Sla je ogen op naar de bergen

Bergen hebben me altijd gefascineerd, enerzijds door hun bestaan dat de bewogen geschiedenis van deze aarde beschrijft, anderzijds door hun schoonheid en complexiteit. Ik heb ze graag beklommen en de natuurlijke schoonheid ervan bewonderd. Zo waren we in Spanje op wandel en bereikten stilaan het hoogste punt van wat we dachten dat de limiet was, maar toen we bijna boven waren, kregen we een uitzicht op wat zich daarachter bevond. Even dacht ik dat mijn hart stilstond… ik had geen woorden meer toen de volgende stappen duidelijk maakten waar we naartoe gingen. “Het is hemels” zei Riet, en dat was wat ik op datzelfde moment ook dacht. Even verder kwamen we bij een diep ravijn en de overkant reikte hoger in de hemel. Wolken omgaven de toppen in een nevel waar zonnestralen zich een weg door baanden, waardoor we een glimp kregen van een goddelijk spektakel, met de vage silhouetten van gouden toppen, die niet voor mensenogen bestemd waren. 

Ik heb ze getekend, erover geschreven, en erover gelezen in Gods woord. 

Nu is de Bijbel zeker geen toeristische gids om je naar de mooiste of de hoogste plekken ter wereld te brengen. Hoe mooi en indrukwekkend bepaalde rotsformaties kunnen zijn als eeuwig getuige van de kracht van God, zijn ze niet het beste wat God ons te bieden heeft. 

We leven op een verwoeste aarde, waar zonde en dood en strijd dagelijkse kost zijn. Een mooi uitzicht op velden, heuvels en bergen, zon en zee, kan dan een verademing zijn, ons de moeilijkheden doen vergeten, of sommigen aan een harde realiteit onttrekken… Of het kan ons er telkens aan herinneren dat God bestaat, en dat ondanks alle geweld dat Gods schepping werd aangedaan, en de onzorgvuldigheid in het beantwoorden aan de opdracht om een goede rentmeester te zijn, God in zijn schepping wijsheid en kracht heeft gelegd, buiten het normale. 

Als de Bijbel spreekt over “bergen”, kan het gaan over belangrijke gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld op een bepaalde berg, of het kan wijzen naar de Rots – de Christus – de vaste grond, de onwankelbare zekerheid van Gods liefde en trouw. 

Job 9 zegt over God: “Hij verplaatst de bergen zonder dat men het merkt, Hij keert ze om in zijn toorn. Hij doet de aarde van haar plaats wankelen, zodat haar zuilen schudden. Hij geeft aan de zon bevel en zij gaat niet op, en Hij sluit de sterren onder zegel weg.” Dat is God. Hij spreekt en het gebeurt. Geen “berg” houdt Hem tegen. 

De “bergen” die mensen in hun leven zien, de Goliaths waar mensen tegen strijden… breng ze bij God en je zal zien hoe Hij er molshopen van maakt. “In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen”. Dat is wat Hij jou te vertellen heeft.
In HouVast bekijken we de bergen langs alle kanten en ik hoop en bid dat de geestelijke les een rijke ervaring kan zijn als je de boodschap die klinkt vanaf de bergen bestudeert in Gods Woord.  

Auteur: stefaandewever

in 1982 begon ik met Groene Dag, omdat ik enthousiast was over het project "gezond leven, natuurlijk eten, positief denken". Dat was nieuw voor mij, maar het resultaat zo hoopgevend, dat ik dacht "dat moet iedereen weten" en "hoe heb ik al die jaren zonder Groene Dag geleefd?" Dat wordt voortaan de 'School voor Natuurlijke Gezondheid' waar ook jij voor uitgenodigd wordt: een levenslange school om "het beste van het leven te maken" !

5 gedachten over “Sla je ogen op naar de bergen”

  1. Beste heer Wever,
    Hartelijk dank voor het mooie stuk,
    Over de bergen.
    Ja ik ben al lang op weg met onze Hemelse Vader, en moet nog steeds leren. Maar t lijkt nu net of er niets meer doordringt in mijn hoofd.
    Of ik niet verder kom. Verstandelijk weet ik wel dat God er is en ons liefheeft in Zijn Zoon, maar ik blijf tegen een ”berg aankijken” er zijn dingen wat ik niet kan veranderen,
    Dat moet ik overgeven, dat is een strijd.

    Like

    1. Dat maakt van ons allemaal ‘Israëlieten’, Marion, mensen die met God strijden met het doel te overwinnen. Net als Paulus zouden we moeten kunnen zeggen: “Eén ding doe ik, vergetende hetgeen achter mij ligt, en mij uitstrekkende naar hetgeen voor mij ligt, jaag ik naar het doel, om de prijs der roeping Gods, die van boven is, in Christus Jezus.” Soms moeten we net als Mozes de berg OP… en krijgen dan een uitzicht op het heerlijke Beloofde Land – war hij niet in mocht letterlijk – maar waar God hem opnam als een beeld van hen die ontslapen en die worden opgewekt als burgers van een beter vaderland !

      Like

  2. Wat een mooie uitspraak, dat de Heere God van Bergen, molshopen kan maken.
    Een prachtige uitspraak die in onze gedachten kan blijven “hangen”, voor als we het moeilijk hebben.
    Voor de Heere God is niets onmogelijk!

    Like

  3. Manon, ik las eens in een boekje dat we moeten Leren om Stil te zijn. De dagen zijn te veel gevuld met werken, geld verdienen en genot. In de Stilte leren we Gods stem te verstaan.

    Like

  4. Daar zit een grote waarheid in. Emerson schreef ooit : “Laten we stil luisteren, zodat we het fluisteren van God kunnen horen”. Uit “de weg naar de stilte” van Dechanet : pluk ik enkele gedachten zoals ze in Houvast al werden gepubliceerd in 2014 : “Onze gedachten/gebeden moeten ons voeren naar de levende God, de Schepper en Vader. We moeten niet de hemel geweld aandoen, maar in onszelf de hinderpalen opruimen die de weg naar God belemmeren. Daarom moet ik me aan Christus vastklampen. Hij wijst erop dat we momenten van stilte moeten nastreven, waarin zijn zwijgend spreken doordringt, waarin het tweegesprek met de Eeuwige kan plaats vinden.”

    Like

Laat een reactie achter op Elly Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: