in 1982 begon ik met Groene Dag, omdat ik enthousiast was over het project "gezond leven, natuurlijk eten, positief denken". Dat was nieuw voor mij, maar het resultaat zo hoopgevend, dat ik dacht "dat moet iedereen weten" en "hoe heb ik al die jaren zonder Groene Dag geleefd?" Dat wordt voortaan de 'School voor Natuurlijke Gezondheid' waar ook jij voor uitgenodigd wordt: een levenslange school om "het beste van het leven te maken" !
Elke mens heeft behoefte aan momenten van rust en sereniteit. We kunnen jarenlang roofbouw plegen op lichaam en geest, en sommigen kunnen wellicht meer verdragen dan anderen, maar er zijn voor iedereen grenzen aan de draagkracht. In beproevingen en tegenslagen, ziekte of tegenvallende resultaten, kunnen mensen ook hun eigen vijand worden. Terwijl ze rust, vertrouwen en kalmte nodig hebben, kan hun geest de spanning verhogen, kunnen gedachten van angst en onrust de laatste druppel vertrouwen doen verdampen…
Jawel, het leven kan hard zijn, er kunnen harde noten te kraken zijn en mensen kunnen klappen krijgen, tegenslagen verduren, mentaal en fysiek gekraakt worden… In alles blijft er behoefte aan houvast.
Ik denk dan aan Jezus, lijdend aan dat ruw houten kruis, voor mij, voor u… In dat duistere moment van zijn leven, nadat Hij had gebeden “indien het mogelijk ware, laat deze beker aan Mij voorbijgaan”… ging Hij door tot het einde, verlaten van zijn Vader, verlaten van vrienden… tot wanneer die woorden klonken “het is volbracht!” Aan die woorden ging geen gemakkelijk leven vooraf. Van bij Zijn geboorte was er geen plaats, maar heel zijn leven vond Hij troost en kracht in het gesprek met zijn Hemelse Vader. En daar in dat duistere moment op Golgotha, was het akeligste, dat er geen antwoord uit de hemel kwam, dat de hemel bleef zwijgen… Maar ondanks dat, zie je daar Jezus, zoals altijd, boven de pijn uit, bekommerd om diegenen die achterblijven, begaan met mensen die hun zondigheid niet begrijpen, spot en laster trotserend.
Kijkend naar Hem vind ik kracht, luisterend naar Zijn woorden vind ik bemoediging. Ik word stil want ik weet dat mijn Verlosser leeft. Ik bid voor mezelf, maar net zoveel voor u die dit leest, dat onze goede God ons rijkelijk van Zijn kracht mag toebedelen, gewoon voldoende voor elke dag. Mag zijn Woord u helpen houvast te vinden in die Woorden van eeuwig leven.
Brandnetels worden vaak tercht geassocieerd met de kwaliteit van het bloed. Ze worden vaak gezien als “Eerste hulp bij bloedingen” Deze vaste plant (Urtica dioica) is het meest gekend om zijn bijtende kwaliteiten die verdwijnen, na zeer goed fijngemalen te zijn. Het is één van de eerste eetbare gewassen die verschijnen in de lente.
De stengels en de bladeren, hebben een lichte bijtende uitwerking door het mierenzuur, wat verdwijnt wanneer de vezels zijn gebroken. Een halve kop (ongeveer 100 ml) brandnetelsap is een krachtige voedingsbron en bevat volgende essentiële vitamines en mineralen: 167 mg. calcium, 86 mg. fosfor, 3.2 mg. ijzer, 72 mg. natrium, 311 mg. kalium, 4,715 I.U. provitamine A, 57mg. vitamine C, 91mg. vitamine P (bioflavonoïden), 112 mg. magnesium en 7 mcg selenium.
Meng brandnetelsap met andere groenten of met appelsap, of voeg het toe aan een bereide soep, net voor het opdienen.
Jonge topjes en bladeren kunnen ook gestoomd worden en dan geïntegreerd worden in een groentemaaltijd.
Brandnetels kunnen ook rauw gepureerd worden en toegevoegd aan een aardappelpuree, een gemengde groentemoes…
Hartoedeem en chronische zwelling
Dr. Rudolf Fritz schrijft in zijn werk, één van de meest populaire werken (Lehrbuch der phytotherapie) over natuurlijke geneeskunde, de medische informatie die hij aan dokters gaf in verband met netelsap. “Kirchoff stelde vast dat puur sap, gemaakt van verse netels een definitief diuretisch effect heeft bij hartoedeem en aderinsufficiëntie. Recent onderzoek heeft ons voorzichtiger gemaakt bij het gebruik van vingerhoedskruid voor verzwakte hartcondities, en in zachte tot halfzware gevallen zal men altijd eerst een milde diuretische therapie proberen. Hier is netelsap zeker doeltreffend. Het heeft het grote voordeel goed verdragen te worden en is volledig onschadelijk, in tegenstelling tot de thiazides die zoveel gebruikt worden. In deze situaties kan netelsap de oplossing zijn, het kan gegeven worden voor het echt nodig wordt om zware synthetische diuretische middelen te nemen. Hetzelfde geldt ook voor andere indicaties zoals aderinsufficiëntie, en oedeem van andere origine, bijvoorbeeld bij chronische zwelling als gevolg van traumatische verwondingen.”
Dit zijn adviezen geplukt uit de “Groene Apotheek”.
Er zijn mij tientallen gevallen bekend van het gebruik van verse en gedroogde brandnetels voor allerlei klachten. Het voorbeeld van een oude vrouw is mij bekend. Sinds meer dan dertig jaar had zij constipatie. Hoewel ze de voorbije tien jaar dagelijks twee eetlepels gemalen lijnzaad at, bleef de constipatie hardnekkig. Op advies van een kruidenkenner begon ze dagelijks één tot twee etlepels gedroogde brandnetels onder gemalen vorm aan haar voeding toe te voegen. Hoewel haar gezegd was om verse brandnetels te gebruiken, gebruikte ze gedroogde planten omdat haar leeftijd en haar woonplaats haar niet toelieten om zich te bevoorraden van netels. Desalniettemin verdween haar neiging tot constipatie vrijwel volledig. Zij heeft – al meer dan drie jaar – dagelijks minstens één ontlasting, terwijl ze dagelijks haar twee eetlepels gemalen lijnzaad onderhoudt, aangevuld met twee eetlepels gedroogde brandnetelpoeder, wat zij meestal in haar soep verwerkt.
Al die mensen die zich de aankoop van graangrassen en chlorella en andere groenen niet kunnen veroorloven, hebben in brandnetel en andere wilde groenten een alternatief dat hun algemene voedingsconditie behoorlijk kan verbeteren. Zowel alfalfablad, spinazie als brandnetel bevatten redelijke hoeveelheden bladgroen. In alle gevallen werkt dit bladgroen zuiverend, ontgeurend, ontsmettend, darmreinigend, is rijk aan calcium en andere basische stoffen. Alleen reeds voor het op peil houden van de calciumreserves zou dagelijks een behoorlijke hoeveelheid groen moeten worden gebruikt, ook onder de vorm van brandnetels en wilde groenten.
Op deze manier zullen wij erin slagen het natuurlijke doel met onze gezondheid te bereiken : lang en gezond leven in harmonie met de natuur, waarbij de levenskrachten worden ondersteund door levende voeding die de kleur van de hoop draagt !
Niet elk moment in het leven is hetzelfde. Er zijn hoogtepunten, waar je misschien het gevoel hebt dat het nooit meer stuk kan, dat de wereld aan je voeten ligt. Je ziet de eindeloze mogelijkheden en uitdagingen. Je voelt je sterk en gezond… Ik bid erom dat het zo is, en dat God je, behalve die zegen, ook in gedachten geeft, dat deze wereld niet onze uiteindelijke bestemming is, en dat je mag weten dat dit geluk een gave Gods is. Vergeet dan niet Hem te danken en Hem de eer te geven die alleen aan God toekomt.
Maar ook als het leven moeilijke dagen brengt, en dagelijks strijd oplevert om te overleven, om staande te blijven – fysiek of mentaal – weet dan, dat er Iemand is die wij om hulp kunnen vragen, Iemand waarbij we een schuilplaats vinden, Iemand die zegt : “Komt tot Mij, en Ik zal je rust schenken”. Hij is dichterbij dan je denkt, want zegt de Bijbel niet, “dat in al onze benauwdheid, dat ook Hij benauwd is”? Het is een ervaring om te weten, te voelen, dat Hij daar is, met troostende woorden en met de kracht die je nodig hebt voor het moment. Zoek je houvast bij Hem, die hemel en aarde schiep en die belooft “Zie, ik maak alles nieuw”. Uit die woorden haal ik kracht en ik probeer me voor te stellen hoe het zal zijn, alles nieuw… Nu voor altijd, definitief, een Paradijs. Zonder tranen, zonder armoede, zonder geweld, zonder haat, zonder negatieve gedachten en gevoelens… Lijkt het te mooi om waar te zijn? Leef je met het gevoel dat dit mensentaal is, en sprookje dat niet waar kan zijn? Dan heb je Gods woord nog niet begrepen. Dan heb je nog niet leren vertrouwen in Hem ‘die niet kan liegen’ en die zijn beloften nakomt. Ik hoor zijn stem in de hele natuur, die spreekt van Zijn heerlijkheid. Ik ben verbaasd en iets jubelt in mij, als ik zijn regenboog zie verschijnen aan de hemel. En ik denk aan de beloften aan Noach gegeven. Dan word ik stil, en wat er ook gebeurt, zelfs in moeilijke dagen, in ziekte, verdriet, conflicten, ben ik gerust. Want Zijn hand is op mijn schouder.
Na meer dan drie generaties massaal gebruik gemaakt te hebben van geïsoleerde suikers (rietsuiker, bietsuiker, graansiropen enz), zou men toch enige conclusies moeten trekken over de risico’s van geïsoleerde producten in het algemeen, en suiker in het bijzonder. Die conclusies zijn er, maar worden te weinig gehoord. De voedingsbranche is een sneltrein die zich niet laat vertragen. De gehanteerde criteria voor de voedselveiligheid en de voedingsindustrie staan dikwijls haaks op wat de gezondheid vereist. Gemakkelijk verwerkbaar, onbeperkt beschikbaar, perfect berekenbaar en chemisch constant, en daarnaast nog eens bacterievrij. Dat zijn de grote leuzen van de voedingsindustrie. Natuurlijke producten scoren daarin niet goed. Fruit en groenten bederven snel, zijn onderhevig aan insecten en bacteriën. Industrieproducten daarentegen zijn bijna onbeperkt houdbaar. De bacteriën lusten ze niet. Nochtans leven bacteriën van precies dezelfde voedingsstoffen als onze lichaamscellen. Suiker is industrieproduct nummer één. Er is een tijd geweest dat natuurvoedingswinkels suiker weerden uit hun rekken. Dat is al lang niet meer zo. Je zult als consument dus extra moeten opletten bij wat je koopt en eet.
Als reactie op de overconsumptie en de verkeerde consumptie van suiker, was er de low-carb rage. Het dieet met een gelimiteerde opname van koolhydraten. Een dergelijk dieet was niet het enige in zijn soort. In feite keert het de hele geschiedenis van de voeding weer terug. Het heeft vele namen, veel varianten. Maar als je het goed beschouwd heb je weinig keuze. Als je minder koolhydraten eet, neem je ofwel meer eiwitten, ofwel meer vetten. Maar de vetopname is ook al zo hoog, dus wordt het al snel meer eiwitten. Van alle funeste diëten zijn de eiwitrijke voedingswijzen het ergste gebleken. Eiwitten kosten veel energie voor hun vertering en geven je de minste levensenergie van de drie. Als de rage overgewaaid is gaan de mensen weer terug naar koolhydraten. Ondertussen zijn ze een reuma, vermoeidheid oif diabetes rijker.
De ruimte ontbreekt mij om de positieve en negatieve kanten van eiwitrijke voeding tegen elkaar af te wegen. Maar de conclusie is dat eiwitrijke voeding slechts in beperkte hoeveelheden gebruikt moet worden. Zelfs al zou dit alleen nog maar zijn voor het behoud van een goed zuur-basen balans.
De hele discussie zou niet moeten gaan over suiker maar over wélke suiker. Er is een immens verschil tussen industriesuiker en industrieproducten en natuurlijk gegroeid fruit. Dat verschil kan je niet herleiden tot biologisch of niet-biologisch, alhoewel biologisch grote voordelen heeft. Fruit bevat ongeveer alles wat het leven ondersteunt: suikers, enzymen, co-enzymen activatoren, vitamines, mineralen, beschermende stoffen, anti-oxidanten, lichaamsreinigende vruchtenzuren enz.
Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat de hoeveelheid mineralen gering is. Daarom kan je niet enkel op fruit leven, de toevoeging van bladgroenten is noodzakelijk. Als je meer energie wil, dan is fruit je eerste voedingskeuze. Fruit legt weinig beslag op je beschikbare energie en geeft snel en gemakkelijk een maximum aan energie. Het enige nadeel is dat mensen fruit niet als voeding ervaren, en het daarbij meestal verkeerd gebruiken.
De gouden regel bij het eten van fruit is om het steeds afzonderlijk te eten, op een lege maag. Niets mag de opname van fruitsuikers vertragen. Alles wat de opname van de suikers afremt kan op de één of andere manier een gisting met alcohol of azijnzuurvorming in de hand werken. Concreet betekent dit dat de allerbeste manier om fruit te eten, bestaat uit fruit en niets dan fruit. Binnen de fruitsoorten is het belangrijkste punt geen zuur met zetmeel te eten. Omdat bananen – zelfs goed gerijpte – nog altijd een bepaalde hoeveelheid zetmeel bevatten, is het niet ideaal om bananen te eten met zure vruchten – ook niet in een smoothie. Dat geldt ook voor babies en kinderen. Ik weet dat er veel smoothierecepten zijn met banaan, maar ik zou dit vermijden.
Een tweede punt om te vermijden is om samen met fruit teveel vetten te gebruiken. Vetten vertragen de vertering van iedere soort voeding. Daarom moet de consumptie van vetten per definitie beperkt worden. Enkel voor mensen met een zeer goede spijsvertering kan een beperkte hoeveelheid vet in een koolhydratenmaaltijd geadviseerd worden. Passen noten in een fruitmaaltijd? Jawel, in beperkte mate en liefst samen met zure vruchten en liefst geweekt. Als je deze eenvoudige principes in de praktijk brengt, heb je de formule voor een geslaagde fruitvoeding.
Dan is er nog het vraagstuk van de hoeveelheden. Het is waar dat fruit een lichte voeding is. Eet je fruit, dan zal dat snel uit je maag verdwijnen, en zo moet het ook. Je mag niets doen om dit proces te vertragen. Die lege maag kan een onprettig gevoel geven, zeker als je zenuwachtig bent, en als je dan die maagkramp onder controle kon houden door de maag goed te vullen… Mijn ervaring leert me ook dat mensen dikwijls te weinig fruit eten, bijvoorbeeld een klein trosje druiven, of een appel en een peer, en later vertellen dat ze dit niet konden volhouden. Het is een nieuwe voeding en je zal moeten experimenteren hoeveel fruit je bevredigt. Het is ook een keuze tussen een permanent volle maag en weinig energie, of bij momenten een lege maag, maar veel energie. Beide tegelijkertijd is onmogelijk.
PS – Een lege maag betekent niet per definitie “honger” !
Heb je graag een stapel blijvend waardevolle artikels over natuurlijke gezondheid en bijbelse adviezen en bemoedigingen? Al de beschikbare nummers van Houvast (meer dan 25!) uit voorbije jaargangen, worden aangeboden als pakket voor de prijs van 20 euro + 5 euro verzendkosten. Zolang de voorraad strekt. Vraag aan met opgave van je naam + verzendadres.
Ik weet er alles van, van ‘moe’ zijn. In mijn jeugd was ik ‘altijd moe’. Dat duurde tot mijn 25e. In de loop der jaren kwam daar wel verbetering in, maar die hield gelijke tred met de manier waarop ik mijn voeding verzorgde. Als ik een terugval had, dan wist ik waaraan dat lag. Het was voor mij zelden een verrassing. In die tijd schreef ik af en toe poëzie, cursiefjes, meestal in een vlaag van ontmoediging, teleurstelling, melancholie… Hoewel ik dan meestal het minst zin had om te schrijven. Ik had daar zelfs de gepaste muziek voor die je het tegengestelde van ‘vrolijk’ kan noemen.
Na alles wat ik ondertussen heb geleerd, moet ik vaststellen dat leven energie is. En ik vind dat niets zo ellendig is als te moeten leven in een waas van krachteloosheid. Je kunt geestelijk of fysiek verslagen zijn. Meestal komen beide gelijktijdig, hoewel dit niet noodzakelijk is. Een verslagen geest, kan het lichaam ten gronde richten. Een leeggelopen lichaam kan de geestekracht aftakelen. Er zijn uitzonderingen, om de regel te bevestigen dat lichaam en geest elkaar in alles ondersteunen. Omdat vermoeidheid zo’n veelgehoorde klacht is, waarvoor mensen ons vragen stellen, wil ik enkele ideeën meegeven over vermoeidheid en de weg naar meer energie, naar meer levenslust en levensvreugde.
Veel bezoekers van onze voordrachten en cursussen hebben mij de vergelijking horen maken van gezondheid met een cheque. Ieder mens heeft zo een ‘beschikbaar krediet’ met een ingebouwde limiet. Er zijn grenzen aan het spenderen van de energie, en het lijkt een nationale sport om over die grenzen heen te gaan. De jeugd schijnt grenzeloos te moeten beschikken over energie. Mensen schijnen altijd te willen meten hoe sterk ze zijn en hoe ver ze kunnen gaan. Onze eeuw van de stimulatie heeft er enorm toe bijgedragen om zelfs over de natuurlijke limieten heen te gaan. We hebben daar allerlei middeltjes voor, om nog iets van de reserves uit de kast te halen. Veel van die middeltjes zijn zo populair geworden en het gebruik ervan behoort inmiddels tot de dagelijks routine van miljoenen mensen. Je kan er nauwelijks een opmerking over maken. Je mag er niet aan raken. Neem de mensen hun stimulerende middelen niet af, want wat hebben ze nog meer in het leven? Waarvan zou je nog genieten?
Ik zal er mijn verhaal niet om veranderen, sorry als ik hierdoor op tenen ga staan. Maar gezondheid is niet een kortstondig moment van veel energie, maar is een permanente conditie met een stabiele suikerspiegel, zonder extreme hoogten of laagten. Er zijn geen koffie, thee, tabak, guarana, of andere oppeppende stoffen voor nodig. Geen pepvoeding, geen pepdranken en geen pepemoties. Wat wel? Heel simpel, natuurlijke voeding, rust, ontspanning, ademhaling, een sereen klimaat, alle zaken die tot een goede gezondheid leiden. Het is zo simpel. Heb je jezelf nooit de vraag gesteld waarom mensen ’s morgens wakker worden en zich als een slappe vaatdoek voelen? Dat lijkt met elkaar in tegenspraak, na een goede nachtrust behoor je weer klaar te zijn voor een nieuwe dag. Als de nachtrust niet volstaat om de zenuwenergie aan te zwengelen, of wanneer lange rustpauzes niet meer helpen om de energie op een leefbaar niveau te brengen, kan je er zeker van zijn dat je lichaam iets van plan is. Hoe zielig het ook is, het stadium van uitputting wordt vaak verkeerd begrepen. Velen denken dat er een zweepslag nodig is, stevige kost, een krachtige pil die een serieuze boost kan geven. Zo denken we erover, maar het werkt niet. En als het lichaam tòch nog wat krachten bijeen schraapt in zo’n moment van stimulatie, dan gaat het om puur overleven.
Is het mogelijk dat het lichaam zelf tot rust dwingt, en dat het daartoe vermoeidheid gebruikt om de activiteit uit te schakelen of te verminderen? Ja, zal je zeggen, dat kan zijn. Maar wat doe je als je permanent zonder energie zit? En daarvoor hebben we vele namen. Er zijn veel mogelijkheden die (chronische) vermoeidheid verklaren. En de oplossing voor al die vormen van vermoeidheid ligt in het stopzetten van de oorzaken, zodat de ‘cheque’ niet meer tot op de draad opgebruikt wordt, en er weer een ‘genezingsklimaat‘ ontstaat.
Waardoor kan de energie opgebruikt worden?
In feite door alles. Staan, lopen, denken, spijsvertering en 24 uur op en af door het leven jagen. Op een aantal niveau’s kan je een groot verschil maken in het al dan niet gebruiken van de energie. Het kan verrassend lijken, maar de voeding zelf gebruikt een klein of een groot gedeelte van je energie. Dat hoef ik je eigenlijk niet te vertellen. Wie heeft nooit de ervaring gehad, hoe alle energie uit je lichaam wegzakte na een zware maaltijd? Een zware maaltijd is zwaar werk voor je lichaam. Ze kan theoretisch veel calorieën bevatten, maar hoeveel van die calorieën zullen effectief in levensenergie omgezet worden?
Calorieën alleen zijn nooit de juiste meeteenheid om de voedingswaarde van een product te omschrijven. Daarvan moet je tenminste de hoeveelheid energie aftrekken die het kost om het betreffende product te verteren en opneembaar te maken. De menselijke brandstof is boven alles suiker – glucose. De mens is een suikereter. Het belangrijkste probleem met suikers is enerzijds de manier waarop we suiker eten, en anderzijds de vorm waarin we de suikers eten (of de combinatie ervan). Het is een ongelukkig feit dat koolhydraten (carbs) op de zwarte lijst terecht kwamen (door verkeerde keuze en verkeerd gebruik) en voor veel mensen als “te vermijden” worden beschouwd. Dat betekent dat je dan nog alleen maar de keuze hebt tussen vetten en eiwitten. En als je meer energie wil, zullen die zeker niet de oplossing zijn.
Nu moet ook gezegd worden dat Chronische vermoeidheid niet in een handomdraai kan “genezen worden”. Er is een analyse nodig van de feiten, factoren, onderliggende risico’s en dan een actieplan dat op een slimme manier wordt nagevolgd.
In de Natuur&Gezondheid-module E / Energie van Natur-El vind je in ieder geval veel inspiratie. Het is een combo van digitale boeken over de energie-vergroters en de energie-rovers en alles wat een invloed heeft op de energie-beleving. Vind hierin de gepaste strategie voor meer energie ! Deze digitale Module kost 30 euro. Aanvragen
We beginnen aan het tweede kwartaal en dat betekent dat de tweede Houvast klaar is voor verzending volgende week. Hierin staat het vervolgartikel over de gezondmaking van de lever – een belangrijk orgaan voor het vernieuwen van je energie. Een jaarabonnement op Houvast kost 10 euro / NL : 15 euro Aanvragen abonnement 2021
Deze brief schrijf ik, naar aanleiding van een vraag die we recent ontvingen over een artikel op deze blog, waarin de relatie voeding – geloof wordt aangekaart. De lezer vond dat we het veel te moeilijk maken en dat God het zeker nooit zo bedoeld kan hebben…
“Ik vraag me af of het allemaal wel zo kan zijn als u het voorstelt. Waarom zou God het allemaal zo moeilijk maken. Al die regels die op de duur verhinderen dat je nog van het eten geniet… Ik heb geleerd, dat als ik voor het eten om Gods zegen bid, dat volstaat.“
Beste, Ik begrijp dat je deze redenering bouwt op een uitspraak van Paulus, en dat is je goede recht, maar je moet deze zin nog eens herlezen binnen zijn context. We zijn vrij te denken wat we willen. God maakt het helemaal niet moeilijk: God geeft ons de voeding in zijn perfectste vorm. Je kunt er niets aan verbeteren. Alles wat je aan die voeding doet, gaat gepaard met waardeverlies. God heeft het menselijk lichaam bijzonder goed gemaakt. Als je ziet wat ons lichaam aan misbruiken toelaat, en je ziet hoe ver de mens gaat in zijn destructie van de natuurlijke krachten, kun je alleen stil mijmeren en verwonderd zijn hoe goed en voorzienend God is. Je adresseert geen massa’s verwijtende Waarom’s voor Gods rekening, maar je bent vol van dankbaarheid, en je zingt het uit met de psalmist : “ik loof U, Here, omdat Gij mij wonderbaar hebt toebereid…” Je kunt ook alles normaal vinden wat mensen elke dag eten, het als een zegen beschouwen dat de warenhuizen met duizenden producten gevuld zijn, dat niet door Gods wijsheid maar door menselijke eigenwijsheid zijn “verbeterd”… Maar sinds veertig jaar probeer ik terug te gaan naar het origineel. Hoe zit het leven in elkaar? Wat is er nodig voor een goed leven? Wat voorzag God voor het welzijn van zijn schepselen, en in het bijzonder voor de mens? In ieder geval schiep God geen kookfornuis, laat staat een fabriek om de oneetbare misbaksels van de Schepper te corrigeren…
Bidden voor het eten, zou ik iedereen aanbevelen. Maak het even stil, spreek je dank uit, nodig Hem uit in je huis, breng God eer en uit je bewondering voor wat Hij schiep, en vraag zijn zegen.
Ik houd zo erg van de Joodse visie op het gebed : “Bidden doe je niet om God te plezieren, maar vooral om je eigen verhouding te onderzoeken ten opzichte van datgene wat je Hem vraagt.
Je weet dat gevoelens en gedachten – positieve of negatieve – altijd weerkeren. De uiting van dankbaarheid geeft een goed gevoel. Als je dan bidt om zegen, doe je dat in de overtuiging dat hetgeen je daar voor jou hebt tot zegen zal zijn. Waarschijnlijk heb je jezelf daarover al bevraagd. Als je nog twijfelt terwijl je bidt, zal je gebed je geen bevestiging geven. Lees de hele tekst “Maar gij moet bidden in geloof, in geen enkel opzicht twijfelende, want wie twijfelt…”
Er zijn spirituele wetten en er zijn natuurwetten. Het naleven van die wetten op een vrije en positieve manier, kan alleen maar positieve gevolgen hebben.
De spirituele wetten zijn samengevat in de tien geboden, die de verhouding regelt van de mens tot God en van mens tot mens.
De natuurwetten zijn even bindend als de spirituele wetten. Een christen die in een ravijn valt, draagt dezelfde gevolgen als een niet christen.
Het is waar dat er veel meningen zijn over (gezonde) voeding. Een kennis vertelt dat de oorspronkelijke voeding na de zondeval niet meer voldoende was en dat er daarom een chemische verandering van de voeding nodig was. Dat verbaast me. Zouden Adam en Eva, de dag nadat ze uit de Tuin waren verdreven, hun broodje hebben gebakken? Hoe en waar zouden ze dat geleerd hebben en hoe zouden ze dat gedaan hebben? Ongetwijfeld was er buiten de Tuin niet langer de overvloed en de variatie die in de Tuin was, maar er was zeker voedsel dat onveranderd kon worden gegeten.
Voeding werd het voorwerp van culturen, werd bepaald door voedsel dat lokaal aanwezig was, werd meer en meer veranderd volgens de voorkeuren van de mensen, werd meer en meer bestudeerd zodat men de voorkeuren van mensen kon beïnvloeden en exploiteren tot het verslavende toe… Als we dan, in een dergelijk situatie, even de aandacht vragen, voor meer oorspronkelijke voeding, en om meer volwaardig voedsel te eten, en om geen ganse dag door te eten, maar de voedingsmomenten te limiteren, en niet teveel verschillende voedingsgroepen door elkaar te eten… is dat dan “het moeilijk maken” of hindernissen opwerpen “zodat men niet meer kan genieten van het voedsel”?
Goed Nieuws / HouVast 