupe de meningsverschillen tussen paleo-experts over de status van elke kandidaat-fossiel. Seculiere wetenschappers bevestigen deze chaos nu.
Het is ieder voor zich, die zijn of haar eigen unieke web van verhaallijnen spint rond geselecteerde botten. Maar Almécija’s team verdedigt de menselijke evolutie krachtig als een feit, ondanks de chaos in hun vakgebied.
Ze schreven: “Evolutionaire scenario’s zijn aantrekkelijk omdat ze plausibele verklaringen bieden op basis van de huidige kennis, maar tenzij ze gebaseerd zijn op toetsbare hypothesen, zijn ze niet meer dan ‘zomaar’-verhalen.”
Sterk bewijs laat geen ruimte over voor ‘zomaar’-verhalen. Zou al die ruimte voor verhalen kunnen ontstaan na een gebrek aan bewijs voor menselijke evolutie?
Als we echt van dieren afstammen, zouden we dan niet genoeg fossielen moeten vinden waarover objectieve wetenschappers tot op zekere hoogte consensus kunnen bereiken? Zouden de fossielen niet moeten bepalen welk dier is getransformeerd in het volgende in een keten die tot ons heeft geleid? Het Science-rapport bood ten minste twee redenen – die neerkomen op excuses – voor de moeilijkheden die paleo-experts ondervinden bij het construeren van een anti-Bijbelse menselijke geschiedenis.
De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folderC85D – Hoe zit het met de apen?waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt decompletefolder downloaden onder “Download flyers” in Map 3 – Download de folder
Goed Nieuws / HouVast 