| “Toen vertelde [Jezus] hen een gelijkenis, dat men altijd moet bidden en de moed niet moet verliezen.” –– Lucas 18:1 Toen Jezus de gebeurtenissen beschreef die voorafgingen aan het einde der tijden, wekte Zijn taal waarschijnlijk onrust op bij de discipelen (Lucas 17:20-37). Maar vervolgens gaf Hij een gelijkenis die bedoeld was om de discipelen aan te moedigen altijd te bidden en niet op te geven (Lucas 18:1-8). Hij besloot de gelijkenis door hen aan te sporen trouw te blijven (te bidden) terwijl ze de komst van de Zoon van de Mens afwachten. Door het gebed bouwen mensen een relatie met hun Heer. Gevoed door de studie van Gods woord in een geest van gebed en vertrouwen, met een verlangen om de waarheid te kennen en door die waarheid te worden aangeraakt, spreekt God vandaag tot ons. |
| We bidden vaak wanneer we moeilijkheden ondervinden, of die nu universeel of persoonlijk van aard zijn. Dat was ook het geval voor Zacharias, een priester uit de eerste eeuw in Jeruzalem, en zijn vrouw Elizabeth (Lucas 1:5-23). Ze waren op leeftijd en hadden lange tijd gebeden om een kind. Een engel van de Heer verscheen aan Zacharias en kondigde aan dat hun gebeden verhoord zouden worden. Ze zouden een zoon krijgen, die Johannes zou heten en de voorloper van de Messias zou zijn. God verhoorde hun gebeden op Zijn eigen tijd en voor Zijn eigen doel. Het was goed dat Zacharias en Elizabeth niet ophielden met bidden. Als je God om iets vraagt, verlies dan de moed niet. God heeft je gebed gehoord en zal het op Zijn tijd verhoren. God heeft plannen en dit zijn niet noodzakelijk jouw plannen. God ziet over de tijden heen. Hij weet dat het het beste was om me niet van mijn gezichtsverlamming te genezen – zelfs al heb ik daar zelf en hebben anderen daarvoor gebeden. Dat heeft me geleerd dat wij plannen kunnen maken, maar dat God het laatste woord heeft. Maar ook, zoals iemand het ooit verwoordde: dat als ik kan tonen dat ik daarmee kan leven – dat bemoedigend kan zijn voor mensen die met (veel ergere) andere handicaps moeten worstelen. Tegelijk heeft het me nederigheid geleerd. “Volwassen geloof leeft niet van gebedsverhoringen, maar van gebed.” — R. E. O. White |
Stel je voor, je zult nooit meer de moed verliezen, nooit meer teleurgesteld zijn, nooit meer wenen of rouwen, geen boosheid of opstandigheid… Dus houd moed… “Wie volhardt tot het einde” en blijft uitkijken naar Zijn komst, mag er zeker van zijn.
Dit is wat het wordt :
Goed Nieuws / HouVast 