Hoe zit het met de apen

Nu hebben ze de “ontbrekende schakel” gevonden! Volgens de nieuwslezer kon was dit de doorbraak in het onderzoek. Het is niet de eerste keer dat ik dit hoorde. Met de regelmaat van de klok – in de vijftig jaar dat ik aandacht schenk aan dit onderwerp – hoorde ik over hoe krampachtig men wil bewijzen dat mensen de verbeterde versie zijn van apen – door evolutie.  Het is zo diep doorgedrongen in de geest van het grote publiek, dat niemand zich verzet, ook nog maar tegen de gedachte. Er is natuurlijk geen bezwaar tegen onderzoek, tenminste als het niet is met een vooropgesteld doel… Maar het onderzoek zegt Nee.

Schoolboeken voor openbare scholen beweren dat apen en mensen afstammen van een aapachtig dier, terwijl Genesis 1 zegt dat God de mens en de verschillende diersoorten vanaf het begin schiep. Welke moeilijkheden zouden onderzoekers verwachten bij hun zoektocht naar bewijs voor menselijke evolutie als mensen nooit echt geëvolueerd zijn? Twee excuses in een recente samenvatting van de trieste status van de menselijke evolutie bevestigen onbewust wat de Bijbel al die tijd heeft gezegd over de oorsprong van de mens.

Sergio Almécija van het American Museum of Natural History publiceerde in Amerika’s belangrijkste tijdschrift, Science, en leidde een klein team om grote moeilijkheden te melden met het verhaal dat primaten en mensen een voorouderlijk dier delen. Het grote probleem? Almécija vatte het samen in een onderzoeksartikel: “Als je kijkt naar het verhaal over de oorsprong van de mensachtigen, is het gewoon een grote chaos – er is geen enkele consensus.” 

Dit gebrek aan consensus is precies wat scheppingsonderzoeker Chris Rupe ontdekte toen hij honderden wetenschappelijke tijdschriftartikelen bestudeerde tijdens het schrijven van Contested Bones, het toepasselijk getitelde boek over geschillen over fossielen van apen en mensen.  Daarin citeert Rupe de meningsverschillen tussen paleo-experts over de status van elke kandidaat-fossiel. Seculiere wetenschappers bevestigen deze chaos nu.

Het is ieder voor zich, die zijn of haar eigen unieke web van verhaallijnen spint rond geselecteerde botten. Maar Almécija’s team verdedigt de menselijke evolutie krachtig als een feit, ondanks de chaos in hun vakgebied.

Ze schreven: “Evolutionaire scenario’s zijn aantrekkelijk omdat ze plausibele verklaringen bieden op basis van de huidige kennis, maar tenzij ze gebaseerd zijn op toetsbare hypothesen, zijn ze niet meer dan ‘zomaar’-verhalen.”

Sterk bewijs laat geen ruimte over voor ‘zomaar’-verhalen. Zou al die ruimte voor verhalen kunnen ontstaan ​​na een gebrek aan bewijs voor menselijke evolutie?

Als we echt van dieren afstammen, zouden we dan niet genoeg fossielen moeten vinden waarover objectieve wetenschappers tot op zekere hoogte consensus kunnen bereiken? Zouden de fossielen niet moeten bepalen welk dier is getransformeerd in het volgende in een keten die tot ons heeft geleid? Het Science-rapport bood ten minste twee redenen – die neerkomen op excuses – voor de moeilijkheden die paleo-experts ondervinden bij het construeren van een anti-Bijbelse menselijke geschiedenis.

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folderC85D – Hoe zit het met de apen? waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 3 – Download de folder

Had God behoefte aan Miljarden jaren?

Waarom is het belangrijk dat te weten? 

Een Anglicaanse evolutionistische priester gaf een goede samenvatting van wat het aanvaarden van de dood vóór de zondeval betekent voor de christelijke theologie:

“…Fossielen zijn de overblijfselen van wezens die meer dan een miljard jaar vóór de evolutie van homo sapiens leefden en stierven. De dood is slechts een fractie van een seconde jonger dan het leven zelf. Kan het dus Gods straf voor de zonde zijn? Het fossielenbestand toont aan dat er door de tijd heen een vorm van kwaad heeft bestaan. Op grote schaal is dit zichtbaar bij natuurrampen. …Op individueel niveau is er voldoende bewijs van pijnlijke en invaliderende ziekten en parasitaire activiteit. We zien dat levende wezens lijden onder de dood, artritis, tumoren of eenvoudigweg opgegeten zijn door andere wezens. Sinds het begin der tijden heeft de mogelijkheid van leven en dood, goed en kwaad, altijd bestaan. Er is op geen enkel punt sprake van discontinuïteit; er was geen tijd waarin de dood verscheen, noch een tijd waarin het kwaad de aard van het universum veranderde. God heeft de wereld gemaakt zoals zij is… evolutie als instrument van verandering en diversiteit. Ze proberen ons te vertellen dat Adam een ​​perfecte relatie met God had totdat hij zondigde, en dat we ons alleen maar hoeven te bekeren en Jezus moeten aanvaarden om die oorspronkelijke relatie te herstellen. Maar een dergelijke perfectie heeft nooit bestaan. Zo’n wereld heeft nooit bestaan. Proberen daarheen terug te keren, zowel concreet als spiritueel, is een illusie. Helaas staat het nog steeds centraal in veel evangelische preken.”

De Bijbel laat er geen twijfel over bestaan ​​dat de Nieuwe Hemel en Aarde een plaats zullen zijn waar geen destructief gedrag, geen dood, geen lijden, geen zonde zal zijn. Maar hoe kan dit herstel worden genoemd als een dergelijke toestand nooit heeft bestaan? We kunnen de glibberige helling zien die we dreigen af ​​te glijden als we het idee van miljarden jaren aanvaarden, met of zonder evolutie, omdat het dood en lijden vóór de zondeval plaatst. Het logische gevolg hiervan is dat het ook het kwaad vóór de zondeval plaatst. En daarbij wordt de hoop op een terugkeer naar een perfecte staat uitgesloten, omdat er geen terugkeer mogelijk is naar wat er nooit was. Het Evangelie zelf wordt daarbij vernietigd.

Vrijwel alle christelijke leiders en theologen die in immense tijdsperioden geloven in plaats van in de bijbelse tijdschaal, moeten toegeven dat Genesis – opgevat zoals het is, zowel in het Hebreeuws als in vertalingen – een directe schepping leert in zes dagen van normale lengte.

Jezus kwam om ons te redden van de dood, het lijden, de zonde en de scheiding van God, veroorzaakt door het kwaad. Maar wat moeten we denken van passages als Hebreeën 9:22, waar staat: “…volgens de wet wordt bijna alles gereinigd met bloed, en als er geen bloedvergieten is, is er geen vergeving”… Als dood en bloedvergieten al miljoenen jaren vóór Adam als “natuurlijke” processen plaatsvonden, wordt de dood van Christus onbeduidend en niet in staat om voor onze zonden te betalen. En wat is onze hoop als die niet op de Wederopstanding en de Nieuwe Hemel en Aarde ligt?

Als de dood een natuurlijk verschijnsel is, waarom rouwen we er dan zo vaak om? Waarom accepteren we de dood niet als een “normaal” onderdeel van het leven? Deze visie berooft het Evangelie van zijn kracht en het offer van Jezus van zijn betekenis. Het volgen van die gedachte heeft ertoe geleid dat veel mensen het christelijk geloof helemaal hebben opgegeven.

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C71C – “Schepping”– waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 10 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van C71C – Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 3 – De Schepping