voor nu

Een tijd om te bidden

God, Geef ons de Kracht door Norman Vincent Peale

In gebed kan je antwoorden vinden, inzicht, nieuwe sterkte, zodat je het probleem weer aankan. Wat het ook is, je kan het nu aan God geven. Vraag Hem om je te helpen – en Hij zal het doen. Laat we daarvoor bidden :

Onze Hemelse Vader, help ons te onthouden dat in het midden van moeilijkheden en problemen we niet alleen zijn –
U bent er altijd voor ons, elke dag, elke nacht.
U komt in onze geest en ons hart binnen.
Dit geeft ons de kracht om met elke situatie en probleem om te gaan.

Help ons te weten dat wanneer we moed te kort komen en we naar U keren, dat U ons opnieuw zal vullen. Dat wanneer we gefrustreerd zijn, dat U ons een nieuwe greep
op het leven geeft en een nieuw gevoel van kracht. Mogen we ons volledig aan U overgeven door Jezus Christus , onze Heer, Amen.

het is nooit te laat

De passagiers hadden al plaatsgenomen aan boord van een oude DC3, die klaarstond om te vertrekken vanuit een plaats in Afghanistan.
Het regende pijpenstelen. Het vliegtuig had wat vertraging en de deuren werden snel gesloten. Op dat moment zag men iemand arriveren die naar het vliegtuig holde, half schuilend onder een regenjas.
De laatkomer bonsde energiek op de deur. De gezagvoerder seinde hem echter dat hij te laat was. Maar de man stond er op dat de deur voor hem geopend zou worden.
Algehele verbazing toen het de piloot bleek te zijn!
Laat u wellicht ook de ‘piloot’ van uw leven buiten de deur staan?Wellicht denkt u deze l evensreis te kunnen maken zon- der hulp van iemand. Misschien denkt u dat u zelf alle problemen op kunt lossen. En vervolgens staat u stil,net als het vliegtuig op het vliegveld.

Maar de piloot die u kan leiden,is er ook. Hij is niet te laat.
Jezus klopt op de deur van uw hart. Hoe vaak heeft Hij al moeten kloppen? Door een woord van een christelijke vriend,een bijzondere gebeurtenis, een vers uit de Bijbel, het Woord van God….

U hebt nog niet geopend. Waar wacht u op?

 

“Mijn 
rijkdom 
is 
niet 
in
 de
 hoeveelheid 
bezittingen, maar 
in 
de 
vermindering 
van 
mijn
behoeften.”
   – J
Brotherton

“De 
ergste
 zorgen 
in 
het 
leven 
zijn 
niet
 de 
verliezen, en 
het 
ongeluk, 
maar
 de angsten.”
  – A
 C 
Benson

“Kinderen 
hebben 
liefde
 nodig,
 vooral
 wanneer 
ze 
het 
niet
 verdienen.”
 –  Harold 
S
 Hulbert

“Het
 doel
 om
 macht
 te 
krijgen
 is 
om
 het
 terug
 te 
kunnen 
weggeven.”
-  Aneurin 
Bevan`

“Het geheim
 van 
al 
diegenen 
die 
ontdekkingen 
doen, 
is 
dat ze 
niets 
voor
 onmogelijk
achten.”
   –  Justin 
Liebig

Drie Bomen, Drie Dromen

Lang geleden stonden er op een heuvel drie kleine bomen. Ze stonden daar en droomden van wat ze later wilden worden “als ze groot waren”.

De eerste kleine boom keek naar de sterren en zei: “Ik wil een schat bewaren. Ik wil bekleed worden met goud en gevuld met kostbare stenen. Ik word de mooiste schatkist in de hele wereld!”

De tweede kleine boom keek naar de kleine stroom die beneden voorbij kronkelde op weg naar de oceaan. “Ik wil over verre wateren reizen en machtige koningen vervoeren. Ik wil het machtigste schip ter wereld worden!”

De derde kleine boom keek naar de vallei daar beneden waar ijverige mannen en vrouwen aan het werk waren in een ijverig stadje. “Ik wil helemaal niet weg van deze heuveltop. Ik wil zo groot worden dat de mensen later, wanneer ze hier voorbijkomen en naar me kijken, hun ogen naar de hemel richten en aan God denken. Ik wil de grootste boom van de wereld worden!”

Er gingen veel jaren voorbij. De regen kwam, de zon scheen, de kleine bomen groeiden en groeiden. En op een dag kwamen de houthakkers de heuvel opgewandeld.

De eerste houthakker keek naar de eerste boom en zei: “Dit is een prachtige boom. Het is echt de volmaakte boom voor mij”. En met een paar zwaaien van zijn blinkende bijl viel de eerste boom tegen de grond. “Nu gaan ze een mooie kist van mij maken; ik zal een kostbare schat bevatten”, dacht de eerste boom.

De tweede houthakker keek naar de tweede boom en zei: “Dit is echt een sterke boom. Een perfecte boom voor mij”. En met een paar zwaaien van zijn blinkende bijl ging ook die tweede boomtegen de grond. “Nu ga ik verre oceanen bevaren”, dacht de tweede boom. “Ik zal een groot schip worden dat machtige koningen vervoert”.

Maar de derde houthakker keek niet eens op. “Elke boom is goed voor mij”, gromde hij. En met een paar zwaaien van zijn blinkende bijl viel ook de derde boom om.

De eerste boom was blij toen hij in de werkplaats van de timmerman werd binnengebracht. Maar de timmerman maakte uit zijn hout een voederbak voor dieren. De eens zo fiere boom werd niet met goud bekleed en hij werd ook niet gevuld met een kostbare schat. Hij hing vol zaagsel en werd gevuld met hooi voor hongerige dieren.

De tweede boom glimlachte toen de houthakker hem binnenbracht op een scheepswerf. Maar er werd die dag helemaal geen machtig zeilschip gebouwd. De eens zo sterke boom werd in stukken gezaagd en er werd een eenvoudige vissersboot mee gebouwd. Hij was te klein en te zwak om op oceanen, of zelfs op een stroom te varen. In de plaats daarvan werd hij naar een meer gebracht.

De derde boom was totaal in de war toen de houthakker hem in een paar grote stukken hakte en hij zo werd achtergelaten op een grote houtstapel. “Wat gebeurt er toch met me?”, dacht de eens zo machtige boom. “Al wat ik wilde was om op die heuvel te blijven staan en mensen naar God te wijzen”.

Er gingen weer dagen en nachten voorbij. De drie bomen waren hun vroegere dromen helemaal vergeten. Maar op een nacht werd de eerste boom verlicht door een helder sterrenlicht toen een jonge vrouw haar pasgeboren kind in die voederbak legde. “Ik had zo gehoopt dat ik een wiegje voor hem had kunnen maken”, fluisterde haar man. De moeder nam zijn hand in de hare en glimlachte omdat het licht zo mooi op dat vuile en ruwe hout scheen. Dit wiegje is prachtig”, zei ze. En plots besefte de eerste boom dat hij op dit moment de kostbaarste schat van de hele wereld bevatte.

Op een andere avond nam een vermoeide man met zijn vrienden plaats in de oude vissersboot. De man viel in slaap terwijl de tweede boom langzaam over het grote meer voer. Plots begon het te bliksemen en stak er een vreselijke storm op. De kleine boot kraakte. Hij wist dat hij niet sterk genoeg was om zoveel reizigers veilig door dit stormweer te vervoeren. De vermoeide man werd wakker. Hij stond recht, strekte zijn hand uit en zei: “Weest stil”. Toen ging de storm even plots liggen als hij was begonnen. En toen begreep de tweede boom dat hij de Koning van hemel en aarde mocht vervoeren.

Op een vrijdagochtend werd de rust van de derde boom ruw verstoord toen de twee stukken van zijn stam werden weggehaald van die grote houtstapel. Hij wist niet wat er gebeurde toen hij verder gedragen werd langs die woedende menigte. Hij sidderde toen de soldaten de handen en voeten van een man aan zijn stam vastnagelden. Hij voelde zich angstig, schuldig en ellendig. Maar de volgende zondagochtend, toen de zon opkwam en de aarde beefde van vreugde; toen besefte die derde boom dat Gods liefde alles had veranderd. Het gebeuren had de derde boom sterk gemaakt. En iedere keer wanneer de mensen opkeken naar die boom zouden ze aan God denken. Dit was veel beter dan de grootste boom in de wereld te zijn. Hij was de boom die voor altijd naar de hemel mocht wijzen!

Zo zie je, God verhoort gebeden, maar niet altijd op jouw manier. Als je terugkijkt in je leven kan je Gods hand zien en zie je een rode draad. Je begrijpt waarom je niet direct kreeg wat je vroeg, zoals je dacht. Mocht je ooit in de put zitten omdat je niet hebt gekregen wat je had verwacht, blijf rustig en wees toch gelukkig. Misschien heeft God iets veel beter voor jou voorzien…

Gods’ brief aan jou

“Toen je deze morgen wakker werd, keek ik naar je en hoopte dat je met me zou praten, zelfs al was het maar een paar woorden, dat je mijn mening zou vragen of me zou danken voor iets goed dat gisteren in je leven gebeurd is. Maar ik merkte dat je te druk bezig was met het zoeken van de gepaste kledij voor die dag. Toen je rondliep in het huis en je klaarmaakte, dacht ik dat je een paar minuten de tijd zou nemen en me een gedag zou zeggen, maar je had het te druk.

Op een bepaald moment, had je 15 minuten niets anders te doen dan in een zetel te zitten. Dan zag ik je recht springen. Ik dacht dat je met mij wou praten, maar je ging naar de telefoon om een vriend te bellen. Ik bleef geduldig, de ganse dag lang.

Met al je activiteiten, denk ik dat je te druk bezig was om iets aan mij te zeggen. Ik zag dat je voor het middagmaal rondkeek, misschien voelde je je wel te verlegen om met mij te praten. Het is daarom dat je je hoofd niet gebogen hebt, of het een tijdje stil hebt gemaakt, zodat Ik jou iets kon zeggen. Je keek vier of vijf tafels verder en je zag een aantal van je vrienden kort met Mij praten, voor ze gingen eten. Jij deed dat niet. Dat is goed. Er blijft nog meer tijd over, en ik hoop dat je alsnog met Mij zal praten. Je ging naar huis, en het leek alsof je veel dingen te doen had.

Nadat je een aantal dingen gedaan had, zette je de tv aan. Ik weet niet of je van de tv houdt? Je brengt er heel wat tijd mee door. Je zit daar en denkt aan niets. Je geniet gewoon van de show. Ik wachtte weer geduldig terwijl jij naar tv keek en je avondmaal at, maar je praatte weer niet met mij.

Bij het naar bed gaan, voelde je je denk Ik te moe. Nadat je je familie een goede nachtrust gewenst had, plofte je in bed neer en viel in geen tijd in slaap. Dat is goed, want het is goed mogelijk dat je niet beseft dat Ik er altijd voor je ben. Ik heb geduld, meer dan je ooit zal weten.

Ik wil je zelfs leren hoe je met anderen ook geduld moet hebben. Ik hou zoveel van je, dat ik elke dag op een knikje, een gebed of een gedachte, of een dankbaar gedeelte van je hart wacht. Het is moeilijk om een eenzijdige conversatie te voeren.

Wel, je wordt opnieuw wakker. En opnieuw zal ik wachten, met geduld en dezelfde liefde, hopend op enige erkenning van Mijn bestaan, zoals Ik dat nochtans heb gelegd in alles waarmee Ik je heb omringd…

Je Vader.

 

De dag dat de zon niet scheen

We nemen al te vaak Gods zegeningen als heel gewoon aan. Pas als ze ons afgenomen worden, zien we hoe belangrijk zelfs de gewoonste gaven van God zijn. Er is een legende over de dag dat de zon niet opging.

Het was zes uur, maar het was nog donker. Om zeven uur was het nog nacht. Het werd twaalf uur en het leek net middernacht. Om vier uur ’s middags gingen de mensen met drommen naar de kerken om God om de zon te smeken. De volgende morgen gingen alle mensen heel vroeg naar buiten en tuurden naar de oostelijke hemel.
Toen de eerste zonnestralen zich vertoonden, barstten de mensen uit in gejuich en dankten God met luide stem voor de zon.
In Psalm 103 zegt de psalmdichter: ‘Loof de Here, mijn ziel, en vergeet niet één van Zijn weldaden.’ Omdat Gods goedheid zo constant is als de zon, lopen we gevaar te vergeten wat Hij iedere dag zo mild aan ons geeft. Als we onze zegeningen één voor één tellen, zullen we nooit het einde van Gods goedheid zien…

Voorjaarsmoeheid

Voorjaarsmoeheid, laat het niet gebeuren…

Start het voorjaar met frisse energie

Ieder jaar is zij er weer, de voorjaarsmoeheid. Duizenden mensen hebben ermee af te rekenen bij het besluit van de winter en het talmen van een verkwikkende lente, waarbij we mentaal moe worden van het wachten op betere dagen…

Start het voorjaar met frisse energie

Voorjaarsmoeheid, laat het niet gebeuren

Stefaan de Wever

Ieder jaar is zij er weer, de voorjaarsmoeheid. Duizenden mensen hebben ermee af te rekenen bij het besluit van de winter en het talmen van een verkwikkende lente, waarbij we mentaal moe worden van het wachten op betere dagen…

De winterkost met verminderd aandeel aan vitamines en mineralen,  het verblijf in verwarmde huiskamers met gebrek aan frisse lucht en het dragen van stevige winterkleding die de huidademhaling belemmert, zijn hier natuurlijk niet vreemd aan.

Gelukkig staan er een aantal natuurlijke middelen en kuren ter onze beschikking, om daaraan te verhelpen.

Voorjaarskruiden, de groene herbronning 

Traditioneel staat de voorjaarsperiode in het teken van kruiden, reiniging, gezondheidsvernieuwing en een nieuwe start van het natuurjaar. Veel mensen nemen nu de tijd voor een grote schoonmaak, en weet… zoiets is ook aan je lichaam besteed. Wie z’n eigen lichaam op adem wil laten komen en zijn cellen een beurt wil geven kan dat best nu doen. Lichaamsreinigingskuren werden gewoontegetrouw in het voorjaar georganiseerd, soms uit noodzaak.  Maart en april zijn de maanden waarin de natuur groener wordt en groen staat toch symbool voor leven, voor hoop, voor kracht en vernieuwing. Niet voor niets is groen de kleur van de natuur. Alle leven dankt zijn bestaan aan de aanwezigheid van groen. Zonder bladgroen is geen leven denkbaar. Maar welke invloed heeft groen nog in het menselijk leven of in de voeding? De laatste eeuw zijn we steeds minder uit de natuur gaan halen onder de vorm van groene planten en zijn we de voeding steeds meer gaan herleiden tot een verzameling lege calorieën. 

De natuurlijke weg gaat over het gebruik van plantaardige, verse voeding, rijk aan vitamines, actieve mineralen en een rijkdom van enzymen. En als deze voeding in de winterperiode te weinig aan bod is gekomen, dan kan je ze nu beter een ereplaats geven.

Iedereen die “groen” een plaats wil geven in zijn voeding vindt zeker een oplossing om een dagelijkse portie onder één of andere vorm te serveren.

Vele onderzoekers hebben deze zwakke schakel – onvoldoende gezondheidsbeschermende verse groenten – ingezien. Gezondheidsinstanties geven de aanbeveling om dagelijks minstens 5 porties fruit en groenten te eten, als eenvoudige gezondheidsmaatregel. En als therapeutische maatregel komen we er daarmee lang niet uit. 

In het voorjaar zijn er de eetbare wilde groenten – meestal bladgroenten – die ons een krachtige verrijking van onze voeding aanbieden. 

Een voorjaar vol gezondheid

Voor wie de weg naar gezond eten of leven nog niet betreden heeft, is de na-winterse periode vol  ontgiftingsverschijnselen. Het belaste organisme zoekt een uitweg voor de vele ‘slakken’, toxines, slijmstoffen,… kortom een verzameling rommel die niet in je lichaam thuishoort. 

Onlustgevoelens, gebrek aan vitaliteit, of algemene vermoeidheid, neiging tot depressiviteit, een verzameling zenuwziekten, vervullen naast de algemene winterkwalen zoals verkoudheid, griep, algemene verslijmingssymptomen hun taak als signaal : er gaat iets fout in je lichaam. Het wordt nu tijd om het over een andere boeg te gooien. 

Tip : 

Misschien heb je met al die verschijnselen niet erg veel zin in eten, dan ga je spontaan vasten. D.w.z. dat je tijdens deze periode zomaar een dag of een periode niet eet, of niet àlles eet. Je kan bv. een eiwit- en vetbeperking instellen, je kan de kraan van de ‘lege calorieën’ dichtdraaien, je kan een tijd sap gebruiken, of de wereld van de kruiden ter hulp roepen. Je kan je liefde voor ‘echte’ voeding oefenen tijdens een dergelijke periode. Zo leer je het goede van de aarde weer waarderen. 

Gezondheid is geen zaak van een periode van het jaar. Het volstaat niet om een tijd je best te doen en later nergens meer naar om te kijken. Goede principes pas je een heel jaar toe met hetzelfde gemak. Want het is best leuk om gezond te zijn.  

Gezondheid voor iedereen.

Te overvloedig voedsel moet er nu uitgezweet worden tot je lichaam helemaal schoon is. Daarnaast moeten de cellen van ons organisme weer ‘elektriciteit’ krijgen, om als gezonde cellen weer kordaat te reageren op iedere aanslag op het cellenleven. Een kuur in het gras, met kruiden of al die onooglijke planten die langs de kant groeien, kan je deze ‘elektriciteit’ geven. Deze wilde voorlopers van onze groenten zijn nog puur en ongeschonden, tenminste als je ze weet te vinden in een natuurgebied, waar landbouwvergiften en bestrijdingsmiddelen ze niet deren. 

Er zijn vele planten die eetbaar zijn, en die niet alleen éétbaar zijn, ze zijn ook écht zinvol omdat ze in het voorjaar, dat in feite van nature de periode is met het minste aanbod aan verse groente, de krachtigste gezondheidsbevorderende stoffen bevatten. Denk aan de bladeren van de paardebloem, aan herderstasje, madeliefjes, jonge boomblaadjes van linde, berk en meidoorn, aan witte dovenetel, aan muur, hondsdraf, zevenblad en brandnetel. 

Ieder jaar worden wij eraan herinnerd om die groene kuur te doen, maar velen worden weerhouden eraan te beginnen omdat ze vervreemd zijn van de natuur. Ze vrezen dat het mis kan gaan met al deze ‘wilde’ planten.  

Gezondheid binnen handbereik.

Liever sappen 

Sommige van bovengenoemde kruiden hebben een krachtig aroma. Om ze te leren eten kan je best met weinig beginnen. Enkele blaadjes kan je proeven op een wandeling in de natuur. Op zo’n ontmoeting overwin je de vrees om iets verkeerd te doen. Later ga je deze planten gebruiken bij warme of rauwe bereidingen. Alles begint uiteraard bij het leren kennen van de planten. Zelfs al levert de herkenning meestal geen probleem – het gaat toch om overbekende planten – is het goed je eerste stappen op dit terrein te zetten met een beetje hulp. Dat gaat makkelijker. 

Tip:

In keukenrecepten met kruiden spant brandnetel  steeds de kroon. Jammer genoeg gaat men deze kostbare plant bijna altijd koken. Opgelet, dat is niet nodig. Honderden kostbare substanties met een bijzondere betekenis voor je gezondheid gaan zo verloren !

De brandnetel, door iedereen gekend, door weinigen geliefd, tenzij door natuurliefhebbers, die de betekenis van deze plant weten te waarderen.  Over kruiden wordt veel gesproken en geschreven, maar toch wagen mensen zich niet altijd even gemakkelijk aan de toepassing.  De goede eigenschappen van de brandnetel lenen zich nochtans wonderwel tot regelmatig gebruik.  We noteren: bevordert de bloedsamenstelling, bloedreinigend, waterdrijvend, goed voor zowel buikloop als voor verstopping, versterkend en vitaliserend. In de voorjaarsvoeding mag hij niet ontbreken om de winter vaarwel te zeggen, grote schoonmaak houden en met nieuwe energie te kunnen starten. Maar er is die drempelvrees, voor die prikkelende plant… Daar iets eetbaars van maken en dan nog wel rauw ? Toch wordt brandnetel omgetoverd tot een hartelust voor de kieskeurige gastronoom.

Herkennen van brandnetels stelt niet het minste probleem. Wie twijfelt hoort slechts de kwaliteiten te ‘betasten’. Als sla-kruid komt de brandnetel niet in aanmerking, maar rauw gepureerd in soepen, warme saus of in een aardappelpuree, zoals hierna beschreven, is de brandnetel een aanvaardbaar en genietbaar geschenk voor de gezondheid van de voorjaarsmens.  

Gebruik:  vanaf het verschijnen van de nieuwe toppen tot eind mei, begin juni.

 Ga als volgt te werk :

– verzamel steeds verse topjes en/of jonge bladeren van brandnetels.

– was deze brandnetels onder stromend water.

– mix de brandnetels rauw in een bekermixer in een gelijk gewicht water. Voeg bladeren toe, zolang je mixer het aanvaardt. 

– giet de gemixte brij door de keukenzeef, of door een roerzeef. Vang het vocht op in een kom. Bij het mixen met de VitaMixer is dat zeker niet nodig. Je gebruikt de brandnetel integraal.

– dit aldus bekomen sap gebruik je in een puree, een soep of een ander gerecht. Dit sap wordt toegevoegd op het einde van de bereiding en wordt niet meegekookt. 

– Je kan dit sap ook als therapeutische drank gebruiken, bv. de helft verdund in een dunne groentenbouillon of basissoep of in een kruidenthee, bv. in een venkel- of zoethoutaftreksel, of in een specifieke kruidenthee die je kiest in functie van de werking van een orgaan of systeem.

– Sappen geven een ideale werking. Ze kunnen gemakkelijk opgenomen worden omdat ze geen speciale behandeling van de spijsvertering vereisen. De betekenis van sappen wordt meestal onderschat. Toch is het volledig  en volwaardig voedsel dat maar een minimale verteringsinspanning vraagt in vergelijking met vaste voeding. 

Brandnetelsap doet het uitstekend in combinatie met versgeperst wortelsap. Verse sappen zijn gemakkelijk te persen met aangepaste keukentoestellen. Een sapcentrifuge doet het goed, maar voor wie sap regelmatig op het menu wil zetten is de Kampioen-sapmaker zeker een pluspunt. Met dit toestel valt trouwens nog veel meer te doen : raspen, pureren, moes-maken, notenbereidingen enz. Voor liefhebbers van verse, groene voeding, een onmisbare keukenhulp. 

De jonge brandnetelblaadjes worden verwerkt in sausjes, in gepureerde vorm samen met aardappels of pompoen, klaargemaakt als spinazie of opgediend als brandnetelsoep. Het is natuurlijk belangrijk dat men deze jonge topjes en bladeren rauw kan bereiden en rauw kan eten om een optimaal voordeel te halen uit de biologische kwaliteiten. Door de rijkdom aan mineralen zoals calcium, ijzer (dé ijzerleverancier !), magnesium, silicium, kalium en fosfor, alsmede door het gehalte aan chlorofyl wordt er dankbaar gebruik van gemaakt bij bloedermoede en voorjaarsmoeheid.

Bovendien werkt brandnetel bloedzuiverend: hij ondersteunt de nierfunctie en verdrijft urinezuur (belangrijk voor reumapatiënten). De reinigende werking van de meeste voorjaarskruiden is zeker bekend.

Brandnetel werkt algemeen revitaliserend door de maag-, darm-, gal- en pancreassecretie te bevorderen. Brandnetelsap is prima voor mensen met lichte darminfecties met diarree, maar ook bij constipatie.

Voordelen van een kruidenkuur

Veel van de eetbare voorjaarskruiden zijn urinedrijvend, bloedreinigend, stoelgangbevorderend, zweetopwekkend, slijmafscheidingsbevorderend.  Een milde werking vindt plaats ter hoogte van longen en luchtwegen, de spieren, hart- en bloedvaten, de lever, de alvleesklier, het maag-darmkanaal … Er is sprake van reiniging en vernieuwing. Een voorjaarskruidenkuur kan zeker een aanmoediging zijn om veel sluimerende kwalen, d.w.z. aanwezige, maar soms nog niet eens opgemerkte kwalen, op te ruimen en opnieuw gezond en levenskrachtig te worden. De voor de hand liggende toepassingen zijn kruidenaftreksels (thee), sappen en zeker ook in de voeding. 

RECEPTEN met kruiden

Goed voor soep

Een soep is in de regel een warm (gekookt) gerecht. Juist in deze gerechten vinden verse en gedroogde (voorjaars)kruiden een aangename toepassing.  Het is een verscholen vorm om in een gekookte maaltijd ongemerkt ook rauwkost te gebruiken.  Rauwkost, omdat wij ervan uitgaan dat we de kruiden pas nà de bereiding zullen toevoegen en niet meekoken. Met soepen zijn er veel mogelijkheden en iedereen moet er zelf met fantasie en smaak aan werken. Het aandeel van de kruiden bepaal je zelf. Heb je er niets op tegen, dat de soep krachtig kruidig smaakt, dan neem je een flinke hoeveelheid. Heb je liever een zachte smaak, dan neem je gewoon minder kruiden. 

Kruiden kunnen als volgt een rol spelen in de bereiding van soep :

** als smaakmaker : de aromatische kruiden die tijdens de bereiding reeds worden toegevoegd (tijm, rozemarijn, laurier…) De geringe hoeveelheid kruiden heeft geen wezenlijke invloed op de samenstelling van de soep, wel op het aroma. Er is slechts een geringe invloed van de bestanddelen.

** als eet-kruid : verse kruiden worden fijngemalen, gepureerd, fijngehakt, of tot sap geperst en toegevoegd nà de kooktijd, en zo snel mogelijk opgediend. Alle groene kruiden, alle jonge voorjaarskruiden, alle bladgroenten komen hiervoor in aanmerking. 

** als decoratie : bv. fijngehakte kruiden als strooisel bovenop een groentesoep of een ander groentegerecht

Aardappel-kruidenpuree

Neem 10 gemiddelde aardappels.  Schil ze en snijd in stukken  en leg ze in een kom op een stoomrooster.  Doe ongeveer 1 centimeter water in de kom. Voeg een volledige struik bleekselder toe, 1 laurierblad en 1 grote knoflookteen. Breng aan de kook en sluit de kom af met het deksel.  Laat ongeveer 20 minuten sudderen tot de aardappels gaar zijn. Haal dan het laurierblad en de knoflook uit de kom, pureer de aardappels en meng het afzonderlijk klaargemaakte kruidenmengsel erdoor.

Kruidenmengsel :

Muurpuree :

Verzamel een goede hoeveelheid verse muur (of andere tuinkruiden zoals kervel, peterselie, spinazie, paardebloemblad, hondsdraf, …) Was en maak schoon en doe dit in de bekermixer.  Doe in de bekermixer nog een weinig water, laat op hoge snelheid mixen en voeg kruiden bij, zolang de massa draaiend blijft. Voeg de gemixte kruidenbrij bij de aardappelpuree. Op smaak brengen met wat strooikruiden.

Kruidenoliesausje

Koudgeperste olijfolie, een weinig tamari (sojasaus) of ander plantaardig smaakversterkend preparaat (naar smaak), wat gedroogde tuinkruiden of groentenstrooisel en citroensap meng je met zoveel verse voorjaarskruiden als de olie kan opnemen, fijngehakt of gemalen. Groene mayonaise maak je met de mixer: mix bovenstaand mengsel door.

Warme Kruidensaus

Mix de kruiden in water, tot ze heel fijn zijn.  Voeg gekookte (liefst verse) aardappels toe om het sausje te binden, het warme groentennat van gekookte groenten, een weinig kruidenbouillon en/of wat cocoscrème. Mix tot een smeuïge brij.  Dien warm op.  Indien teveel afgekoeld, even opnieuw opwarmen, doch niet laten koken ! 

Kruidensalade

Zoek jonggroene eetbare planten op. Was ze en snijd grof of pluk ze uit elkaar. Meng desgewenst met gewone kropsla, ijsbergsla, witloof, krulandijvie.  

Enkele voorbeelden :

Paardebloem – Weegbree – Berkeblaadjes – Daslook – Muur – Hondsdraf – Jonge meidoorn- en lindeblad

Mengen met hele of stukjes radijs en sliertjes gele of rode paprika.

Optie : 

Taraxacum officinale (paardebloem) :

Zowel de bladeren, als lentesalade, als de bloem, het kroonstuk op je rauwkostschotels, hebben de eigenschap wat ‘pit’ te brengen in je leven.  De paardebloem is namelijk niet alleen rijk aan sporenelementen en mineralen, maar door de aanwezige bitterstoffen wordt de lever- en galwerking geactiveerd, wat de vorming van galstenen voorkomt.

Tevens is de paardebloem mild diuretisch (urinedrijvend) en licht laxerend.

Als lentekuur is aanbevolen regelmatig een slaatje te eten van jonge, verse paardebloembladeren, in combinatie met onze andere helizame groene voorjaarskruiden.

Alfalfa (luzerne) :

De lekkere kiemen van de luzerne, die zich heel makkelijk laten kweken, zijn onovertroffen door hun rijkdom aan vitaminen, mineralen, essentiële aminozuren en chorofyl; ze zijn versterkend en vitaliserend en bestrijden de lusteloosheid en algemene vermoeidheid in het voorjaar. Veel van onze lezers hebben de kiemersmicrobe te pakken en kiemen er lustig op los. Laat de jonge scheuten één à twee dagen voor het raam groenen. Ze worden er zeker beter van. Bladgroen = de aktieve celvernieuwer. Geloof me, daarvan krijgen we in onze voeding zelden voldoende. 

Wist je dat Norman Walker in zijn sapkuren ook sap van alfalfa voorschreef ? Hij gaf de raad om, zodra de weersomstandigheden het toelaten, in eigen tuin een smalle lange strook voor te behouden voor het zelf uitzaaien en het oogsten van diepgroen alfalfakruid. Hiervan zou men dan sap persen, en mengen met wortelsap. Alfalfaplanten zijn sappig mits ze voldoende bevloeid worden.

Weet gij het Niet ?

“Weet gij het niet ?” is het begin van de passage uit de Bijbel (Jesaja 40) die naar mijn gevoel van toepassing is op onze tijd vandaag. Het is een vraag die destijds bij monde van de profeet Jesaja werd gesteld aan het volk.
Wij kijken naar de wereld, we horen de nieuwsberichten, we lezen de kranten, het ontgaat ons niet wat er in de ether hangt… De natuurelementen vertonen vreemde veranderingen, en het zou kunnen dat we een beetje opgewonden of angstig worden als we dat allemaal zien. Maar het is God die ons zegt : Vrees niet.

Jesaja 43:1 “Maar nu, zo zegt de HERE, uw Schepper, o Jakob, en uw Formeerder, o Israël: Vrees niet, want Ik heb u verlost, Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.”

Als God spreekt, Wie spreekt er dan ?
Het zou kunnen dat God nog abstract is en dat we ons niet goed kunnen voorstellen Wie Hij is.
Jesaja40:15 “Zie, volken zijn geacht als een druppel aan een emmer en als een stofje aan een weegschaal; – 18 Met wie dan wilt gij God vergelijken en welke vergelijking op Hem toepassen?”
Alles wat we als mens kunnen kennen, is nooit in verhouding tot Wie God is. Gans dat hoofdstuk 40 staat vol met zaken waar wij steun en bemoediging kunnen in vinden. Vandaag de dag staat de autoriteit van Gods woord dikwijls ter discussie. Maar ik lees in vers 8 “Het gras verdort, de bloem valt af, maar het woord van onze God houdt eeuwig stand.”
Over dat gras en over die bloemen zal ik u straks nog iets zeggen. Het is buitengewoon, maar het vergaat. Maar er is iets dat nooit zal vergaan, dat nooit zal wankelen. Gods woord is tot in eeuwigheid.
Als dat de basis is, waarop wij bouwen, dan hebben we vaste grond. Er is daar geen twijfel over. Menselijke overleggingen komen en gaan. Het is eigenwijsheid en onderhevig aan invloeden, speculatie, verandering. Gods woord is eeuwig en onveranderlijk van het begin tot het einde. Van de eerste bladzijde tot de laatste.
Het vertelt ons over onze oorsprong, waar het verkeerd liep, over Gods grote actie om de verloren mens tot zich te trekken. Het is een brief vol beloften, vol vooruitzichten, vol kracht.
Gods woord is een accurate en betrouwbare bron, die ons vertelt over onze oorsprong. Daarom geeft het zo’n bevrijdend antwoord op de vraag : “waar kom ik vandaan?”

Gods woord staat onder permanente aanvallen van de Satan, want de Satan weet dat het de autoriteit is die hem veroordeelt. Hij haat dat woord en haat die mensen die zich vastklampen aan dat woord. En hij zal alles doen om de autoriteit van dat woord aan het wankelen te brengen. Eeuwen lang heeft Satan op alle mogelijke manieren geprobeerd om dat woord van de aardbodem te doen verdwijnen. Maar hij is er niet in geslaagd. Toen bedacht hij een andere strategie : “ik moet bij de mensen de twijfel doen opkomen, dat dat woord maar symbolisch is, dat men dat Woord niet letterlijk moet nemen, dat dit hoogstens wat opvoedkundige verhalen bevat. En dat dat woord goed was voor het verleden, maar nu hopeloos is ten achter geraakt. “

Dit plan heeft veel bijval gekregen en is zo populair geworden dat het langzaam maar zeker het woord van God van zijn troon verdringt. Zelfs al bezitten velen nog een Bijbel, zelfs al lezen sommigen die Bijbel nog af en toe, toch is het maar een klein kuddeke dat vasthoudt aan IEDER woord van God. Zegt Gods woord niet, dat “Elk van God ingegeven schriftwoord nuttig is om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerech- tigheid?” Met Gods Geest moet dat mogelijk zijn. Als zoveel mensen de Bijbel raadplegen, maar tot verschillende conclusies komen, dan blijft de vraag: ‘hoe leest men de Bijbel?’

Tot 150 jaar geleden kwam bij weinig mensen – zeker niet bij christenen – de gedachte naar boven dat God mogelijk niet de Schepper zou zijn. Maar de kiem werd gelegd, waardoor in brede lagen van de bevolking de gedachte werd aangenomen dat door pure natuurlijke processen de hele levende wereld is ontstaan. Puur toeval.

En hoewel de hele natuur zelf – in al zijn geledingen – tegen deze aanname getuigt, hebben mensen zich vastgeklampt aan een gedachte die in de menselijke geest is opgekomen. Christenen hebben zelfs gezocht naar welke rol ze God kunnen geven in dat plaatje. Af en toe een duwtje, een beetje gestuurd,…

Als we God en zijn Woord slechts op zo’n manier willen zien, kunnen we net zo goed die Bijbel dicht houden, want wat heb je aan een God die gewoon een beetje inspeelt op de omstandigheden en ze ten beste keert….

Is het belangrijk om God te zien als onze Schepper ? Ongetwijfeld. Zonder vast te houden aan het scheppingsverslag, zoals het beschreven staat op de eerste twee bladzijden van de Bijbel, vervalt al het overige, en heb je de vrije ruimte om te filosoferen over goed en kwaad, het woord zonde vervangen we door neiging of vergissing. De hele geschiedenis van de offerdienst, tot en met het volmaakte offer van Christus heeft geen nut meer, van herschepping is geen sprake meer. Als God niet de Schepper was, kan Hij ook niet herscheppen. En dan kunnen we er nu het beste “van profiteren”. Dat is de conclusie die velen maken in de wereld.

Wij moeten er over waken dat ook ons geloof niet gaat verslanken en dat we het Bijbelse woord de plaats geven die het toekomt. Laten wij de wonderen zien en beamen : “Dit is werk van een Meester”.

Een andere aanval van Satan, is op de natuur zelf. Het liefst had hij die natuur zo verminkt, zo beschadigd, dat tenminste dat getuigenis van God er zou uit verdwijnen. Maar na alle misbruiken al die eeuwen, draagt zij nog steeds de handtekening van de liefde en kracht van de Heilige Schepper.

Nadat de aarde al 6000 jaar onderhevig is aan de vloek van de zonde, blijft een ongelofelijke schoonheid van al het geschapene ons vullen met verwondering.
Als we God danken voor alle zegeningen die ons elke dag van ons leven te beurt vallen, zouden we nooit mogen vergeten te denken aan deze onvergelijkbare wonderen die in de natuur kunnen gezien worden. Het bekijken, het beleven en het bewust op zich laten inwer- ken ervan, geven zoveel meer betekenis al ieder moment van ons leven.

Wat zou deze planeet zijn, zonder het rustgevende tapijt van levende groene grassen en kruiden? God hoefde de ruwe naakte grond niet te bekleden met een dergelijke bedekking. Om functioneel te zijn was er geen behoefte aan die heldere kleuren.

De menselijke wezens hadden in een andere omgeving geplaatst kunnen worden, een vale, grijze aarde en kleurloze planten. Maar het zou erg moeilijk geweest zijn om die factor van geluk en blijdschap te beleven in een niets zeggende entourage.

De Schepper Zelf was niet alleen een liefhebber van schoonheid; Hij hield ook heel erg van Zijn schepselen die Hij alle voorwaarden gaf om gelukkig te leven. Daarom overdekte Hij de aarde met ongeveer een half miljoen verschillende soorten contrasterende bloesems en bladeren. En verborgen in iedere kleine knop, legde God geheimen die een uitdaging en raadsel zijn voor de geniale wetenschappers op aarde.

Is het dan niet vreemd hoe zo weinigen van hen die wor- stelen met deze mysteries, bereid zijn om de Creatieve Kracht die dit alles heeft voortgebracht, te erkennen? Zelfs al is het zo dat veel natuurwetenschappers en natuurbewonderaars met ontzag de natuur gadeslaan, zijn er slechts weinigen die blijk geven van erkenning en waardering voor de Schepper.

Al ademen zij de wonderbaarlijke mengeling van stikstof en zuurstof, die het voor hen mogelijk maakt om te leven, weigeren de evolutionisten toe te geven dat het de pre- cieze samenstelling in verhouding van de gassen van 79 % op 21 % was, die ter beschikking gesteld werd door iets anders dan alleen maar wat blind geluk.

Kijkend door ogen die zo kwetsbaar zijn en zo fijn afgesteld, dat zelfs de hele wereld van wetenschappelijke genieën er bij staat te kijken, omdat zij niet in staat zijn dit wonder te dupliceren, of volledig te begrijpen in zijn werking; en ondanks dat blijven zij ongelovig en zien zij met hun eigen ogen het wonder niet dat hen mogelijk maakt om te zien.

En dan die oren, in direct verband met de hersenen, die complexer zijn dan de krachtigste of de grootste computer op aarde; toch luisteren de twijfelaars met die wonderlijke oren naar lezingen van humanisten en evolutionisten, en ontkennen hun Maker. Velen verwerpen de heili- ge oorsprong van datgene waarvoor zij geen empirische verklaring vinden, en schrijven de miraculeuze vermogens toe aan de materie zelf.

Wat voor soort geloof is er nodig om aan te nemen dat al de gewone processen in de natuur zouden voortgekomen zijn uit puur geluk? Bijna iedere plant en dier stelt ons voor verbazingwekkende feiten, vraagtekens, moei- lijkheden, waar geen ander woord voor is dan ‘mirakel’. Wonderlijke aanpassingen en unieke vorm, kleur, geur, functionaliteit, voortplanting, samenwerking met andere natuurlijke partners… het is echt verbazingwekkend.

Als deze supercomplexe functies konden bestaan, zon- der een intelligente Schepper of Ontwerper, dan worden onze redeneringsvermogens verzwolgen onder de miljoenen “toevalsfeiten” die met ongelofelijke precisie moeten gewerkt hebben om zoveel perfecte schoonheid, functionaliteit en voortplanting op aarde te kunnen voortbrengen.

Kunnen ze inderdaad de producten zijn van toeval of puur geluk? Elke wet van de wetenschap over het onderwerp besluit dat een ongedirigeerde, willekeurige natuur naar een verslechtering zou gaan in plaats van naar orde. De natuur is een gave van de Schepper uit de mens. Het is een uiting van liefde van God voor de mens. Het res- pect voor de natuur, kan een antwoord zijn op die liefde. Het is niets om achteloos mee om te springen. De schepselen zijn geen gebruiksvoorwerpen of productie-eenheden. Liefde voor al wat leeft is de juiste reactie die aan- toont dat men het geschenk van de Schepper aanvaardt.

“Beste Stefaan – Bedankt voor al die waardevolle teksten die je via Houvast en de site deelt met ons. De tekst “Getuigenis van een wetenschapper” heeft me erg doen nadenken. Heel diepgaand. Iemand heeft bewust om alles gegeven, een geschenk van goedheid om zorgzaam te koesteren en uit te dragen in een gemeenschap, die dat steeds mooier deelt. Alles is voorhanden. Ik denk er erg bij na. Toch heb ik moeite met de kerkgemeenschap, ook de Bijbel, de eerste mensen. Ik zoek of het niet anders is begonnen. Ik schrijf dit zo naar u, met deze dingen kan ik bij niet veel mensen terecht. Ik voel dat God moeite doet om me te overtuigen.”   EV

 

‘Fossielen zijn een enorme hindernis voor de evolutietheorie en zij ondersteunen de Scheppingsgedachte ten zeerste.’  –  Dr. Gary Parker
Bioloog-paleontoloog en voormalig evolutionist

“De natuur heeft me nooit geleerd dat er een God bestaat van glorie en oneindige majesteit. Ik heb dat op andere manieren moeten ontdekken.
Maar de natuur heeft mij laten zien wat het woord ‘glorie’ betekent.
Ik weet nog steeds niet waar ik dit anders had kunnen vinden.”  – C.S. Lewis.