Gezondheid is… 2

Verminkt en geschonden komen we tot God. Er liggen eeuwen achter ons en generatie na generatie heeft zich bezondigd aan het verwaarlozen van Gods advies. We zochten het elders. Tenslotte werden we daarin zo knap en geperfectioneerd, dat we niets nog heel lieten van wat God had ingesteld. Toen Mozes Genesis schreef – zoals God het hem had opgedragen – werden de Israëlieten door God onderhouden in de woestijn en aten er het manna – het brood des hemels. Ook dat is merkwaardig, dat mensen kunnen onderhouden worden door slechts één voedingsmiddel. Dat is in strijd met alle moderne adviezen die ons leren om gevarieerd te eten – van alles wat, maar vooral van wat je nooit zou moeten eten… De tocht door de woestijn, veertig jaar, als een symbolische weergave van jouw en mijn leven hier op aarde – met hemels brood, manna, met woorden van eeuwig leven, zoals alleen Jezus die had… Ik weet niet hoe dat manna was, maar lees: “het was wit als korianderzaad en de smaak ervan was als die van een honigkoek.” Bovendien bedierf het snel. Dat doet me denken aan een zoete bes. Ze waren op weg naar het Beloofde Land – een land van melk en honing… Hoe lezen we dat met een bril van het jaar 2020? Een land van grote imkerijen en gigantische melkveehouderijen? Dat was het niet en dat werd het nooit. Het was beeldspraak om de overvloed aan te duiden, wat er gebeurt als een heel volk met God wil meewerken. Hoe alles ten goede meewerkt, als God op de eerste plaats staat. Ondanks alle voordelen, kwam God dikwijls op het onderste schap. Profeten werden erop uitgezonden met de boodschap “Keer terug tot Mij”. Hun boodschap was niet welkom, maar God liet het opschrijven, als een verslag voor de volgende generaties. Die tijden zijn we ontgroeid. Vandaag bekijken we het rationeel, wetenschappelijk. Alles wat we deden, was “verbeteren.” De Schepper had zich vergist of het was onvolmaakt. We sleutelden aan formules en ontfutselden de natuurlijke grendels. Maar de leerling-tovenaar was blind voor de gevolgen. Hij zag plagen en problemen, maar die hadden niets te maken met het voorgaande. Dat waren nieuwe uitdagingen en die moesten de kop ingedrukt worden?

Gezondheid is 1

We hebben allemaal een definitie over wat gezond en wat ongezond is, maar het is merkwaardig hoe tegenstrijdig die inzichten kunnen zijn. De adviezen die in de wereld rondgaan volgen bepaalde ‘modes’. Wat vandaag zo geprezen wordt, kan morgen verguisd worden. Dat is een vreemde gang van zaken en ik stel me daar al heel mijn leven lang vragen bij. Hoe kan iets dat zo essentieel is voor het menselijk bestaan, zo onderhevig zijn aan speculatie – en de voorbije honderd jaar aan vervalsing – dat de meesten niet meer weten wat hun Schepper aanbiedt voor het in goede staat houden van het lichaam? Dat is God: bij de schepping duidde Hij voor elk levend wezen zijn voeding aan. Voor de mens – het kroonstuk van zijn schepping, waarin God alles van Zichzelf legde – verkoos God het beste wat er van voeding op de wereld bestaat – vruchten. Schilders hebben prachtige schilderijen gemaakt, soms met een poging om er de betoverende schoonheid van het paradijs in te verweven. George Malkmus verwoordde dat jarenlang in zijn tijdschrift “Back to the Garden” of “Terug naar dé Tuin”. Dat is het opzet van God. Daar wil God jou en mij naartoe. Dat is wat de Bijbel duidelijk maakt. En nadat God alles duidelijk gemaakt heeft, en niet alleen met woorden, maar door het geven van zijn eigen Zoon, zegt Hij: “wat had Ik nog meer kunnen doen?” Het eerste paradijs is teniet gegaan, maar ons streven is naar de vernieuwde Tuin, waar de vloek van de zonde niet meer zal zijn. Stel je voor, een echte wereld waar elk woord waarheid is, waar je vrij kunt spreken, waar de tijd geen rol meer speelt, waar geen bloed meer wordt vergoten, waar geen dieren meer moeten sterven om andere in leven te houden. Klinkt het sentimenteel? Zo ben ik. Daar droom ik van. En ondertussen oefen ik me al een beetje om “Wat ik ook eet of drink te doen ter ere Gods.” Dat omvat heel veel, maar vooral veel respect voor alles, wat we slechts gebruiken als rentmeesters in afwachting van het échte…

Reuma natuurlijk genezen

Reuma heeft vele oorzaken. Bepaalde vormen hebben typisch met de stofwisseling te maken en er bestaat een direct verband met de voeding, zoals duidelijk aangetoond bij jicht. In dit geval kan een maaltijd met een overvloed aan zure afval (te veel eiwitten en alcohol) bij bepaalde personen een aanval uitlokken. Het teveel aan zuren zal een vaste vorm aannemen en zich als zure kristallen in bepaalde gewrichten afzetten, wat leidt tot scherpe pijnen met zwelling en roodheid van het gewricht. Het nemen van ontstekingsremmende middelen maakt over het algemeen binnen enkele dagen een einde aan de crisis, maar bij de minste overdaad qua voeding valt een nieuwe acute aanval te verwachten. Buiten deze acute episodes, die zich meestal voordoen aan de dikke teen doch ook andere gewrichten kan aantasten, kan het zuurder worden van de weefsels ook minder pijnlijke vormen aannemen en zich uiten via chronische pijnen. Dit overschot aan zuren kan op lange termijn tot beschadiging van de getroffen gewrichten leiden. Ook chronische rugpijnen kunnen het gevolg zijn. Meestal geeft dit ochtendlijke rugpijnen die de slaper wekken en dwingen van positie te veranderen of zelfs op te staan. Deze pijnlijke ochtendstijfheid gaat meestal voorbij na een tijdje bewegen.

Er zijn ook vormen van reuma waar andere mechanismen aan de basis liggen, doch bij alle reumapatiënten vinden we steeds een toestand van verzuring, die bijdraagt tot het versterken van de pijnlijke gewrichtsverschijnselen. Door middel van een aangepaste voeding en het gebruik van alkaliserende zouten kan de pijn en de duur van de ochtendstijfheid verminderd worden.

Eén zaak is zeker, de meeste reumapatiënten reageren gunstig op het overschakelen naar een gezondere levensstijl en voeding. Bijna iedereen in onze samenleving is in een toestand van weefselverzuring, hoofdzakelijk te wijten aan een verkeerd voedingspatroon. Ook vegetariërs kunnen hieraan lijden als ze teveel graanproducten, rijst, noten en soja in verhouding tot groenten en fruit gebruiken. 

Weefselverzuring opent de weg naar de meest uiteenlopende gezondheidsproblemen en het moet voor iedereen die iets om zijn gezondheid geeft een constante bekommernis zijn deze toestand te corrigeren. Over het algemeen moeten groenten, en in het bijzonder de groene groenten gezien worden als de beste ontzuurders van het lichaam. 

We hebben het vroeger gehad over zuiveringskuren en de noodzaak om ons lichaam te ontgiften. We hebben altijd de vage term “gifstoffen” of toxines gebruikt, zonder er verder op in te gaan waaruit deze gifstoffen bestonden. De reden hiertoe is dat het verzamelnamen zijn voor een verscheidenheid aan stoffen die schadelijk of gevaarlijk zijn voor onze gezondheid en die dienen verwijderd. Voorbeelden hiervan zijn de natuurlijke afvalstoffen van onze stofwisseling zoals koolstofdioxide en urinezuur en de onnatuurlijke gifstoffen zoals pesticiden en insecticiden die we via de voeding binnen krijgen. Vandaag belichten we het probleem van het zuur basen evenwicht en bekijken hoe het komt dat er teveel zuren in ons lichaam kan ontstaan en hoe deze een verwoesting in ons lichaam kunnen aanbrengen. We bekijken ook wat we kunnen doen om een toestand van verzuring te corrigeren.

Als we over zuren en basen spreken, spreken we over scheikunde. We kunnen er niet omheen eerst enkele principes van de scheikunde uit te leggen, al zijn deze misschien een beetje saai.

Het al dan niet verzurend effect van een voedingsmiddel op ons lichaam heeft niets te maken met de smaak. Citroen bv smaakt voor ons zuur doch heeft een ontzurende werking, terwijl witte rijst bij voorbeeld een verzurend voedingsmiddel is. Verzurende voedingsmiddelen smaken niet zuur maar de vertering ervan levert zuren op.

Het regelen van het zuur basen evenwicht gebeurt door verschillende organen en orgaansystemen:

  • de spijsverteringsorganen
  • het bloed
  • het bindweefsel
  • de lever

De eliminatie van waterstofionen gebeurt ter hoogte van 3 goed gespecialiseerde oppervlakken:

  • de longen : lozing van koolstofdioxide
  • de nieren : de productie van zure urine
  • de huid : de productie van zuur zweet

Het zuur basen evenwicht kan verbroken worden, ofwel doordat de eliminatiewegen onvoldoende worden, bij voorbeeld door ademhalings- of nierinsufficiëntie, ofwel door een te grote productie van waterstofionen, zoals dit bij voorbeeld bij suikerziekte gebeurt, ofwel door een langdurig gebrek aan mineralen en ontzurende voedingsmiddelen.

Onze opslagplaatsen voor basische mineralen zijn:

  • onze beenderstelsel
  • onze tanden
  • haren en nagels
  • kraakbeen en pezen
  • het bloed

Met deze achtergrond begrijpen we, dat bij te verzurende voeding (en levenswijze) de basis wordt gelegd voor chronische ziekten en verzuringsziekte nummer één is de groep van reumatische ziekten.

Het graf is leeg

De verbazingwekkende les die volgt, is een geweldig voorbeeld van waarom elk woord in de Bijbel zo belangrijk is. De moderne vertalingen hebben met veel verzen geknoeid en voor de oppervlakkige lezer van de Bijbel lijkt de vermelding van het mooi opgevouwen doek in dit vers misschien niet belangrijk. Zoals je zult zien, werd het doek achtergelaten als het “visitekaartje” van de Heer! Het is direct verbonden met de tekst in Johannes 14:3 : “En als Ik heengegaan ben en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.”

Weet je waarom Jezus het doek vouwde dat over Zijn gezicht lag tijdens de tijd dat Hij in het graf lag?

Johannes 20:7 vertelt ons dat het zweetdoek, dat over Jezus’ gezicht werd gelegd, niet zomaar opzij werd gegooid zoals de grafkleden. De Bijbel heeft een heel vers nodig om ons te vertellen dat het netjes was opgerold en apart van de grafkleren was geplaatst.

“En op de eerste dag van de week ging Maria Magdalena vroeg, toen het nog donker was, naar het graf, en zij zag dat de steen van het graf weggenomen was. Daarom snelde zij terug en ging naar Simon Petrus en naar de andere discipel, die Jezus liefhad,  en zei tegen hen: Ze hebben de Heere uit het graf weggenomen, en wij weten niet waar zij Hem neergelegd hebben. Petrus dan ging naar buiten, en de andere discipel, en zij kwamen bij het graf. En die twee liepen samen, maar de andere discipel snelde vooruit, sneller dan Petrus, en kwam als eerste bij het graf. En toen hij vooroverboog, zag hij de doeken liggen, maar toch ging hij er niet in. Simon Petrus dan kwam en volgde hem, en ging het graf wel binnen en zag de doeken liggen. En de zweetdoek, die op Zijn hoofd geweest was, zag hij niet bij de doeken liggen maar afzonderlijk, opgerold, op een andere plaats.” Johannes 20:1-7

Was dat belangrijk? Absoluut.

Heeft dat echt iets te betekenen? Ongetwijfeld.

Om de betekenis van het gevouwen doek te begrijpen, moet je een beetje begrijpen van de Hebreeuwse cultuur en traditie. Het opgevouwen doek had te maken met de meester en knecht, en elke joodse jongen kende deze traditie.

Toen de bediende de eettafel voor de meester dekte, zorgde hij ervoor dat het precies was zoals de meester het wilde..

De tafel was perfect ingericht en dan wachtte de knecht, net uit het zicht, tot de meester klaar was met eten, en de knecht durfde die tafel niet aan te raken, totdat de meester klaar was.

Nu, als de meester klaar was met eten, zou hij van tafel opstaan, zijn vingers en mond afvegen en zijn baard schoonmaken, en dan zou hij het servet verfrommelen en het op tafel gooien.

De bediende zou dan weten de tafel af te ruimen. Want in die tijd betekende het achtergelaten servet: ‘Ik ben klaar’.

Maar als de meester van de tafel opstond, zijn servet oprolde en naast zijn bord legde, zou de dienaar de tafel niet durven aanraken, want……….. Het opgerolde servet betekende, ‘Ik kom terug!’

Jezus komt terug! Vind je het niet geweldig hoe onze Hemelse Here aandacht besteedt aan elk klein detail?! Jezus zei of deed niets dat geen deel uitmaakte van het vervullen van Zijn doel.

Het servet werd in de Bijbel opgetekend als een teken van de wederkomst van Jezus Christus. Het was Zijn “visitekaartje”.

Openbaring 22:20 “Hij Die van deze dingen getuigt, zegt: Ja, Ik kom spoedig. Amen. Ja, kom, Heere Jezus!”

Jouw Brug over moeilijke wateren

De meesten zullen wellicht ooit het lied van Simon & Garfunkel gehoord hebben, “Bridge over Troubled water”.  Letterlijk zou je dat kunnen vertalen met Troebel water, maar wellicht is het beter te spreken van ‘Moeilijke Wateren’. Sommigen zullen dat aanvullen met hun eigen ervaringen, als ze al moeilijke waters doorzwommen hebben. Maar sommigen zijn aan het eind van hun krachten, en krijgen dan het bemoedigend bericht dat er een Brug is over hun moeilijkheden heen. Uit Jezus’ mond klinkt het zo : “Dit heb Ik tot u gesproken, opdat gij in Mij vrede hebt. In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen.”

Het leven kan goed gaan, het kan je de ruimte en de vrijheid geven, maar het kan er ook hard aan toe gaan. Als het van de duivel afhangt, maakt hij het leven ondraaglijk, of schept hij contrasten van ongelijkheid om mensen afgunstig of verwaand te maken… Ja, er zijn veel methoden om mensen van God weg te leiden. Of je het wil of niet, elke mens is betrokken in de ‘verkiezingsstrijd’, waarbij God en de Satan ijveren voor de gunst van de kiezer. De middelen zijn ongelijk. Satan strijdt met alle middelen en gebruikt alle technieken inclusief misleiding, leugen, het scheppen van illusies, het ontketenen van oorlogen, het opwekken van gevoelens van haat, agressie, het verminken van de voeding waardoor men controle krijgt over de geest van de mens, het produceren van nefaste producten en gewoonten. 

God daarentegen kan maar één manier hanteren, namelijk die van de liefde en de waarheid. Hij heeft een Woord, dat alleen maar geestelijk kan worden begrepen. Hij heeft een Geest die alleen maar kan worden verstaan door wie de goddelijke stem hebben leren onderscheiden. 

Jezus heeft de troebele wateren gesmaakt, terwijl zijn hart zich eenzaam gebroken voelde en het uitriep: “Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?”  Niemand zal ooit kunnen zeggen dat men voor diepere beproevingen heeft gestaan, dan Hij die zonder zonde stierf voor hen wiens zonde scheiding maakte tussen God en hen. Daar op Golgotha heeft Gods Zoon voor de zonde geboet. In alle lijden en vernedering bleef Zijn hart zacht en Hij bad: “Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.”
Misschien is Hij het wel die vandaag tegen je zegt : 

“Als je moe bent, het gevoel hebt niets te zijn, wanneer de tranen in je ogen staan, zal Ik ze allemaal drogen. Ik sta aan jouw kant. Wanneer de tijden gaan met geweld en vrienden niet meer worden gevonden… Ik zal me uitstrekken als een Brug over troebel water. Hou me dan vast. 

Als je de bodem hebt bereikt, als je op straat staat en de avond valt zo hard, zal Ik je troosten. Ik zal jouw deel nemen, als de duisternis valt en je pijn is overal…  Ik zal me uitstrekken als een brug over troebel water. Hou me dan vast.”

De verloren boeken van de Bijbel

De uitdrukking “verloren boeken van de Bijbel” vult onze geest met spannende beelden van stoffige perkamenten en rollen die door een archeoloog in Indiana Jones-stijl in een oud graf zijn gevonden. In werkelijkheid kunnen echter alle ‘verloren boeken’ gemakkelijk worden genoemd en zijn ze al eeuwenlang bekend bij de kerk en bij de samenstelling van de canon van het Nieuwe Testament (maar ook bij het Oude) is geen sprake van willekeur of favoritisme. Gods Geest heeft gewaakt over het Woord. Dat bepaalde boeken of teksten niet zijn opgenomen, betekent dat ze niet geoordeeld werden als opbouwend voor het geloof, soms andere informatie bevatten, maar ze zouden eigenlijk helemaal niet “verloren” moeten worden genoemd.

Er zijn drie groepen van boeken die worden gezien als verloren, of misschien is het beter te zeggen “verworpen”

De Pseudo-epigrapha
Sommige boeken worden de Pseudepigrapha genoemd. De Oxford American Dictionary merkt op dat het woord in de 17e eeuw is ontstaan ​​uit het Griekse pseudepigraphos, wat letterlijk ‘met valse titel’ betekent. Dit gaat over volgende pseudepigrafische boeken :

  •  Brief van Barnabas
  • Eerste (en tweede) brief van Clemens aan de Korinthiërs
  • De letter van de Smyrnaeans (ook bekend als het martelaarschap van Polycarpus)
  • De herder van Hermas
  • Het boek van Henoch
  • Het evangelie van Judas (130-170 n.Chr.)
  • Het evangelie van Thomas (140-170 na Christus)
  • De Psalmen van Salomo
  • De Odes van Salomo
  • De testamenten van de twaalf aartsvaders
  • Tweede Baruch
  • De boeken van Adam en Eva
  • De Handelingen van Filippus
  • De Apocalyps van Petrus
  • Het evangelie van de geboorte van Maria
  • Het evangelie van Nikodemus
  • Het evangelie van de kinderjaren van de Heiland
  • De geschiedenis van Jozef de Timmerman
  • De Handelingen van Paulus (inclusief Paulus en Thecla)
  • De zeven brieven van Ignatius
  • De brief van Polycarpus aan de Filippenzen

Sommige mensen die twijfelen aan de geldigheid van de Bijbel zijn van mening dat deze boeken een geldig tegenwicht vormen tegen de huidige samenstelling van de Bijbel. Ze zeggen dat omdat de Pseudepigrapha inhoud bevat die de bestaande canon tegengaat, de beslissing om de verloren boeken uit te sluiten, bevooroordeeld is.

Sommige boeken hebben steun uit moderne bronnen, zoals de steun die het ‘Evangelie van Judas’ recent kreeg van National Geographic. Toch werden ze geschreven lang nadat de oorspronkelijke nieuwtestamentische canon was afgesloten. Deze boeken werden door de vroege kerkvaders nooit als echt aanvaard.

De Didache

Een ander ‘verloren boek’ werd geschreven net na de tijd van Christus en staat bekend als de Didache of ‘De Leer van de Twaalf Apostelen’. Het wordt verondersteld te zijn geschreven tussen 65 en 80 na Christus.

De Didache is een catechismus of handboek van christelijke procedures. Veel van de instructies in de Didache zijn gebaseerd op bijbelse concepten, maar zijn aangevuld met rituelen en aanwijzingen die niet worden ondersteund in het Woord van God, zoals we kunnen zien in het gedeelte over de doop:

En met betrekking tot de doop, doop op deze manier: Nadat u al deze dingen eerst hebt gezegd, doopt u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, Mattheüs 28:19 in levend water. Maar als je geen levend water hebt, doop dan in ander water; en als je niet kunt in koud, in warm. Maar als je dat ook niet hebt, giet dan driemaal water op het hoofd in de naam van Vader en Zoon en Heilige Geest. Maar laat vóór de doop de doper vasten, en de gedoopten en wat anderen maar kunnen; maar u moet de gedoopten opdracht geven om een ​​of twee dagen van tevoren te vasten.

Jezus gaf geen instructies in de evangeliën over hoe of waar gedoopt te worden. Hoewel Hij vasten aanmoedigde, werd er niets gezegd over vasten als voorwaarde voor de doop. In feite vertelt Handelingen 8 het verhaal van een man die gedoopt wilde worden zodra hij het goede nieuws begreep. Filippus, de man die hem hielp de Schrift te begrijpen, zei hem niet eerst te vasten, maar doopte hem in plaats daarvan onmiddellijk in de nabijgelegen rivier:

“En terwijl zij onderweg waren, kwamen zij bij een water. En de kamerheer zei: Kijk, daar is water; wat verhindert mij gedoopt te worden? En Filippus zei: Als u met heel uw hart gelooft, is het geoorloofd. En hij antwoordde en zei: Ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is. En hij liet de wagen stilhouden, en zij daalden beiden af in het water, zowel Filippus als de kamerheer, en hij doopte hem.” (Handelingen 8:36-38).

De doop is een symbool van de dood en de opstanding. De oude mens gaat in het graf en de nieuwe mens staat op in Jezus. De doop door onderdompeling was de gebruikelijke demonstratie dat die oude mens niet meer bestaat.

Alle andere boeken van de Bijbel zijn met elkaar verweven en ondersteunen elkaar. Dit boek kan niet worden opgenomen omdat het niet wordt onderschreven door de rest van de Schrift. Het belang en de betekenis van de doop mag niet worden verminderd. Waar het op aan komt, is dat het de dood is van de oude mens in het graf – de dood die Jezus overwon – en met Hem opstaan in nieuwheid des levens.

De Apocriefen
Een andere groep boeken die vaak ‘verloren boeken’ wordt genoemd, zijn de apocriefe boeken. Terwijl de pseudepigrafische boeken werden geschreven binnen 200 jaar na de tijd van Christus (gecentreerd op de nieuwtestamentische tijdsperiode), werden de apocriefe boeken geschreven tijdens de periode van het Oude Testament, maar lang nadat de originele oudtestamentische geschriften waren voltooid. Het gaat oa over deze apocriefe boeken :

 

  • Eerste en Tweede Esdra (150-100 v.Chr.)
  • Tobit (200 v.Chr.)
  • Judith (150 v.Chr.)
  • Aanvullingen op Esther (140-130 v.Chr.)
  • Wijsheid van Salomo (30 v.Chr.)
  • Ecclesiasticus, ook wel bekend als De Wijsheid van Jezus, zoon van Sirach (132 v.Chr.)
  • Baruch (150-50 v.Chr.)
  • Brief van Jeremia (300-100 v.Chr.)
  • Lied van de drie heilige kinderen, een toevoeging in de Griekse versie van Daniël 3 (170-160 v.Chr.)
  • Susanna (200-0 v.Chr.)
  • Bel en de Draak (100 voor Christus)
  • Toevoegingen aan Daniël, of het gebed van Azaria (200-0 v.Chr.)
  • Gebed van Manasse (100-0 v.Chr.)
  • Eerste Makkabeeën (110 voor Christus)
  • Tweede Makkabeeën (110-170 v.Chr.)

De apocriefe boeken worden verworpen door zowel joodse als protestantse geleerden, maar algemeen aanvaard door rooms-katholieke geleerden. De boeken bevatten gedeelten die de rechtvaardiging voor zowel zelfmoord als moord ondersteunen, liegen als het doel de middelen heiligt, gebeden voor de doden, geloof in het vagevuur en aanbidding van afgoden. Deze en vele andere doctrines zijn acceptabel voor rooms-katholieke theologen, grotendeels omdat de rooms-katholieke kerk accepteert dat de traditie hetzelfde gezag heeft als de Schrift. Gelovigen die alleen de Schrift als grond voor geloof respecteren, accepteren deze geschriften niet.

Geen van deze boeken noemt zichzelf geïnspireerd door God. Ook leefden de auteurs vaak niet in hetzelfde tijdperk waarin de boeken tot stand kwamen. Zelfs de vroege kerk geloofde dat deze boeken frauduleus waren en gaf ze niet hetzelfde gezag als de geïnspireerde Schrift. Lees enkele voorbeelden van de botsingen in de leer tussen de apocriefen en het ware Woord van God.

De apocriefe boeken werden door de bijbelsamenstellers niet als deel van de Schrift beschouwd, omdat ze duidelijk in tegenspraak zijn met de bijbelse waarheden, zoals blijkt uit de volgende voorbeelden:

De apocriefen zeggen dit:

“Maar de engel zei tot hem: Grijp de vis aan. En de jongeling vatte de vis en wierp hem op het land. En de engel zei tot hem: Snijd de vis in stukken, en neem het hart, en de lever, en de gal, en leg ze weg om te bewaren. …/… En de jongeling zeide tot de engel: Azarias, broeder, wat is van het hart, en de lever, en de gal van deze vis? En hij zei tot hem: Wat het hart en de lever betreft, indien iemand gekweld wordt van de duivel of boze geest, moet gij die roken voor die man of die vrouw, en hij zal niet meer gekweld worden. En bestrijk met de gal een mens, die witte schellen heeft op zijn ogen, en hij zal genezen worden.”(Tobias 6:4-10). Maar de Bijbel zegt:

“En hen die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen: in Mijn Naam zullen zij demonen uitdrijven;”  (Markus 16:17).

“En dat deed zij vele dagen lang. Maar Paulus, die zich daaraan ergerde, keerde zich om en zei tegen de geest: Ik gebied u in de Naam van Jezus Christus uit haar weg te gaan! En hij ging op hetzelfde moment uit haar weg.” (Handelingen 16:18).

De Apocriefen zeggen:

“Want aalmoes verlost van de dood en zij zuivert alle zonde af. Die aalmoezen en gerechtigheid doen, zullen met het leven verzadigd worden.” (Tobias 12:9). Maar de Bijbel zegt:

“in de wetenschap dat u niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, vrijgekocht bent van uw zinloze levenswandel, die u door de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbaar bloed van Christus, als van een smetteloos en onbevlekt Lam.” (1 Petrus 1:18-19).

Over bidden voor de doden zeggen de Apocriefen :

En enige voorraad gemaakt hebbende uit een hoofdschatting, van tweeduizend drachmen zilver, zond die naar Jeruzalem om offerande te doen voor de zonde; gans wel en edel doende, daar hij dacht aan de opstanding. (Want indien hij niet had verwacht, dat degenen die gevallen waren, weder zouden opstaan, zo zou het tevergeefs en dwaas geweest zijn voor de doden te bidden).” (2 Maccabeeën 12:43-46). Maar de Bijbel zegt :

“Maar als wij in het licht wandelen, zoals Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkaar, en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.” (1 Johannes 1:7).

Vergissingen in de Vulgaat :

De bijbelvertalingen die sterk leunen op katholieke documenten zijn in sommige van hun vertolkingen zeer problematisch. Enkele voorbeelden uit de Vulgaatbijbel en vertalingen die op de Vulgaat zijn gebaseerd, maken de weg vrij voor relikwieaanbidding en stellen het niveau van Gods inspiratie in twijfel.

2 Timotheus 3:16 HSV zegt:  “Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid.”
De Douay Versie zegt, “Alle schriftuur die door God geïnspireerd is, is winstgevend / waardevol.”

Hebreeën 11:21 HSV zegt, “Jacob boog zich in aanbidding neer, terwijl hij leunde op het uiteinde van zijn staf.”
De Vulgaat zegt, “Jacob aanbad het uiteinde van zijn staf.”

Openbaringen 22:14 HSV zegt, “Zalig zijn zij die Zijn geboden doen, zodat zij recht mogen hebben op de Boom des levens, en opdat zij door de poorten de stad mogen binnengaan.”

Het is God die over zijn woord waakt. Hij heeft dat woord geïnspireerd en waakt erover dat het onverrijkt blijft bestaan.