Tag: geboorte van Christus

Geboren om Koning te zijn

Tweeduizend jaar geleden beviel een ongehuwde moeder in een schuur van een jongetje. Ze zou om verschillende redenen doodsbang zijn geweest. Ze maakte deel uit van een samenleving die haar op brute wijze zou hebben vermoord vanwege de misdaad ongehuwde moeder te zijn, dus vertrouwde ze volledig op de bescherming van de man met wie ze zou trouwen. En weinig of geen mensen zouden haar hardnekkige bewering over een maagdelijke conceptie hebben geloofd. Kom op, zou je een meisje geloven dat zei: “Ik ben zwanger, maar ik zweer dat we niets hebben gedaan”? Daar lag dus de jonge moeder, omringd door Jozef en misschien het gezicht van een sympathieke koe. De golven van pijn raakten haar en kwamen steeds dichter bij elkaar naarmate haar zoontje het moment van Zijn geboorte naderde. Ze was waarschijnlijk een tiener en beviel voor de eerste keer. Ze zou haar moeder niet bij zich hebben gehad; haar moeder was in Nazareth. Ze zou geen vrouw hebben gehad die haar hand vasthield en haar hielp door de weeën heen te ademen. Ze zou met haar man in een vreemde stad zijn geweest waar ze duidelijk niemand kenden die hen kon onderhouden. Als ze maar één familielid hadden gekend, waren ze niet naar de schuur buiten een herberg verbannen. We kennen allemaal het verhaal van de geboorte van Jezus, maar ik denk dat we de shockerende omstandigheden waarin de geboorte plaatsvond zelden in zijn juiste context zetten. We zijn te veel gewend aan de versleten clichés. We hebben het verhaal opgeschoond, halo’s en geurloze dieren toegevoegd en de fysieke handeling van het bevallen volledig overgeslagen. We noemen het simpel ‘De Geboorte van Christus’. We maken replica’s van een kleine, schone stal met een ezel, twee schapen en misschien een koe. Maria leunt gracieus over de kribbe die rechtop staat en toont het perfect schone Kindje, compleet met aureool. Ze voelt geen pijn. Ze heeft geen bloed verloren. Ze heeft geen bredere taille als gevolg van haar recente zwangerschap, en er zijn ook geen tekenen van hormonale schommelingen die ervoor kunnen zorgen dat ze emotioneel wordt. Jozef is niet geschokt. De baby heeft het niet koud of honger. De nacht is misschien koud, maar de stal is gezellig en de herders zijn zeker geen ruige buitenmensen. Ze zijn slank en artistiek, met aandacht voor sociale gelegenheden…

Maar misschien was het toch een beetje anders !

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C54E – Geboren om Koning te zijn – waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 10 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van C54E – Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 2 – De Bijbel

Kerstmis

VEEL MENSEN zijn verbaasd als ze horen dat het vieren van Kerstmis ooit werd verboden in christelijk Groot-Brittannië en de Puriteinse koloniën van Noord-Amerika. Dat was in de 17e eeuw.

Puriteinen in Engeland namen aanstoot aan de volkse viering van Kerstmis. Buitensporig veel eten en drinken en andere uitwassen kwamen tijdens de vaste feestdagen veel voor. De Puriteinen beschouwden de hele gelegenheid als gevaarlijk onchristelijk. Nadat de Puriteinse partij onder Oliver Cromwell in 1642 aan de macht was gekomen, werden alle religieuze en wereldse kerstvieringen bij besluit van het parlement verboden. Met de Restauratie, het herstel van het koningschap met Charles II in 1660, keerde de viering van Kerstmis geleidelijk aan weer terug.

Intussen werd in 1659 in de Amerikaanse staat Massachusetts een wet aangenomen die het vieren van Kerstmis verbood. De wet werd in 1681 ingetrokken, maar de vijandigheid van de kant der plaatselijke christenen jegens kerstvieringen bleef nog vele jaren voortbestaan.

Terwijl de Puriteinen zich verzetten tegen het in stand houden van Kerstmis, werd de viering ervan door andere segmenten van het christendom gestimuleerd. Ook nu nog veronderstellen de meeste mensen dat de gewoonte om Kerstmis te vieren in de Bijbel is terug te vinden. Zeker, het verhaal van de geboorte van Jezus is opgetekend in de Bijbel, maar niet de datum van zijn geboorte. De Bijbel roept ons nergens op Jezus’ geboorte te herdenken (ofschoon de Bijbel de dag van zijn dood wel vermeldt en christenen gebiedt die gebeurtenis te herdenken). De apostelen hebben nooit de geboortedag van Jezus gevierd. Geen enkele christen in de bijbelse verslagen heeft dat ooit gedaan.

In de Catholic Encyclopedia Dictionary lezen we : “In de begindagen van de Kerk bestond een dergelijk feest niet” (ed. 1941, artikel “Christmas”).

Immers, evenals nu wist ook toen niemand de datum van zijn geboorte. De New Catholic Encyclopedia legt uit : “Hoe onbegrijpelijk het ook mag schijnen, de datum van Christus’ geboorte is niet bekend. De Evangeliën vermelden de dag noch de maand” (artikel “Christmas and its Cycle”).

Hoe komt het dan dat de christelijke wereld Kerstmis viert ?

“Volgens de stelling … die tegenwoordig door de meeste geleerden aanvaard wordt, kreeg de geboorte van Christus de datum van de ‘winterzonnewende’ (25 december volgens de Juliaanse tijdrekening, 6 januari volgens de Egyptische), omdat op deze dag, wanneer de zon haar terugkeer naar de noordelijke hemel begon, de heidense aanhangers van Mithra de dies natalis Solis Invicti (geboortedag van de onoverwinnelijke zon) vierden” (ibid.). Pas in het jaar 354 vinden we de eerste verwijzing naar 25 december als gedenkdag van de geboorte van Jezus. Een Romeinse almanak uit dat jaar vermeldt de datum, maar geeft geen aanwijzing omtrent enig groots vieren.

Sinds de geboorte, dood en opstanding van Jezus waren er ruim drie eeuwen voorbijgegaan – driehonderd jaar terwijl er niets is vastgelegd over een eventuele herdenking door de christelijke wereld van de geboortedag van Christus op 25 december ! In het oostelijk deel van het Romeinse Rijk echter werden de geboorte en de doop van Jezus wel al vóór 354 gevierd, maar dit gebeurde op 6 januari. Tegen het midden van de vijfde eeuw evenwel had ook de meerderheid van de Oosterse kerk 25 december overgenomen als de gedenkdag van Christus’ geboorte, terwijl ze 6 januari (Driekoningen) aanhield om zijn doop te herdenken.

De kerk van Jeruzalem ging wat dit betreft pas in het jaar 549 tot wijziging over. En de Armeense kerk beschouwt 6 januari volgens de Juliaanse tijdrekening (wat nu 19 januari is volgens de Gregoriaanse tijdrekening) tot op de dag van vandaag als het geboortefeest van Christus.

Eigenlijk bestaat er haast geen periode van het jaar waarin niet de een of andere autoriteit op zo maar een moment de geboortedag van Christus heeft vastgelegd. Het is dus geen wonder dat er door de eeuwen heen binnen het christendom stemmen zijn opgegaan tegen het vieren ervan.

Kerstmis is dan misschien de meest gevierde van alle christelijke feestdagen, maar het feit dat de christelijke wereld het er nog nooit over eens is geweest of en zo ja wanneer de geboortedag van Jezus kan worden gevierd.

Meer info vind je in het digitaal boekje : De Ware Achtergrond van Kerstmis (uitgave Bazuin te Zion).