De andere kant van koffie

Katy Chamberlyn

Cafeïne is ’s werelds meest populaire stimulerende middel – het “medicijn” dat 4 van de 5 Europeanen op iedere dag innemen. Het grootste deel van de cafeïne die we consumeren komt uit koffie.

De Europese landen samen kopen meer dan een derde van de wereldvoorraad koffiebonen. Er wordt gezegd dat een horecabedrijf kan staan ​​of vallen met de reputatie van de koffie die het serveert. Elke werkdag halverwege de ochtend en halverwege de middag verlaten miljoenen kantoor- en fabrieksarbeiders hun baan voor een door de werkgever betaalde ‘koffiepauze’.

Meer dan 15.000.000 Europeanen zijn verslaafd aan koffie; en de meesten van hen weten het niet eens, zo verraderlijk is de verslavende aanval ervan. Het kind of de volwassene kan zonder het te weten dagelijks enkele honderden milligram cafeïne binnenkrijgen.

Net als verdovende middelen, alcohol of sigaretten zijn koffie en cafeïnehoudende dranken verslavende, destructieve drugs die elk jaar miljoenen vatbaar maken voor verlammende en soms dodelijke ziekten.

Koffie en thee zijn de twee meest populaire dranken in de westerse landen. Minder dan 9% van de bevolking drinkt geen koffie of thee. Koffie is het nummer 1 drugsprobleem.

ONTWENNING VAN CAFENE

Cafeïneontwenning kan optreden als u ’s ochtends slechts één kopje koffie mist. Symptomen van cafeïneontwenning zijn hoofdpijn, prikkelbaarheid, onvermogen om effectief te werken, nervositeit, rusteloosheid en lethargie. Een vaste gebruiker van cafeïne kan soms hevige hoofdpijn krijgen in de achterkant van de nek en snel boos of geïrriteerd raken.

CAFEÏNE WERKT ALS STIMULANT

Cafeïne is een giftige stimulans. Lichaamsreacties worden versneld. Dit is niet natuurlijk voor het lichaam. Wat het doet, is de “vecht- of vlucht”-reactie activeren.

Executive Fitness Newsletter, 13 oktober 1984, verklaarde: „Het is belangrijk om te onthouden dat de cafeïne in koffie een krachtige stof is. Het kan het centrale zenuwstelsel stimuleren, de hartslag en het metabolisme verhogen, de afscheiding van maagzuur verhogen en de nier- en blaaswerking activeren. Het staat ook bekend om zijn vervelende vermogen om de slaap negatief te beïnvloeden.” Het artikel gaat verder met te zeggen dat cafeïne in hogere doses “koffiezenuwen” kan veroorzaken met een breed scala aan symptomen “waaronder angst, prikkelbaarheid, hoofdpijn, een licht gevoel in het hoofd, misselijkheid en diarree.”

Koffie kan een tijdelijke verhoging van de bloedsuikerspiegel veroorzaken, maar wordt snel gevolgd door een verlaging en stimuleert de afgifte van adrenaline, waardoor lichaamsweefsels worden afgebroken tot suiker en vet. Er wordt te veel insuline geproduceerd en de bloedsuikerspiegel daalt tot een laag niveau.

CAFEÏNE IS EEN VERGIFT

Cafeïne, de belangrijkste chemische stof in koffie, is een krachtig gif! Een druppel cafeïne die in de huid van een klein dier wordt geïnjecteerd, veroorzaakt binnen enkele minuten de dood. Een oneindig kleine hoeveelheid die in de hersenen wordt geïnjecteerd, veroorzaakt stuiptrekkingen. De hoeveelheid cafeïne in een kopje koffie is vrij klein. Toch drinken we koffie vanwege de werking van de cafeïne, net zoals we roken vanwege de werking van de nicotine. Beide zijn drugs, beide verslavend! Beide zijn vergiften.

KOFFIEDRINKEN EN Maagzweren

Twee moderne aandoeningen: Het grote publiek associeert maagzweren en hartproblemen gewoonlijk met koffiedrinken. JA Roth en A.C. Ivy, wiens dierproeven met koffie beroemd zijn, stellen in Gastroenterology, november 1948: “Cafeïne veroorzaakt gastro-duodenale zweren bij dieren aan wie het medicijn wordt gegeven, zodat hun maag continu cafeïne opneemt. Ook veroorzaakt cafeïne duidelijke veranderingen in de bloedvaten van dieren, die vergelijkbaar zijn met veranderingen die worden veroorzaakt door langdurige wrok, vijandigheid en angst.”

KOFFIE GEKOPPELD AAN HEUPFRACTUREN

The Providence Journal schreef op 1 oktober 1990: “Mensen die meer dan twee kopjes koffie of vier kopjes thee per dag drinken, zouden volgens een nieuwe studie hun risico op een heupfractuur op oudere leeftijd vergroten.“ De studie, gepubliceerd in het oktobernummer van het American Journal of Epidemiology, is de eerste die cafeïneconsumptie koppelt aan heupfracturen die optreden bij oudere mensen van wie de botten verzwakt zijn. Een heupfractuur markeert vaak het definitieve verval van een bejaarde tot afhankelijkheid of overlijden.

Dr. Douglas P. Kiel, een professor in de geneeskunde aan de Brown University, en zijn collega’s keken hoeveel koffie of thee 3.170 mensen meldden dat ze gedurende 14 jaar dronken. Toen keken ze wie hun heupen hadden gebroken, een teken dat botten broos waren geworden. Ze ontdekten dat zware cafeïnedrinkers 53% meer kans hadden op heupfracturen.

“Van cafeïne wordt al lang vermoed dat het calcium uit de botten afvoert, omdat mensen die het consumeren een hoger calciumgehalte in hun urine hebben. Verlies van calcium leidt tot osteoporose, de broze botaandoening die veel ouderen treft, en resulteert in naar schatting 250.000 heupfracturen per jaar.”

ONVRUCHTBAARHEID

Probeert u zwanger te worden? Stop dan met het drinken van cafeïnehoudende dranken. Volgens een onderzoek uit 1988 door Allen Wilcox van het National Institute of Environmental Health Sciences in Research Triangle hadden 104 vrouwen die slechts één kopje koffie met cafeïne per dag dronken, half zoveel kans om zwanger te worden tijdens een bepaalde menstruatiecyclus als degenen die minder dronken.

De meeste onderzoeken die sindsdien zijn uitgevoerd, hebben aangetoond dat cafeïne de vruchtbaarheid schaadt, maar meestal alleen bij drie of meer kopjes gewone koffie per dag. Maar het onderzoek is zo goed of slecht als de herinneringen van de vrouwen. Wetenschappers van de John Hopkins University ontdekten bijvoorbeeld dat onder 2500 vrouwen die probeerden zwanger te worden, het consumeren van meer dan 300 mg cafeïne per dag hun kans op succes in een bepaalde maand met 17% verminderde. Maar die resultaten waren gebaseerd op de hoeveelheid koffie en frisdranken waarvan de vrouwen zich konden herinneren dat ze tien jaar eerder hadden gedronken.

Toch “is het waarschijnlijk verstandig voor vrouwen die proberen zwanger te worden, en vooral voor degenen die problemen hebben, om cafeïne te minderen”, zegt Mark Klebanoff van het National Institute of Child Health and Human Development in Bethesda, Maryland.

VEROORZAAKT KOFFIE KANKER?

Er is steeds meer bewijs dat suggereert dat als je bepaalde vormen van kanker wilt vermijden, je er goed aan doet om van de koffiegewoonte af te stappen.

Koffie branden produceert teer en heeft dezelfde eigenschappen als koolteer.

Een studie toonde aan dat niet alleen het drinken van koffie geassocieerd was met een verhoogd risico op blaaskanker, maar dat het drinken van coladranken ook verband hield met dit probleem.
Koffie drinken verhoogt het risico op geboorteafwijkingen.
Het drinken van koffie verhoogt de bloeddruk, waardoor het risico op hartaandoeningen toeneemt.

Algemeen wordt aangenomen dat het drinken van koffie, frisdranken en andere cafeïnehoudende dranken een bijzaak is voor onze gezondheid. Maar is dat zo? We kunnen het effect ervan op geest en emoties, onderscheidingsvermogen en oordeel niet inschatten. En dan zijn er nog de schadelijke effecten van de stimulatie op het hart en andere vitale organen.

Koffie en andere cafeïnehoudende dranken zijn slechte vervangers voor water. Het lichaam heeft vocht nodig, maar geen stimulerende medicijnen. Het opgeven van de koffiegewoonte is voor de meeste mensen relatief eenvoudig te doen – zodra men daarvoor het plan heeft opgevat. Aangezien cafeïne een minder giftige drug is dan alcohol en straatdrugs, kan de meerderheid van de koffiedrinkers de gewoonte opgeven zonder het soort moeilijkheden dat zowel alcoholisten als drugsverslaafden gewoonlijk ervaren. Hoewel het waar is dat cafeïne al lang bestaat, is dat niet per se de beste handhaving. Russische roulette bestaat ook al een tijdje!

Als je stopt met cafeïne, eet en drink dan niets dat niet op de een of andere manier bijdraagt ​​aan een goede voeding voor het lichaam. Alle voedingsmiddelen of dranken die geen vitamines, mineralen of enzymen bevatten, moeten automatisch van de lijst worden doorgestreept. Zorg ervoor dat u tijdens het doorbreken van “de koffiegewoonte” veel verse sappen en water drinkt.

“Hoe wijdverbreid is koffiedrinken? De gemiddelde Europeaan drinkt meer dan 100 liter koffie per jaar, maar misschien relevanter voor de discussie is cafeïne zelf. Koffie bevat meer dan driehonderd chemicaliën; cafeïne is er maar één van.” – Carol Simontacchi, The CrazyMakers

Maar toch kon je enkele jaren geleden geluiden horen van de “geneeskracht van koffie”… Op die manier kan natuurlijk ieder “medicijn” worden voorgesteld… In die jaren kreeg ik vaak een beschuldigende vinger toegewezen. Ofwel moest ik onwetend, bevooroordeeld of naïef zijn… Maar deze vijand was eigenlijk je vriend. Dat werd ooit ook met cacao gedaan… en het werd een kassakraker… Maar de prijs is dat mensen er met hun gezondheid voor betalen. Maar we voelen ons nù goed en denken niet aan later… Gelukkig is het menselijk lichaam zeer goed gemaakt… en worden we niet voor het eerste misbruik gestraft. Maar ooit is het teveel.

Volg je de wekelijkse flyer? Die vind je vanaf vandaag in Map 2 – De Bijbel onder C-49 – “Vier evangeliën”

Zoiets doe je niet

Het is ruim 40 jaar geleden dat Hans Bouma dit artikel schreef… In aanloop van Kerstmis heel gepast om te herhalen !

Zoiets doe je niet met een dier DS. HANS BOUMA

“Er zal met de Kerst weer heel wat gesmuld worden. Vooral aan vlees zullen we ons te goed doen. Het is immers feest en wat is een feest zonder vlees? De bedrijven, die het ons moeten leveren, draaien op volle toeren. Er wordt een topproduktie verwacht. Slagers en poeliers zetten zich schrap. Ze zien hun winkels al uitpuilen. December is hun drukste maand.

Of- we moesten feestelijk bedanken voor al dat vlees. Er zit namelijk een luchtje aan. Het ruikt naar bio-industrie, d.w.z. naar verkrachting, uitbuiting, grenzeloos lijden, slavernij. Het is afkomstig van dieren, die geen leven hebben gehad. Dieren, die van meet af aan gefrustreerd zijn in hun behoeften en mogelijkheden. Dieren, die zich niet meer konden aanpassen aan hun fantasieloze, hoogst deprimerende omgeving. Dieren, die maar hadden mee te spelen in een geraffineerd industrieel productieproces. Dieren, die enkel commercieel interessant waren, louter bekeken werden op economisch rendement.

Belanghebbenden – boeren (die geen boer meer zijn), veevoeder-fabrikanten, stalen apparatuurleveranciers, vleesverwerkende industrieën – spreken verheven over ‘dierveredeling’, ‘veredelingslandbouw’. Biologen weten wel beter. Ze constateren zeer ernstige afwijkingen. Een veel voorkomend verschijnsel is bijvoorbeeld ‘stress’. Het landbouw-huisdier verkeert in grote fysieke en psychische nood. Het is er beroerder aan toe dan ooit. Het is volkomen gedegenereerd. De dieren, die naar het slachthuis gaan – hun enige uitstapje – zijn wrakken. Alleen dank zij een zeer intensieve medicamenteuze begeleiding bleven ze zo lang op de been. De farmaceutische industrie verdient kapitalen aan het biobedrijf. Niet voor niets staat de bio-industrie op de prioriteitenlijst van de dierenbescherming. Het was de Nederlandse Vereniging tot bescherming van Dieren, die via een in april 1972 gehouden studiedag het onderwerp ‘bioindustrie’ voor het eerst nadrukkelijk en alarmerend aan de orde stelde. Behalve de naam ‘veredelingslandbouw’ is ook de aanduiding ‘bioindustrie’ een grof eufemisme. Alsof er ook maar een sprankje ‘bios’, echt, natuurlijk leven, bij het moderne veebedrijf te vinden was! De dieren in de hedendaagse veehouderij lijden een schijnbestaan. Het zijn levende lijken. De slachtoffers van de bio-industrie zijn bekend. Vooral kuikens, kippen, varkens en kalveren moeten er aan geloven. Maar ook konijnen en kalkoenen o.a. worden industrieel gefokt. Sinds kort is zelfs het lam niet meer veilig. De eerste bedrijven zijn er al. Overigens is er nog nauwelijks belangstelling voor lamsvlees. Maar dat komt wel. Mét het op draadroosters gedeponeerde lam wordt meteen de vraag ernaar gefokt. Er is een cultus van Paaslammeren in de maak.

Je hoeft er geen christen voor te zijn om de grootste bezwaren tegen de bio-industrie te hebben. Het is een cultureel schandaal, dat plaatsvindt. De manier, waarop de moderne veehouderij het dier manipuleert, gaat alle perken te buiten. De maatschappij, die dit tolereert, moet zich ernstig zorgen maken over zichzelf. De bio-industrie is een maatschappelijke misstand van de eerste orde, een stuk sociaal onrecht, waarvoor we ons alleen maar kunnen generen. Zoiets doe je niet met een dier. Vraag het maar aan degene, die er het meest verstand van heeft, het beste weet wat ‘leven’ is : het kind. Of vraag het aan een vrouw, die nog een beetje vrouw is.

Niet zonder reden vielen hier de woorden ‘maatschappij’, ‘maatschappelijk’ en ‘sociaal’. We zouden uitsluitend in de richting van de boer kunnen kijken. Natuurlijk is hij óók en niet weinig medeplichtig aan het bio-bedrijf, maar wij met z’n allen zijn het niet minder. De bio-industrie is een collectieve misdaad. De boer is er beslist niet uit zichzelf mee begonnen. Hij weet wel iets leukers. Maar om het hoofd boven water te houden moést hij wel meedoen aan het algemene proces van massificatie, schaalvergroting, productie-intensivering. In een bepaald opzicht is een aantal boeren er misschien beter op geworden. Door op contract te mesten hebben zij zich verzekerd van een redelijk vast inkomen. Bovendien hebben ze door een consequente mechanisatie in de bedrijfsvoering meer vrije tijd dan vroeger. Maar van hun zelfstandigheid is niets meer over. Met handen en voeten zitten ze vast aan hun oppermachtige leveranciers en afnemers. Ze zijn volledig onderworpen aan het steeds dieper penetrerende handels-, industrie- en bankkapitaal. Wie garandeert bijvoorbeeld, dat de vleesverwerkende industrieën en veevoederfabrieken, gesteund door het bankkapitaal, het bio-bedrijf op een gegeven moment niet aan zichzelf trekken? Dit bedrijf is tenslotte helemaal niet gebonden aan het platteland. Het is eigenlijk erg onhandig het her en der in sterk verouderde agrarische structuren te situeren. Het is ook behoorlijk riskant. Boeren blijven boeren. Ze behouden hun trots. Ze kunnen lastig worden, protesteren, staken. Als aparte groep kunnen ze een dreigende vuist maken.

Wat nog erger is: veel boeren kennen geen echte arbeidsvreugde meer. Ze werken voor hun geld – en daarmee uit. Er wordt geen beroep meer gedaan op hun oorspronkelijke kwaliteiten. Wat zij doen, kan iedereen. Hun materieel inkomen mag dan gestegen zijn, hun psychisch inkomen is er geweldig op achteruitgegaan. Ook lijden boeren onder de toenemende kritiek van de samenleving. Hun werk wordt steeds minder gewaardeerd. Ze arbeiden in een negatief sociaal klimaat. Het is niet leuk iets te doen, wat via steeds meer artikelen, radio- en televisieprogramma’s, lezingen en cursussen, congressen en fora, zelfs gedichten en preken wordt afgekeurd.

Naast het dier is ook de boer zelf, al zal hij dit meestal krampachtig ontkennen, dupe van de bio-industrie. Wie protesteert tegen het bio-bedrijf, komt daarmee automatisch op voor de weliswaar manipulerende, maar evenzeer ook zélf gemanipuleerde boer.

Een punt apart is de gigantische eiwitverspilling, waaraan de bio-industrie meewerkt. Bij de omzetting van plantaardige eiwitten in dierlijke eiwitten is er een rendementsverlies van 70 tot 90 procent. Door de ongunstige conversie komt er uiteindelijk slechts een fractie van de in het veevoer geïnvesteerde proteïne in de vorm van vlees er weer uit. Officiële cijfers tonen aan, dat in 1972 op deze manier in de Nederlandse veemesterijen en pluimveebedrijven ruim een miljoen ton eiwit verloren ging. Hiermee hadden dertig miljoen mensen in de ontwikkelingslanden een jaar lang geholpen kunnen worden. In Amerika wordt 78 procent van het verbouwde graan in veevoer verwerkt. Al dit graan is direct of na enige bewerking ook voor menselijke consumptie geschikt. Er zijn drie maal zoveel plantaardige eiwitten als nodig voor de voeding van de totale wereldbevolking. De besteding ervan is echter zodanig, dat twee/derde van de mensheid honger lijdt. Er had helemaal geen voedseltekort hoeven te zijn. De overmatige vleesconsumptie van de rijke landen heeft dit tekort kunstmatig opgeroepen. Ook deze, door de FAO en de VN steeds meer beklemtoonde kwestie, is bepaald niet bevorderend voor de arbeidsvreugde van de boer. Hij werkt mee aan een systeem, dat honger veroorzaakt. Verdient de bio-industrie ons àller kritiek, zeker een christen zal krachtig protest aantekenen. Wat hier gebeurt, zowel ten opzichte van het dier als ten aanzien van de boer en de arme landen, kan pertinent niet door de beugel.

Het boek, waaraan een christen zich oriënteert, de Bijbel, belijdt het dier als een schepping van God. Als zodanig heeft het een unieke waarde, een volstrekt eigen integriteit. Het heeft recht van bestaan. Het moet zich kunnen ontplooien, het moet helemaal kunnen leven ‘naar zijn aard’ (Genesis 1). Na de zonvloed sloot God een verbond met Noach, zijn nageslacht op ‘alle levende wezens die bij hem zijn’, ‘alle gedierte der aarde’ (Genesis 9:8-10). Zeer nadrukkelijk presenteert God zich als de partner der dieren. Zoals Hij hen beschermde, toen de aarde door ‘de boosheid des mensen’ (Genesis 6:5) weer ‘woest en ledig’ dreigde te worden, zal Hij hen tegen de boosheid des mensen blijven beschermen. Ze kunnen op Hem aan. Ze horen er bij, tot in lengte van dagen. Zó definitief mogen ze van de partij zijn, dat we hen weer tegenkomen in allerlei profetische toekomstvisioenen. Ook voor de dieren zal de aarde een paradijs worden. Jesaja ziet het al vóór zich : ‘De wolf en het lam zullen samen weiden en de leeuw zal stro eten als het rund’ (Jesaja 65:25). Hoezeer die dieren delen in het heil, blijkt prachtig in Psalm 36 : ‘Mens en dier verlost Gij, HERE’, zingt David. Psalm 84 brengt ons bij, dat ook de mus en de zwaluw bij God onderdak mogen zijn. Ze zijn welkom in de tempel, ze mogen zich koesteren in de warmte van de verzoening.

Aan de vrede, die de engelen in de Kerstnacht bezingen, mogen ook de dieren hun hart ophalen. De komst van de Messias betekent ook hun redding. Dit geldt wel heel direct voor de schapen, die, samen met hun herders, als eersten in de Kerstnacht de vrede van Jezus over zich uitgestort krijgen. Deze schapen behoorden tot de tempelkudden. Eeuwenlang gingen zij de weg van het offer. Plaatsvervangend beeldden zij uit, waartoe de méns geroepen was: onschuld en offervaardigheid. Jezus bevrijdt hen van deze offergang. Hij neemt hun rol over. Hij is nú het lam, dat ‘ter slachting wordt geleid’ (Jesaja 53). Ten overstaan van déze Jezus, de verlosser van mens én dier, roept Johannes de Doper uit : ‘Zie het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt’ (Johannes 1 : 29). Mét de tempelkudden geeft Jezus dieren weer de vrijheid. Genadig ontslaat Hij hen van welke offerande dan ook. Ze mogen hun gang gaan. Hún aandeel in de verzoening hebben ze nu wel volbracht. Hij, het lam bij uitstek, zal hun werk voltooien, definitief maken. Wat ‘Jezus’ komst op aarde betekent voor de dieren komt heel scherp in Jesaja 11:1-10 tot uitdrukking. Behalve over de ‘geringen’ en ‘ootmoedigen’, zal het ‘rijsje uit de tronk van Isaï’ zich ook ontfermen over wolf en schaap, panter en bokje. Alles wat adem heeft zal tot z’n recht komen. De ‘aarde zal vol zijn van kennis des HEREN’. De ganse schepping zal bedekt zijn met vrede.

Juist het Kerstfeest, het feest van het alles- en allen omvattende heil, de niets- en niemand ontziende sjaloom, zal een christen moeten inspireren tot een diep respect voor het dier. Met het oog op Christus ziet hij in het dier een medeschepsel, een onherroepelijk initiatief van God, een beschermeling van de Heilige. Hij heeft mateloos veel te danken aan het dier. Tijden lang onthaalde het God op de gezindheid, die hij, de mens, maar niet kon opbrengen. Als zondeloos en offerbereid lam speelde het dier de rol van de goede herder, die hij had moeten zijn. Op ontroerende wijze overtuigde het God ervan, dat zijn zo teleurstellende wereld tóch nog de moeite waard was.

Voor een christen behoort het dier iets onaantastbaars te zijn. Iets dat koste wat het kost niet de dupe mag worden. Een christen eerbiedigt het dier als een voorloper van Jezus. Het mag niet onder de voet gelopen worden. Wie op het dier trapt, trapt op Jezus. Of : op het hart van God.

Als volgeling van Jezus, die het dier zo barmhartig bevrijdde, zal een christen slechts met de allergrootste schroom de hulp van het dier inroepen. Hij moet daar wel een edel motief voor hebben. Eigenlijk schaamt hij zich er voor. Is hij, na alle dienstvaardigheid van het dier, niet aan de beurt om het dier zijn diensten te bewijzen? Is het niet zijn opdracht als een goede herder namen te geven aan de dieren (Genesis 2: 19), d.w.z. verantwoordelijkheid voor hen te dragen, hun bestaan veilig te stellen?

Een zaak, waar een christen het moeilijk mee zal hebben, is de consumptie van vlees, zeker van het vlees, dat hem door de bio-industrie wordt voorgeschoteld. Vlees van dieren, die geen dier mochten zijn. Vlees van slachtoffers.

Wie het offer van Christus ernstig neemt, wie deel wil hebben aan de alles en allen omhelzende verzoening, kàn geen vlees consumeren van dieren, die, als slachtoffers van onze win- en hapzucht, geen hap van de verzoening hebben geproefd. Dit vlees vervult hen met walging. Het betekent een grove ontkenning van de door Christus ingeluide vrede. Het enige vlees, dat er voor hem overblijft, is het vlees van Jezus’ lichaam. Het is onmogelijk én het verzoeningsfeest van Jezus’ lichaam te vieren én het vlees te eten van een dier, dat in een ónverzoende offerpositie wordt gehouden. Wie warempel als christen onbekommerd het vlees van gemaltraiteerde dieren consumeert, zou zichzelf wel eens een oordeel kunnen eten. Het vlees van een dier, eens een zegen, kan in een vloek verkeren. Behalve christenen, kunnen ook niet-christenen dit aan den lijve ondervinden. In combinatie met andere factoren houdt onze rijkelijke consumptie van het onnatuurlijk gefabriceerde bio-vlees een bedreiging voor onze gezondheid in. Veel van juist in de cultuur van de bio-industrie bijna massaal voorkomende afwijkingen en ziekten zijn mede te herleiden tot ons consumptiepatroon in het algemeen en ons vleesgebruik in het bijzonder.

Een christen dient zich te distanciëren van de zo meedogenloos door de bio-industrie veroverde produkten. De bio-industrie is een belediging voor het dier en daarmee een belediging voor zijn Schepper. Alleen al in naam van het vierde gebod zal een christen het bio-bedrijf moeten veroordelen. Dit gebod claimt immers een periodieke adempauze voor het dier. Het verbiedt uitbuiting. Het dier heeft recht op een wekelijkse vrije dag. In de bio-industrie staat het dier continu, dag in, nacht uit, in dienst, in slavendienst van de mens. Het enige gebod, dat de bio-industrie kènt, luidt : produceren. Het moet een christen wel tegenstaan om zich ook nog uitgerekend met Kerst, het verlossingsfeest ook van het dier, extra veel vlees van het ónverloste dier te laten voorzetten. Met het vlees van het door Christus bevrijde en door ons weer tot slavernij gebrachte dier valt er geen vrede te vieren.

Maar – kunnen we zonder vlees? Inderdaad. En we kunnen zéker zonder het geforceerd verkregen en met smaak- en kleurpreparaten bewerkte vlees, dat de bio-industrie ons opdist. Het is een fabeltje, dat vleesgebruik onontbeerlijk is voor een goede conditie. Tienduizenden en complete volken bewijzen, dat je voortreffelijk vegetarisch kunt leven. Vlees bevat veel eiwit, dat is waar. Maar je kunt ook op tal van andere manieren aan de nodige eiwitten komen. Dit blijkt uit tal van recent verschenen voedingsboeken en receptuur. De recepten, eenvoudige maar ook zeer verfijnde recepten, die ons uit diverse bronnen bereiken zijn werkelijk om van te watertanden. Zich voeden zonder vlees betekent niet zomaar vervallen in een middeleeuwse armoede, maar de zon doen opgaan voor Gods heerlijkheden die Hij rijkelijk aanbiedt. Zo, doorpluis deze eetliteratuur voor smulpapen. Dus boeken voor christenen. Want er màg gesmuld worden. Er valt tenslotte iets te vieren. Speciaal met Kerst mag er wel iets lekkers op tafel gezet worden. Maar iets écht lekkers, d.w.z. iets waar geen onrecht aan kleeft.

HET LIED VAN MENS EN DIER — Melodie : Psalm 46

DE mens leeft niet alleen op aarde, ook dieren zijn door God geschapen, de mus, de vis, de leeuw, het paard, God schiep hen allen naar hun aard.

De dieren hebben recht op leven, God heeft hen met zijn Geest gezegend, Hij houdt zijn oog op hen gericht, zij spelen voor zijn aangezicht.

Wie zal hen liefdevol beschermen, zich aan hen geven als een herder, God gunt de mens de hoge eer om uit te blinken als hun heer.

Hij zal het beeld zijn van zijn Schepper wanneer hij hart voor hen zal hebben, de mens is Gods gelijkenis als hem Gods schepping heilig is.

O God wees ons toch goedertieren, wij zijn geen herders voor de dieren, zij zuchten onder ons geweld, verslagen ruimen zij het veld.

Heillos verlopen onze wegen, de aarde wordt weer woest en ledig, ontferm U over al wat leeft, herschep ons mensen naar uw beeld.

HANS BOUMA Uit : Liedjes van Verlangen Uitg. Zomer & Keuning, Wageningen

HIJ HEEFT PLEZIER IN HEN

Dieren zijn onverdeeld, zij leven uit één stuk, dieren zijn zichzelf,

zij volgen hun aard, aandachtig luisteren zij naar de stem van hun bloed,

de taal van hun lichaam feilloos gaan zij hun weg, zij voldoen aan de verwachting,

dieren zijn scheppingen van God, speelse gedachten waaraan Hij liefdevol vorm gaf,

Hij heeft plezier in hen, nooit stellen zij teleur, hoe goed is zijn schepping,

Hij zegent hen, schenkt hun de kracht tot vermenigvuldiging,

voorgoed mogen zij er zijn, zij hebben recht van bestaan, ze zijn onmisbaar.

HANS BOUMA Uit : Met andere woorden Uitg. J.H. Kok

De Exodus en de gezondheidshervorming

Prediking door Taylor G. Bunch over de parallellen tussen het oude en het nieuwe Israël en de Exodus en diegenen die Jezus’ wederkomst verwachten. Wat toen zo belangrijk was, is dat nu ook.

Het doel van de uittocht van het oude Israël was om hen terug te brengen naar het geloof en de gebruiken van Abraham, Izak en Jakob.

Terwijl zij in Egypte waren, hadden zij geleerd om de gruwelen van de heidenen te volgen en waren de bepalingen en voorschriften die hun vaderen toepasten vergeten.

Gezondheidshervorming was een belangrijk onderdeel van de beweging om Egypte te verlaten. De eerste stap in deze hervorming was het verbieden van het eten van vlees dat de Heere onrein had verklaard en een “gruwel” noemde. (Zie Leviticus 11 en Deuteronomium 14). Dit was geen nieuwe bepaling, aangezien het onderscheid al was gemaakt vóór de zondvloed. Deze goddelijke voorschriften werden zorgvuldig in acht genomen door de gelovigen na de zondvloed. 

‘En God zei: Zie Ik geef u al het zaaddragende gewas dat op heel de aarde is, en alle bomen waaraan zaaddragende boomvruchten zijn; dat zal u tot voedsel dienen. Maar aan al de dieren van de aarde, aan alle vogels in de lucht en aan al wat over de aarde kruipt, waarin leven is, heb Ik al het groene gewas tot voedsel gegeven. En het was zo.” “En de HEERE God gebood de mens: Van alle bomen van de hof mag u vrij eten.” Genesis 1: 29, 30; 2: 16.

Na de zondeval was de aardbodem vervloekt en daardoor moest de mens leven door te zwoegen in het zweet van zijn gezicht. Toen voegde de Heere kruiden en groenten toe aan zijn dieet. “En tegen Adam zei Hij: Omdat u geluisterd hebt naar de stem van uw vrouw en van die boom gegeten hebt waarvan Ik u geboden had: U mag daarvan niet eten, is de aardbodem omwille van u vervloekt; met zwoegen zult u daarvan eten, al de dagen van uw leven; dorens en distels zal hij voor u laten opkomen en u zult het gewas van het veld eten. In het zweet van uw gezicht zult u brood eten, totdat u tot de aardbodem terugkeert, omdat u daaruit genomen bent; want stof bent u en u zult tot stof terugkeren.” Genesis 3: 17-19. 

Dit aangepaste dieet is Gods ideaal voor Zijn volk tijdens de heerschappij van de zonde. De Heere trachtte Israël naar dit ideaal toe te leiden en dat doet Hij ook nu voor het hedendaagse Israël. Wanneer het Paradijs is hersteld, dan zal het oorspronkelijke dieet volkomen worden hersteld. Degenen die zich voorbereiden op de wederkomst zullen terugkeren tot het aangepaste dieet en daarmee één stap verwijderd zijn van het oorspronkelijke plan. 

Naarmate de rebellie van de mens ten opzichte van God toenam, werden alle beperkingen afgebroken en de mensen begonnen het voorbeeld van de dieren te volgen door het verslinden van hun medeschepselen. De zondige mensen waren niet meer tevreden met voedsel direct uit het plantenrijk, zij begonnen het vlees van lagere schepselen te eten. In een poging om de afvalligheid tegen te houden, maakte de Heere een scheiding tussen de dieren. Hij koos de meest gezonde en verklaarde die “rein” met de toestemming om ze te eten en alle andere als “onrein” en absoluut ongeschikt als voedsel, zelfs een “gruwel”. Maar deze tweede beperking werd snel afgebroken door de rebellen en de afval ging door tot ieder levend schepsel in het dierenrijk werd gebruikt als voedsel. De mensen begonnen zelfs andere mensen te eten. 

Het doel van het evangelie is het herstel van wat verloren is gegaan door de zonde en de mens terug te brengen in zijn oorspronkelijke toestand. De stappen in rebellie en afvalligheid moeten allemaal worden teruggedraaid door degenen die het herstelde Paradijs binnen zullen gaan. Wanneer het evangelie de meest gedegradeerde mensen bereikt, houdt het kannibalisme op. Dan zullen zij de onreine gruwelen, die verboden zijn in de Bijbel, uit hun dieet wegdoen. Wanneer de hervorming, die een volk voorbereidt om het hemelse Kanaän binnen te gaan, is voltooid onder de wederkomst-beweging, zullen alle stappen in voedingshervorming genomen zijn, behalve de laatste die bestemd is voor de volmaakte zondeloze toestand. 

Om Israël terug te leiden tot het oorspronkelijke dieet, gaf de Heere hen Manna. “En heel de gemeenschap van de Israëlieten morde tegen Mozes en tegen Aäron in de woestijn. De Israëlieten zeiden tegen hen: Och, waren wij maar door de hand van de HEERE gestorven in het land Egypte, toen wij bij de vleespotten zaten en brood aten tot verzadiging toe! Want u hebt ons uitgeleid naar deze woestijn om heel deze gemeente van honger te laten sterven. Toen zei de HEERE tegen Mozes: Zie, Ik zal voor u brood uit de hemel laten regenen. Het volk moet eropuit gaan en de per dag benodigde hoeveelheid verzamelen, zodat Ik het op de proef kan stellen of het naar Mijn wet wandelt of niet.” “De Israëlieten aten veertig jaar lang het manna, totdat zij in bewoond gebied kwamen. Zij aten manna, totdat zij aan de grens van het land Kanaän kwamen.” Exodus 16: 2-4, 35. In Psalm 78: 23-25 wordt het manna “brood van de machtigen”, of “brood der engelen” (NBG) en “hemels koren” genoemd. Het was het voedsel dat gebruikt werd door engelen en ongevallen wezens, het beste voedsel in heel het universum. Er was niets op aarde dat het kon evenaren. Het bevatte meer essentiële voedingsstoffen dan enig ander voedsel dat de mens kent. 

Het manna wordt als volgt beschreven: “Het huis van Israël gaf het de naam manna. Het was wit als korianderzaad, en de smaak ervan was als van een honingkoek.” Exodus 16: 31. “Het manna leek op korianderzaad en de kleur ervan leek op de kleur van balsemhars. Het volk liep overal rond, verzamelde het, en maalde het met handmolens, of stampte het fijn met een stamper. Dan bereidde men het in een pot en maakte er koeken van. De smaak ervan leek op de smaak van baksel in olie.” Numeri 11: 7, 8. Korianderzaad is het zaad van een plant die in het wild groeit in Israël en de omliggende landen. De smaak, geur en kleur waren aangenaam. In feite vergelijk ik manna het meest met een zoete, geconcentreerde bes, gezien zij bedierf wanneer ze werd overgehouden voor de volgende dag.

‘Israël was niet tevreden. Maar de Israëlieten hadden zo’n bedorven smaak als gevolg van hun verblijf in Egypte dat ze zelfs niet tevreden waren met het voedsel van engelen. “Het samenraapsel van vreemdelingen dat in hun midden verkeerde, werd met gulzigheid bevangen; daarom jammerden ook de Israëlieten opnieuw en zeiden: Wie zal ons vlees te eten geven? Wij denken terug aan de vis die wij in Egypte voor niets aten, aan de komkommers, de watermeloenen, de prei, de uien en de knoflook. Maar nu droogt onze ziel uit, er is helemaal niets dan dit manna voor onze ogen!” Numeri 11: 4-6. Zij waren het manna beu en verlangden naar de vleespotten van Egypte, zelfs naar het onreine vlees. Deze opstand tegen de gezondheidsprincipes van de Exodusbeweging begon bij het “samenraapsel van vreemdelingen”. 

De Heere gaf hen niet waar zij naar verlangden en om vroegen, maar gaf hun het reinste van alle reine vleessoorten – wilde kwakkels.

‘Toen hoorde Mozes het volk jammeren, geslacht na geslacht, ieder voor de ingang van zijn tent. En de toorn van de HEERE ontbrandde hevig; ook in de ogen van Mozes was het kwalijk. En Mozes zei tegen de HEERE: Waarom hebt U Uw dienaar kwaad gedaan en waarom heb ik geen genade gevonden in Uw ogen, dat U de last van heel dit volk op mij legt?… Waar zou ik vlees vandaan moeten halen om al dit volk te geven? Want zij jammeren tegen mij: Geef ons vlees, zodat wij kunnen eten!” “Toen stak er van de kant van de HEERE een wind op en voerde kwakkels aan vanaf de zee, en verspreidde ze boven het kamp, ongeveer een dagreis naar de ene kant en een dagreis naar de andere kant, rondom het kamp, ongeveer twee el hoog boven het aardoppervlak. En het volk stond op, die hele dag en die hele nacht, en heel de volgende dag, en men verzamelde de kwakkels. Wie het minst had, had tien homer verzameld, en men spreidde ze wijd voor zich uit, rondom het kamp.  Het vlees zat nog tussen hun ‘tanden, voordat het gekauwd was, toen de toorn van de HEERE tegen het volk ontbrandde, en de HEERE bracht het volk een zeer grote slag toe.” Numeri 11: 10-13, 31-33. 

Terwijl ongeveer drie liter manna per persoon per dag voldoende was, waren zij zo begerig naar vlees, dat het minste aantal kwartels dat door één persoon werd verzameld tien homer was. Een homer is een korenmaat van ongeveer 300 liter. Het was hun vraatzucht waardoor de Heere toornig op hen  werd. Zij waren zo hongerig naar vlees dat ze nauwelijks de tijd namen om het te bereiden. Zie Psalm 78: 17, 18, 26-31; 106: 14, 15. De Heere gaf waar ze om vroegen om hun een les te leren. Hun verlangen, gulzigheid en ongehoorzaamheid brachten een uittering voor hun zielen. 

“God gaf het volk datgene wat niet voor hun bestwil was, omdat ze  ernaar bleven vragen; ze waren niet tevreden met die dingen die goed waren voor hen. Hun opstandige wensen werden bevredigd, maar ze moesten lijden onder de gevolgen. Ze aten zonder zich te beperken, en al spoedig kwam de straf op hun vraatzucht. “De Here sloeg het volk met een zeer zware slag”. Velen lagen neer met hoge koortsen, en de voornaamste schuldigen werden gedood terwijl ze het voedsel dat ze geëist hadden, nog aten.” Patriarchen en Profeten, blz. 345.
“Zij verafschuwden het voedsel dat hun werd gegeven en wensten dat zij weer in Egypte waren, waar zij bij de vleespotten konden zitten. Zij verdroegen liever de slavernij en zelfs de dood, dan zonder vlees te moeten leven. God schonk hun het vlees en liet hen eten tot hun gulzigheid een plaag veroorzaakte, waaraan velen stierven.” Counsels on Health, blz. 111.

“Wanneer iemand een opstandige, ongehoorzame zoon heeft die niet naar de stem van zijn vader en naar de stem van zijn moeder luistert, en hij, ook als zij hem gestraft hebben, niet naar hen luistert, moeten zijn vader en zijn moeder hem grijpen en naar buiten brengen, naar de oudsten van zijn stad, naar de poort van zijn woonplaats. Zij moeten tegen de oudsten van zijn stad zeggen: Deze zoon van ons is opstandig en ongehoorzaam, hij luistert niet naar onze stem, hij gaat zich te buiten en is een dronkaard. Dan moeten alle mannen van zijn stad hem met stenen stenigen, zodat hij sterft. Zo moet u het kwaad uit uw midden wegdoen. Laat heel Israël het horen en bevreesd zijn.” Deuteronomium 21: 18-21. 

“Het woord van God plaatst de zonde van de gulzigheid in dezelfde categorie als dronkenschap. Deze zonde was zo aanstootgevend in de ogen van God, dat Hij Mozes opdroeg dat een kind dat zich op het punt van de eetlust niet liet beteugelen, maar zich volpropte met alles wat zijn smaak maar begeerde, door zijn ouders voor de leiders in Israël moest worden gebracht en gestenigd moest worden. De toestand van de vraatzuchtige werd als hopeloos beschouwd. Hij zou van geen nut zijn voor anderen en was een vloek voor zichzelf. Men kon in niets op hem vertrouwen. Zijn invloed zou altijd anderen besmetten, en de wereld zou beter af zijn zonder zo iemand, want zijn verschrikkelijke gebreken zouden worden doorgegeven.” Counsels on Health, blz. 71.

Deze zonde komt tegenwoordig veel voor en is nu niet minder ernstig dan in de tijd van Israël. Ouders doen weinig of geen moeite om hun kinderen ervan te weerhouden zich vol te proppen. Teveel eten of dronkenschap zijn zonden van de laatste dagen. “Wees op uw hoede dat uw hart niet op enig moment bezwaard wordt door roes en dronkenschap en door zorgen over de alledaagse dingen, en dat die dag u niet onverwachts overkomt.” Lukas 21: 34. 

De juiste basis voor gezondheid. “Hij zei: Als u aandachtig luistert naar de stem van de HEERE, uw God, en doet wat juist is in Zijn ogen, als u Zijn geboden gehoorzaamt en al Zijn verordeningen in acht neemt, dan zal Ik geen enkele van de ziekten over u brengen die Ik over Egypte gebracht heb, want Ik ben de HEERE, uw Heelmeester.” Exodus 15: 26 (lees ook  Deuteronomium 7: 5-15). Gezondheid hangt af van gehoorzaamheid aan Gods morele en fysieke wetten. Gehoorzaamheid aan de wetten van de natuur is niet voldoende. De belangrijkste invloed voor een gezond leven is een geestelijke ervaring. Het is net zo onmogelijk om volmaakte gezondheid te hebben door gehoorzaamheid aan natuurwetten of door biologisch eten, als het is om verlossing te verkrijgen door menselijke gehoorzaamheid aan de morele wet. Geloof en werken moeten samengaan om zowel gezondheid als verlossing te verkrijgen. Een goede christelijke ervaring is het allerbelangrijkste in gezondheidshervorming. Samen met onze gehoorzaamheid aan gezondheidsbeginselen moet er een goddelijke, wonderwerkende kracht in ons zijn. Dit was het geheim van de gezondheid van de Israëlieten. “Onder hun stammen was niemand die struikelde.” Psalm 105: 37 (zie ook Deuteronomium 8: 4). 

“En deze dingen zijn gebeurd als voorbeelden voor ons, opdat wij niet zouden verlangen naar kwade dingen, zoals ook zij verlangd hebben.” “Al deze dingen nu zijn hun overkomen als voorbeelden voor ons, en ze zijn beschreven tot waarschuwing voor ons, over wie het einde van de eeuwen gekomen is.” 1 Korinthe 10: 6, 11. In de tijd van de apostelen hield de gemeente zich aan de regels voor gezondheid en voedselvoorschriften. Toen de gemeente naar Babylon ging leerde ze alle gruwelen te eten van de heidenen of de Babyloniërs. Het doel van de Adventbeweging is Gods volk uit Babylon te roepen en het terug te brengen tot het geloof en de leefwijze van Christus en de apostelen. Het overblijfsel zal geen onrein vlees eten. “Want zie, de HEERE zal komen in vuur,
en Zijn strijdwagens zullen komen als een wervelwind, om in grimmigheid Zijn toorn te laten gelden, Zijn bestraffing in vlammen van vuur. Want met vuur en met Zijn zwaard zal de HEERE een rechtszaak voeren met alle vlees. Zij die door de HEERE dodelijk gewond zijn, zullen talrijk zijn. Zij die zich heiligen en reinigen in de tuinen achter één in hun midden, die varkensvlees eten, afschuwelijk gedierte en muizen, tezamen zullen zij weggevaagd worden, spreekt de HEERE.”
Jesaja 66: 15-17. 
Naarmate wij het einde van de reis naderen en ons voorbereiden om het hemelse Kanaän binnen te gaan, zal de Heere Zijn volk terug trachten te leiden tot het oorspronkelijke dieet dat zij zullen hebben in het herstelde Paradijs.

“Het licht dat God heeft gegeven en zal blijven geven over de kwestie van het voedsel moet voor Zijn volk nu zijn wat het manna was voor de kinderen van Israël. Het manna viel uit de hemel, en het volk werd opgedragen het te verzamelen en te bereiden om gegeten te worden. Zo zal in de verschillende landen van de wereld licht gegeven worden aan het volk van de Heere, en gezond voedsel, geschikt voor deze landen, zal worden bereid… In granen, vruchten, groenten en noten zijn alle voedingselementen te vinden die wij nodig hebben. Als we met eenvoud van geest tot de Heer komen, zal Hij ons leren hoe we gezond voedsel kunnen bereiden, vrij van vlees.” Medical Ministry, blz. 267.’

Gezondheidshervorming is een groot onderwerp dat veel meer omvat dan ons dieet. “Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.” 1 Korinthe 10: 31. “Alles” omvat ook werkelijk alles. Het omvat beweging, ontspanning, werk, rust, slaap en kleding. Hoewel gezondheidshervorming nauw verband houdt met ons geestelijke leven, is het niet het evangelie. “Want het Koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken, maar uit gerechtigheid en vrede en blijdschap in de Heilige Geest. Want wie Christus in deze dingen dient, is welbehaaglijk voor God en in achting bij de mensen.” Romeinen 14: 17, 18. 

“We kunnen ons niet naar de hemel eten, want dat zou verlossing door werken betekenen. Maar de manier waarop wij eten, kan ons wel buiten het koninkrijk houden. Zij die lid worden van Gods gezin, zullen eten, drinken en zich gedragen zoals de andere leden van Zijn gezin. Deze dingen maken hen geen burgers van het hemelse koninkrijk, maar vormen het bewijs dat zij burgers zijn. Het burgerschap is een gave van God, terwijl het gedrag een bewijs is van die relatie. 

Er bestaat een nauwe band tussen een sterk lichaam en een sterk verstand en een sterke geest. “Want velen – ik heb dikwijls met u over hen gesproken en zeg het nu ook onder tranen – wandelen als vijanden van het kruis van Christus. Hun einde is het verderf, hun god is de buik en hun eer is in hun schande; zij bedenken aardse dingen. Ons burgerschap is echter in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus.” Filippenzen 3: 18-20. (zie ook 1 Korinthe 9: 24-27). Wij kunnen geen heldere geest hebben zonder een gezond lichaam. In het leger wordt er alles aan gedaan om de soldaten in de best mogelijke conditie te houden. Het is een van de belangrijkste invloeden op het moraal van de strijdkrachten. Atleten weten dat succes afhankelijk is van de strengste matigheid. Zij onthouden zich van alles wat hun lichamelijk zou schaden. ‘
“De vraag hoe wij de gezondheid kunnen bewaren is van groot belang… God wil dat de begeerten gereinigd zullen worden, en dat er zelfverloochening betracht wordt op punten die niet goed zijn. Dit werk dient te gebeuren voordat Zijn volk volmaakt vóór Hem kan staan.” Getuigenissen voor de Gemeente, deel 9, blz. 148, 149.

“Ware matigheid onderwijst ons dat we alles moeten nalaten wat nadelig is, en alleen datgene moeten gebruiken wat gezond is. Weinigen beseffen in hoeverre hun eetgewoonten te maken hebben met hun gezondheid, hun karakter, hun bruikbaarheid in deze wereld, en hun eeuwige bestemming. De eetlust moet altijd ondergeschikt zijn aan zedelijke en verstandelijke krachten. Het lichaam moet de geest dienen, niet omgekeerd.” Patriarchen en Profeten, blz. 511. 

“Geliefde, ik wens dat het u in alles goed gaat en dat u gezond bent, zoals het uw ziel goed gaat.” 3 Johannes 1: 2. De gezondheid van het lichaam is afhankelijk van de gezondheid van de ziel. Geestelijke genezing moet eerst komen, omdat het zoveel belangrijker is dan lichamelijke genezing, als het eeuwige leven belangrijker is dan het tijdelijke leven. “Die al uw ongerechtigheid vergeeft, Die al uw ziekten geneest.” Psalm 103: 3. Er wordt ons gezegd dat wanneer we volledig Gods wil doen “dan zal uw licht doorbreken als de dageraad, en uw herstel snel intreden.” Jesaja 58: 8. (Zie Jesaja 58: 1-11; Maleachi 4: 2). 

De oproep tot geestelijke opwekking en geestelijke hervorming is het belangrijkste van alle wegen tot gezondheidshervorming. Dit is de boodschap die de late regen van geestelijke en lichamelijke genezing zal brengen. Dan zal er geen zwakke onder Gods ware volk zijn. Goddelijke wonderwerkende kracht zal samenwerken met gehoorzaamheid aan de gezondheidswetten en een volk voortbrengen “als een wonderteken” in gezondheid en wijsheid, net zoals Daniël en zijn vrienden in het oude Babylon. 
“In lichaamskracht en schoonheid, in verstandelijke vermogens en letterkundige wetenschappen hadden ze geen evenbeeld. Hun rechte houding, de vaste, verende gang, hun helder gelaat, hun onverzwakte zintuigen, de onbesmette adem – dit alles getuigde van goede gewoonten, het waren bewijzen van de adel waarmee de natuur hen eert die haar wetten gehoorzamen.” Profeten en Koningen, blz. 292. ‘

Uittreksel uit: Marian Pel. ‘De Hoeksteen 103’.

Geen dag zonder … Selderij

DE WONDEREN VAN SELDERIJ

Selderij is een tweejarige plant die ook in het wild groeit in zoute bodems van Noord- en Zuid-Amerika, Europa en Afrika. Het is praktisch over de hele wereld bekend en gewaardeerd. Het wordt gebruikt als aperitief om de smaak van andere gerechten te verbeteren, om de spijsvertering te stimuleren en om overtollig vocht uit het lichaam te verwijderen.

De stengel bevat 93% zuiver, niet-verontreinigd water en is rijk aan calcium, natrium, kalium, fosfor en ijzer. Knolselderij, de knolvormige wortel, is een bron van kalium, natrium, calcium, ijzer, silicium, veel vitamine B en wat A. Selderijsap – gemaakt van bladeren, stengels en de knolselderij combineert de vitale voedingsstoffen van knolselderij met de gevormde vitale elementen door het chlorofyl van de groene bladeren. Als gevolg hiervan vinden we een schat aan chloridemineralen gecombineerd met alkalische as, iets wat het lichaam hard nodig heeft.

Selderij heeft een stimulerend effect op de spijsvertering omdat het werkt als een diureticum en het helpt in het algemeen afvalstoffen op te lossen en af ​​te voeren, voornamelijk via de nieren. Selderijsap helpt het lichaam zich te ontdoen van opgehoopt metabolisch afval. Dit is gunstig voor veel symptomen en klachten, met name reuma en artritis. Het is ook versterkend en herstellend voor het zenuwstelsel en het klierstelsel, en is ook nuttig tegen winderigheid en neiging tot overgewicht. Hier zijn enkele manieren waarop selderij kan worden gebruikt voor veelvoorkomende kwalen:

VOEDING – Een paar stelen voor de maaltijd kalmeert de eetlust en zorgt voor regelmaat. (Cellulose in rauwe selderij is uitstekend ruwvoer).

DIABETES – Uitstekend vanwege zijn zuiverende (verhogende eliminatie) eigenschappen. Beveel selderijsap gewoon of gemengd met wortel- of tomatensap aan. In Japan wordt reuma volledig genezen met een maand lang bleekselderij in verschillende vormen te gebruiken – terwijl in die periode geen ander voedsel wordt gebruikt.

CALCIUMAFZETTING – Oplossen met regelmatig ingenomen selderijsap

ZENUWEN – Selderij is een uitstekend tonicum voor de zenuwen en heeft een zeer kalmerend effect.

Lactose Intolerantie

Scientific Perspectives – Professor Walter J. Veith

Melk en zuivelproducten worden geadverteerd als wondervoedsel dat alle voedingsstoffen zal leveren die nodig zijn voor een gezonde groei. Vooral het calciumgehalte in melk wordt benadrukt als een essentieel onderdeel van het menselijke dieet, en de indruk wordt gewekt dat een verlies van deze voedingsbron van calcium zal leiden tot abnormale botontwikkeling. Het is zeker waar dat zuivelproducten boordevol voedingsstoffen zitten, maar dit betekent niet dat de combinatie van voedingsstoffen geschikt is voor menselijke voeding. Moedermelk is essentieel voor zuigelingen, maar zuigelingen zijn dan ook speciaal ontworpen om met deze groeibevorderende voeding om te gaan. Voorafgaand aan het spenen zijn de noodzakelijke enzymsystemen die nodig zijn voor de vertering en assimilatie van melkcomponenten actief, maar ze worden geleidelijk gedeactiveerd met de leeftijd. De melk van andere zoogdiersoorten verschilt ook in samenstelling van moedermelk, en dit, samen met het potentiële gevaar van ingenomen antigenen, maakt koemelk ongeschikt voor menselijke consumptie.

Er is aanzienlijke weerstand vanuit de industrie, en zelfs vanuit de gevestigde wetenschappelijke wereld, tegen het idee dat zuivelconsumptie schadelijk is voor de gezondheid, maar het bewijs van recente wetenschappelijke bevindingen lijkt vrij overtuigend met betrekking tot deze kwestie. Zuivelconsumptie gaat gepaard met tal van andere ziekten, en naarmate de consumptie wereldwijd stijgt, worden de bewijzen steeds overtuigender. In het verleden werd het nadelige effect van de consumptie van zuivelproducten mogelijk gemaskeerd door de positieve effecten van andere levensstijlkeuzes, zoals een hogere consumptie van volle granen, vers fruit en groenten met hun hoge vezelgehalte. Westerse diëten hebben echter een sterke toename ervaren van de consumptie van dierlijke producten, waaronder zuivelproducten, met een gelijktijdige afname van de consumptie van granen, peulvruchten, fruit en groenten, en dit kan de toename van de incidentie van degeneratieve ziekten in geïndustrialiseerde landen verklaren .

Lactose Intolerantie

Lactose, de suiker in melk, wordt in de darm afgebroken door het enzym lactase. De meeste mensen kunnen lactose goed verteren tijdens de kindertijd en vroege kinderjaren, maar naarmate ze ouder worden neemt dit vermogen af. Ongeveer 75% van de volwassenen wereldwijd is lactose-intolerant en degenen met de hoogste intolerantie zijn autochtone Amerikanen en Aziaten en slechts iets minder dan zwarten, joden, Iberiërs en Zuid-Europeanen. Lactose-intolerantie is het laagst onder Noord-Europeanen en hun nakomelingen. In de VS heeft ongeveer 25% van de blanken, 51% van de Iberiërs en 75% van alle Afro-Amerikanen onvoldoende lactase om zuivelproducten te verteren en 90% van de Aziatische Amerikanen is lactose-intolerant. Het is gebleken dat 90 % van de Afrikanen heeft een lactasedeficiëntie, en in het geval van de landelijke Zulu van Zuid-Afrika bleek dat ze geen verandering in de bloedglucoseconcentraties vertoonden na inname van 50 g lactose. Wanneer melk en zuivelproducten worden verteerd, wordt lactose wordt door het enzym lactase afgebroken tot glucose en galactose.

De aanwezigheid van lactose is een kenmerk van melk van zoogdieren, maar de concentratie van deze suiker is normaal gesproken afgestemd op de behoeften van de soort, evenals de concentraties van alle andere componenten van melk. In het geval van mensen bevat moedermelk niet alleen de essentiële voedingsstoffen die nodig zijn voor groei en ontwikkeling, maar ook de bacterie bacillus bifidus die helpt bij de vertering van lactose. In koemelk verschilt de bacteriesamenstelling echter van die van moedermelk, en als koemelk aan zuigelingen wordt gegeven, kan dit de vertering van lactose verstoren. Bovendien heeft moedermelk een hogere koolhydraatconcentratie (7%-7,5%) dan koemelk (4,5%-5%) en bevat ze zo’n 200 mmol/liter lactose, waardoor ze zoeter is dan koemelk. Het lagere eiwit- en hogere koolhydraatgehalte van moedermelk is ook beter afgestemd op de behoeften van zuigelingen, omdat hun groeisnelheid aanzienlijk lager is dan die van kalveren.

Na de omzetting van lactose in glucose en galactose wordt de beschikbare galactose niet als zodanig gebruikt, maar in de lever omgezet in glucose door een reeks stappen die de initiële aanwezigheid van het enzym galactokinase vereisen. De productie van zowel de enzymen lactase als galactokinase neemt af met de leeftijd, en het vermogen om de producten van lactose op volwassen leeftijd te verteren en te gebruiken wordt dus beperkt. Een tekort aan het enzym lactase zal leiden tot fermentatie van lactose door darmbacteriën, wat kan leiden tot buikpijn, zoals de ontwikkeling van overmatig gas, krampen, een opgeblazen gevoel, borborygmi (gerommel van de maag), veranderde stoelgang en diarree. De ernst van de symptomen hangt af van de hoeveelheid geconsumeerde lactose en de mate van intolerantie.

Melkeiwit-intolerantie

Een ander probleem met melk doet zich voor bij de vertering van het melkeiwit caseïne. In vergelijking met moedermelk bevat koemelk 300% meer caseïne en meer dan het dubbele van de totale hoeveelheid eiwit. Caseïne en ß-lactoglobuline zijn de twee belangrijkste eiwitten in melk en ze zijn uniek omdat ze een perfecte mix van aminozuren bevatten, en dat is precies wat nodig is tijdens de vroege groei van de baby. Menselijke baby’s verdubbelen hun massa echter gemiddeld 180 dagen na de geboorte, terwijl koeien hetzelfde bereiken in slechts 47 dagen. Koemelk is dus afgestemd op de snelle groeibehoefte van koeien, maar niet geschikt voor mensen. Caseïne stimuleert ook van nature de schildklierfunctie bij zuigelingen, en aangezien de schildklier betrokken is bij veel ontwikkelingsprocessen, waaronder de ontwikkeling van het zenuwstelsel, kan caseïne van andere zoogdiersoorten nadelige effecten hebben op de stofwisselingsprocessen van zuigelingen, vooral omdat een deel van de caseïne in de voeding kunnen onverteerd worden opgenomen en dienen als antigeen.

Zoals het geval is met het enzym lactase dat lactose verteert, neemt de concentratie van het enzym renine, dat de caseïne afbreekt, bij alle zoogdieren ook af met de leeftijd, en tegen de tijd dat melktanden zich ontwikkelen, bestaat het vrijwel niet meer in het menselijke spijsverteringskanaal. Zonder renine moet de vertering van caseïne worden uitgevoerd door de normale proteolytische enzymen die niet zo efficiënt zijn in het afbreken van caseïne. De aanwezigheid van caseïne in het dieet van zoogdieren is ook in verband gebracht met verhoogde cholesterolwaarden en verschillende degeneratieve ziekten zoals arteriosclerose. Konijnen die caseïne kregen, ontwikkelden arteriosclerose, maar het effect zou kunnen worden verminderd als een plantaardige eiwitbron, zoals sojameel, in het dieet werd geïntroduceerd. Dit toont aan dat de aminozuurpool die door caseïne wordt geproduceerd, waarschijnlijk niet meer voldoet aan de eisen van gespeende of volwassen zoogdieren. Caseïne produceerde ook hogere cholesterolwaarden dan soja-eiwit bij dieren, waaronder ratten, hamsters, cavia’s, varkens en apen. Bij mensen werd een verlaging van het cholesterolgehalte gevonden als vlees- en zuiveleiwitten werden vervangen door soja-eiwitten. Caseïne lijkt ook een nadelig effect te hebben op de insulinesecretie, thyrozinespiegels, gastro-intestinale hormonen en heeft een nadelig effect op de calciumstofwisseling.

Het Boek over Gezondheid

Er is een gezondheidszorg-model dat geen enorme verzekeringskosten of hoge belastingen met zich meebrengt en één die ziekte voorkomt. Het is een oplossing die, indien landelijk geïmplementeerd, een hele bevolking een vitale gezondheid en een lage incidentie van levensbedreigende ziekten zou kunnen bieden. Een systeem dat ook zou kunnen ingrijpen om zieken te genezen – om levensbedreigende medische aandoeningen om te keren.

Hoewel de Bijbel vaak terzijde wordt geschoven als oude Hebreeuwse literatuur, bevat hij veel gezondheidsprincipes die werken.

De Encyclopedia Britannica verklaarde: „Hoewel de Bijbel weinig bevat over de medische praktijken van het oude Israël, is het een schat aan informatie over sociale en persoonlijke hygiëne. De joden waren inderdaad pioniers op het gebied van de volksgezondheid.”

Naarmate de medische kennis vorderde, zijn bijbelse principes relevant gebleven voor de medische wetenschap. De Bijbel legt bijvoorbeeld de nadruk op grondig wassen nadat je in contact bent gekomen met lichaamsvloeistoffen (Lev. 15:1-12). In de 17e eeuw ontdekten artsen dat het wassen van hun handen voorafgaand aan het helpen van de bevalling de kraamvrouwenkoorts grotendeels voorkwam – een ziekte die het leven kostte aan naar schatting 250.000 tot 500.000 moeders.

Een ander voorbeeld uit de Schrift is een eenvoudig dieetprincipe in Spreuken 30:8: “geef mij geen armoede of rijkdom, voorzie mij van het mij toegewezen deel aan brood.” (HSV).

Het woord dat vertaald is met toegewezen betekent „een vastgestelde hoeveelheid”. Tegenwoordig zijn experts het erover eens dat de hoeveelheid van onze voedselinname moet overeenkomen met de energie die we gebruiken om op gewicht te blijven en de gehele gezondheid te behouden.

“Overgewicht, vooral obesitas, vermindert bijna elk aspect van de gezondheid, van de voortplantings- en ademhalingsfunctie tot het geheugen en de stemming. Obesitas verhoogt het risico op verschillende slopende en dodelijke ziekten, waaronder diabetes, hartaandoeningen en sommige vormen van kanker”, aldus een artikel van de Harvard Medical School.

“Obesitas vermindert de kwaliteit en de lengte van het leven en verhoogt de individuele, nationale en wereldwijde zorgkosten.” Veel andere bijbelse principes over hoe gezond te blijven, worden ook ondersteund door medische experts van vandaag.

Ware Hervorming

We hebben gezien dat de Bijbel kennis bevat waarvan bewezen is dat het, wanneer het wordt toegepast, in onze moderne wereld werkt. Maar dat alleen heeft geen van de problemen opgelost waarmee samenlevingen worden geconfronteerd op het gebied van gezondheidszorg. Ze worden nog steeds erger. Voor de EU gaan de oplossingen voor de gezondheidszorg allemaal terug naar de overheid. Moet er meer of minder betrokkenheid zijn? Hoeveel moet de overheid ingrijpen? Hoewel al deze oplossingen zijn mislukt, is de waarheid deze: de overheid staat centraal bij het oplossen van het gezondheidszorgsysteem van een land. In feite draait het allemaal om de overheid!

Denk eens terug aan de gezondheidsprincipes in de Bijbel. Deze komen uit de eerste vijf boeken van de Bijbel, die vaak de Wet worden genoemd. Wetten worden opgesteld en gehandhaafd door een overheid. Deze boeken waren een grondwet voor de nieuw gevormde natie Israël. Mozes, die namens God de wet schreef, legde uit: „ik heb u de verordeningen en bepalingen geleerd, zoals de HEERE, mijn God, mij geboden heeft; om zo te handelen in het midden van het land waarin u zult komen om het in bezit te nemen. Neem ze in acht en doe ze; want dat zal uw wijsheid en uw inzicht zijn voor de ogen van de volken, die al deze verordeningen horen zullen en zullen zeggen: Werkelijk, dit grote volk is een wijs en verstandig volk!” (Deut. 4:5-6).

De wet was van toepassing op al haar onderwerpen. Het bevatte ingrijpende regelgeving die moest worden gehandhaafd ten behoeve van de burgers die eronder leefden. Als al deze regels vandaag zouden worden toegepast onder een regering op aarde, zou dat veel voordelen opleveren, maar over het algemeen zou het niet slagen.

Zoals de Bijbel zegt: “De weg van de mens is niet in hemzelf: het is niet in de mens die wandelt om zijn schreden te richten” (Jer. 10:23). Alleen een perfecte regering – een die nooit zal corrumperen, nooit slechte beslissingen zal nemen, nooit zelfgewin boven de behoeften van de mensen en het land stelt – zal de problemen van de mensheid oplossen en de gezondheid voor toekomstige generaties garanderen.

Die regering zou moeten worden geregeerd door hetzelfde Wezen dat de perfecte wetten heeft gemaakt die het menselijk lichaam regeren. Een instelling onder leiding van God Zelf.

God is van plan binnenkort weer actief betrokken te raken bij menselijke aangelegenheden. Jesaja 2:2-3 zegt: “Het zal in het laatste der dagen geschieden dat de berg van het huis van de HEERE vast zal staan als de hoogste van de bergen, en dat hij verheven zal worden boven de heuvels, en dat alle heidenvolken ernaartoe zullen stromen. Vele volken zullen gaan en zeggen: Kom, laten wij opgaan naar de berg van de HEERE, naar het huis van de God van Jakob; dan zal Hij ons onderwijzen aangaande Zijn wegen, en zullen wij Zijn paden bewandelen.’

Let op: God zal een regering oprichten, en uit die regering zal “de wet uitgaan”. Alle naties zullen luisteren. Op dat moment zal God doen wat de mensheid niet kan – afdwingen dat alle mensen de regels volgen die hen gezond houden. Als ze dat doen, zal Hij degenen met onomkeerbare aandoeningen genezen: “Dan zullen de ogen van de blinden worden geopend en de oren van de doven worden ontsloten. Dan zal de kreupele springen als een hert, en de tong van de stomme zal zingen” (35:5-6). Dit is een beeld van echte en permanente hervorming van de gezondheidszorg. Voor een zieke wereld zou dit ongelooflijk, geweldig nieuws moeten zijn!