De Bijbel en u

Wat is de Bijbel? 

Misschien kijkt u naar uw Bijbel en vraagt ​​zich af waarom de inhoud zo anders is dan die van elk ander boek dat u ooit hebt gelezen. Toegegeven, het is anders. Op het eerste gezicht lijkt er geen sprake te zijn van een doorlopend verhaal. Met zijn vele korte hoofdstukken en genummerde verzen is de vormgeving niet erg uitnodigend. Bovendien, mocht uw Bijbel een exemplaar van de Statenvertaling zijn, dan vindt u de taal wellicht wat ouderwets, met een knipoog naar Milton en Shakespeare – heel mooi, maar niet het gemakkelijkst te begrijpen.

U hebt misschien ook andere vragen, zoals waarom uw Bijbel is verdeeld in twee delen, aangeduid als ‘Oude Testament’ en ‘Nieuwe Testament’. Niet lang geleden ontmoette ik een succesvolle zakenman die zich hierover grote zorgen maakte. “Waarom,” wilde hij weten, “is een deel van de Bijbel gemarkeerd als ‘Oud’ en een deel als ‘Nieuw’, terwijl het in feite allemaal oud is?”

Misschien heb je je wel eens afgevraagd wie jouw Bijbel heeft geschreven, wanneer en waar. Heeft één persoon het allemaal geschreven, of is het het werk van meerdere auteurs? Is het een origineel werk of een kopie?

Maar er is een nog belangrijkere vraag. De meeste mensen beschouwen de Bijbel als een heilig boek. Ze noemen het Gods boek of het Woord van God. Waarom? Is daar een reden voor? En is het een goede reden?

Laten we eerst eens kijken naar het boek als geheel. Eigenlijk is het geen enkel boek, maar een verzameling boeken. Het wordt vaak een bibliotheek genoemd, en in zekere zin is dat het ook.

In de meeste Bijbels staat een lijst van al deze boeken, meestal op een van de eerste pagina’s. Als u daar naar kijkt, ziet u dat er 39 boeken zijn gegroepeerd onder het gedeelte ‘Oude Testament’ en 27 onder ‘Nieuwe Testament’, in totaal 66.

Veel van deze ‘boeken’ zijn eigenlijk helemaal geen boeken in de gebruikelijke betekenis van het woord. Sommige zijn slechts brieven, terwijl andere berichten zo kort zijn dat ze op twee of drie getypte pagina’s passen.

Wat betreft de verschillen tussen het Oude Testament en het Nieuwe Testament: het Oude Testament werd geschreven vóór Christus en het Nieuwe Testament ná Christus. Er verstreken ongeveer 400 jaar tussen het schrijven van het laatste boek van het Oude Testament (Maleachi) en het schrijven van Mattheüs, het eerste boek van het Nieuwe Testament. Bovendien werd het Oude Testament in het Hebreeuws geschreven (met enkele passages in het Aramees) en het Nieuwe Testament in het Grieks.

Uw Bijbel is zestienhonderd jaar in voorbereiding geweest. Het vroegste boek, Job, zou rond 1500 v.Chr. door Mozes zijn geschreven, terwijl Johannes zijn bijdragen aan de Schrift in het laatste decennium van de eerste eeuw n.Chr. voltooide.

De 66 boeken, pamfletten, brieven, boodschappen – hoe je ze ook wilt noemen – waren het werk van zo’n 35 auteurs, waarvan Mozes in het Oude Testament en Paulus in het Nieuwe Testament de twee meest productieve waren. Mozes wordt gecrediteerd met de eerste vijf boeken, namelijk Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Paulus schreef alle 13 brieven, van Romeinen tot Filemon, en mogelijk ook Hebreeën.

Andere prominente schrijvers waren David, die veel van de psalmen schreef; Salomo, aan wie Spreuken, Prediker en Hooglied worden toegeschreven; en Lucas, die zowel de boeken Lucas als Handelingen schreef. en Johannes, die het evangelie schreef dat zijn naam draagt, drie brieven en het boek Openbaring.

De vele auteurs vertegenwoordigen een grote verscheidenheid aan ervaringen en achtergronden.

Er was Mozes, “geleerd in alle wijsheid van de Egyptenaren”, de grote oude man die een van de eerste vrijheidsbewegingen aller tijden leidde.

Er was Jozua, de dappere legeraanvoerder die Israël stichtte in het land Palestina.

Er was David, die opklom van een schaapskooi tot een paleis, en daarbij talloze ontberingen en verdriet doorstond, eerst van Saul en later van zijn eigen zoon Absalom.

Er was Salomo, die Israël naar het hoogste punt van roem en rijkdom bracht; Daniël, jarenlang eerste minister van Babylon; Amos, de herder; Mattheüs, de tollenaar; Lucas, de arts; Petrus, de visser; Paulus, de Farizeeër; en vele anderen.

Wat een gezelschap om een ​​boek te schrijven! En het grote wonder is dat de woorden die ze schreven zo perfect samensmolten dat ze al meer dan 2000 jaar bij elkaar zijn gebleven.

Lees in ieder geval hier het overzicht van de 44 hoofdstukken die vertaald werden in 44 flyers. De eerste drie flyers zullen de komende weken volgen, waarna geïnteresseerden kunnen intekenen om dagelijks de volgende flyer te ontvangen. Contacteer ons voor de inschrijving op info@natur-el.org

Lees hier de flyer waar u het hele verhaal kunt lezen. 3B – Wat is de Bijbel

In 44 flyers word je vertrouwd gemaakt met de Bijbel en zijn boodschap aan u.

In een eenvoudige taal, maar inhoudsgetrouw beschrijft Maxwell op een enthousiaste manier waarom de Bijbel ook uw bron van licht en kracht kan zijn.

Lees de derde flyer

U kunt intekenen op de hele serie. Stuur gewoon een mail met uw vraag en u ontvangt een link voor download.

Evolutie Uitgelegd

Is de evolutietheorie echt de wetenschap die ze zegt te zijn? Evolutie kan worden vergeleken met een moordzaak in een rechtbank. Er kan fysiek “bewijs” zijn en getuigen met “deugdelijke getuigenissen”. Als de verdediging echter een waterdicht alibi voor de verdachte kon aanvoeren, zou het niet nodig zijn om te bewijzen dat een moordwapen niet van de verdachte was of dat ander fysiek bewijs (of zogenaamd bewijs) niet aan de verdachte gerelateerd was. Een deugdelijk alibi zou ertoe leiden dat de zaak wordt afgewezen.

In deze reeks van flyers hebben we aangetoond dat evolutionaire processen het universum niet kunnen verklaren, dat het onmogelijk is dat leven uit niet-leven is ontstaan, en dat de theorie fundamentele wetten van de wetenschap schendt! Geen enkel argument, hypothese of veronderstelling doet ertoe. Evolutie heeft geen fundament! Niets kan deze feiten veranderen. De zaak is gesloten.

In deel 6 lezen we Romeinen 1, waaruit blijkt hoe de geesten van wetenschappers en anderen verblind zijn doordat ze simpele feiten verwerpen. Een deel van het vers werd niet geciteerd: “Want de onzichtbare dingen van Hem [God] worden, vanaf de schepping van de wereld, door Zijn werken duidelijk waargenomen en begrepen, namelijk Zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid, zodat ze geen excuus hebben” (vs. 20). Je hebt de pijlers van de evolutie één na één zien omverwerpen in de flyers C86G tot C86M.

De bovenstaande passage is nu op jou van toepassing. Mogen Gods woorden je gedachten beroeren! Vanwege alle bewijzen die “Zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid” aantonen, inspireerde dezelfde God die Romeinen 1:20 inspireerde ook Psalm 14: “De dwaas zegt in zijn hart: Er is geen God” (vs. 1). Het zou nu geen verrassing moeten zijn dat Arno Penzias, winnaar van de Nobelprijs voor natuurkunde, stelde: “De schepping wordt ondersteund door alle gegevens tot nu toe.” We hebben hier niet de ruimte om een diepgaande blik op de schepping te werpen. De flyers bieden een breed scala aan artikelen die bewijzen leveren voor de schepping van het universum. Nu de evolutietheorie achter de rug is, is het belangrijk om Gods Woord – de Bijbel – te bestuderen om alles wat we hebben gezien te waarderen.

Binnen het belijdende christendom bestaat het idee dat men in een of andere variant van evolutie kan geloven, terwijl men toch de schepping bepleit. Dit is absoluut niet waar. In C86M wordt aangetoond dat deze standpunten lijnrecht tegenover elkaar staan!

Ten eerste, alle gebouwen hebben een fundament, de basis waarop de rest van een gebouw staat. Zonder fundament is de constructie nooit solide. Daarom zorgt een goed fundament ervoor dat een gebouw lang meegaat.

U zult misschien verbaasd zijn te vernemen dat de Nieuwtestamentische Kerk ook op een fundament gebouwd was. De Bijbel stelt dat de Kerk “gebouwd is op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Jezus Christus Zelf de hoeksteen is” (Efeziërs 2:20).

Dit vers heeft ook nog een ander interessant aspect. De leringen in Gods Kerk komen van apostelen en profeten en verbinden zowel het Oude als het Nieuwe Testament. Sterker nog, het Nieuwe Testament verwijst veel vaker naar het Oude Testament dan de meeste mensen beseffen. Vooral de apostel Paulus citeerde het Oude Testament talloze keren. Alleen al in de brief aan de Romeinen werd het 57 keer geciteerd! Dit geldt ook voor de twee brieven aan de Korintiërs. De eerste citeert het Oude Testament 21 keer en de tweede 10 keer. Maar wat heeft dit met evolutie te maken? Hoe bewijzen die citaten, verwijzingen en geschriften de schepping? De link ligt in wie de schrijvers van het Nieuwe Testament citeerden – en naar welke gebeurtenissen ze verwezen.

Het Nieuwe Testament – en de hele Bijbel – is met een doel geschreven. 2 Timoteüs 3:16 zegt: “Elke Schrifttekst is door God ingegeven.” Houd dit in gedachten als we de verzen uit het Nieuwe Testament lezen.

Vraag jezelf af of Christus en de apostelen de waarheid door elkaar haalden of vertroebelden om een uitspraak te kunnen doen. De enige andere optie is om de citaten te zien voor wat ze zijn: het geïnspireerde Woord van God! Deze verzen – waarvan we er een paar citeren in de flyer – helpen je begrijpen waarom het onmogelijk is om evolutie te omarmen terwijl je jezelf christen noemt.

Zin om ook de andere flyers uit deze serie te lezen? Map 3 – de Schepping is tot nu toe ons meest uitgebreide project, met meer dan 100 flyers, waarin we via alle mogelijke invalshoeken de scheppingbestuderen. Je valt van de ene verbazing in de andere als je Gods werken aandachtig bestudeert… En het is nog in volle ontwikkeling… Maar ook via deze weg laten we je delen in de wonderbare werken van Hij die sprak – en het stond er.

Gods Woord

De Bijbel is een uniek Boek dat door God gewild en door Hem geïnspireerd is. Om de daden en de woorden, waarmee God de mensheid tot het eind der tijden onderricht, te bewaren, heeft Hij ze laten neerschrijven in dat Boek. 

De wonderbaarlijke daden in het belang van de mens, die door de Bijbel verhaald worden, vullen de ontoereikendheid van de natuur aan en de woorden die het bevat die door de Geest gegeven en geïnspireerd zijn, vullen de ontoereikendheid van het geweten aan. Op die manier maakt de Bijbel het de Geest mogelijk te werken aan het hart van de mensen om gedachten en gevoelens te doen ontstaan, die noch door het geweten, noch door het verstand ooit zijn gevonden.

Er is een nauwe band tussen de daden en de woorden van God. Door de wonderbaarlijke daden opent God de harten en bereidt Hij ze voor, zijn woorden te ontvangen. Door zijn woorden legt Hij zijn voornemens uit.

In de Bijbel handelt God; in de Bijbel spreekt God.

Twee Testamenten

De Bijbel bestaat uit twee Testamenten : het Oude en het Nieuwe. Het Oude Testament bestaat uit negenendertig historische, poëtische en profetische boeken met 929 hoofdstukken. Het Nieuwe Testament bestaat uit de evangeliën, de Handelingen der apostelen, de brieven en de Openbaring: 27 boeken met 260 hoofdstukken. De hele Bijbel bestaat uit 66 boeken met 1189 hoofdstukken.

Het Oude Testament werd geschreven in het Hebreeuws, met uitzondering van drie korte passages die in het Aramees zijn opgetekend. Het Nieuwe Testament werd geschreven in het Grieks. 

De hele Bijbel is in een periode van ongeveer vijftien eeuwen geschreven (1400 v. Chr. tot 100 na Chr.) door een veertigtal schrijvers. Het Oude Testament werd begonnen in het jaar 1400 v. Chr. en werd besloten omstreeks het jaar 450 v. Chr. Het Nieuwe Testament is tussen het jaar 40 en 100 van onze tijdrekening geschreven. De naam “Testament” heeft betrekking op de boeken die de voorwaarden en de geschiedenis van twee verbonden bevatten: de boeken, die de feiten weergeven in verband met het sluiten van het eerste verbond, dat gesloten werd tussen God en de Israëlieten, kregen de naam Oude Testament; de boeken die de geschiedenis van Jezus en het sluiten van het verbond met zijn kerk bevatten, werden gegroepeerd onder de titel Nieuwe Testament.

De twee Testamenten kunnen niet van elkaar gescheiden worden. Het Oude Testament verwijst naar het Nieuwe, het Nieuwe verwezenlijkt het Oude; ze komen allebei uit dezelfde bron en worden uitstekend samengevat in de persoon van Jezus Christus.  Augustinus zei : 

       “Het Oude Testament is niets anders dan het Nieuwe, gehuld in een sluier; het Nieuwe Testament is niets anders dan het ontsluierde Oude Testament.”

De beloften aan de patriarchen en de typen die aan Israël werden gegeven, vinden hun vervulling in het leven en de dood van Jezus Christus; de gedachten die geschetst werden door de profeten, worden voltooid in het evangelie.