in 1982 begon ik met Groene Dag, omdat ik enthousiast was over het project "gezond leven, natuurlijk eten, positief denken". Dat was nieuw voor mij, maar het resultaat zo hoopgevend, dat ik dacht "dat moet iedereen weten" en "hoe heb ik al die jaren zonder Groene Dag geleefd?" Dat wordt voortaan de 'School voor Natuurlijke Gezondheid' waar ook jij voor uitgenodigd wordt: een levenslange school om "het beste van het leven te maken" !
Adler, een Oostenrijks psycholoog, schrijft in zijn boek “Der Sinn des Lebens” : “dat zwaarmoedigheid, depressie, zenuwinzinking melancholie op korte tijd kunnen genezen door de volgende raad op te volgen “Probeer iedere dag te bedenken, hoe U iemand een genoegen kunt doen”.
POSITIEF DENKEN
Het spreekwoord zegt :“Wie goed doet ontmoet” doch ongeveer 500 à 600 jaar voor Christus, zegde men dat met andere woorden.Zarathoestra, een Persische filosoof zei :“Anderen goed doen is geen plicht, het is een vreugde want het verhoogt je eigen gezondheid en geluk”.
Het zal je misschien verbazen.Hoekan een goede daad of een andere goed doen, niet alleen uw geluk, maar ook uw gezondheid verhogen.Wel Adler, een Oostenrijks psycholoog, die vele jaren in de V.S. heeft vertoefd, schrijft in zijn boek “Der Sinn des Lebens” “dat zwaarmoedigheid, depressie, zenuwinzinking melancholie op korte tijd kunnen genezen door de volgende raad op te volgen “Probeer iedere dag te bedenken, hoe U iemand een genoegen kunt doen”.
De antwoorden op deze raad waren zeer interessant.Sommigen zegden :“Dat is niet moeilijk, ik heb mijn leven lang niets anders gedaan”.Doch in werkelijkheid, hebben ze het nooit gedaan.Anderen antwoordden :“Ik zou niet kunnen.Ik heb te veel zorgen”.Velen zegden “Waarom zou ik iets doen voor anderen, anderen doen ook niets voor mij”.Daarop antwoordde Adler :“U moet in de eerste plaats aan uw eigen gezondheid denken. Het gaat niet om de anderen, maar om U”.
Het gebeurde maar zelden dat de patiënt zei :“Ik heb over uw raad nagedacht”.Maar waarom is deze raad zo belangrijk ?Omdat al de pogingen van Adler er op gericht waren de maatschappelijke belangstelling van de patiënt op te wekken.Hij wist dat de werkelijke oorzaak van hun ziekte in het gebrek aan gemeenschappelijk gevoel gelegen was en hij wou dat de patiënt dat zou inzien.Zodra de mens op een voet van gelijkwaardigheid en samenwerking met zijn medemens in contact kan treden is hij genezen.
De belangrijkste taak die de godsdienst altijd heeft gesteld is “Heb uw naaste lief”.De mens die geen belangstelling voor zijn medemens heeft, zal altijd de grootste levensmoeilijkheden ondervinden en anderen het meeste last bezorgen.Maar wat is nu een goede daad.Een goede daad is “Een daad die een glimlach van blijdschap op het gelaat van een ander te voorschijn roept”.Waarom zal een dagelijkse goede daad zo een belangrijke invloed hebben op degene die de daad verricht ?Omdat wij, als wij trachten aan anderen te denken, niet meer met onszelf bezig zijn en juist dat is de reden waaruit getob, angsten en zwaarmoedigheid voortkomen.
In de geneeskunde bestaat er zoiets als de psychosomatische geneeskunde, een geneeskunde die zowel het lichaam als de ziel behandelt.De maatschappijheeft door verbetering van de hygiëne en een technische verfijning vreselijke ziekten overwonnen,maar de wetenschap heeft het nog niet kunnen opnemen tegen de lichamelijke en geestelijke ellende veroorzaakt door gevoelens van zorg, angst, haat, verongelijktheid, schuldgevoel, wanhoop en eenzaamheid.
Dr. Alexis Carrel, nobelprijswinnaar in 1926 zegt in zijn boek “L’Homme cet inconnu” – “mensen die hun zorgen niet de baas kunnen, sterven jong.” Welnu wat hebt U eraan anderen te helpen ?Minder zorgen, veel groter geluk, grotere tevredenheid en voldoening met uzelf.
Aristoteles, de Griekse wijsgeer (350 voor Christus) noemde een dergelijke houding “Verlichte zelfzuchtigheid” of “Verlicht egoïsme” en iemand anders drukte het heel eenvoudig uit “Als je goed bent voor anderen, ben je de beste voor jezelf”.
Het denken aan anderen zal je niet alleen beletten over jezelf te tobben, het zal je ook helpen, vele vrienden te maken.
Sommigen zullen me antwoorden, al dat geklets over belangstelling voor anderen is niets dan onzin, louter godsdienstig gekwezel.Voor mij niet gelaten, ik ga liever geld verdienen.Ik haal het waar het te halen valt en laat de anderen naar de maan lopen.Maar als die personen het bij het rechte eind hebben dan hebben alle grote wijsgeren en leraren uit de geschiedenis van de mensheid zich vergist.
Maar de getuigenis van Housman, Atheïst, professor aan de Universiteit te Cambridge, een der grootste geleerden van zijn generatie laat iets anders horen.Hij verklaarde in een van zijn redevoeringen :“De grootste waarheid die ooit is uitgesproken en de diepste redelijke ontdekking aller tijden, waren de woorden van Jezus, die elk jaar in het evangelie worden voorgelezen “Hij die zijn leven om mijnentwille verliest, zal het vinden”. Welnu Housman was een atheïst, een pessimistisch man, die zich vertrouwd had gemaakt met de gedachte aan zelfmoord en toch voelde hij dat de man die alleen aan zichzelf denkt, niet veel aan zijn leven heeft.Hij blijft een ongelukkig mens.
Doch de mens die zich zelf vergeet in dienst van anderen, zal de ware levensvreugde vinden.
Theodore Dreiser, een schrijver, een der meest bekende atheïsten van Amerika, die de godsdienst belachelijk maakte in zijn geschriften, pleitte voor het ene grote beginsel, dat Jezus leerde “Anderen dienen”. Als de mens, enige vreugde aan zijn korte levensduur wil ontlenen zal hij niet slechts voor zichzelf, maar ook voor anderen de dingen trachten beter te maken.Dan kan zijn vreugde afhankelijk zijn van zijn vreugde voor de andere en die van anderen voor hem.
Laten we het goede doen of de vriendschappen, die we kunnen bewijzen, nu doen.Vergeten we onszelf door ons voor anderen te interesseren.
Want wie goed doet, goed ontmoet.
Een chinees spreekwoord zegt het poëtisch :
“Aan de hand die rozen schenkt blijft altijd een beetje rozengeur kleven”.
De voorbije jaren ben ik in de studie van Gods woord gefascineerd geworden door vele zaken. Eén van die zaken is het ontstaan van de klassieke lofliederen. Meestal is die achtergrond ongekend en dat is naar mijn gevoel een groot gebrek. Er schuilt achter ieder lied een hele geschiedenis, maar als je al enkele jaren lezer van deze blog bent, herinner je zeker het verhaal van “Amazing Grace”, “Wees stil mijn ziel” en hoe “It is well” (Het is goed wat God mij beschikt), in dramatische omstandigheden zijn ontstaan. Als je het verhaal achter zo’n lied kent, kan je dat nooit meer onbewogen zingen. Automatisch word je teruggevoerd naar het getuigenis, het geloof, de kracht waarmee het is geschreven en gecomponeerd.
Veel van die liederen komen meer en meer op de achtergrond en worden verdrongen door “modernere” gezangen. Het zou een verlies zijn voor de christelijke wereld , indien de oude lofliederen die zo dicht bij de Bijbel staan, die de woorden van de Bijbel in herinnering brengen, in de vergeethoek zouden raken. Veel van die gezangen zijn schuldbelijdenissen, gebeden, lofzangen op Gods grote werken, en dit zijn dingen die we nooit genoeg kunnen doen.
In het volgende uittreksel, uit een artikel Why Sing Hymns? (waarom lofliederen zingen?) worden erg waardevolle punten gesteld:
“De trend vandaag is de vervanging van traditionele lofliederen door hedendaagse praise-songs. Dit is geen goede trend, in het bijzonder voor de jeugd en nieuwe gelovigen die behoefte hebben aan een sterke leerstellige gerichtheid. Lofliederen presenteren duidelijke uitdrukkingen van goddelijke kennis en bijbelse waarheid. Kol. 3:16 maant aan: ‘Het woord van Christus wone rijkelijk in u, in alle wijsheid; leert en vermaant elkander, met psalmen en lofzangen, en geestelijke liederen, zingende de Here met aangenaamheid in uw hart’.
De meeste hedendaagse liederen missen deze benadrukking. Een voorbeeld: een moslim kan vele hedendaagse liederen zingen zonder enige tegenstrijdigheid te begaan met zijn geloof, want deze liederen neigen ertoe zich eerder te richten op onze affecties voor God dan op leerstellige waarheid. In tegenstelling hiermee kan een moslim geen traditionele christelijke lofzang zingen zonder uitdrukking te geven aan leringen die het islamitische geloof tegenspreken. Hedendaagse liederen laten gewoonlijk de identiteit van de God weg tot wie gezongen wordt, en zijn zo vaag dat ze voor gelijk welke “god” zouden gezongen kunnen worden. Zelfs gospelsongs nemen niet de plaats in van lofzangen die rijk zijn aan Bijbelse fundamenten.
Het afdanken van lofzangen is niet enkel onwijs maar ook gevaarlijk, want de identificatie en het karakter van ons christelijke geloof, hangen af van leerstellige onderscheidingen. Door het zingen van lofliederen die doordrongen zijn met bijna rechtstreeks uit de Bijbel geciteerde waarheid, helpen wij de jongere generaties zich te beschermen tegen de aanklacht: ‘de HEERE heeft een twist met de inwoners des lands, omdat er geen trouw, en geen weldadigheid, en geen kennis van God in het land is’ – Hosea 4:1”.
Geruime tijd hebben de kerken een trage maar gestage overgang meegemaakt van het traditionele naar het ‘progressieve’, waarbij men zowel lofliederen gebruikte als praisesongs, ten bate van de meerderheid. Door het feit dat veel van die nieuwe songs beter aanleunen bij wat men vandaag in de muziekwereld aantreft, krijgen ze meer en meer de overhand en worden de kerken op een handige wijze ‘bevrijd’ van die vervelende oude lofliederen die de heiligen verheffen en God verheerlijken – zonder ooit ronduit te zeggen: “ontdoe u van de lofliederen”.
In feite is het een niet bewust bedoelde en ervaren manipulatie. Voorgangers willen het publiek behagen, met hun tijd meegaan en denken zo een goed doel te dienen. Als u kinderen naar tafel lokt met snoepjes, zeg hen dan dat zij moeten kiezen tussen het eten van snoepgoed en spinazie in roomsaus, en dat zij niet beide kunnen hebben; wat denkt u wat zij zullen kiezen? Op dezelfde manier gebeurt het in kerken. U hoeft de verlorenen niet te zeggen af te blijven van traditionele lofliederen en Statenbijbels – u moet hen enkel suikerzoete alternatieven aanbieden. Later zegt u dan dat zij een keuze moeten maken.
Nu de kerk verslaafd is geworden aan zoetigheden, zegt men ons dat we niet beide kunnen hebben – dat wij moeten kiezen. Denkt u nu echt dat de kerken hun snoepgoed willen opgeven: hun eigentijdse muziek? Hun zogenaamde keuze zal er een zijn die schriftuurlijke, voedzame maaltijden verbeurd verklaart om de ‘vrede’ te bewaren.
Dit is één voorbeeld van de dialectiek die gebruikt wordt om de kerk voorwaarts te sturen naar een éénwereld-religie, door het manipulerende proces van gradualisme: van het in vraag stellen van bijbels gezag en traditie – naar het beoefenen van compromis – tot de totale en complete capitulatie. Langzaam maar gestaag, en de muziek draagt hier toe bij.
“En wordt deze wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw gemoed, opdat gij moogt beproeven, welke de goede, en welbehagelijke en volmaakte wil van God is” – Romeinen 12:2
Met in het achterhoofd ons plan, dat onze nieuwe plaats van samenkomst en nestplaats zal ingezongen worden, en waarvoor wij je nu al uitnodigen, pluis ik nog even door andere nummers die ik ben gaan waarderen. In feite zijn het er vele en je bent zeker welkom op die dag waarop we God zingend eer zullen bewijzen onder een nieuw dak en tegelijk de band onderling versterken.
Ik zou even een lied willen voorstellen : “The Love of God” (O Liefde Gods, oneindig groot). Dit lied is geschreven door Frederick M. Lehman, Het is een lied dat dateert uit het jaar 1096, een vertaling van een Joods gedicht getiteld ‘Hadamut’. Eén van de steunpunten voor iemand in zijn leven, is de wetenschap dat men geliefd is. Het geeft een gevoel van vrede om je van die liefde bewust te zijn. Het betekent dat je in de ogen van diegenen die liefheeft waarde hebt. Op basis daarvan kan je in het leven iedere moeilijkheid aan.
Je ouders kunnen je met grote sommen geld achterlaten, maar als je hun liefde niet kreeg, is er een grote kans dat je ook al dat geld zult kwijt spelen. Anderzijds heb je families die zeer eenvoudig waren en het met bescheiden middelen moesten rooien, en toch had je niet het gevoel dat je iets hebt gemist, omdat de onvoorwaardelijke liefde van je ouders zo’n vervulling gaven aan je wensen. Je bent tevreden en gelukkig en je leven is betekenisvol. Het gezin heeft altijd zo’n belangrijke rol gespeeld in de maatschappij, omdat het een plaats werd waar de liefde werd geleerd.
Jaren geleden circuleerde het verhaal van een brugwachter. Het illustreert de liefde van God voor de gevallen mensheid – Zijn verloren schaap.
Het was in 1927 toen in de VS de grote crisis begon. Een jonge man, pas getrouwd, vertrok naar de stad om daar werk te zoeken. Door de stad stroomde een rivier waarover een spoorbrug gebouwd was. Aan de ene zijde was een brugwachtershuisje gebouwd, waarin de brugwachter zat. Hij deed de brug open wanneer er schepen door moesten varen. De jonge man solliciteerde naar dit baantje en werd aangenomen.
Met veel liefde deed hij dit werk. Na enige tijd werd in het gezin van deze brugwachter een zoontje geboren die zij Gray noemden.
Toen Gray acht jaar was, nam zijn vader hem voor het eerst mee naar de brug en zei tegen hem: ”Ik wil je laten zien hoe de brug werkt. ”Het was een grote belevenis voor de jongen om te zien hoe alles werkte. Voor ze in het wachthuisje waren, moesten ze over een smalle plank lopen, waaronder het mechanisme van de brug was. De hele morgen had Gray zitten kijken hoe de zeilschepen onder de brug door voeren en de treinen eroverheen reden.
De middagpauze kwam. Vader zei tegen hem: ”We gaan naar beneden om ons brood op te eten.” Terwijl ze zaten te eten, het was twaalf minuten voor twee, hoorde vader plotseling de fluit van de trein. De tijd was zo spoedig voorbij gegaan, samen met zijn zoon, dat hij de trein even vergeten was. Vader sprong op en zei tegen Gray: ”Blijf jij hier zitten, ik ren naar boven om de knop in te drukken zodat de brug naar beneden zakt en de trein erover heen kan gaan.” Hij had net de knop ingedrukt, waardoor de raderen in beweging kwamen en de brug beneden kwam, of hij hoorde een luide schreeuw van zijn zoon Gray: ”Vader, help mij!” Het was de brugwachter niet opgevallen dat de kleine Gray hem was nagelopen.
Toen de jongen over de smalle plank liep, was hij zijn evenwicht verloren en naar beneden gevallen. Hij was op het grote stalen kamrad gevallen, waarvan de raderen weer in een ander rad grepen. Vader zag hoe zijn kind steeds dichter bij de in elkaar grijpende tanden van de raderen kwam.
In een fractie overlegde hij wat te doen. Zijn zoon redden en de knop weer indrukken zodat de brug open bleef staan, of…Plotseling dacht hij aan de vierhonderd passagiers in de trein. Hij moest een beslissing nemen. Zijn zoon redden, of die vierhonderd mensen, die anders allemaal de dood zouden vinden in de rivier. Terwijl hij daarover dacht, hoorde hij weer een schreeuw van zijn zoon, maar de vader zei dat hij nu niet zijn vaderhart mocht laten spreken, omdat hij die mensen redden moest. Hoe vreselijk het ook was, maar hij moest zijn zoon laten sterven. Hij hoorde zijn zoon Gray schreeuwen toen hij gedood werd door de in elkaar grijpende tanden van de kamraderen.
Op dat moment stond de brug in goede positie voor de aansnellende trein. Het hart van de vader was verscheurd en hij schreeuwde het uit. Toen kwam de trein voorbij.
Hij zag de conducteur die op zijn horloge keek. Hij zag een man in de trein zitten die zijn pijpje rookte. Een ander las in zijn krant. In een volgende wagon zag hij mensen bij elkaar staan, zij maakten grappen en lachten. Sommigen aten een ijsje. En oh, hij ging bijna door de grond…hij zag een jongen die er precies zo uitzag als zijn eigen zoon. De vader had wel voor het raam willen gaan staan en uitroepen:”Mensen, kinderen, beseffen jullie dan niet dat dit mijn eigen zoon zijn leven heeft gekost?”Maar zij hadden geen enkel vermoeden van wat daar beneden had plaatsgevonden. En daarom bewoog het hen helemaal niet. Daarom was ieder bezig met zijn eigen dingen. De vader zei: ”O, hadden deze mensen er maar een voorstelling van hoeveel het mij gekost heeft om deze trein door te laten gaan en hun leven te redden.”
Dit verhaal is waar gebeurd en ik hoor u al zeggen: ”Dat is wel een wonderlijke liefde.” Ieder die dit leest moet begrijpen hoe het hart van deze brugwachter heen en weer is geslingerd. Met wat voor een gevoel hij al deze mensen heeft bekeken die er totaal geen weet van hadden hoe groot het offer was geweest dat die vader en die zoon gebracht hadden om die mensen te kunnen laten leven.
Maar dit verhaal staat niet op zichzelf. Het is niet alleen waar gebeurd, het is ook een verwijzing. Het doet ons denken aan hetgeen de apostel Johannes gezegd heeft:
”Hierin is de liefde Gods jegens ons geopenbaard, dat God zijn enig geboren Zoon gezonden heeft in de wereld, opdat wij zouden leven door Hem (Joh. 4:9).
En de bekende tekst uit Johannes 3:16: ”Want alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft opdat een ieder die in Hem gelooft niet verderven, maar het eeuwige leven hebben.”
Het is als in het verhaal van de brugwachter. Al weet en beseft een mens helemaal niet dat er zo’n groot offer is gebracht (nl. dat God de Vader Zijn Zoon overgegeven heeft in de dood opdat wij zouden behouden worden), toch is dat offer wèl gebracht. Nu kun je voorbeelden natuurlijk nooit helemaal toepassen op de waarheid, maar een klemmende vraag wordt toch wel duidelijk voor deze geschiedenis: Wat is mijn houding jegens die Goddelijke Vader Die Zijn Eigen Zoon liet verbrijzelen tussen de raderen van het oordeel over de zonde opdat ik van de zonde verlost zou kunnen worden?
Een ander diepzinnig verhaal, werd ons verteld door Jezus zelf, en kennen we waarschijnlijk onder de naam “De verloren zoon”. Over deze situatie tussen een Vader en een zoon, zijn bibliotheken vol geschreven, en terecht, want deze situatie kent zoveel invalshoeken van waaruit het kan worden belicht, Maar centraal staat de liefde van de Vader. En in zijn uitzichtloze situatie, na zijn opstandigheid en confrontatie met de wereld, herrinnert onze jonge man zich hoe het eraan toeging “op de ouderwetse wijze van thuis”… en de openheid van dat huis en van zijn Vader en hij bereidt zich voor om schuld te bekennen… En zijn Vader die op de uitkijk stond, liep hem tegemoet, en zag zijn zoon met zoveel medeleven en liefde aan en omhelsde hem. Met dat in ons achterhoofd, kunnen we een lichtstraaltje opvangen van Gods liefde.
THE LOVE OF GOD woorden en muziek van Frederick Lehman, 1868-1953 Lehman beëindigde deze hymn in 1917. Zijn dochter Claudi assisteerde hem bij de muziek.
The love of God is greater far than tongue or pen can ever tell; It goes beyond the highest star, and reaches to the lowest hell; The guilty pair, bowed down with care, God gave His Son to win; His erring child He reconciled, and pardoned from his sin.
O love of God, how rich and pure! How measureless and strong!
It shall forevermore endure The saints’ and angels’ song.
When years of time shall pass away, and earthly thrones and kingdoms fall, When men, who here refuse to pray, on rocks and hills and mountains call, God’s love so sure, shall still endure, all measureless and strong; Redeeming grace to Adam’s race the saints’ and angels’ song.
O love of God, how rich and pure! How measureless and strong!
It shall forevermore endure The saints’ and angels’ song.
Could we with ink the ocean fill, and were the skies of parchment made, Were every stalk on earth a quill, and every man a scribe by trade, To write the love of God above, would drain the ocean dry.
Nor could the scroll contain the whole, though stretched from sky to sky.
O love of God, how rich and pure! How measureless and strong!
It shall forevermore endure The saints’ and angels’ song.
Het lied “The Love of God” had zijn wortels in een Joods gedicht dat geschreven werd in de elfde eeuw in Duitsland. De ‘Hadamut’ werd in het Aramees geschreven en had 90 coupletten! Het gedicht gaat over een wonder. Er zijn drie opinies aangaande het soort wonder.
– Het eerste was dat het wonder van het geven van de Tien Geboden op de berg Sinai.
– Het tweede zegt dat wij niet zeker kunnen weten wat het wonder eigenlijk was.
– Het derde zegt dat het wonder geschiedde in de woning van degene die het oorspronkeljike gedicht schreef.
Door het gehele gedicht is het thema Gods eeuwige liefde en zorg voor Zijn volk. In een deel van dit gedicht dat de basis vormde voor het derde couplet is duidelijk te zien wat de liefde van God inhoudt,
Als wij de oceaan zouden kunnen vullen met inkt.
En als de blauwe lucht, perkament zou zijn.
En als elke stengel op aarde een ganzepen zou zijn.
En elk mens een schrijver van beroep, om dan de liefde van God te beschrijven, zou de oceaan opdrogen.
Noch zouden de schriftrollen groot genoeg zijn om alles te bevatten. Ook al zouden deze uitgerold zijn tot alle uiteinden.
Want de liefde van God, hoe rijk en puur!
Hoe onmeetbaar en sterk!
Zij zal immer standhouden!
Dat is het lied van de heiligen en engelen!
Prachtig. Ik kan en mag wandelen in Zijn liefde.. die zal immer standhouden, dat is mijn lied van nu tot in eeuwigheid..
op weg naar vrijheiden een leven dat voldoening schenkt
naar een artikel van Dr Susan Smith Jones in Health Science
vertaling : Stefaan de Wever / CVNH
‘Discipline hebben’ betekent dat alle aspecten van je wezen gehoorzamen aan je wil.Je leven wordt dan een echte openbaring.Discipline hebben in je gewoonten, gedachten en daden is essentieel.Wanneer je geest gedisciplineerd is, komt alles voor mekaar.’ (Donald Curtis, uit Forty Steps to Mastery).
Discipline is een keuze.Als we de top van ons kunnen willen bereiken, moeten we ons een zelfdiscipline aanleren in elk aspekt van ons leven.Sukses en voldoening zijn slechts weggelegd voor diegenen die hun lichaam, geest en emoties leren te beheersen.Voor mij betekent discipline het vermogen je bij je voornemen of besluit te houden, en dit nog lang nadat je stemming die daartoe aanleiding gaf voorbij is.Het betekent ook ‘doen wat je zegt dat je zal doen en het doen met volle instemming en enthoesiasme.Als je positief ingesteld bent, zal je positieve resultaten boeken.Je kan niet 100 % suksesvol zijn zonder je 100 % in te zetten.
Discipline zorgt voor vrijheid en vrede in je leven.Iemand met discipline geeft zich niet over aan een bevlieging en laat zich niet leiden door externe omstandigheden.Hij heeft wat hij denkt, voelt, zegt en doet volledig in de hand.Een persoon zonder discipline is lui, zonder richting en gewoonlijk ongelukkig.Een gedisciplineerde geest creëert een gedisciplineerd lichaam.En daaruit volgt een opgewekte persoonlijkheid.
Begin met kleine dingen
We kunnen moeilijk gedisciplineerd zijn betreffende de belangrijke dingen in ons leven, als we geen discipline hebben wat de kleine dingen betreft.Het is mijn ervaring dat, eens we onszelf een discipline aangeleerd hebben in de kleine dingen, de grotere taken, die vroeger moeilijk leken, makkelijker worden.
Droom je soms over hoe je je leven zou willen hebben ?Als je zou weten dat je onmogelijk zou kunnen falen, hoe zou je hoogste verwachting voor jezelf er dan uitzien ?Ik stelde deze vraag aan een groep deelnemers van een workshop dat ik georganizeerd had.Daarbij vroeg ik hen om hun dromen neer te schrijven.Sommigen waren heel specifiek : ze omschreven hoeveel geld ze zouden verdienen, welke job ze zouden hebben, hoeveel kinderen ze zouden willen en hoe hun perfekte relatie er zou uitzien.Anderen waren meer algemeen en minder gedefinieerd : ze legden de nadruk op een liefdevoller, aangenamer en vrediger leven.
Als ik ga skiën, zie ik soms een kleine sneeuwbal die vanaf de top begint te rollen.Op dat moment is de sneeuwbal nog makkelijk te stoppen.Maar als hij blijft doorrollen, zal hij langzaam maar zeker groter en zwaarder worden totdat hij als een immense massa naar beneden komt.Bij die grootte is deze sneeuwmassa onmogelijk te stoppen.
Onze wensen en verlangens werken op dezelfde manier.Ze winnen in sterkte en kracht door herhaling.Herhaling is de sleutel tot meesterschap, òf de weg naar mislukking.Elke keer dat we negatief ingesteld zijn, verliezen we een beetje van onze vrijheid en onze mogelijkheid tot kiezen.Wanneer een negatief verlangen zich voor het eerst voordoet, moeten we het in de kiem smoren, moeten we er ons snel en vastberaden vanaf maken.Wanneer je verlangt naar junk food, geef er dan niet aan toe.Kies iets gezonds om te eten of onthoud je op dat ogenblik van alle voeding.
Een andere manier om jezelf in discipline te oefenen en je smaak te trainen is op te houden met uit gewoonte te eten.Hoe vaak eet je niet terwijl je eigenlijk geen honger hebt ?Denk eens na over je eetgedrag op feestjes en sociale bijeenkomsten, in de bioskoop, als je TV kijkt of naar sportwedstrijden gaat.Besef wat je aan het eten bent !Leer jezelf de discipline aan om langzaam te eten en alleen als je werkelijk honger hebt.
Nieuwe gewoonten aanleren
Als je een negatief gedrag herhaalt, ontwikkelt het zich tot een slechte gewoonte.Sluit met jezelf een 21-dagen-overeenkomst, om je te bevrijden van je negatief gedrag, om te breken met je slechte gewoontes en jezelf discipline aan te leren.
Je wil stoppen met eten vòòr je je opgeblazen voelt ?Sluit een overeenkomst met jezelf om dit voor mekaar te krijgen.Neem de beslissing je eraan te houden gedurende 21 dagen.Als je een dag overslaat, begin je van voren af aan.Na 21 dagen stoppen je geest en lichaam zich te verzetten tegen de verandering die je probeert door te voeren.Eénentwintig dagen is niet zo’n lange periode.Als je ondervindt dat je excuses begint te zoeken, en dat zal zeker gebeuren, kan je je discipline bewaren door jezelf eraan te herinneren dat het slechts voor 21 dagen is.Wees geduldig met jezelf.Soms moet je een probleem ontgroeien.
Ben Franklin schreef in 1770: ‘Wie is er sterk ? Hij, die slechte gewoonten weet te overwinnen!’
We kunnen het niet over discipline hebben zonder de invloed en de conditionering vanuit de maatschappij erbij te halen.De manier waarop ons steeds verteld wordt hoe we ons moeten gedragen, beïnvloedt alle facetten van ons leven.Voor voeding kiezen die ons welzijn ten goede komt, vergt een herhaalde versterking van die keuze.
Het 21-dagen-programma heb ik reeds jaren in mijn leven ingebouwd.Op de eerste van elke maand, spreek ik met mezelf af om één of andere ongezonde gewoonte op te geven of een nieuwe positieve weg in te slaan.Op die manier zorg ik elk jaar voor 12 heilzame veranderingen in mijn leven !
Jezelf aan je afspraken houden, geeft je zelfwaardering een opkikker.Ik weet hoe ik me voel wanneer ik zeg dat ik iets ga doen en ik er daarna toch niet mee doorga.Dan voel ik me ellendig.Wanneer ik de discipline heb om te doen, wat ik zeg dat ik ga doen, voel ik me machtig.Ik heb een groot respekt voor mensen die zich aan hun woord houden.Daarnaast verlies ik respekt voor hen die er zich niet aan houden.Ik heb vrienden die vaak zeggen dat ze iets gaan doen, zoals regelmatig sporten, maar als ik er dan later naar vraag om te zien hoe het vlot, hoor ik een heleboel excuses.Deze mensen leven niet volgens de dingen die ze zichzelf voor ogen hielden.
In ‘De Wet van Succes’ wordt dit passend verwoord:
Alleen wanneer we ons ontdoen van slechte gewoonten, voel je je écht vrij.Tot het moment dat je dit echt meester bent, in staat bent om jezelf op te leggen de dingen te doen die je zou moeten doen maar niet zou willen doen, ben je niet echt vrij.In deze zelfcontrole ligt het zaad van de eeuwige vrijheid.
Eén van mijn favoriete helden is de gewezen basketbalcoach John Wooden.Gedurende 27 jaren bracht hij kampioenen voort op het veld.Zijn leiderschap zorgde voor opwinding over de hele kampus en beroerde de levens van miljoenen mensen in het land.Zijn ongeëvenaarde reeks overwinningen werden het toonbeeld voor basketbalteams over het hele land.Eén van de hoofdingrediënten in wat Wooden noemde ‘de piramide van sukses’ is jezelf discipline aanleren in elk aspekt van je leven én jezelf aan je woord houden.
Een essentieel onderdeel van het gedisciplineerd zijn, is het aandacht hebben voor je gedachten, waarbij je je moet realizeren dat gedachten energie zijn.Denk alleen die dingen die je in je leven en je eigen leefwereld wilt brengen.Zorg voor discipline in je gedachten.
Eén van de manieren om je deze kunst van discipline eigen te maken en onmiddellijk resultaten te zien, is elke morgen wat tijd vrij te maken voor meditatief gebed.
Het is nu het moment om een meer gedisciplineerde persoon te worden.Verrijk elk aspekt in je leven door zelfdiscipline.Je zal ontdekken, zoals ik toentertijd, dat discipline de weg is naar vrijheid én een leven dat voldoening schenkt !
Discipline vereist het maken van keuzes en afspraken.
Van alle acht natuurlijke gezondheidswetten, zou deze wet het meest moeten gekoesterd worden, want elke ademcyclus, goede gezondheid, en de essentie van alle genezing komen van de Schepper.
Al ons vertrouwen moet in Gods handen gelegd worden. Hoe kan geloof in God ons gezond houden, of ons beter maken wanneer we ziek zijn?
Koning Salomo schreef: “Een vrolijk hart bevordert de genezing, maar een verslagen geest doet het gebeente verdorren.” Spreuken 17:22
God heeft ons geen pijnloos leven beloofd, maar Hij belooft ons de weg te wijzen hoe je er doorheen kunt komen. Hij heeft zijn hulp beloofd om pijn te kunnen dragen, en de kracht om je op te richten als je zou wankelen.
In 1 Korinthiërs 10: 13 gaat Paulus de Korinthiërs bemoedigen die in een cultuur leefden vol morele verdorvenheid en spanning. Hij leert ze ook omgaan met verzoekingen.
Hij maakt duidelijk dat verkeerde verlangens en verzoekingen iedereen overkomen (wij zijn niet de enigen). Anderen hebben stand kunnen houden tegen verzoekingen, zouden wij dit dan ook niet kunnen? Waarom konden zij aan elke verzoekingweerstaan?
Omdat God hen hielp om aan de verleiding te weerstaan. Hun sterke geloof en vertrouwen op de Almachtige werd dan ook beloond.
In Hebreeën zien wij enkele namen: Abel, Henoch, Noach, Abraham, Sara, Isaak, Mozes en vele andere personen die hier worden voorgesteld als de geloofshelden.
Hebreeën11:39 toont dat al deze mensen bekend geworden zijn omdat zij op hun God vertrouwden.
Zij hebben echter niet verkregen wat God hen had beloofd. God had een beter plan. Hij wilde niet dat zij zonder ons de volmaaktheid zouden bereiken. Hun geloof is voor ons een voortdurende bemoediging, wij zijn niet de eersten die strijd ontmoeten in het leven. Het leven kan ons beproeven. Veel omstandigheden kunnen ons bitter en hard lijken, maar dan moeten wij niet opgeven, want er is Eén in de hemel die ons in onze strijd bijstaat. Kunnen leven in de wetenschap dat Hij leeft, dat Hij onze steun en toeverlaat is, dat Hij onze kracht en sterkte is, dat is het oefenterrein van het geloof.
Anderen hebben de wedstrijd al gelopen en gewonnen, en hun getuigenis raakt ons en bemoedigt ons om te blijven lopen en ook als winnaars te eindigen.
IS DIT GEEN INSPIRERENDE ERFENIS?
God zal ons helpen aan verleiding te weerstaan doordat Hij onze hulp zal zijn bij:
1. Het onderscheiden van de omstandigheden, en de mensen die je in moeilijkheden willen brengen.
2. Je laten wegvluchten van alles waarvan je weet dat het fout is.
3. De keuze alleen het goede te doen.
4. Het gebed om de hulp van God. Wees niet verbaasd dat grote godsmannen dezelfde strijd hadden. ( David riep naar zijn God / Psalm 44:24-27)
Wat ook belangrijk is: zoek vrienden (geestelijke broeders en zusters) die echt van God houden en je helpen in moeilijke perioden van verzoeking.
“Tot het grote werk, dat een volk op de komst van de Here zal voorbereiden, behoort ook de gezondheidshervorming. Zij is zo nauw met de Derde Engelboodschap verbonden, als een hand met het lichaam.” Onze boodschap luidt:
“De Here heeft het herhaaldelijk door Zijn Geest geopenbaard, dat Hij ons stap voor stap tot Zijn oorspronkelijke plan wil terugbrengen, volgens welke de mens van de natuurlijke voortbrengselen der aarde leven moet. Zolang wij nog vlees gebruiken, tonen wij dat wij het licht, dat God ons uit genade gegeven heeft, nog niet volkomen volgen. CG 161.
“Er zullen allerlei vruchtbomen groeien, waarvan de bladeren niet afvallen en waarvan de vruchten niet zullen ophouden. …Iedere maand zullen zij nieuwe vruchten dragen. … Hun vrucht dient tot spijze. … Zij zullen wijngaarden planten en de vruchten daarvan eten.” Jes.65:21.
“Buiten zichzelf van vreugde aanschouwde Adam de bomen welke eens zijn vreugde waren – allemaal dezelfde bomen, waarvan hij vruchten nam, toen hij zich nog in volkomenheid der onschuld en heiligheid verheugde. Hij ziet de ranken, die zijn eigen handen gekweekt hadden.”
Wie zal van de boom des levens mogen eten ?
“Die overwint, Ik zal hem geven te eten van de boom des levens, die in het midden van het Paradijs van God is.” Opb.2:7
Geloven
in één adem schreef ik neer wat mijn beperkte visie mij toeliet.
Maar laat mij verder jubelen, want geloof is:
jubelen!
vreugdelichten aansteken in het donker
liefhebben!
geknield het liefdeslied van zijn schepping beluisteren
dorsten naar Hem
eerst Hij, kost wat het kost!
Zijn hartklop in eigen hart
geen slaafse onderworpenheid, maar goddelijk kindschap
mijn identiteit vinden in Hem – elders vindt men ze nooit!
het grote geheim indrinken
het met Hem wagen, zonder reiskoffers op de vloedstroom van zijn genade
het anker uitwerpen in de bodem der onbeweeglijke dingen.
Geloof is:
de koperen draad, geladen met hoogspanning, met vuur, met levensbloed, met wordende heerlijkheid.
waarheid, schoonheid, onschuld in actie – op de top klimmen van zichzelf.
doodarm zijn en schatrijk, zwak en machtig, meer dan overwinnaar!
Geloven is:
poëzie dragen in het hart, dromen, lachen, wenen, bidden
alles bezitten: het heelal… God!
Geloof zonder liefde is het geloof der verschrikking.
Het aantal mensen dat aan slaapstoornissen lijdt is ontzettend groot. Hoewel iedereen af en toe eens last kan hebben van een slapeloze nacht, hebben sommige mensen er voortdurend problemen mee. Het is een probleem, voor henzelf, maar ook voor hun omgeving die er vaak niets van begrijpt. Soms zoekt men naar de oorzaak van die slapeloosheid, maar die is er niet altijd. Er zijn weliswaar omstandigheden die het ‘vinden’ van de slaap bevorderen en factoren die een goede nachtrust belemmeren. Het is hier nu eenmaal niet het paradijs, en mensen ontmoeten nu eenmaal moeilijkheden op hun weg waar ze niet meteen een antwoord op vinden. Toch moet men erover waken om niet in een draaikolk terecht te komen, waarbij je problemen gezelschap krijgen van nog meer moeilijkheden.
Een paar nachten gemiste slaap, kan de gezondste mensen kelderen. Vandaar dat veel mensen, bij de eerste tekens van slaapstoornissen, naar medicijnen grijpen. Nochtans kan de slaap, bekomen uit het gebruik van slaapmiddelen, nooit vergeleken worden met een gezonde, natuurlijke slaap.
De slaap is in de levenscyclus een waardevolle periode met betekenis. Het is niet die “verloren tijd”, zoals soms voorgesteld, maar moet gerespecteerd worden. Men apprecieert een goede slaap jammer genoeg pas op het ogenblik dat men er problemen mee heeft. Men moet de slaap, of het ‘slap – worden’ kaderen in een totaalvisie op het menselijk leven. Dan kan men begrijpen hoe hinderlijk het is als men niet kan slapen en zal men er iets aan kunnen doen.
Onder ‘slaapstoornissen‘ verstaan we gewoonlijk: moeilijkheden met het inslapen, een onrustige slaap, waarin men soms regelmatig wakker wordt, met daarna opnieuw weer inslaapproblemen, of ’s ochtends voortijdig wakker worden. Een aantal mensen slaapt vrij goed, maar voelt zich ’s morgens niet uitgeslapen. Dit kan soms vrij grote proporties aannemen. Het ergste van slaapstoornissen is wel dat men in een vicieuze cirkel belandt. Slaapstoornissen leiden ertoe dat je je overdag vermoeid voelt. De ganse dag strijd je tegen de slaap en oefen je jezelf om niet te slapen. Eenmaal thuis wil je wel slapen, maar je bent zó vermoeid dat je hersenen niet tot rust komen, zodat je de slaap niet kunt vatten. Hoe moet je dit begrijpen? Men is bekaf, maar van slapen komt niets in huis…
Dan maar naar medicijnen grijpen? Dat is een te gemakkelijke oplossing. Te veel mensen grijpen te snel naar slaapmiddelen, pillen en tabletjes. Vergeet niet dat medicijnen een invloed hebben op tal van taken en dat het gebruik ervan onder toezicht moet gebeuren. In ieder geval moet men vermijden medicijnen te nemen als het niet echt hoeft. En men moet ook vermijden zelf de behoefte aan medicijnen te versterken. Slaapmiddelen kunnen tot gewenning leiden: door de ontregeling van de biologische functies raakt de interpretatie van het autonome zenuwstelsel in de war. Men moet rekening houden met bijwerkingen: geen enkel medicijn werkt op een natuurlijke manier. Deze chemische dwangmiddelen bevorderen nooit een gezonde, natuurlijke slaap.
Het is verkeerd te denken dat medicijnen dé oplossing bieden. Geen enkele remedie resulteert in een natuurlijke slaap. Medicijnen grijpen in op het natuurlijk verloop van de slaapstadia. Daarbij komt dat een slaappil vaak nog doorwerkt als men alweer actief is. Men heeft het gevoel van een ‘kater’, men is niet helder, is geestelijk niet helemaal wakker. Men presteert minder en kan zich minder goed concentreren.
Toch is het niet moeilijk om te slapen. Maar voor wie de slaap niet kan vinden, is hij onbegrijpelijk ver weg. Slapeloosheid wordt een routine en bevestigt telkens opnieuw het onvermogen om op een normale manier de slaap te vatten. Slapen is een natuurlijke reactie op vermoeidheid. Het is een verkwikkende rust. Een periode waarin het bewustzijn op een laag pitje wordt gezet.
Slaapproblemen: waarom?
Deze vraag wordt vaak gesteld. Waarom kan de ene mens de slaap niet vinden en de andere wel, zelfs in soortgelijke omstandigheden. Het antwoord hierop is niet eenvoudig te geven, omdat er heel wat factoren zijn die voor slaapstoornissen kunnen zorgen.
Vaak gaat het om kleine dingen, om niemendalletjes. Ieder mens heeft een eigen persoonlijkheid, met typische kenmerken. Het is niet ondenkbaar dat die invloed hebben op de slaap.
Enkele voorbeelden ter illustratie:
°Het is niet abnormaal dat men tijdelijk wat slaapproblemen heeft, als men voor een belangrijke beslissing staat, of als men een belangrijke gebeurtenis meemaakt Zowel prettige als minder prettige gebeurtenissen (huwelijk, huis kopen of bouwen, de eerste baan of een verandering van baan, een ongeval, een afscheid, een sterfgeval, een geboorte,…) kunnen voor tijdelijke slaapproblemen zorgen. Voorziene en onvoorziene problemen kunnen slapeloze nachten veroorzaken. Maar het gevaar bestaat dat men de nacht gaat gebruiken om te piekeren. Helaas, slechts zelden vindt men een oplossing. Na zo’n nacht is men suf gepiekerd en doodmoe. “Er een nachtje over slapen” wil zeggen het probleem een nachtje laten rusten, het laten bezinken en morgen opnieuw bekijken. Met een helder hoofd wel te verstaan. Na een nacht van rust, kan men gemakkelijk de draad opnemen, en ziet men alles helder.
“Slaap brengt raad”: als je goed geslapen hebt, ben je weer nuchter en redelijk.
°Algemene zenuwachtigheid en rusteloosheid zijn de grote boosdoeners voor een goede nachtrust. Men is ongeduldig, kan zich niet ontspannen. Men verdraagt het tikken van de wekker niet of men ligt met gespitste oren te luisteren naar mogelijke geluiden. Er ontgaat niets aan het waakzame oor. Het lijkt alsof we wachten op een ‘alarmsignaal’: een teken van waakzaamheid of onveiligheid?
Slapen betekent: zich laten gaan. (anders gezegd, “het laten gebeuren”) Men sluit zich af voor alles wat er te zien of te horen is. Al die dingen zijn niet meer belangrijk. Waken is iets voor overdag, als onze aandacht op ‘scherp’ staat. Men moet leren zich te ontspannen, zich laten gaan. Blijvende waakzaamheid belet dat we kunnen inslapen en diep slapen. Slapen betekent loslaten.
°Verder zijn er een hele resem klachten die je slaap kunnen verpesten. In het niemandsland van de slaap komt het dromen, een betekenisvolle weergave van de dingen die op een dieper niveau in je leven een rol spelen. Alleen om die reden al zijn sommige mensen bang om zich te laten gaan. Leer positief denken: dat heelt alle wonden. In laatste instantie zal ook de inhoud van je dromen zich aanpassen aan je nieuwe levensondertoon. (Je positieve ingesteldheid). Niet alleen angst voor de nacht en het slapen, maar ook angst in het algemeen heeft een nadelige invloed op de slaap. De Bijbel geeft ons prachtige informatie over bezorgdheid die nutteloos enverzwakkend is. In elk geval mag God in ons leven niet ontbreken. Als we God als gids voor ons leven hebben, weten we hoe relatief ons menselijk streven is, en dat slechts weinig zaken belangrijk zijn. Het is Jezus die uitnodigt : “Kom tot Mij, allen die belast en beladen zijn, in Ik zal u rust geven”. Mediteer bij Jezus’ woorden, overdenk zijn beloften,voel zijn kracht, steun en troost… en voel rust en vertrouwen terugkeren.
Er zijn dingen die ons soms bezig houden en die we niet uit onze gedachten kunnen zetten. De oorzaak kan van alles zijn, een emotionele schok, een gebeurtenis die ons diep geraakt heeft. … Wat moeten we ermee doen? Gewoonlijk helpt het niet om er dieper in te roeren, het te analyseren, of te broberen er een betekenis aan te geven. Niet alles wat gebeurt heeft een bedoeling. Het enige waar het om gaat is : wat doe je ermee? Of wat laat je toe dat het met jou doet? Laat de nieuwsberichten je niet zenuwachtig maken. Laat wat je ziet gebeuren je niet je hoop verliezen. Opwinding en sensatie zijn niet wat je nodig hebt. Zoek de stilte, de rust, de sereniteit. Ervaar het als heilige momenten, als het rumoer bedaart en alle stemmen stilvallen, om Zijn heilig spreken te verstaan.
Vergeet niet dat de nacht (de slaap) de spiegel is van de dag. Je kunt niet verwachten, dat je na een chaotische dagtaak, een zalige nachtrust kunt genieten. Nochtans kunnen de omstandigheden chaotisch zijn, terwijl jij, zo goed als dat gaat, geruggesteund door Gods aanwezigheid, je kalmte bewaart. Dat is een unieke ervaring en daar kan je God voor bedanken !
God ontwierp het menselijke lichaam zodanig, dat het niet kon functioneren zonder rust. Het is waarschijnlijk dat we vandaag veel meer rust nodig hebben dan Adam en Eva voor de zonde ontstond. Het is ook een feit, dat hoe meer gekookt voedsel we eten, hoe vermoeider we worden, omdat onze vertering meer energie nodig heeft dan welke andere functie ook. Ook werk, beweging, stress, en andere normale functies van het lichaam vermoeien ons, en vragen ons tijd om te rusten.
Christus vertelde Zijn discipelen in Markus 6:31, “ga naar een verlaten plek, en rust een tijd.” Dit was een zinvolle commentaar door de bezige Redder voor Zijn vermoeide discipelen, zodat ze verfrist konden worden en beter werk voor de Meester konden leveren. De Redder wist dat ons lichaam rust nodig heeft – rust voor het lichaam en voor de geest – wanneer we een evenwicht in ons leven willen.
Slaap is een mysterie! Artsen weten dat we het nodig hebben, maar ze weten niet exact waarom of wat het doet, maar onderzoekers hebben een aantal dingen onthuld.
Wanneer we een lange tijd niet kunnen slapen, zitten we in grote problemen wat betreft onze lichamelijke functies. We kunnen aan geheugenverlies en hallucinaties lijden. Er kunnen zich ook fysische symptomen voordoen, de weerstand – m.a.w. de basisgezondheid – tuimelt naar beneden, met alle mogelijke consequenties. Slaap is zeer belangrijk voor fysiek en mentaal welzijn.
Het is de hersteller van de stille uren. Terwijl onze andere organen minder energie opvragen, is er nu energie voor diep, fundamenteel herstel.
Daarom is ook vasten – een andere dimensie van ‘rust’ – een genezer zonder gelijke, mits men het lichaam in een vastenperiode niet op andere manieren uitput.
Rust is belangrijk voor zieken. Wanneer de zieken zich in een propere, goed geventileerde kamer bevinden, genoeg van het zuiverste water drinken, en veel rust krijgen, zal dat in de meeste gevallen genoeg zijn om beter te worden.
Een rustige geest is de grootste bron van creativiteit en creatieve kracht. We worden wat we denken. In stilte kunnen we onze gedachten bestuderen en ermee werken. Gedachtentraining is een proces waaruit we energie putten die onmiddellijk kan gebruikt worden voor actieve veranderingen.
Slapen of wakker liggen ?
Slapeloosheid is een klacht die door de eeuwen werd gehoord, maar vooral in onze tijd treft het veel mensen. Bezorgde, angstige mensen, die aan het einde van de dag niet tot rust komen of die herhaaldelijk wakker worden, inslaap- of doorslaapproblemen hebben, of die na een normale slaaptijd niet de minste tekens vertonen van uitgerust te zijn… Wat is eraan te doen ?
Alle mensen zijn natuurlijk verschillend van aard en karakter: er zijn mensen die rustig en kalm zijn van nature; er zijn evenwichtige mensen, zij laten zich zelden door iets of iemand opwinden; ze kunnen veel verdragen en maken zich nergens kopzorgen over. Deze mensen hebben meestal niet veel last van slapeloosheid. Ze slapen rustig in, voldaan van de dagtaak, tevreden en gelukkig.
Zij worden niet gestoord door nachtmerries en kunnen acht uren aan een stuk slapen, zonder tussenin wakker te worden. Maar er zijn veel mensen die nerveus zijn. Ze houden de spanningen van de dag vast en raken niet in het reine met hun gedachten of met hun lichaam. Ze hebben a.h.w. geen macht over hun zenuwen en winden zich dadelijk op over kleinigheden. Het wordt een mechanisme dat zich steeds verder buiten de normale proporties begeeft, een vicieuze cirkel die moeilijk te stoppen is, tenzij men er werk van maakt en zich realiseert wat men bezig is te doen. Ze maken zich zorgen over hun kinderen en kleinkinderen; vinden altijd dat er ergens iets mis gaat… ze worden overspannen en hun klacht
is steeds weer : “ik kan zo slecht slapen”!
Deze “uiting van zelfkennis” houdt slapeloosheid in stand. Deze overtuiging wordt een vaste realiteit omdat men ervan uitgaat dat het zo is. Het is onmogelijk om weg te zinken, in een diepe en deugddoende slaap, terwijl men vast overtuigd is dat het niet gaat. “Ik slaap nooit” hoort men wel eens zeggen, of erger : “Ik doe geen oog dicht”
Zou dat werkelijk zo zijn ?
Een dame vertelde dat haar man ook steeds zeurde met deze klacht “maar”, zo zei ze laconiek “als we tien minuten in bed liggen maakt hij mij wakker door zijn gesnurk”.
Een ander zei : “Ik heb veertien dagen in het ziekenhuis gelegen en die twee weken heb ik maar twee uren geslapen”… maar hij wist niet dat hij overdag steeds weer zat te dutten, en overdag slapen is toch ook “slapen”.
Er kunnen zich zeker uitzonderingen voordoen, waarin iemand niet meer kan slapen. Zo was er een man die nooit meer sliep; hij kon op den duur niet meer eten, werd mager, kon niet meer werken, en zou eraan bezweken zijn als men hem niet in een ziekenhuis had opgenomen.
Er zit achter slapeloosheid iets veel dieper: de mens die uit evenwicht raakt. Geestelijke (over)belasting, fysieke stress… en ondersteund door een lichaamszorg die werkelijk ontoereikend is: dit alles kunnen de belangrijkste oorzaken van slapeloosheid zijn. Diverse vormen van intoxicatie beletten het slaapmechanisme en blijven het zenuwstelsel prikkelen. Daardoor komt men niet tot die rust en gedachteloosheid die nodig zijn voor een verkwikkende slaap. De intoxicaties kunnen een gevolg zijn van slechte combinaties, zware en verkeerde voeding, teveel eten en op verkeerde momenten van de dag…
Bij dit alles komt een geestelijke houding die op een foutieve manier problemen opschroeft. Een occasioneel slaaptekort wordt opgeschroefd en krijgt de kans om uit te breiden. Laten we bedenken dat we ons dikwijls vergissen als we zeggen “Ik heb niet geslapen deze nacht”. Zelfs indien dit het geval zou zijn, dan nog heb je de kans je een hele nacht lang te ontspannen.
Hoe je dat ook doet, door positieve autosuggestie, door concentratie op je ademritme, door de nadruk te leggen op vertragen, rustig worden… of in stille overdenking aan Gods wondere werken en wat Hij heeft gedaan voor jou… word je het tenslotte, en ik durf wedden dat je dat geen ganse nacht volhoudt. Voor je het weet lig je vredig te dutten.
Laat je gaan, geef je over, voel je veilig. Het gebedsleven is een enorme kracht. Leg in je gebed alles in Gods hand, vertrouw Hem je leven toe, vraag Hem hulp en bijstand.
We weten dat, als we één uur wakker liggen, het ons toeschijnt als een eeuwigheid. Wachten duurt lang; als we opgewonden en onrustig zijn kruipen de uren. Maar als men één uur heeft geslapen heeft men de indruk dat men maar vijf minuten heeft geslapen.
Als de mens slaapt “Leeft hij tijdloos”.
Ze menen dan dat ze dat gewaarworden aan hun zwaar hoofd of lichamelijke vermoeidheid. Maar als ze dan even denken, zeggen ze bij zichzelf : “Ik heb toch hier of daar over gedroomd… dus moet ik toch geslapen hebben”.
Muziek tegen slapeloosheid
Als je problemen hebt met de slaap, probeer dit euvel op te lossen door te luisteren naar ontspannende muziek. In een zes maand durende studie van 25 volwassenen, die werd gepubliceerd in de Journal of Holistic Nursing, vielen allen – behalve één – opmerkelijk makkelijk in slaap. De slaap was dieper en langer dan gewoonlijk na het beluisteren
van één van deze muziekvormen, voor het naar bed gaan. De slapeloosheid trad echter terug op wanneer de proefpersonen stopten met het luisteren naar de muziek voor het slapen
gaan. Een dame vertelde ons dat haar rust en sereniteit terugkwam iedere keer wanneer zij de geluiden van christelijke liederen hoorde. Ze vertaalde dat “als de engelen” die haar herinnerden aan de bijstand en bescherming van God.”
“Wind je niet op, blijf kalm, beheers je in alle omstandigheden en besef dat ieder werk zijn tijd vraagt” Je zou eens in mijn schoenen moeten staan, dit is gewoon niet realistisch. Iedere dag loopt er zoveel fout, krijg je zoveel op je hoofd… Blijf daar maar rustig bij… dat meen je niet !”
“Dan maar opgewonden en druk, over je toeren als een overwonden wekker, je ergerend, roepend en tierend, geef maar de schuld… aan je werk, je collega’s… Eerlijk, er is niets wat deugt, één pot nat. Stress, zwijg me daarvan! Wist je beste vriend, dat alles wat ik nu opnoem een keuze is ? Iedereen kan rustig zijn, als men wil.
Deze innerlijke gesteldheid kan een deel van jezelf zijn. Innerlijke rust en evenwicht kunnen je trouwste bondgenoot zijn. Stap af van de gedachte dat je opwinding moet hebben, dat je door bepaalde omstandigheden in de knoop moét raken. Laat het niet toe. Wees sterk en vol vertrouwen.
Zeg niet “dat kan niet”, want zo veroorzaak je een blokkade. Iedere dag beter en beter, iedere dag rustiger en rustiger. Je zal verrast zijn, hoe snel en hoe goed je werk zal verlopen in een sfeer van ontspanning. Laat voortaan je barometer niet meer bepaald worden door de uiterlijke omstandigheden, maar door de innerlijke. Als je innerlijk op ‘heldere hemel’ staat, kan je best te doen hebben met donderwolkmentaliteit. Je innerlijke naald weigert om te verspringen…. Je hebt rust nodig. Duik vanavond wat vroeger in bed en leg je zorgen neer. Zorgen zijn te zwaar…
“Humor helpt je relativeren. Lachen is de gedroomde ontspanning, het helpt om het leven lichter en plezierig te houden.”
Dr. Vrolijk geeft je de raad om te “leven met de glimlach” : een ontspannen, hartelijke gelaatsuitdrukking weerspiegelt je innerlijke mens. In iedere mens zit de vonk die wil overslaan en die blijdschap met blijdschap wil begroeten. Het minste wat je kan doen is op regelmatige tijdstippen eens hartelijk lachen. Dat doet werkelijk deugd !
Laten die woorden in je hart opgenomen worden als een kostbare raad van Hij die niet wil dat één iemand zou verloren gaan, maar dat allen eeuwig leven hebben !