Het Apenproces

ApenprocesIn de brief van 9 juli 2025 verwees ik al naar dit gemediatiseerde proces in 1925 dat maakte dat het christendom nooit meer kon rekenen op datzelfde vertrouwen als voorheen. De fouten die toen zijn gemaakt in de verdediging, zijn dezelfde als deze die we nog altijd maken als we niet bereid zijn om Gods woord (elk woord) te aanvaarden als een onfeilbaar woord.

Het leven is wonderbaar en doet ons vragen stellen over onze oorsprong, ons doel en onze bestemming. Het zou kunnen dat je met twijfels leeft, dat je het bestaan van God in vraag gesteld hebt… en dat je meegaat in deze wereld die van God noch gebod moet weten… Toch ben ik er zeker van dat God ook vandaag aan je hart klopt en vraagt om plaats te maken voor Hem.
Het zou kunnen dat het voor jou uitgemaakt is, dat religie een menselijk voortbrengsel is en dat evolutie de verklaring is voor ons leven op aarde. Is dat zo ? Hoe kan je daar zo zeker van zijn, met zo weinig feiten en mogelijke pistes die dat zouden kunnen bevestigen ?

We hebben enkele andere feiten bij elkaar gezocht, die je misschien zullen verbazen, in de hoop en stille wens, dat het je standpunt over God en het doel van je leven mag beïnvloeden.

In Romeinen 1 lezen we : “Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben.”

166 jaar geleden – op 24 november 1859 werden 1250 exemplaren van Charles Darwin’s boek THE ORIGIN OF SPECIES aan het publiek te koop aangeboden. Ze werden alle verkocht op de dag van verschijning. In toenemende mate groeide de invloed van Darwins’ werk en de reacties in de christelijke wereld bleven niet uit. Sommigen verwierpen ogenblikkelijk hun traditionele geloof in de schepping, zoals het hun geleerd was doorheen de Bijbel. Anderen probeerden een oplossing te vinden door te proberen de Bijbelse scheppingsgedachte in harmonie te brengen met de evolutie. Daardoor ontstond een evolutie-creatie… terwijl een derde groep de evolutie veroordeelde als des duivels. Deze laatsten deden alles wat ze konden om evolutie-filosofie te verbannen uit scholen en lessen.

William Jennings Bryan, was één onder hen. Hij bekampte jarenlang met vuur en verve de evolutionisten. Hij was welbespraakt en populair en drie maal genomineerd voor het presidentschap van de VS. Het was dankzij de inspanningen van Bryan en anderen dat op 28 januari 1925, de staat Tennessee deze wet stemde: “Het is verboden aan elke leraar om in zijn lessen enige theorie te leren die het verhaal van de goddelijke schepping van de mens ontkent, zoals beschreven in de Bijbel, en in plaats daarvan voor te stellen dat de mens zou zijn ontstaan uit een lagere orde uit de dierenwereld.”

Het was slechts een paar weken later dat John Scopes, een 25-jarige schoolmeester in Dayton, pauze hield in een plaatselijke limonadebar voor een drankje. De eigenaar van de bar was toezichter in de school en had John hier naartoe geroepen voor een onderhoud. Hij polste of Scopes mogelijk geïnteresseerd was om te “testen” of deze nieuwe wet, die het leren van de evolutie verbood, wel grondwettelijk was. Scopes was onmiddellijk bereid om hieraan mee te werken.

Dit proces, dat de geschiedenis inging als het “apenproces” en dat op 10 juli 1925 de creationisten in het zand deed bijten, echode doorheen Amerika en later doorheen de wereld. Het volstaat om te zeggen dat een leek als advokaat Bryan, ondanks zijn welbespraaktheid en retoriek, de wetenschappelijke feiten miste die voor zijn verdediging noodzakelijk waren. Het was een roekeloze daad om tegen de aantijgingen van een goed gedocumenteerde ondervrager als Clarence Darrow, in de ring te stappen als verdediger. De zaak van de schepping en de goddelijke inspiratie van het Woord, werden door deze zaak geridiculiseerd.

Voor Bryan was het een tragische anticlimax van zijn schitterende carrière, terwijl hij enkele dagen na het proces stierf. Vanaf die dag is de Bijbel nooit meer opgehouden een voorwerp van bespotting te zijn voor sommigen. Maar men kan zich afvragen, wat de uitkomst van zo een rechtszaak zou zijn, indien de zaak vandaag zou overgedaan worden, en indien een ernstige en onbevooroordeelde wetenschapper de plaats van Bryan zou innemen, met al de nieuw verworven kennis van de laatste vijftig, zestig jaar ?

Als dat zou gebeuren, zou het idee dat men heeft over de Bijbel ongetwijfeld zeer verschillend zijn.

Het is nu iets meer dan 150 jaar geleden, sinds Darwin voor het eerst zijn evolutionaire filosofie voorstelde. Er is in de voorbije eeuw meer vooruitgang geboekt in deze materie, dan de hele geschiedenis daarvoor. Had u gedacht dat het onderzoek eerder de positie van Darwin ondersteunt of tegenspreekt? Laten we kijken naar de antwoorden.

In 1967 stelde Professor Wilder Smith van de Universiteit van Illinois, een soortgelijke vraag. Hij zei : “versterkt de moderne wetenschap van de voorbije 100 jaar het Darwinistisch ideeëngoed, of verzwakt het juist de zaak van de organische evolutie?” Zijn antwoord luidde : “Veel factoren schreeuwen om een diepgaande aanpassing van het Darwinistisch systeem, en dwingen ons om terug te keren naar het scheppingsmodel, als een meer wetenschappelijk geldende verklaring.” (Christianity Today, P.4, mei 26, 1967).

Zoals hij, en vele anderen aangeven, is het moderne onderzoek in het voordeel van de Schepping, en bewijzen zij de accuraatheid van Genesis over de oorsprong van het leven. Eens te meer is het een bewijs dat men op de Bijbel kan vertrouwen.
Voor de lezer die al of niet zijn geloof vestigt op de Bijbel, zou ik toch twee teksten willen citeren. Vooral om te voorkomen dat iemand die gelooft in twijfel komt hoe hij of zij twee onverzoenbare feiten tegenover elkaar geplaatst ziet. Voor een wetenschapper ligt dat dikwijls anders, als hij de feiten aanvaardt voor wat ze zijn.

Laat me vertellen dat ik zelf geen wetenschapper ben en dat deze materie geen specialiteit is. Ik beschik over een bibliotheek boeken en DVD’s die deze materie verder verklaren en die een meer gefundeerd antwoord geven op de duizenden vragen die men zich kan stellen over de leeftijd van de aarde, de dateringsmethoden, de archeologische vondsten, de verschillende fenomenen die waargenomen worden in de geologie, in het planten- en dierenrijk…

Maar er zijn zaken die voor zichzelf spreken en waar iedereen met een beetje oordeelsvermogen zelf een besluit kan over maken. Ik denk aan de twee wetten van de thermodynamica. Deze wetten worden algemeen geaccepteerd, maar waren nog niet gekend tot na de dood van Darwin.

In 1955 publiceerde American Scientist eer artikel, met de titel : “Perspective in Evolution”. Hierin lezen we : “De tweede wet van de thermodynamica zegt, dat indien overgelaten aan zichzelf (inclusief toeval), zal ieder afzonderlijk georganiseerd systeem vervallen, wat betekent dat het niet leidt naar meer organisatie, maar naar verwildering.” Dit is slechts één wet van het universum. Als je een systeem, of iets georganiseerd, aan zichzelf overlaat en het laat ontwikkelen op basis van “geluk”, zal het niet ontwikkelen naar meer en betere organisatie. Het zal geen ontwikkeling doormaken, en zijn organisatie zal al heel snel vervallen. Dit is een feit dat men kan waarnemen over de hele wereld.

Het is waar dat wetenschappers deze wet niet meer kunnen verklaren, dan de wet van de zwaartekracht. Niemand weet waarom het waar is, maar zijn uitwerking kan vastgesteld worden in de hele natuur. Zoals Morris zegt: “Alles wat aan zichzelf overgelaten wordt, tendeert te verouderen, verminderen en sterft tenslotte af.” (blz 36). Terwijl evolutie algemeen geaccepteerd wordt, is het alleen maar een theorie. Nooit in de geschiedenis werd de evolutie van soort naar soort door iemand actief waargenomen. Verondersteld, ja, maar waargenomen nooit.

Met de kennis van de thermodynamica, komen we tot het besluit dat het hele concept van de evolutietheorie in regelrechte contradictie is met de gekende wetten van het universum. Als dat je niet aan het denken zet, heb ik geen enkel weerwoord meer. Ik denk alleen wat Darwin, en zijn gezelschap, zouden hebben geschreven, indien ze honderd jaar later hadden geleefd, en niet in de kinderschoenen van de wetenschap? In de evolutietheorie is “toeval” de knedende hand, en “natuurlijke selectie” de geduldige kunstenaar… maar dat doet ernstige vragen stellen. Hoe hebben het toeval en de natuurlijke selectie zo een ordentelijke en perfect evenwichtige natuurwereld kunnen voortbrengen?

De atmosfeer en vocht zijn essentieel voor het leven. Indien de aarde de afmeting van de maan zou hebben, zou de zwaartekracht onvoldoende zijn om het water en de lucht te verhinderen weg te vluchten.

De lucht werkt als een beschermend laken. Het beschut de aarde tegen energetische storingen. Deze omringende laag is een buffer tegen inslaande meteorieten die dagelijks bij miljoenen de aarde naderen en in de atmosfeer worden verbrand.

De continenten op zichzelf zijn eveneens merkwaardig. Zonder de geografie en de topografie van de aarde, zou er nauwelijks enige landoppervlakte te bespeuren zijn. Zou het allemaal het gevolg zijn van een beetje geluk : een landoppervlakte die gemiddeld 600 meter boven zeeniveau stijgt, en zeeën en oceanen die gemiddeld 2500 meter diep zijn ?

Als je nadenkt over de verschillende aspecten in het ontwerp van deze blauwe planeet, kom je onwillekeurig tot het idee, dat iemand dit allemaal samen heeft gebracht. Een Meester in de Ecologie schiep de ruimte zodat een grote variatie aan levensvormen konden bestaan, vanaf de diepste diepten in de kloven van de oceaan, tot de hoogste hoogten op de besneeuwde bergtoppen.
Henry de Lumly, een geoloog, was bezig aan het graven in een grot in Zuid Frankrijk. Hij legde daar eenvoudige werktuigen bloot, wat erg opwindend was. Hij ging door met zijn opgravingen en vond een bijna compleet skelet, De werktuigen, zo redeneerde hij, waren het bewijs van een denkende geest. Hij wist dat er een denkend wezen aan het werk was geweest om deze instrumenten te maken.
Waar wij ook kijken in de natuur, zien we ontwerp. Elk aspect verwijst naar organisatie, samenhang en planning. Het ene aspect kan niet zonder het andere. Van het zeshoekige sneeuwvlokje, tot de wemelende bewegingen van het atoom ; van de sterrenstelsels tot de bloedcellen die door de menselijke aders stromen… overal zien we intelligentie, organisatie, ingenieuze onderlinge verbanden. Deze vragen een Meester – Ontwerper. Als we naar Hem op zoek gaan, komen we bij de eerste bladzijde van de Bijbel, waar staat : “In den beginne schiep God de hemel en de aarde.” Genesis 1:1.

Je kunt naar de evolutie kijken, door de ogen van een wetenschapper. Maar laten we eens het probleem bekijken door de ogen van een leek. Het lichaam bestaat, zoals je weet, uit miljarden cellen. Ik kan me voorstellen dat je toch al iets hebt gelezen over de enorme complexiteit van de kleinste cel. Wist je dat de complexiteit hiervan vaak wordt vergeleken met het geheel van alle activiteiten van een wereldstad als Brussel of Parijs ? Alle wegen, waterwegen, elektrische leidingen, telefoonlijnen enz. in één enkele cel ! Lijkt het je logisch dat zoiets zo simpelweg ontstaat – zelfs na vele duizenden jaren… En wat was dan de bedoeling dat dit tot bestaan kwam ? Gewoon om zijn plaats in te nemen in de natuurlijke selectie ? Ik denk niet dat we teveel krediet moeten geven aan de verklaring van toeval en geluk. Een puzzle uit honderd stukjes zal gemakkelijker uit zichzelf op zijn plaats vallen, en dat elke keer opnieuw, duizenden keren na elkaar, dan dat zich in een steriele omgeving een eerste cel vormt. Of als je honderd kaartjes hebt, genummerd van 1 tot 100, is de kans om hieruit het nummer 1 te trekken, 1 op 100. De kans dat je ze één na één in de juiste volgorde kunt uitnemen , zou 17 zijn, met daarachter 152 nullen. Vermenigvuldig dit nog een paar miljoen keer, en je hebt een bescheiden idee welke onmogelijke omstandigheden moeten doorlopen worden om maar een fractie van deze complexe wereld tot bestaan te roepen. Om te kunnen geloven dat de samenhang en de schoonheid van alle fauna en flora van deze wereld, tot bestaan kwam door toeval, vraagt een immens geloof ! Mag ik je daarom vragen, of er geen alternatief antwoord is? Het lijkt me normaal om aan te nemen dat een schepping een Schepper vereist, dat de materie vraagt om een oorsprong, dat schoonheid wijst naar een kunstenaar, dat liefde het gevolg is van Iemand die zelf liefheeft. Omdat al deze zaken aanwezig zijn in de hele wereld, is het logisch dat een Meester, Schepper, Kunstenaar, een Bron van Liefde… moet bestaan, die het leven tot stand bracht, met al deze eigenschappen. Alles wat we kunnen aanraken, ruiken, proeven, horen… het vermogen om te denken en keuzes te maken, vragen om een intelligente oorsprong.

Wat zegt de Bijbel erover ? We lezen : “aanbidt Hem, die de hemel en de aarde en de zee en de waterbronnen gemaakt heeft” Dit is een geïnspireerde en aanvaardbare verklaring. God maakte alles in een logische volgorde. Dit kon niet door toeval zijn.

De Bijbel zegt : “In den beginne schiep God de hemel en de aarde.” en verder “in zes dagen heeft de HERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de HERE de sabbatdag en heiligde die.” Er wordt nergens gesuggereerd dat het om lange tijdsperiodes gaat, alsof God afhankelijk is van materie of tijd. God is God en wij kunnen Hem met niets vergelijken. De hele Bijbel verduidelijkt dat de hele schepping Gods werk is, en dat zijn werk beëindigd was na zes dagen.

De schepping is voltooid. Vandaag schept God niet. Hij onderhoudt.
De kwestie evolutie of schepping is niet zo onbelangrijk als het lijkt. Wat iemand gelooft over de oorsprong, bepaalt voor de rest ook de inhoud van de rest van het geloof, het doel en de bestemming. Het is geen academisch vraagstuk dat geleerden moeten uitpluizen… maar een vitale en prangende vraag : wat wil ik geloven? Dit bepaalt iemands relatie tot God.

Als de evolutie juist is, zal de mens verder evolueren naar een superwezen met intellectuele vermogens die probleemloos alle moeilijkheden oplossen die op de weg komen. De meester-tovenaar zal dan het werk van de Schepper verbeteren, de genetische gebreken corrigeren en een superwereld creëren… De maatschappelijke, emotionele, psycholgische moeilijkheden zullen worden opgelost… maar er zal geen uitzicht zijn. Het zal dit leven zijn en niets meer. De mens in zijn evolutionaire proces, kan verontschuldigd worden voor zijn gebreken…

Maar de Bijbel leert, dat we zijn geschapen naar Gods beeld en gelijkenis., perfecte wezens. Door het verwerpen van God, ontstond chaos. Zonde is geen omgevings- probleem, maar is de mens, in conflict met zijn God. De Bijbel spreekt over degeneratie, niet over evolutie. De zondige mens heeft behoefte aan een Redder, Jezus Christus, om dit goddelijke beeld te herstellen.

HouVast

De voorbije week werd HouVast verzonden en kregen wij verschillende reacties.

Na 18 jaar de GoedNieuws-brief en 13 jaar HouVast voorbereid en uitgegeven te hebben, kijk ik terug op de dankbare ervaringen en contacten die het opleverde. Maar de tijden veranderen en het schijnt steeds moeilijker te zijn om nieuwe abonnees te werven op gedrukte publicaties, waardoor de lezersgroep jaar na jaar kleiner werd. Meer dan 10 jaar twijfelde ik aan het einde van het jaar of het nog verantwoord was om een nieuwe jaargang uit te geven, maar nu, met het vierde nummer van 2025 heb ik de beslissing genomen dat dit het laatste is dat in deze vorm zal verschijnen. Het is met pijn in het hart, want HouVast was een dierbaar project en werd als een kind gekoesterd, om u, de lezer, te inspireren om Gods goede nieuws aan te grijpen, om de stap te zetten van het oude leven naar het nieuwe, om dat heerlijke aanbod van genade en vergeving te aanvaarden en Gods Geest te laten werken om – kijkend naar het voorbeeld van Jezus – steeds meer te doen zoals Hij deed, te leven zoals Hij leefde, te spreken zoals Hij sprak, te denken zoals Hij dacht…

Als HouVast dat heeft gedaan, dan is het opzet geslaagd en ik bid erom dat dit proces hier niet ophoudt, maar dat de zaden die zijn gezaaid, tot wasdom mogen komen in een voor God vruchtbaar leven. 

Het is zeker niet zo dat er geen literatuur meer is die u verder kan helpen. Er zijn tientallen ondersteunende boeken, tijdschriften, brochures die kunnen helpen bij uw geestelijke groei. Er zijn samenkomsten waar gebeden wordt, waar Gods woord in de groep tot leven komt, waar door predikingen de rijkdom van het woord een glimp geeft van de komende wereld. 

Al ruim veertig jaar bezoeken Riet en ik de Zevende Dags-adventkerk, waar ieder woord van de Bijbel op zijn waarde wordt genomen, waar wij, ooit beginnelingen op Gods wegen, geleid werden en waar de betekenis van de gebeurtenissen doorheen de menselijke geschiedenis werden bekeken in het licht van Gods woord en waar geprobeerd werd uit elk van die feiten een toepassing te vinden die voor ons vandaag nuttig is. 

De levensvragen, het waarom van de schepping, waarom heeft God mij geschapen? Waarom is er zonde, geweld, en de dood? Waar kom ik vandaan en waar ga ik naartoe? … kregen antwoorden. De opstandigheid in ons hart kwam tot rust. Ondanks de wereld waarin we leven, vonden we een vrede die de wereld niet kan geven. 

Dat wens ik u ook toe, dat u alles – wat er ook op uw levenspad komt – kunt zien in het licht van de eeuwigheid. We kunnen aandacht geven aan onze gezondheid van nu, en dat is goed, maar tenslotte komt er een einde aan… tenzij we nu de juiste keuze maken. 

Maar het zou kunnen dat u verder wil gaan, dat u uit de oppervlakkigheid wil komen, en wil weten – beleven hoe ook u die overwinningen in Christus kunt hebben, dag na dag en u kunt voorbereiden om uw Heer te ontmoeten. Mocht het nodig zijn, dan ben ik (of een bevriende evangeliewerker) bereid om u daarin persoonlijk te ondersteunen en sta open voor een gesprek. 

Bedankt voor de steun en de aanmoediging die ik doorheen de jaren heb gekregen, uw gebed voor dit werk (want dit eindigt niet, maar gaat verder via deze website en onze vele andere uitgaven, artikels), uw medewerking bij de verspreiding en bekendmaking. Een gezegende tijd, veel kracht om Gods aanwijzingen in de praktijk te brengen, en de helderheid om Gods stem te onderscheiden… 

De uwe in Jezus Christus onze Heer,       

Stefaan de Wever

Hoe overleef je het einde

Je kunt een situatie van dichtbij of van veraf bekijken. In het ene geval verlies je je aan de details – in het andere geval heb je wel een globaal overzicht maar je mist de bijzonderheden. Dat is ook zo met de Bijbel. Je begint met een ruim beeld en je gaat dieper en dieper, zoals iemand die een put maakt in de grond om een schat op te graven. Maar de Bijbel is anders, verrassend, verbluffend, uniek, en openbaart een schoonheid die alles te boven gaat.

Een van de meest vertrouwen versterkende feiten over de Bijbel is dat hij is geïnspireerd door Iemand die de toekomst echt kent, op een veel omvattender manier dan wanneer je over een landschap vliegt en er een idee over krijgt.

Vanuit Zijn verheven hemelse troon kan God de aarde vooruit in de tijd sturen en de toekomst in ongelooflijk detail zien. In Jesaja 46:9, 10 zegt Hij: “Ik ben God, en er is geen ander; Ik ben God, en er is niemand zoals Ik. Ik maak het einde bekend vanaf het begin, vanaf de oudheid, wat nog komen zal”.

Als er ooit een tijd in de geschiedenis van de aarde is geweest waarin we Iemand nodig hebben die de toekomst kent – en er iets aan kan doen – dan is het nu. Een pandemie en haar varianten razen herhaaldelijk over de wereld, doden lichamen en verwarren hersenen. Orkanen brengen ellende over de al verarmde bevolking. Hordes vluchtelingen ontvluchten hun geboorteland in de hoop op vrijheid en kansen, en de achterblijvers worden vaak gedood door oorlog of hongersnood. Christenen en andere religieuze groepen worden vervolgd door degenen die het niet met hen eens zijn.

Openbaring 12, het hoofdstuk over de voorspeller

Gelukkig heeft God zijn menselijke familie nooit in de steek gelaten zonder een manier om gevaarlijke tijden te overleven. Een van de meest beknopte ‘voorspellerhoofdstukken’ in de Bijbel is Openbaring 12, een korte geschiedenis van de tijd tussen Jezus’ eerste en tweede komst. De 17 verzen bieden een aantal belangrijke puzzelstukjes die helpen ons voor te bereiden op wat komen gaat.

Het boek Openbaring werd rond 90 n.Chr. geschreven door Jezus’ vriend Johannes, de laatste overlevende discipel van de Twaalf. Terwijl zijn pen die woorden op het perkament kraste, werd Johannes ook vervolgd, omdat hij Jezus predikte.

En juist hoofdstuk 12 is voor christenen al eeuwenlang een bron van troost. Wist je dat het boek Openbaring bedoeld was om voorgelezen te worden aan zijn toehoorders? Openbaring 1:3 zegt: “Gelukkig is hij die de woorden van deze profetie voorleest, en gelukkig zijn zij die haar horen en ter harte nemen wat erin geschreven staat.” Waarom zou je niet even pauzeren, een Bijbel pakken en hoofdstuk 12 lezen? (Als je het hardop voorleest, kost het je ongeveer drieënhalve minuut.)

Oké. Heb je het gelezen? Zo ja, dan heb je ontdekt dat dit hoofdstuk drie hoofdpersonen heeft: een zwangere vrouw (later moeder), een rode draak en Michaël (een andere naam voor Jezus). Je hebt ook ontdekt dat het grootste deel van dit hoofdstuk over een allesomvattend conflict gaat. Misschien heb je ook een paar aanwijzingen opgevangen over wat er werkelijk aan de hand is. Laten we naar een paar details kijken.

de vrouw

De vrouw vertegenwoordigt Gods trouwe volk. Merk op hoe zichtbaar ze is – ze verschijnt “in de hemel”, in de lucht, voor iedereen zichtbaar. En zie hoe eenvoudig, maar prachtig, ze bekleed is met de zon. Haar kroon met twaalf sterren staat voor de twaalf stammen van Israël en voor de twaalf apostelen.

Merk op dat ze zwanger is en bijna voldragen. Maar in deze kwetsbare toestand doemt een vijand voor haar op.

de draak

De draak is Satan. Vers 9 noemt hem “de oude slang die duivel of Satan wordt genoemd, die de hele wereld verleidt.” Hoewel hij “in de hemel” verschijnt – in het volle zicht, net als de vrouw – is de draak rood van kleur en heeft hij een grotesk postuur, veelkoppig en draagt hij geen sterren, maar wat aardse kronen lijken te zijn.

Op een gegeven moment “sleepte zijn staart een derde van de sterren uit de hemel en wierp ze op de aarde” (vers 4). Dit verwijst naar Satans succesvolle verleiding van andere hemelse engelen, want vers 7 en 9 zeggen dat hij engelen heeft, en die kwamen duidelijk ergens vandaan.

Trouw aan zijn meedogenloze wreedheid hurkt Satan voor de kwetsbare vrouw (vers 4), in de hoop dat hij haar kind, zodra het geboren is, kan verslinden. Het kind – zoals je hebt opgemerkt tijdens het lezen – was Jezus, en de brute moord van koning Herodes op de kinderen in Bethlehem werd ingegeven door Satan, die de dagenoude Messias wilde vernietigen (Matteüs 2:16). Uiteindelijk werd Jezus – na zijn werk op aarde te hebben voltooid – inderdaad “weggevoerd naar God en naar zijn troon” (vers 5).

Oorlog in de hemel

De scène schakelt nu over naar wat duidelijk een flashback is. De oorlog in de hemel vond veel eerder plaats, en dit is waarom we dit weten. In een gesprek met zijn discipelen in Lucas 10:18 zei Jezus: “Ik zag Satan als een bliksem uit de hemel vallen.” Satans val vond dus niet plaats na Jezus’ hemelvaart, maar ergens daarvoor, waarschijnlijk zelfs voordat Adam en Eva in de tuin van Eden werden geplaatst.

“Toen brak er oorlog uit in de hemel” (Openbaring 12:7). Het punt was bereikt waarop de machtige engel Lucifer niet alleen onwelkom in de hemel was geworden, maar ook giftig. Maar hij boog niet als een heer en vertrok niet. Hij moest verslagen worden. Dit zegt verschillende dingen: God wil een gifvrije hemel en is bereid om te vechten voor de reiniging ervan, indien nodig. De duivel is niet zomaar een engel met een ander standpunt dan God, maar is Gods onverzoenlijke vijand, en hij is bereid om “vuur terug te geven” in een strijd met de hemel.

Overwinningsfeest

“De grote draak werd neergeworpen”, zegt vers 9, “de oude slang die duivel of Satan wordt genoemd, die de hele wereld op een dwaalspoor brengt. Hij werd op de aarde neergeworpen, en zijn engelen met hem.”

En nu moeten we aandachtig luisteren naar de volgende woorden. Want wat we horen, klinkt als een volledige overwinning op de duivel en zijn engelen. Even later zullen we zien dat de duivel zijn oorlog hier op aarde voortzet, maar de luide verkondiging vanuit de hemel bevestigt dat hij volledig verslagen is.

Vers 10: “Toen hoorde ik een luide stem in de hemel zeggen: ‘Nu is gekomen de redding en de kracht en het koningschap van onze God, en de macht van zijn Messias. Want de aanklager van onze broeders en zusters, die hen dag en nacht voor onze God aanklaagde, is neergeworpen.'”

De strijd is dus voorbij. Satans daden hier op aarde, hoewel verschrikkelijk, zijn slechts zijn laatste doodsstrijd. “Maar wee de aarde en de zee, want de duivel is naar jullie afgedaald! Hij is woedend, omdat hij weet dat zijn tijd kort is” (vers 12).

Vrouw in de woestijn

Hoewel de duivel weet dat hij gedoemd is, is hij vastbesloten om nog zoveel mogelijk schade aan te richten vóór het einde. Daarom richt hij zijn aandacht op Gods “overblijfsel”, de overgeblevenen die trouw zijn aan God. “Toen de draak zag dat hij op de aarde was geslingerd, ging hij de vrouw achterna die het mannelijke kind gebaard had. Aan de vrouw werden de twee vleugels van een grote arend gegeven, zodat ze naar de plaats kon vliegen die voor haar in de woestijn was bereid, waar ze een tijd, tijden en een halve tijd zou worden verzorgd, buiten het bereik van de slang” (vers 13, 14).

Die “tijden” zijn profetische symbolen voor 1260 jaar, die in feite de eeuwen bestrijken waarin het pauselijke Rome – en later bepaalde protestantse bewegingen – degenen vervolgde die ervoor kozen trouw te blijven aan de Bijbel, ook al was die in strijd met de kerkelijke traditie.

Het vliegtuig is geland!

Nadat je het hele plaatje “vanuit de lucht hebt bekeken, is het nu tijd om het van dichterbij te bekijken. Soms is het nodig om het wijdere “profetische” uitzicht over de geschiedenis te zien.

Op dezelfde manier is Openbaring 12 hier en nu tot stilstand gekomen, precies waar jij bent. Je hebt het panoramische beeld van het kosmische conflict gezien, maar nu moet je uitzoeken wat je nu moet doen. Je weet dat de duivel boos is, maar toch heb je het gevoel dat je het veiligst bent als je een van degenen bent op wie hij boos is – want dit betekent dat je aan de kant van de zegevierende Hemelse Krijger staat.

Wat te doen vanaf nu?

Het laatste vers van Openbaring 12 vat het samen: “Toen werd de draak woedend op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar nageslacht, degenen die zich aan Gods geboden houden en vasthouden aan hun getuigenis over Jezus” (vers 17).

Hoe blijf je aan de kant van de overwinning en in het vizier van de duivel? Op twee manieren:

  • Houd je aan Gods geboden. Dat betekent de Tien Geboden (Exodus 20). Als je ze negeert, of zelfs maar één of twee, ben je weer terug in het kamp van de duivel.
  • Houd vast aan je getuigenis over Jezus. Met andere woorden, stel je volledige vertrouwen in de Redder en wat Hij voor je heeft gedaan en wat Hij je heeft geleerd.

In Openbaring 19:10 geeft een hemelse engel een ander deel van het antwoord: “Aanbid God! Want het is de Geest van de profetie die van Jezus getuigt.” Jezus kent de toekomst, en door profeten zoals zijn vriend Johannes wijst Hij de weg door de crises waarmee we worden geconfronteerd.

Vat moed! Jezus keert als overwinnaar terug!

Op het kerkhof

Wie van ons heeft niet die speciale plek, of plekken, waar onze dierbaren rusten tot de dag dat de trompet zal schallen, de zode terugrolt en zij in jeugdige onsterfelijkheid tevoorschijn komen?

Met elke verjaardag ga ik een bepaalde Bijbelpassage meer waarderen: “Het is beter om naar een huis van rouw te gaan,” schreef de wijze man, “dan naar een huis van feestmaal, want de dood is het lot van iedereen;” de levenden zouden dit ter harte moeten nemen.

Frustratie is beter dan lachen, want een somber gezicht is goed voor het hart.

Het hart van de wijze is in het huis van rouw, maar het hart van de dwaas is in het huis van plezier.”

(Prediker 7:2-4).

Ik vind aanvullende inzichten in recentere vertalingen en waardeer hoe deze verzen in de Bijbel zijn vertaald: “Het is beter je tijd door te brengen op begrafenissen dan op feesten. Want je gaat sterven, en je moet daaraan denken zolang het nog kan. Verdriet is beter dan lachen, want verdriet heeft een louterende invloed op ons. Een wijze denkt veel aan de dood, terwijl een dwaas alleen maar denkt aan het nu genieten.”

Houd in gedachten dat de Bijbel niet zegt dat naar een feest gaan, lachen of plezier maken verkeerd zijn. Jezus Zelf genoot van sociale situaties. Het beeld dat ik vind in mijn eigen zoektocht naar God in het Woord, is dat Hij wil dat we ten volle van het leven genieten. De Bijbel zegt ook dat er “een tijd is om te lachen” (Prediker 3:4) – en ik vind weinig bewijs voor de gedachte dat God wil dat Zijn volgelingen door het leven gaan met onophoudelijke droefheid. Als gevoel voor humor een universele eigenschap van de mens is, dan moet dat zeker komen doordat God dat deel van het geheel heeft gemaakt toen Hij ons schiep.Prediker stelt niet voor dat we lachen moeten vervangen door zuchten of dat we goede tijden moeten vervangen door levenslang rouwen. Hoe aangetrokken zouden zij die Hem niet kennen zich immers tot God aangetrokken voelen als ze zouden concluderen dat Zijn volgelingen in voortdurende ellende leven?

Nee, de verzen die we hebben aangehaald, stellen niet voor dat we moeten kiezen tussen rouw en vrolijkheid. Ze vertellen simpelweg dat de ene ‘beter’ is dan de andere – dat het de moeite waard is om er prioriteit aan te geven.

Uit ervaring weet ik hoe waardevol het is om een ​​begrafenis bij te wonen. Maar in de complete flyer C113-I – Op het kerkhof wil ik kort ingaan op een paar zegeningen die ik heb ervaren door tijd door te brengen op begraafplaatsen.

Ik heb in september een moeilijke beslissing genomen. Na 19 jaar de Goed Nieuws brief en 13 jaar HouVast te hebben uitgegeven, zal over 10 dagen het allerlaatste gedrukte nummer van HouVast aan de abonnees worden verstuurd. In feite heb ik deze beslissing 10 jaar voor me uitgeschoven wegens de dalende aantallen abonnees, maar met alle inkomsten kon nog amper 1 nummer worden gedrukt en verstuurd. Ik weet dat sommige lezers het zullen betreuren, maar voor u die dit artikel leest, beloof ik nog minstens één jaar door te gaan met deze website en het folderarchief. Weet ook dat er nog geweldig veel gedrukt materiaal beschikbaar is en dat er een Digitaal Archief is met honderden artikels en ebooks over geloof, gezondheid, schepping, bijbelse waarheden, leven en dood… De link voor download van al die inspirerende literatuur wordt verzonden aan iedereen die op een of andere manier in zijn werk NaturEl ondersteunt.

In Map C vind je nu reeds meer dan 250 digitale flyers die erg bemoedigend zijn! En daar wordt iedere dag aan gewerkt. Daarnaast zijn er – naast de gedrukte nummers van HouVast – 77 digitale tijdschriften (van 2005-2015) van Goed Nieuws-brief en HouVast.

Eeuwige Oogst

Het is vandaag de eerste november en ik zou graag beginnen met een ervaring. Sommigen kennen het boek Lessen uit het leven van alledag – Het illustreert hoe Jezus zijn lessen gaf met dingen die zo evident zijn, zo verbonden met het leven, direct aansluitend met beelden die aan het publiek bekend waren. Maar tegelijk kan het ons helpen om er een levenswijze van te maken, zodat we waar we ook zijn, opmerkzaam zijn voor wat er in de natuur gebeurt of aanwezig is en hoe dat zeer nuttige lessen voor ons biedt over Gods liefde, Gods trouw, Gods ijver om verloren mensen een nieuwe kans te geven… De herfst is in het land en we kunnen terugkijken op een jaar in de natuur. Voor u die een tuin hebt, voor u die regelmatig buiten bent en de natuur observeert, staat een jaar met zijn seizoenen voor een heel mensenleven.

Het begint met de lente – het ontluiken – bloemen, uitbundigheid, schoonheid… Ik vind dat geweldig. Op zo’n momenten zou ik de tijd willen stilzetten, als al die bloemen in één dag open gaan. Er zit kracht in dat moment. Het lijkt een explosie van energie, van leven, van hoop.

Ik herinner een prediking van Alfred Deligne die erop wees dat alles wat God heeft tot aanschijn geroepen luxe producten zijn – en ze zijn er op alle niveau’s: we kunnen ze zien, horen, eten… God had dat heel anders kunnen maken. Maar de Grote Kunstenaar heeft het zo gemaakt dat wij kunnen zien en smaken hoe goed de Heer is!

Ik denk er dikwijls over na: hoe God wonderlijke dingen heeft geschapen : hoe uit een bloem een vrucht voortkomt. Had God nog iets magnifieker en meer bevredigender kunnen scheppen voor de voeding en de beleving van de mensen?

Het oogsten is altijd dat waarvoor we het doen. Ik heb ze met plezier geplukt dit jaar: aardbeien, kersen, appels, peren, bessen, en het laatste wat ik dit jaar nog kan plukken zijn mispels – nispero’s.

Toen ik twee weken geleden mijn laatste appels voor dit jaar plukte, dacht ik aan Gods oogst – hoe God de oogst binnen haalt – al 6000 jaar lang. Hij heeft een grote mand en elke keer als daar een schone mens is, die het van Hem verwacht, die ontdekt dat hij het niet alleen kan, die beseft dat hij zwak is, zondig, dat er in hem niets goeds is, een mens die strijdt en zoekt naar iets beter, die ontdekt dat er een uitgestoken hand is, dat God een plan heeft en dat de prijs is betaald… dan is dat één van die vruchten die in de mand worden gelegd – tot wanneer het de tijd is.

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C351J – Oogst waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 11 – Download de hele folder

Pas op voor Geesten

Verleden zaterdag had ik een prediking over dit onderwerp: over de schijnbare onschuld waarmee Halloween wordt beleefd. Gisteren waren we in Geraardsbergen en deden er een wandeling. Ik zou liegen als ik niet minstens 100 voorwerpen of tekens ontmoette die me aan de geesten- en onderwereld doen denken. Al drie dagen lopen onze kleinkinderen van 3 en 5 hier rondom ons en als er niet ieder uur een associatie wordt gemaakt met spoken, geesten, verschijningen, spinnenwebben… Ze schijnen al volleerde kenners te zijn van alle onderdelen die Halloween tot een spetterend “feest” maken!

Je ziet het dus, het is een actueel onderwerp en daarom zou ik het in deze brief willen hebben over de “hel”. Dat is ook nog zoiets waar mensen de lijn van de Bijbel niet volgen. Is dat iets waar u al over hebt nagedacht? De meesten doen het niet. De meesten hebben meer belangstelling voor de uitkomst van een voetbalmatch, hun score bij de loterij, de uitkomst van hun politieke partij, dan aandacht te schenken aan de straf op de zonde die zondaars te wachten staat. De Bijbel voorspelt dat op een dag “iedereen die niet in het boek des levens geschreven werd bevonden, in de poel van vuur werd geworpen” (Openbaring 20:15). Degenen die in dit vurig gericht terechtkomen, zullen dan zeker wensen dat ze de hel serieuzer hadden overwogen! Geloof het of niet, dit is jouw kans om de waarheid vooraf te ontdekken. Hopelijk zal het helpen een ongelukkig lot te vermijden, en de enorme verwarring over een vreselijk onbegrepen onderwerp ophelderen.
Verwarring ja, want zelfs diegenen die Gods woord een beetje respecteren, luisteren met een half oor naar wat mensen zeggen – en wijken af van Gods woord. Nochtans zou dat onze bron van wijsheid moeten zijn !

In de eerste plaats is de Bijbel glashelder dat de hel reëel is, en niet louter een mythische plaats van denkbeeldige overpeinzingen is. In duidelijke taal verklaarde Jezus Christus dat op een dag “zij die wetteloosheid beoefenen” in “de vuuroven” zullen worden geworpen, waar “geween zal zijn en tandengeknars” (Matteüs 13:41-42). Maar let goed op wanneer de Meester duidelijk maakte dat dergelijke vlammen zullen optreden. “Zo zal het zijn aan het einde van deze wereld” (vers 40). Met andere woorden: volgens Jezus zal de in de Bijbel voorspelde ‘oven van vuur’ pas aan het einde van de menselijke geschiedenis worden ontstoken. Het brandt nu niet. 

Petrus was het daarmee eens toen hij waarschuwde: Maar de dag des Heeren zal komen als een dief in de nacht. Dan zullen de hemelen met gedruis voorbijgaan en de elementen brandend vergaan, en de aarde en de werken daarop zullen verbranden. (2 Petrus 3:10).

Dus op een dag – en de voorspelde tijd ligt nog in de toekomst – zullen zowel de hemel boven als de aarde beneden letterlijk in brand vliegen, ‘smelten met vurige hitte’ en ‘verbranden’. Dit is dezelfde ‘vuuroven’ waar Jezus over sprak. Petrus verduidelijkte dat “de oven” toekomstig is, en dat onze hele door zonde vervuilde planeet bestemd is voor vlammen. Toch besloot hij met een geruststellende verzekering: “Maar wij verwachten, overeenkomstig Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont.” (2 Petrus 3:13).

Wat zal er op die beangstigende dag met de verlorenen gebeuren? Let goed op: “Ze worden weggeblazen als rook, smelten weg als bijenwas bij het vuur. Er blijft niets van hen over.” (Psalm 68:2).
“Net zoals het vet van de offerdieren in rook opgaat en verdwijnt,
zo zijn ook de vijanden van de Heer straks verdwenen.” (Psalm 37:20).

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C114A – De Hel waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 4 – Zonde en Dood

Download de flyer