In 1905 werd in Zuid-Afrika een enorme diamant ontdekt. Hij kreeg de naam Cullinan en was de grootste diamant van edelsteenkwaliteit die ooit was gevonden. De steen woog 3.106,75 karaat, of 650 gram. Hij werd vernoemd naar Thomas Cullinan, de eigenaar van de mijn waar de steen werd gevonden.
De ruwe steen werd tentoongesteld in een bank in Johannesburg. Vervolgens werd hij naar Londen gestuurd; hij lag opgeborgen in de kluis van het schip RMS Kenilworth Castle en werd dag en nacht bewaakt. Althans, dat leek zo. De steen aan boord van het schip was een vervalsing om dieven op het verkeerde been te zetten. De echte Cullinan-diamant werd per aangetekende post in een eenvoudige doos naar Groot Brittanië gestuurd.
Koning Edward koos Joseph Asscher uit Amsterdam uit om de steen te slijpen en vorm te geven. Asscher bestudeerde de steen wekenlang voordat hij er vier dagen over deed om een inkeping te maken. Op 10 februari 1908 werd de ruwe steen doormidden gespleten. Na het splijten van de ruwe diamant waren drie mensen acht maanden lang, veertien uur per dag, bezig met het slijpen en polijsten van de negen grote stenen die eruit voortkwamen. Voor elk facet waren druk en precisie vereist, evenals het verwijderen van materiaal dat niet bij de uiteindelijke vorm hoorde.
De belangrijkste steen, de Cullinan I – de ‘Ster van Afrika’ genoemd – is een peervormig geslepen steen van 530 karaat met 74 facetten. Tegenwoordig is hij te zien in Londen, waar hij deel uitmaakt van de tentoonstelling van de kroonjuwelen.
Een facet is een klein, gepolijst vlak van een edelsteen; een zijde die het licht opvangt en weerkaatst. En dat brengt me bij ons allemaal.
Ook ons leven kent vele facetten. We hebben fysieke kenmerken, emotionele patronen, persoonlijkheidstypen, spirituele dimensies, persoonlijke interesses en unieke achtergronden. Er is nooit iemand zoals jij geweest, en er zal ook nooit iemand zoals jij zijn. Niemand heeft precies jouw combinatie van sterke en zwakke punten, ervaringen en kansen. En niemand neemt de plaats in Gods plan in die jij inneemt – of kunt innemen.
Maar net als die grote diamant moeten wij gevormd worden om tot maximale heerlijkheid te komen. Hij wil alles weghalen wat niet naar Christus verwijst, polijsten wat Hem weerspiegelt, en ons vormen tot mensen die de gelijkenis van Christus op een unieke manier uitstralen.
God vormt ons tot Zijn eer
Toen de apostel Paulus terugkeerde van zijn eerste zendingsreis, vernam hij dat enkele dwaalleraars hem waren gevolgd en het oprechte geloof van zijn bekeerlingen in Galatië ondermijnden. Diep verontrust schreef hij een brief aan de Galaten, waarin hij zijn gevoelens vergeleek met die van een moeder tijdens de bevalling: hij leed hevige pijn en verlangde ernaar dat Christus in hen gestalte zou krijgen (Galaten 4:19).
Dit is wellicht de treffendste beschrijving in het Nieuwe Testament van wat de Meester met ons voorheeft. Hij wil dat Christus in ons gestalte krijgt. Hij wil weghakken wat niet bij Christus hoort, polijsten wat Hem weerspiegelt, en ons vormen tot mensen die de schoonheid van Christus uitstralen.Shaw James Patterson is een Schotse predikant van wie werd verwacht dat hij, net als zijn familieleden vóór hem, metselaar zou worden. Zijn leraren moedigden hem niet aan om verder te studeren, maar toch ging hij naar de Universiteit van Glasgow. Hij voelde zich aangetrokken tot het predikantschap. Patterson schreef: “Men spreekt vaak over een roeping; bij mij was het het gevoel dat God stukje bij beetje aan mij aan het werken was. Ik wilde geen predikant worden en voelde me een beetje zoals Jona… Ik wilde carrière maken in de wetenschap. Uiteindelijk beleefde ik een kwellende nacht en moest ik denken aan Jesaja 6: ‘Wie zal Ik zenden… zend mij.’ Ik werd wakker en zei: ‘Oké God, U hebt gewonnen; zend mij, ik doe het.’ Toen ik die beslissing eenmaal had genomen, wist ik dat het de juiste was.”
We kunnen natuurlijk niet allemaal predikanten zijn, maar toch is God bezig met iedereen: Hij hakt en Hij slijpt, Hij kneedt en vormt, Hij duwt en Hij trekt, om uit de ruwe steen of klei het beste te halen wat er potentieel inzit. Maar we kunnen weerstand bieden – Zijn werk verhinderen -neen zeggen de andere kant opgaan zoals Jona, tot we toegeven aan het kloppen aan de deur – en ons hart open zetten voor Gods heerlijke waarheid en die stroom van licht en liefde in ons leven laten openbloeien. Mocht het zo zijn, lieve lezer!
