Geestelijke Topconditie

DE GEHEIMEN VAN EEN GEESTELIJKE TOPCONDITIE

Dr David DeRose, en Dr Bernell Baldwin, neurowetenschapper

In 1944 werd Edith Eger, op 16 jarige leeftijd, door de nazi’s uit haar huis in Hongarije gehaald en naar het beruchte concentratiekamp Auschwitz gestuurd. Hoewel de gaskamers die haar ouders ombrachten haar bespaard bleven, kwijnde de toch al magere Edith geleidelijk weg terwijl zij van het ene kamp naar het andere werd getransporteerd. In mei 1945, op het randje van de dood, verloor Edith het bewustzijn. De wachters dachten dat ze dood was en gooiden haar in een massagraf in de bossen achter het Gunskirchen Lager Camp. Als door een wonder zag een Amerikaanse soldaat de hand van Edith bewegen tussen de lijken. Hij redde het toen 30 kilo wegende meisje van een gewisse dood. 1

Als er iemand was die reden had om door haar omgeving beheerst te worden, dan was het Edith wel. Ondanks haar gruwelijke ervaringen gaf Edith niet toe aan gevoelens van bitterheid, haat of wanhoop. Ze overleefde niet enkel; ze bloeide op. Ze trouwde met een Tsjechische vrijheidsstrijder, voedde drie kinderen op en verdiende een doktersgraad in de psychologie. Als u ooit Dr. Edith zou ontmoeten of horen spreken, dan zou u haar waarschijnlijk als een van de meest positieve, montere mensen ervaren die u ooit hebt ontmoet. De boodschap van Edith is:”In tegenstelling tot de gangbare gedachte, ZIJN ER GEEN SLACHTOFFERS IN DEZE WERELD –enkel gewillige deelnemers. Je kunt niet altijd je omstandigheden beheersen, maar JE KAN WEL BEHEERSEN hoe erop te reageren”. 

DE NIEUWE NADRUK OP PSYCHOLOGIE

Het leven van Dr. Edith Eger draagt levendig bij aan een groeiend besef onder geestelijke hulpverleners: wij hebben allemaal de capaciteit om een optimistische instelling aan te leren te midden van tegenslagen en moeilijkheden. Inderdaad, terwijl velen onder ons geloven dat onze gevoelens bepaald worden door onze omstandigheden, laat het bewijs anders zien. U kunt uw gevoelens beheersen – ondanks uw omgeving!

Onze gevoelens worden echter door meer dan onze gedachten beïnvloed. Het meest opmerkelijke is dat onze dagelijkse leefstijl keuzes onze emotionele toestand diepgaand beïnvloeden. Laat ons kijken naar verschillende factoren die ons kunnen helpen in controle te blijven op dit belangrijke gebied van geestelijke gezondheid. 

DIEET GEWOONTEN

Dierstudies tonen aan dat ongezonde dieetgewoonten het emotionele circuit van de hersenen  belemmeren– tijdens de ontwikkeling zowel als in de volwassenheid. Hierbij horen tekorten in voedingswaarden, overmatige zoutinname en diëten die veel vet bevatten. Het komt hier op neer: kies voor een dieet dat laag is in natrium, maar vooral veel volwaardig plantaardig voedsel bevat met hoge voedingswaarden (fruit, volkoren granen, groenten, noten en zaden), en dat de dierlijke producten en toegevoegd vet  beperkt of elimineert.

VERMIJD VERSLAVENDE MIDDELEN

Alcohol heeft een korte termijn effect in de verergering van kwaadheid, woede en geweld. De controlecellen boven in de hersenen worden verdoofd. Als gevolg worden de hersenbanen in de lagere hersenen, die geweld controleren, niet weerhouden, zoals miljoenen mishandelde familieleden kunnen getuigen. De lange termijn effecten van alcohol zijn zelfs nog ernstiger. Deze controlecellen worden gedood door zelfs maar dagelijks een klein beetje alcohol te drinken terwijl de veel veerkrachtiger lagere hersencellen veel beter gedijen. Het gevolg: een permanente onevenwichtigheid die de lagere emotionele centra ten goede komen.

Andere geestverruimende middelen kunnen ook de controlemechanismen in het brein belemmeren. Zelfs marihuana kan, onder bepaalde omstandigheden, het brein PERMANENT onevenwichtig maken.

BEWEGING

Geen enkel programma ter optimalisering van geestelijke gezondheid moet regelmatige beweging verwaarlozen. Wij raden aan om lichamelijke beweging onderdeel te maken van uw DAGELIJKSE routine. Onderzoek koppelt beweging aan verminderende stressniveaus en toenemende geestelijke gezondheid (inclusief minder depressie en angst). Studies hebben aangetoond dat beweging aanmerkelijk het niveau van het krachtige emotionele, gezondheidsverhogende hormoon, genaamd oxytocine, verhoogt. 

VERSTANDIGE MUZIEKKEUZE

Muziek is van grote invloed op het emotionele gebied in de hersenen, bekend als het limbisch systeem. Afhankelijk van het soort muziek kunnen zowel positieve als negatieve emoties gestimuleerd worden. Rechtstreekse metingen van limbische structuren laten zien dat muziek zoals harmonieuze piano partituren prettige emoties kunnen uitlokken, terwijl wanklank in muziek negatieve emoties kan uitlokken. Dit is de reden dat wij onze muziek zorgvuldig moeten kiezen. Kies enkel muziek die emotionele beheersing en evenwichtigheid voedt. 

TELEVIESIE EN EMOTIONELE INSTABILITEIT

Wij kunnen beïnvloed worden en neigen naar onevenwichtige emoties door onze programmakeuze (tv, internet enz.) –zowel als door muziek. Eén principe van menselijk gedrag is dit:”wij worden wat wij zien”. Inderdaad, onze gedachten worden gevormd door wat wij regelmatig zien. Als wij dus geïnteresseerd zijn in optimale geestelijke gezondheid, dan zullen wij ons ernstig weerhouden en zorgvuldig kiezen waar wij naar kijken. Als u moeite hebt om uzelf te weerhouden, overweeg dan om een paar weken (of meer) te stoppen met TV kijken, Internet, Dvd’s, en andere visuele media. Hoe onmogelijk dit ook mag lijken, toch heeft de wereld door de geschiedenis heen overleefd –en vaak gedijd- op precies deze manier.

KWALITIJD DOORBRENGEN MET FAMILIE

Tijd die in elektronische media gestopt wordt kan ook de familieband verzwakken. Een overschot aan tijd is erg zorgwekkend omdat sterke familiebanden een krachtige indicatie zijn voor toegenomen emotionele gezondheid. Wij moeten prioriteit geven aan interactieve bezigheden met onze gezinnen. Ga erop uit en doe dingen die leuk en interessant zijn, en die voldoening geven.

VERTROUWEN EN GEESTELIJKE GEZONDHEID

Als wij vertrouwensbanden hebben met één of meerdere mensen, kunnen elektrische en chemische “vertrouwenssignalen” uit de hogere hersencentra, in het bijzonder de voorhoofdskwab, het systeem dat door de lagere hersencentra loopt en wat verantwoordelijk is voor angstsignalen, onderbreken of zelfs uitschakelen. Dit vertrouwen helpt bij het beheersen van angst en stress. Het hormoon oxytocine is één van die chemische vertrouwenshormonen.8 Toenemende oxytocine waarden bevorderen ook een scala aan tussenmenselijke dimensies –die allen onze emotionele toestand ondersteunen. Dus is één manier om onze geestelijke gezondheid een oppepper te geven, meerdere vertrouwensbanden te ontwikkelen. “Horizontaal vertrouwen” in anderen is zeer weldadig; “verticaal vertrouwen” in een liefdevolle God is bijzonder krachtig.

LEREN VERTROUWEN OP GOD

Menselijke wezens reageren gevoelsmatig goed op eerlijkheid en betrouwbaarheid in een ander persoon, vooral als zij een oprechte interesse in hun welzijn bespeuren. Dit gebeurt als men samen tijd doorbrengt en gezamenlijke ervaringen opdoet. Op gelijke wijze ontwikkelen wij vertrouwen in God door Zijn beloften in de Bijbel te toetsen en Zijn getrouwe leiding in onze levens te ervaren. De psalmist verwoordt het belang van het aangaan van een ervaringsrelatie met God:”Proef en zie dat de HEERE goed is, welzalig de man die tot Hem de toevlucht neemt”(Psalm 34:9). God Zelf nodigt ons uit:”Kom naar Mij toe…leer van Mij…en u zult rust vinden voor uw ziel”(Matheüs 11:28-29). Waarom zou u niet een klein stukje tijd uit uw dag willen besteden aan het lezen in uw Bijbel, bijvoorbeeld te beginnen met het evangelie van Marcus? U zou versteld staan als u ziet dat God veel meer te vertrouwen is dan de meeste mensen –zelfs meer dan diegenen die beweren Hem te volgen. Samen met die ontdekking zou u kunnen gaan beseffen dat uw emoties beter beheersbaar worden.

* voor de verwijzingen zie deluideroep.nl

zie ook GlowOnline

Onveranderde voeding

Rauw Eten is de titel van een boek dat we vijfentwintig jaar geleden vertaalden en uitgaven. Het is de vertaling van het boek Raw Eating van A.T. Aterhov, waarin hij de impact van de ontdekking van rauw eten in zijn leven op zijn gezondheid en die van zijn gezin vertelt. Maar uit die ervaring komt een hele studie voor, tot hij de rol van voeding bij kanker en andere chronische ziekten aanraakt. 

Je kunt moeilijk iets meer motiverend lezen om een groter deel van de voeding rauw te eten – dan dit boek ! Hij verwijst naar de wijsheid die de Meester-Ingenieur heeft gelegd in de voeding en hoe die wordt verstoord door fragmentering, bewerking en elke vorm van verandering door verhitting en hoe dit aan de basis ligt van acute en chronische aandoeningen.

“DE MENS STERFT NIET – HIJ PLEEGT LANGZAME ZELFMOORD MET ZIJN ONNATUURLIJKE LEVENSGEWOONTEN.”

“Geloof de dwaasheid niet, dat een mens bij het ouder worden moét de waarheid onder ogen zien van het verval, kreupel worden, seniliteit en dood. Je lichaam is een zegenrijk accuraat instrument van het universum. Geef je het de correcte brandstof, zuivere lucht, beweging, en houd je het van binnen zuiver, dan loopt je lichaam haast onbeperkt, altijd perfect functionerend…” – Dr. Paul Bragg.

U schrijft wel steeds, dat wij minstens een gedeelte van onze voeding rauw moeten eten, maar ik verdraag geen rauwkost.  De dokter raadt het me dan ook ten stelligste af.  Wat doe je daar dan mee ?

De opmerking wordt heel vaak ernstig gesteld en terecht.  De manier waarop over het algemeen wordt gegeten is voor het eten van rauwkost een ramp.  De vijf minuten-eters zijn niet gewoon om de rauwe groenten en fruit behoorlijk te kauwen en moeten het dus opnieuw leren.  Voor enkele mensen zal rauwkost in zijn meest oorspronkelijke vorm niet kunnen.  Wie een stuk van de darm moet missen, zal nog maar moeilijk sla en bladgewassen in grote hoeveelheden verteren, maar kan een goed stuk op weg worden geholpen door rauwe, vers geperste sappen.  

Op voorwaarde dat de rauwe groenten en fruit met verstand worden gegeten, in een goede voedselcombinatie, in een assimileerbare toestand, kunnen deze voedingsmiddelen hun geneeskrachtige werking ten volle ontplooien.  Rauwkost laat geen excuus toe.  Rauwkost eten is noodzakelijk, omdat wij door het eten ervan meer actieve vitamines, mineralen, spoorelementen en ballaststoffen naar binnen krijgen in de meest natuurlijke vorm.  Het gelijktijdig aanwezig zijn van al deze vitale stoffen moet in normale toestanden, het eten beter doen verteren.  

En niet in het minst omdat daardoor onze natuurlijke weerstand tegen ziekten wordt verhoogd. Of beter : omdat wie hoofdzakelijk leeft van gekookt, gebakken en gebraden voedsel, vroeg of laat ernstige problemen krijgt.  De natuurlijke energie waaraan deze voedingsmiddelen rijk zijn, zijn stimuli voor de in het lichaam aanwezige opnemers van de energie. Zonder deze energie is het organisme hulpeloos.  Toch zal het streven naar de best mogelijke omstandigheden. Voor de massa is het leven op  een noodrantsoen. 

Koken, braden, conserveren – op het inzuren van groenten na (bv. zuurkool), doen het natuurlijke magnetisme van voedingsmiddelen teniet. 

Zoals ons lichaam zich afweert tegen indringende ziekteverwekkers, zo weert het zich ook af tegen gekookte en andere sterk verhitte voeding.  Vijf minuten nadat gekookt (dierlijk) voedsel werd genomen is het aantal leukocyten (witte bloedcellen) in het bloed bijna tot het dubbele van normaal gestegen.  Leukocyten zijn witte bloedcellen, de kamptroepen bij uitstek van onze natuurlijke afweer tegen ziekteverwekkers en de her en der ontstane rebellerende kankercellen.  De dokter vraagt ons om nuchter te blijven voor een bloedonderzoek.  Uit de verhoging van de leukocyten kan hij nl. de weerstand van het organisme afleiden en daarna het feit opmerken of wij al dan niet het slachtoffer zijn van een infectieziekte.  Als men gekookte voeding heeft gebruikt zou hij een onjuist beeld kunnen krijgen.  Want gekookt eten mobiliseert de innerlijke politie op precies dezelfde manier als virussen of ziekmakende bacteriën dat doen.  Rauwkost echter doet dat niet ! 

Er dient echter onderscheid gemaakt te worden tussen gekookte dierlijke voeding en gekookte plantaardige voeding.  Proefnemingen hebben aan het licht gebracht dat gekookte/gebakken of gebraden dierlijke voedingsmiddelen de plotse verhoging van de witte bloedcellen spectaculair uitlokken, afhankelijk van de toestand van vlees en ook de hoeveelheid speelt mee.  Gekookte plantaardige voeding daarentegen werkt veel milder.  De verhoging is minder alarmerend en bij sommige groenten zo goed als onbestaande.  Men merkte zelfs op, dat de geneeskracht van bepaalde groenten – ondanks de gekookte toestand – nog steeds fantastisch was. 

Een verklaring voor de plotse verandering in het bloedbeeld wordt gezocht in de reactie van de darmflora.  Hoewel voedsel, vijf minuten na de inname nog niet in contact komt met de darmflora, mag men niet vergeten dat binnen het lichaam geen grenzen zijn.  Vanaf het eerste contact met de smaakpapillen, wordt de massa aan informatie, die hier wordt afgetast, doorgegeven doorheen het lichaam, zodat alles zich kan klaarmaken om de juiste voorbereidingen te treffen.  Het eerste smaak-proef-contact zal reeds de speekselafscheiding en de samenstelling daarvan beïnvloeden.  Vooraleer één deeltje van de voeding in de maag terechtkomt, weet de maag reeds waaraan het zich mag verwachten.   Gekookte voeding bedreigt de darmflora. De darmflora bestaat uit kolonies levensnoodzakelijke bacteriën, die in de slijmvliezen van de darm vertoeven.  Zij zorgen voor optimale verwerking van de voeding en helpen mee aan de ontbinding en de opsplitsing van de door de darmvlokken opneembare stoffen die dan in het bloed terecht komen.  Zij bekampen tevens schadelijke bacteriën en virussen.  Voor het behoud van een gezonde darmflora, en voor een goede natuurlijke darmflora, moet de darm gezond en natuurlijk voedsel bewerken dat rijk is aan enzymen.  Dit zijn een verzameling van zeer verschillende samenstelling van honderden verschillende stoffen.  Deze enzymen vinden wij in de voeding (vers fruit en groenten) of worden door het lichaam zelf aangemaakt.  Bij sterke verhitting gaan de enzymen verloren en biedt men basisstoffen aan, waaruit het organisme moeilijker nieuwe enzymen kan voortbrengen.  De plotse verhoging van de witte bloedcellen is niets anders dan een beveiligingsmechanisme binnen de stofwisseling, waarbij de darmen een centrale rol spelen.  Om te verhinderen dat de gifafscheidende rottingsbacteriën de overhand krijgen, en om een ziekelijke verandering van de darmflora te verhinderen, verkeert het gehele organisme in een alarmtoestand. 

Dierproeven hebben duidelijk bewezen hoe het eten van gekookte voeding t.o.v. rauwe voeding werkt.  De wonderlijke opbouw van de buffersystemen verhindert dat het eten van gekookte voeding (wat het organisme als lichaamsvreemde en natuurvreemde stoffen ervaart) niet fataal wordt.  Toch mag men het organisme niet nodeloos en buitenmatig op de proef stellen.  

Het gebruik van een minimum hoeveelheid rauwkost is een noodzaak.  Door het aanbod van levensbeschermende elementen, vitale stoffen, vitamines, actieve mineralen, enzymen, enz. is het dagelijks gebruik ervan zeker aan te raden, bij voorkeur voor iedere maaltijd. Zorg voor een zo groot mogelijke verscheidenheid aan groenten en fruit.  Rauwe voeding houdt niet op bij dat dagelijks blaadje sla en schijfje tomaat.  Rauwe voeding kan enorm gevarieerd worden en moét lekker zijn.

Gebruik rauwe voeding op zo’n manier dat het optimaal kan worden verwerkt en opgenomen. 

Houd het op zijn minst voldoende lang in de mond. Indien men onvoldoende kan kauwen, moeten maatregelen genomen worden om de structuur te breken (bv. door mixen of malen), zodat de voedingsstoffen kunnen worden opgenomen. Indien de vezelstoffen problematisch zijn, omdat de darm overreageren op de massale hoeveelheid vezelstoffen die zich in rauwe voeding bevindt, moet een gedeelte van de voeding gebruikt worden onder de vorm van sappen.

  • Rauw Eten / Aterhov : brochure / gedrukt : 7,50 euro / digitaal (nieuwe uitgave) 9 euro*
  • Rauwkostransformatie, brochure / gedrukt : 7,50 euro / digitaal 9 euro*
  • De natuurlijke kracht van Rauwkost, boek : digitaal 9 euro*
  • Module Levende Voeding:  een uitgebreid digitaal onderdeel van de cursus Natuur&Gezondheid, waarin alle artikels die ooit rond Rauw Eten werden gepubliceerd, zijn gebundeld (inclusief bovenstaande drie boeken in pdf’s) : 30 euro
  • * = + verzendkosten voor gedrukte publicaties

Zeven in de Bijbel – 2

Uit vorige brief weet je al dat zeven een bijzonder getal is. Het is het getal van een heilig God. Maar er is meer aan dit getal.

Er zijn bv ZEVEN noten in de toonladder. Alle muzikale indelingen zijn slechts variaties hiervan. Als de muzikant de achtste noot gebruikt, gaat hij terug naar de “do” en begint aan de hogere of lagere serie. De mens gaf de noten een naam, maar God bepaalde de klanken, net zoals God de dagen van de week vaststelde, en de mens benoemde ze.

Noach nam de reine dieren in de ark per ZEVEN paar (Genesis 7: 2) 

ZEVEN dagen nadat Noach de ark was binnengegaan, kwam de vloed. (Genesis 7:10) 

Petrus vertelt over de lankmoedigheid van God die wachtte in de dagen van Noach. (1 Petrus 3:21) Die ZEVEN dagen maakten een einde aan Gods geduld.

Voordat Aäron en zijn zonen hun priesterlijke werk ingingen, werden ze ZEVEN dagen gewijd. (Leviticus 8: 31-36) Dit is een afbeelding van een leven volledig of geheel gewijd of toegewijd aan de Heer in zijn dienst.

Op de verzoendag sprenkelde de hogepriester het bloed ZEVEN keer op het verzoendeksel. (Leviticus 16:14) Dit is een beeld van de volledigheid van het verlossingswerk van Christus.

“maar met zijn eigen bloed eens voor altijd binnengegaan in het heiligdom, waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf” (Hebreeën 9:12).

Toen Christus Zichzelf aanbood, eindigden de offeranden. We hoeven niet langer offers te brengen op een altaar.

Toen Israël de stad Jericho innam, beval God de Israëlieten dat ze ZEVEN dagen om de stad heen moesten marcheren. En op de ZEVENDE dag, toen ze ZEVEN keer rond de stad marcheerden, beëindigden ze hun mars en de muren van Jericho, de stad die erom bekend stond oninneembaar te zijn, stortten ineen. (Jozua 6: 1-16)

Er waren ZEVEN FEESTdagen van de Heer. (Pascha, Ongezuurde Broden, Eerstelingen, Pinksteren, Grote Verzoendag, Bazuinfeest en Loofhuttenfeest). (Leviticus 23: 1-44)

Er waren ZEVEN armen aan de KANDELAAR in het Heilige in de Tempel en dit beeldt het volledige licht van God af voor de zielen van de mens.

Salomo bouwde de tempel in ZEVEN jaar en hield het Feest ZEVEN dagen lang. 

Job had ZEVEN zonen. 

Toen Jobs vrienden hem kwamen bezoeken, zaten ze ZEVEN dagen en ZEVEN nachten in stilte, en daarna moesten ze een brandoffer van ZEVEN ossen en ZEVEN rammen brengen. 

Naäman waste zich ZEVEN keer in de Jordaan. 

Jezus sprak ZEVEN woorden aan het kruis. 

ZEVEN mannen met een goed getuigenis werden gekozen om de tafels (de behoeften) van de kerk te bedienen in Handelingen 6: 1-7. 

Er waren ZEVEN jaren van overvloed en ZEVEN jaren van hongersnood in Egypte tijdens de dagen van Jozef.

ZEVEN keer in het boek Openbaring wordt de zegen van de Heer aan zijn volk beloofd. Dit worden de “Zaligsprekingen” van Openbaring genoemd. Deze zijn te vinden in de hoofdstukken 1: 3; 14:13; 16:15; 19: 9; 20: 6; 22: 7, 14. 

Er zijn ZEVEN Gaven van de Geest : Wijsheid, Kennis, Geloof, Genezing, Kracht om wonderen te doen, Profetie, Onderscheiding van geesten. “‘Aan de een wordt door de Geest een woord van wijsheid gegeven; aan een ander een woord van kennis, krachtens dezelfde Geest; aan een derde door dezelfde Geest het geloof; en aan weer anderen schenkt diezelfde Geest de gave om ziekten te genezen, de kracht om wonderen te doen, de gave van de profetie, de onderscheiding van geesten, het vermogen om in talen te spreken of de betekenis ervan uit te leggen.’ (1Kor.12:8-10)

ZEVEN keer wordt het Boek des Levens in de Bijbel genoemd. 

Het boek Openbaring is een boek van ZEVEN. 

We hebben ZEVEN gouden kandelaren, zeven gemeenten, zeven geesten, zeven sterren, zeven plagen, ZEVEN zegels, ZEVEN bazuinen, ZEVEN Personages, ZEVEN weeën, zeven donders, zeven koppen, zeven bergen, ZEVEN nieuwe dingen. ZEVEN ZEVENS vormen dit boek. Het is de VOLLEDIGHEID van alle dingen.

Jezus zei om “ZEVENTIG maal ZEVEN te vergeven” Met andere woorden, Hij zegt: “Blijf vergeven totdat je compleet bent.” Zelfs de duur van Israëls straffen was gebaseerd op de wet van de ZEVENS. De ballingschap in Babylon duurde ZEVENTIG jaar, tien perioden van ZEVEN. (Jeremia 25: 11-12; Daniël 9: 2)

Er zitten rijke lessen in de Bijbel, maar het is niet bedoeld om er een spel mee te spelen. God heeft een bedoeling met de getallen die in de Bijbel worden vermeld. Net zoals de namen van de personages een verhaal op zich vertellen, vertellen ook de cijfers hun verhaal.

Zeven in de Bijbel – 1

Het cijfer zeven is één van de betekenisvolste cijfers in de Bijbel. 

Het volgende is een vertaling van een hoofdstuk uit het boek Biblical Mathematics, geschreven door predikant Ed F. Vallowe.

Toen de mens getallen begon te analyseren en combineren, ontwikkelde hij interessante symbolen.

Hij nam het volmaakte wereldgetal VIER

en voegde er het volmaakte goddelijke getal DRIE aan toe

en kreeg ZEVEN, het meest heilige getal voor de Hebreeën.

Het was de aarde gekroond met de hemel – de vier windhoeken van de aarde (of de hele aarde) plus de VOLLEDIGHEID VAN GOD. Dus we hebben ZEVEN dat de VOLLEDIGHEID uitdrukt door de vereniging van aarde en hemel.

Dit nummer wordt meer gebruikt dan alle andere nummers in het Woord van God, behalve het nummer EEN.

In het boek Openbaring wordt overal het getal ZEVEN gebruikt. 

Er zijn 

  • ZEVEN kerken, 
  • ZEVEN geesten, 
  • ZEVEN sterren, 
  • ZEVEN zegels, 
  • ZEVEN bazuinen, 
  • ZEVEN schalen, 
  • het beest met ZEVEN horens, 
  • maar ook het Lam heeft ZEVEN horens
  • ZEVEN ondergangen en 
  • ZEVEN nieuwe dingen. 

ZEVEN symboliseert spirituele perfectie. Het hele leven draait om dit getal. 

ZEVEN wordt in de Bijbel meer dan 700 keer gebruikt. 

Het wordt 54 keer gebruikt in het boek Openbaring.

Het hele Woord van God is gebaseerd op het getal ZEVEN. 

Het staat voor de ZEVENDE dag van de scheppingsweek en verwijst naar de (zevende) duizendjarige rust”dag” Zesduizend jaar om te kiezen wie men wil dienen, duizend jaar voor diegenen die voor God gekozen hebben, om inzage te verkrijgen in de hemelse oordelen en om de wonden te helen en de tranen te wissen. Zeven staat voor VOLLEDIGHEID of PERFECTIE.

Zeven is het getal van God. Het laat zien dat wat in de geschiedenis gebeurt niet afhankelijk is van mensen, maar gebeurt volgens Gods voordienend plan.

Zeven is het getal van de volheid en voltooiing, van rust en overvloed. Zoals de zevende dag de scheppingsweek voltooide, zo maken de zeven zegels, bazuinen en schalen Gods plan voor deze wereld compleet.

Deze wereld is voltooid en het is spoedig tijd voor de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, of het Sabbatsmillennium, waarna de eeuwigheid voor de gelovigen begint.

In Leviticus 23: 15-16 is het getal ZEVEN en de sabbat, die de ZEVENDE dag was, verbonden met het woord VOLTOOID. Het woord VOLLEDIG volgt na de woorden “ZEVENDE SABBAT”. De dag na de ZEVENDE sabbat vond er iets NIEUWS plaats.

Het woord VOLTOOID is ook verbonden met het getal ZEVEN. In Openbaring 10: 7 lezen we: “maar in de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer hij bazuinen zal, is ook voleindigd het geheimenis van God, gelijk Hij zijn knechten, de profeten, heeft verkondigd.

Het is GESCHIED” is een andere uitdrukking die wordt gevonden in verband met het getal zeven.

En de zevende goot zijn schaal uit in de lucht en er kwam een luide stem uit de tempel, van de troon, zeggende: Het is geschied. “ (Openbaring 16:17)

Het woord GESCHAPEN wordt ZEVEN keer gebruikt in verband met Gods creatieve werk. (Genesis 1: 1; Genesis 1:21; 1:27 (driemaal); 2: 3; en 2: 4).

God schiep alle dingen in het begin en nam toen zes dagen om Zijn schepping tot AANSCHIJN TE ROEPEN en rustte op de ZEVENDE dag. (Genesis 2: 1-3). God stelde ZEVEN dagen in voor de week, en de meeste, zo niet alle naties rekenen op die manier de tijd: ZEVEN dagen per week. Weinigen staan ​​erbij stil waarom er ZEVEN dagen in een week zijn. Er zijn talrijke experimenten geweest om de week anders in te delen, maar telkens opnieuw bleek dit een onwerkbare instelling en werd men gedwongen terug te keren naar de zevendaagse week. Geven atheïsten en ongelovigen God de Bijbel daarvoor de eer?

Zult u vergeten worden ?

Uit : Jezus en Satan / Alfred Deligne

Voor miljoenen mensen bestaat de Schepper niet meer, Wij hebben het punt bereikt waar onze theologie doodloopt in de duisternis. God is verdwenen achter de verbijsterende pres­tatie van de “mondige mens”. De laatste vonk van religie is in ontelbare harten uitgeblust. Daardoor is de nacht ingetreden en onze talloze neonlichten veranderen daar niets aan.

Men hoopt niets meer, men verwacht niets meer, de harten zijn leegge­lopen. Waar de toekomst verdwijnt, rijst de wan­hoop op. De mens is te ver gegaan. Er is geen weg terug… “Wij kunnen de machines niet meer stilzetten die wij zelf in be­weging hebben gebracht.” (Carrel)

Weinigen geven zich rekenschap van de ontzettende wer­kelijkheid. Onze tijd gaat veel verder in haar ongeloof dan eeuwen tevo­ren. De fundamenten zijn ondermijnd; kruis en Bijbel zijn tot ergernis ge­worden. Het is de eeuw van gezagsverwer­ping en stofaanbidding, die het leven tot een ramp maken.

“God is dood!” was de wanhoopskreet van Nietzsche. God wordt afgewe­zen omdat Hij niet beantwoordt aan onze be­grensde begrippen. Hij zou een god moeten zijn naar ons beeld en onze gelijkenis.

Maar is het niet waanzinnig dit grote probleem te willen op­lossen?

Is het onze roeping, de Almachtige die een ontoegankelijk licht bewoont, te verdedigen?

Overschrijdt onze rede haar grenzen niet, als zij meent God in bescher­ming te willen nemen en te willen pleiten voor zijn Voorzienigheid?

Heeft God advocaten nodig?

Wij kunnen onmogelijk in het volle licht staren zonder ons ge­zichts­ver­mogen schade te berokkenen. Zullen wij niet liever berustend buigen voor het geheimenis van het goddelijk licht? Ook de werkelijkheid en het raadselachtige van het kwade dat groeit in al zijn dimensies naarmate de beschaving groeit, kun­nen wij niet verklaren.

De meeste kerken kwijnen en zijn niet meer liefdevol en heili­gend ingrij­­­pend. Het diepste, het rijkste en het schoonste van hun geloof hebben zij verloren. Samen met de ongelovigen drinken zij uit de gebarsten waterbak­­ken van de wereld, in plaats van het progressief benaderen van God door Christus. Door scheuren en gaten is de wereld met haar verborgenheid der ongerechtigheid in hen binnengedrongen en schiep hun nog nooit bereikte onverschilligheid.

Walter Lipman schreef: “Mijn grootvader geloofde, en was gelukkig, mijn vader twijfelde, mijn kinderen trokken er zich niets meer van aan.”

De gelovigen, gedompeld in de meest geraffineerde weelde van de moderne cultuur, zijn ten dode opgeschreven. Eeuwenou­de vormen worden nog bewaard, hun christendom is tot een dorre dogmatiek, tot een versteende mummie gewor­den. De machten uit de diepte schijnen te triomferen. Slechts een ware Godsopenbaring in haar ontdekkend licht, kan klaarte brengen in dit tragisch probleem.

De geheimzinnige ontwrichtende macht van de zonde, wier tegenwoor­dig­heid niet te rechtvaardigen is, de incarnatie van een princiep dat tegenover de eeuwige wet van de liefde staat, heeft de gelovigen in haar greep. Er is ontzaglijk veel kaf. Gods volk moet in de zeef. Het goudgele graan moet van het kaf gescheiden worden.

Terwijl wij de geschiedenis schrijven met het bloed der ver­drukten, schrijft de liefde in het verborgen met goddelijk ge­duld, de historie van het heil, de onbekende heldenzang van de kinderen der liefde op weg naar hun eeuwi­ge bestemming. Hier is wellicht de hoogtelijn, de lijn der verdeling tussen twee mensenrassen, kinderen der wereld en kinderen des lichts.

Maar vele raadsels blijven onopgehelderd, zoveel dat wij den­ken te door­zien, blijft ons onverklaarbaar. Welke merkwaardige gebeurtenissen grijpen voortdurend plaats in onze hersenen, in dit nietig slijmerig orgaan? Het is onbegrijpelijk hoe een ganse wereld kan worden opgenomen in de voor het oog onzichtbare celletjes. Met de machtigste mi­croscoop kunnen wij niets ontdekken van de levens­drama’s die in onze hersencellen zijn opgeborgen.

Eindeloze opslagplaatsen waar de schatten der kennis worden bewaard, waar al ons lief en leed onzichtbaar wordt opgesta­peld. Heilige plaatsen waar onze geheimen zich bevinden, ook onze geliefden, ook deze die al lang gestorven zijn! 

David A. Mac Lennon zag op een oud kerkhof een grafsteen staan waarop hij las: “Gij denkt dat ik al vergeten ben, ik ben het niet!”

Maar zult u hetzelfde kunnen zeggen? Wij zijn stervelingen. We weten niet hoelang we hier nog zullen vertoeven. En dan? Was dit alles? Wat was mijn doel op deze aarde? Of zal ik worden herinnerd door Hem die de harten en nieren doorzoekt, en Doe weet dat ik Hem heb verwacht, op de opstandingsmorgen, wanneer de graven open gaan en de eeuwige dageraad aanbreekt.

Alfred Deligne beschrijft in Jezus & Satan de strijd achter de schermen. Twee machten strijden om onze aandacht en toewijding. Dit boek uit 1980 werd gedigitaliseerd en geïnteresseerde lezers kunnen het aanvragen.
Het boek maakt deel uit van de Digitale Module C / Christelijk Leven van Natur-El waarin meer dan 100 boeken, brochures, artikels, bijbelstudies… zijn verzameld.

Als je niet weet van wat en hoe

Eén van de gedichtjes van Winnie de Poeh attendeert ons erop dat het leven één valpartij is, “als men niet weet van wat en hoe”. Maar weet u wàt en hoè? Laat me een voorbeeld geven van iemand die het wel wist. Het was een wat oudere man, die als oud-student van een theologische faculteit in Chicago (VS), aanwezig was op de jaarlijkse hoogdag van deze campus. Het is een evenement dat midden in de zomer plaatsvindt op een grote weide in open lucht en heeft tot doel om toekomstige studenten warm te maken om te kiezen voor een theologische opleiding.

Ieder jaar worden befaamde denkers uitgenodigd om hun ideeën over godsdienst en christendom en theologie duidelijk te maken vanaf het podium en ook dat jaar werd een befaamd spreker en schrijver uitgenodigd om te komen spreken over een actueel thema.

De spreker in kwestie was dr. Paul Tillich, een man die heel wat boeken op zijn naam heeft en die het jonge en oudere publiek die voormiddag duidelijk maakte “dat de opstanding nooit had plaatsgehad”. Gedurende twee en een half uur, bracht hij het éne argument na het andere, citeerde hij de ene uitspraak na de andere om te bewijzen dat het geloof in de opgestane Jezus vals was, omdat Hij in feite nooit was opgestaan… Met de ondersteuning van al de schrijvers die hij daarvoor citeerde, deed hij dit af als een waanvoorstelling, een illusie, een vervalsing… Zijn conclusie was, dat gezien er geen sprake was van een historische opstanding, het geloof van veel christenen eerder berust op religieuze traditie – zonder grond – maar vooral gebaseerd is op emoties, kortom een fantasie-verhaal.

Het geloof kan je dan omschrijven als “het houvast in de Opgestane Redder die in feite nooit was opgestaan”, althans niet in letterlijke zin.

Na al zijn argumenten en zijn conclusies, werd het stil. Hij kondigde aan dat wie wou, gerust vragen kon stellen. Maar wie zou nog vragen durven stellen aan een wetenschapper die zo bevlogen, met zoveel autoriteit en met zoveel argumenten de feiten op een rijtje had gesteld?

Tenzij… in de hoek van het grasveld stond een oude predikant op en sprak zo luid mogelijk “Mr. Tillich”… ondertussen zocht hij in zijn rugzak een sappig appeltje en nam er een hap van… “ik heb toch een vraag…” terwijl hij rustig verder knabbelde aan zijn appeltje “Ik heb natuurlijk niet al die boeken gelezen die u daar citeert” en verder op het appeltje kauwend : “en ik kan ook niet al die argumenten die u geeft controleren op hun echtheid” appeltje… “ik kan dus ook niets vertellen over het hoe en waarom van al die argumenten van al die geleerden” appeltje… “maar ik heb toch een vraag”. De ogen van het grote publiek waren gericht op die geheimzinnige man en die stak het klokhuis van zijn appel omhoog “Weet u hoe deze appel smaakt? Proeft die zoet of zuur?” Tillich was verbijsterd over deze opmerking en probeerde aan de vraag te ontkomen door diplomatisch te antwoorden: “Maar beste meneer… ik heb uw appel niet geproefd. Hoe kan ik er dan over oordelen of uw appel zoet of zuur is?” De oude predikant besloot kalm maar direct : “Wel Dr. Tillich, dat is uw probleem. Zo kan men alle argumenten bij elkaar zoeken en daar prachtige voordrachten over geven. Maar net zo goed als u niet hebt geproefd van mijn appel, hebt u ook niet geproefd van mijn Jezus!”

Het talrijke publiek kon zich niet inhouden met applaudisseren en gelukwensen aan het adres van de oude predikant. Tillich van zijn kant dankte het publiek voor de aandacht en verliet prompt het podium.

Velen babbelen er vandaag op los. Als ik de uitleg hoor hoe men “het ontstaan van de wereld en van de planten en dieren” beschrijft, dan lijkt het alsof ze er zelf bij waren… Ze hebben zoveel te vertellen over allerlei zaken. Hypothesen worden voorgesteld als de enig denkbare wetenschap en het publiek slikt. Maar wat is hun “grond” van waaruit ze het zeggen? Welk belang hebben ze om zo te spreken?

Heb jij Jezus ʻgeproefdʼ? Anders gezegd: “Ben je al zover met Jezus op weg gegaan, dat je de smaak te pakken hebt en dat je Hem hebt leren kennen?”

Psalm 34:9 nodigt ons nochtans uit om :

“Smaakt en ziet, dat de Here goed is; welzalig de man die bij Hem schuilt.”