Sla je ogen op naar de bergen

Bergen hebben me altijd gefascineerd, enerzijds door hun bestaan dat de bewogen geschiedenis van deze aarde beschrijft, anderzijds door hun schoonheid en complexiteit. Ik heb ze graag beklommen en de natuurlijke schoonheid ervan bewonderd. Zo waren we in Spanje op wandel en bereikten stilaan het hoogste punt van wat we dachten dat de limiet was, maar toen we bijna boven waren, kregen we een uitzicht op wat zich daarachter bevond. Even dacht ik dat mijn hart stilstond… ik had geen woorden meer toen de volgende stappen duidelijk maakten waar we naartoe gingen. “Het is hemels” zei Riet, en dat was wat ik op datzelfde moment ook dacht. Even verder kwamen we bij een diep ravijn en de overkant reikte hoger in de hemel. Wolken omgaven de toppen in een nevel waar zonnestralen zich een weg door baanden, waardoor we een glimp kregen van een goddelijk spektakel, met de vage silhouetten van gouden toppen, die niet voor mensenogen bestemd waren. 

Ik heb ze getekend, erover geschreven, en erover gelezen in Gods woord. 

Nu is de Bijbel zeker geen toeristische gids om je naar de mooiste of de hoogste plekken ter wereld te brengen. Hoe mooi en indrukwekkend bepaalde rotsformaties kunnen zijn als eeuwig getuige van de kracht van God, zijn ze niet het beste wat God ons te bieden heeft. 

We leven op een verwoeste aarde, waar zonde en dood en strijd dagelijkse kost zijn. Een mooi uitzicht op velden, heuvels en bergen, zon en zee, kan dan een verademing zijn, ons de moeilijkheden doen vergeten, of sommigen aan een harde realiteit onttrekken… Of het kan ons er telkens aan herinneren dat God bestaat, en dat ondanks alle geweld dat Gods schepping werd aangedaan, en de onzorgvuldigheid in het beantwoorden aan de opdracht om een goede rentmeester te zijn, God in zijn schepping wijsheid en kracht heeft gelegd, buiten het normale. 

Als de Bijbel spreekt over “bergen”, kan het gaan over belangrijke gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld op een bepaalde berg, of het kan wijzen naar de Rots – de Christus – de vaste grond, de onwankelbare zekerheid van Gods liefde en trouw. 

Job 9 zegt over God: “Hij verplaatst de bergen zonder dat men het merkt, Hij keert ze om in zijn toorn. Hij doet de aarde van haar plaats wankelen, zodat haar zuilen schudden. Hij geeft aan de zon bevel en zij gaat niet op, en Hij sluit de sterren onder zegel weg.” Dat is God. Hij spreekt en het gebeurt. Geen “berg” houdt Hem tegen. 

De “bergen” die mensen in hun leven zien, de Goliaths waar mensen tegen strijden… breng ze bij God en je zal zien hoe Hij er molshopen van maakt. “In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen”. Dat is wat Hij jou te vertellen heeft.
In HouVast bekijken we de bergen langs alle kanten en ik hoop en bid dat de geestelijke les een rijke ervaring kan zijn als je de boodschap die klinkt vanaf de bergen bestudeert in Gods Woord.  

Olijven

De olijfboom is beroemd om zijn overlevingskunst in onvruchtbare gebieden en staat om die reden bekend als symbool voor hoop en nieuw leven. Interessant is dat in dit kader de duif (een symbool van vrede en hoop) aan het einde van de zondvloed door Noach erop uit wordt gestuurd (Gen. 8:9) om droog land te zoeken en (bij de tweede keer) tegen de avond terug kwam met een olijfblad in haar snavel (Gen. 8:11). Blijkbaar was deze boom zelfs in een verwoeste aarde, zoals na de zondvloed, in staat om te overleven.

Was het een onsmakelijke ervaring?

Iemand die op vakantie wel eens een olijf van de boom heeft geplukt zal ervaren hebben dat de vrucht zo van de boom een afschuwelijke smaak heeft. Ondanks veel spoelen zal het niet meevallen om de bittere, onverdraaglijke smaak uit de mond te krijgen. Toch zijn olijven goede en in alle opzichten aan te bevelen vruchten. Er wordt beweerd dat er groene en zwarte olijven zijn. Maar in feite zijn het dezelfde. Ze zijn alleen op verschillende momenten van het jaar geplukt. De zwarte olijven zijn echter door en door rijp. Olijfbomen zijn meestal relatief klein, met overblijvende, ovale, tegenoverstaande, blinkende bladeren, die bovenaan donkergroen en onderaan zilverkleurig zijn. Ook de groenwitte, eenbladige bloemen zijn klein en komen in okseltrossen voor. In het Middellandse-Zeebekken zijn er een dertig soorten. Boven de 500 m grens worden zij bijna niet aangetroffen. De olijfboom is bestand tegen lichte vorst van niet meer dan minus 8° C.

De olijf is een vrucht met één “pit” en heeft geen vaste vorm of grootte. Doorgaans worden groene olijven in november en zwarte omstreeks de jaarwisseling geplukt. Zwarte olijven hebben de grootste voedingswaarde. Meestal worden olijven die niet rijp zijn, in een alkalische oplossing gedompeld om de bittere smaak weg te nemen. Jammer genoeg gaan op die manier zeer waardevolle vitaminen verloren.

Olijven worden met de hand geplukt of van de boom geschud. Als de vrucht rijp is, valt die vanzelf af. De bessen zijn dan zwart en beginnen te rimpelen en kunnen zelfs drogen aan de boom. Ze zijn dan gemakkelijk te bewaren.

De kleur van een olijf is niet noodzakelijk gerelateerd aan zijn rijpheid. Veel olijven beginnen groen en worden zwart als ze volledig rijp zijn. Sommige olijven beginnen echter groen en blijven groen of geel wanneer ze volledig rijp zijn, terwijl andere zwart worden en zwart blijven. In Spanje en Griekenland, waar de meeste olijven vandaan komen, zijn olijven groen, paars of zwart en worden droog of in pekel bewerkt.

Behandeling met water, pekel en loog zijn de meest gebruikelijke behandelingsprocessen voor olijven, en elk van deze behandelingen kan de kleur en samenstelling van de olijven beïnvloeden.

Olijven hebben tientallen gezondheidsbeschermende voedingsstoffen, en recente studies hebben gekeken naar olijfvariëteiten, olijfverwerking en veranderingen die plaatsvinden. De algemene conclusie van deze studies is opwindend voor iedereen die van olijven houdt. Zwarte olijven in Griekse stijl, groene olijven in Spaanse stijl, olijven in Kalamata-stijl en veel verschillende methoden voor olijvenbereiding bieden waardevolle antioxiderende en ontstekingsremmende voedingsstoffen. Hoewel er veranderingen zijn die optreden tijdens het rijpen van olijven en de geneeskracht van olijven – bijvoorbeeld verminderde oleuropeïne in geavanceerde stadia van rijping, maar verhoogde hoeveelheden anthocyanen – is het onmogelijk om een enkele soort uit te sluiten. Hydroxytyrosol, een olijffytonutriënt dat al lang in verband wordt gebracht met kankerpreventie, wordt nu beschouwd als potentieel helper om botverlies te voorkomen.

dan nodigen we je graag uit :

op onze maandelijkse Bijbelstudie te Erwetegem

Kom luisteren wat de Bijbel te vertellen heeft. Geen boek dat alleen maar op de vingers tikt. Maar een gids voor een succesvol leven. Graag aanmelden : 0484 40 50 05