Natuurlijke Pijnbestrijding 2

uit Houvast 2 / 2017

Wat is de oorzaak van sluimerende chronische ontsteking?

  • Een daling van de productie van proteolytische enzymen
  • het niet genezen van chronische blessures met als gevolg pijn
  • Gifstoffen in de lucht, water en voedsel, maw. diverse vormen van intoxicaties, ook door vaccinaties, kwik, milieu, en door de stofwisseling gegenereerde afvalstoffen die te lang in het lichaam worden opgehouden
  • Slechte voedingsgewoonten, voedingskeuzes en levensstijl
  • bacteriële of virale infecties
  • Allergieën
  • Voorgeschreven en andere medicijnen
  • Auto-immuunziekten
  • Mentale en emotionele stress

Hoe kan je sluimerende ontsteking verminderen:

  • met enkele kleine acties:
  • Zorg dat je een goed gezondheids-team van professionals vindt om je te helpen de pijn te verminderen 
  • Bestudeer alles over voeding wat ook maar enige relatie heeft met  pijn en ontsteking (Zie ook de Module ontstekingen en pijnbestrijding)
  • Onderzoek of er sprake is van voedingstekoren, vitamines of mineralen, of er een relatie kan zijn met een stofwisselingsprobleem. Onthoud dat ziekte altijd in de darm huist ! 
  • Bestudeer de rol van de fysieke belasting en leer zo nodig over correctieve bewegingen (en houdingen) die pijn  verminderen en die je helpen om zo vrij mogelijk te functioneren 
  • Gebruik ontspannende ademhalingstechnieken om pijn te verminderen
  • Gebruik je verbeelding  en zet pijn  op het achterplan om pijn te verminderen. En niet in het minst, ga in gebed om hulp te vragen. 
  • Houd je aan een regelmatig slaappatroon met voldoende uren diepe slaap om pijn te verminderen

Dit zijn enkele algemene principes, die verder uitgebreid moeten worden met de individuele risico’s en invloeden. 

Het creëren van nieuwe gewoonten

Het creëren van nieuwe gezondheidsgewoonten is vaak in strijd met alles wat je weet, hoort, leest en doet. en is daarom wellicht één van de moeilijkste onderdelen. Mensen willen liefst gewoon doorgaan met hun leventje zonder iets te veranderen, en dat is een dilemma in een wereld die voortdurend verandert! Er kunnen veel gekende en ongekende onderdelen zijn in het programma die misschien moeilijk zijn, maar overwinnen is een ervaring die naar herhaling streeft!… Komt er discipline aan te pas? Zeker. Succesvolle verandering vereist de steun van de mensen om je heen. Als zij niet overtuigd of enthousiast zijn, maakt dat alles natuurlijk ook moeilijker. En het belangrijkste, het creëren van nieuwe gewoontes vergt geduld met jezelf. De attitude is de sleutel tot succes. Dus, niet vergeten dat deze eenvoudige veranderingen misschien een jaar kosten om “je gewoonte”  te worden… en het zou kunnen dat je vindt dat die pijn NU meteen moet verdwijnen. 

OK dan moeten we even kijken naar enkele natuurlijke hulpmiddelen, maar vergeet zeker de eerder genoemde stappen niet ! 

wordt vervolgd

Maandelijkse bijbelsamenkomsten 
“Woorden van eeuwig leven”
plaats : Erwetegem / Potaardestraat 2 – één maal per maand :

woensdag 24 november 2021 – 14-15.30 uur – “De oorsprong van het kwaad” Was de schepping niet perfect? Kon God niet voorkomen dat het kwaad (de zonde) in de wereld kwam, of had het kwaad toch een positieve bedoeling?

Natuurlijke Pijnbestrijding

uit Houvast 2 : 2017

Jezus, in dat bittere uur van zijn lijden, gaf slechts uiting van zijn lichamelijke strijd in de woorden “Mij dorst”. Zoals gebruikelijk was, werd aan de terechtgestelden het gebruik van zure wijn toegestaan, wat een lichte bedwelmende invloed had, maar toen de zure wijn aan Jezus’ lippen werd gebracht, weigerde Hij om te drinken. Hij zou bij volle bewustzijn en zonder andere hulp deze lijdensbeker tot de bodem drinken. 

Vandaag gebruiken miljoenen mensen – waarvan ook velen zonder pijn – allerlei middelen om verzachting of vlucht uit de realiteit te vinden of om hun leven draaglijker te maken. Als ook u te maken hebt met pijn, gaan we misschien gemakshalve zoeken naar een snelle oplossing om directe verlichting te vinden. Maar zoals met alle gevolgen, zou men eerst moeten nagaan of er voorkoombare oorzaken zijn, die vermeden kunnen worden. Achter pijn zit dikwijls een aandoening of ziekte zoals rugpijn, nekpijn, kniepijn, pijn in de schouder, pijn in de elleboog, pols, enkel, pijn in de voet, zenuwpijn, sinuspijn, artritis, of hoofdpijn? Of het nu komt door overbelasting, verkeerde beweging, of gebrek eraan, door voedingsoorzaken of door vitaminen- of mineralengebrek, bij lijden aan pijn gaan mensen op zoek naar verlichting.

Pijn eist zijn tol, vooral wanneer het lang duurt. Omgaan met pijn is vermoeiend en kan leiden tot humeurigheid, depressie en angst.

Soms kunnen eenvoudige levensveranderingen aanzienlijke verlichting van de pijn aanbieden. Deze principes zijn niet nieuw en zijn niet ingewikkeld, maar ze zijn niet vaak beoefend. En misschien zal dit artikel daar verandering in brengen.

Het grote geheim is … Maak kennis met de “itissen”. U kent ze waarschijnlijk al: bursitis, sinusitis, tendinitis, gastritis, colitis, bronchitis, keelontsteking, amandelontsteking, hepatitis, gingivitis, en de immer populaire artrose en reumatoïde artritis.

Wat hebben al deze aandoeningen met elkaar gemeen? Het antwoord is … een lichte vorm van chronische ontsteking. Het achtervoegsel ‘itis“ betekent ontsteking.

Als je ergens tegenaan loopt, of valt of er is een fysieke beschadiging, gaat dat vaak gepaard met een lichte ontsteking, en je noemt het een acute ontsteking. Acute ontsteking is een normale reactie van vasculaire weefsels tegenover irriterende stoffen in het lichaam. Dit soort inflammatie biedt bescherming door het verwijderen van de bron van  irritatie met de instroom van een eiwit genaamd circulerende immuuncomplexen (CIC). Bijvoorbeeld, in een verstuikte enkel verzamelt de CIC zich nabij de schade en veroorzaakt pijn en zwelling. Pijn is een herinnering aan het letsel. Zwelling voorkomt beweging en meer letsel. Wanneer de schade begint te genezen, produceert het lichaam proteolytische enzymen om zwelling te verminderen en ons te helpen terug te keren naar de normale toestand.

Het probleem is dat met de leeftijd, we minder proteolytische enzymen produceren, en het lichaam blijft lang nadat het vereist is in een verhoogde staat van ontsteking. Langdurige condities van ontsteking veroorzaken schade aan weefsels en organen en creëren symptomen van pijn en orgaanfalen.

Chronische ontsteking is een ernstig gezondheidsrisico

Dr. James Beckerman, cardioloog bij het Hart en Vascular Institute in Portland, Oregon, schreef in een artikel: “C-reactief proteïne (CRP) verhoogt onder elke omstandigheid die ontsteking veroorzaakt in het lichaam, zoals trauma, hartaanval of beroerte, infecties en artritis. Tijdens een hartaanval, beginnen de CRP- niveaus te stijgen na ongeveer 6 uur en bereiken een piek na ongeveer 50 uur.” Onderzoekers hebben gemerkt dat hoe hoger het CRP is tijdens de aanval, hoe groter het risico van overlijden of langdurige problemen, zoals chronische harfalen.

Dr. Nicholas Perricone, beschouwd als de vader van de beroemde “ontstekingstheorie van het ouder worden,” is een gecertificeerd klinisch dermatoloog en de auteur van vier New York Times bestsellers over ontsteking en de effecten ervan op het lichaam. Dr. Perricone concludeert dat de ontsteking de enige grote activator van veroudering en leeftijdsgerelateerde ziekten is.

Als je vermoedt dat je een verhoogd niveau van ontsteking zou kunnen hebben in je lichaam, vraag dan de arts om een C-reactief proteïne (CRP) test. Deze test zal je niveau van ontsteking meten en bepalen wat je gevarenprofiel is. 

wordt vervolgd

Olijven

De olijfboom is beroemd om zijn overlevingskunst in onvruchtbare gebieden en staat om die reden bekend als symbool voor hoop en nieuw leven. Interessant is dat in dit kader de duif (een symbool van vrede en hoop) aan het einde van de zondvloed door Noach erop uit wordt gestuurd (Gen. 8:9) om droog land te zoeken en (bij de tweede keer) tegen de avond terug kwam met een olijfblad in haar snavel (Gen. 8:11). Blijkbaar was deze boom zelfs in een verwoeste aarde, zoals na de zondvloed, in staat om te overleven.

Was het een onsmakelijke ervaring?

Iemand die op vakantie wel eens een olijf van de boom heeft geplukt zal ervaren hebben dat de vrucht zo van de boom een afschuwelijke smaak heeft. Ondanks veel spoelen zal het niet meevallen om de bittere, onverdraaglijke smaak uit de mond te krijgen. Toch zijn olijven goede en in alle opzichten aan te bevelen vruchten. Er wordt beweerd dat er groene en zwarte olijven zijn. Maar in feite zijn het dezelfde. Ze zijn alleen op verschillende momenten van het jaar geplukt. De zwarte olijven zijn echter door en door rijp. Olijfbomen zijn meestal relatief klein, met overblijvende, ovale, tegenoverstaande, blinkende bladeren, die bovenaan donkergroen en onderaan zilverkleurig zijn. Ook de groenwitte, eenbladige bloemen zijn klein en komen in okseltrossen voor. In het Middellandse-Zeebekken zijn er een dertig soorten. Boven de 500 m grens worden zij bijna niet aangetroffen. De olijfboom is bestand tegen lichte vorst van niet meer dan minus 8° C.

De olijf is een vrucht met één “pit” en heeft geen vaste vorm of grootte. Doorgaans worden groene olijven in november en zwarte omstreeks de jaarwisseling geplukt. Zwarte olijven hebben de grootste voedingswaarde. Meestal worden olijven die niet rijp zijn, in een alkalische oplossing gedompeld om de bittere smaak weg te nemen. Jammer genoeg gaan op die manier zeer waardevolle vitaminen verloren.

Olijven worden met de hand geplukt of van de boom geschud. Als de vrucht rijp is, valt die vanzelf af. De bessen zijn dan zwart en beginnen te rimpelen en kunnen zelfs drogen aan de boom. Ze zijn dan gemakkelijk te bewaren.

De kleur van een olijf is niet noodzakelijk gerelateerd aan zijn rijpheid. Veel olijven beginnen groen en worden zwart als ze volledig rijp zijn. Sommige olijven beginnen echter groen en blijven groen of geel wanneer ze volledig rijp zijn, terwijl andere zwart worden en zwart blijven. In Spanje en Griekenland, waar de meeste olijven vandaan komen, zijn olijven groen, paars of zwart en worden droog of in pekel bewerkt.

Behandeling met water, pekel en loog zijn de meest gebruikelijke behandelingsprocessen voor olijven, en elk van deze behandelingen kan de kleur en samenstelling van de olijven beïnvloeden.

Olijven hebben tientallen gezondheidsbeschermende voedingsstoffen, en recente studies hebben gekeken naar olijfvariëteiten, olijfverwerking en veranderingen die plaatsvinden. De algemene conclusie van deze studies is opwindend voor iedereen die van olijven houdt. Zwarte olijven in Griekse stijl, groene olijven in Spaanse stijl, olijven in Kalamata-stijl en veel verschillende methoden voor olijvenbereiding bieden waardevolle antioxiderende en ontstekingsremmende voedingsstoffen. Hoewel er veranderingen zijn die optreden tijdens het rijpen van olijven en de geneeskracht van olijven – bijvoorbeeld verminderde oleuropeïne in geavanceerde stadia van rijping, maar verhoogde hoeveelheden anthocyanen – is het onmogelijk om een enkele soort uit te sluiten. Hydroxytyrosol, een olijffytonutriënt dat al lang in verband wordt gebracht met kankerpreventie, wordt nu beschouwd als potentieel helper om botverlies te voorkomen.

dan nodigen we je graag uit :

op onze maandelijkse Bijbelstudie te Erwetegem

Kom luisteren wat de Bijbel te vertellen heeft. Geen boek dat alleen maar op de vingers tikt. Maar een gids voor een succesvol leven. Graag aanmelden : 0484 40 50 05

Vijgen

De vijgen”boom” geeft veel schaduw, vandaar dat de profeet Micha zegt “Ieder zal zitten onder zijn wijnrank en onder zijn vijgenboom” (Micha 4:4) Ook in andere passages zoals de regeringsperiode van Salomo werd ditzelfde gezegd (1 Kon 4:25). Het is een manier om te zeggen dat mensen in vrede zullen leven, en dat in hun behoefte zal worden voldaan. Voor de Joodse rabbi was “onder de vijgenboom” een gebruikelijke plaats om zich bezig te houden met de dingen van God.

Vijgen verwerkt tot een vijgenkoek wordt als geneesmiddel gebruikt door de profeet Jesaja bij koning Hizkia. Hij laat deze ‘vijgenkoek’ leggen op de zweer die Hizkia zo ziek maakt (2 Kon 20:7; Jes 39:21). Nu lijkt deze therapie in de eerste instantie op kwakzalverij, maar dat is niet zo. Een vijgenkoek was een plak gedroogde vijgen, zoals we die vandaag nog kunnen kopen. Deze gedroogde vijgen hebben een hoog suikergehalte en was vroeger een beproefde therapie om zweren en etterende wonden te behandelen. Geconcentreerde suikeroplossingen, zoals deze vijgen maar bv. ook honing, zijn sterk hygroscopisch. Dat wil zeggen dat het de neiging heeft om vocht aan te trekken. Als deze op wonden en zweren worden gelegd, wordt op natuurlijke wijze het wondvocht en de pus uit de zweren gezogen (met de schadelijke bacteriën!). De ziekmakende microben sneuvelen daarbij door de natuurlijke suikerconcentratie. Dat is de reden waarom gedroogde vruchten niet snel bederven. In ieder geval de wond wordt hierdoor weer schoon en in zekere mate steriel, waardoor er genezing optreedt.

In de Bijbel lezen we dat Jezus als hij zich op een keer in de omgeving van Jeruzalem bevindt hij naar een vijgenboom loopt om te kijken of er wat eetbaars aan was (Mat. 21:19; Mark. 11:13). Dit blijkt niet het geval te zijn en vervolgens vervloekt Hij de boom. Nu is de tijd waarop Jezus op de boom toeliep nauwkeurig bekend. Het was na de intocht in Jeruzalem (Mark. 11:1-11), in het voorjaar vlak voor het Pasha. Vandaar de opmerking het was de tijd der vijgen niet (Mark. 11:13). Als in het voorjaar aan de vijgenboom de bladeren tevoorschijn beginnen te komen, verschijnen er aan de uiteinden van de twijgen kleine groene vruchtjes. Deze vruchten worden door de Arabieren taqsh genoemd en zijn eetbaar. Nu zijn deze taqsh min of meer verscholen tussen de bladeren en om ze te ontdekken moet je er naar toe lopen en ze van vlakbij bekijken. Zo liep ook Jezus naar die vijgenboom om te kijken of er al van die kleine vruchtjes aanzaten. Hij wist dat het nog niet de tijd voor vijgen was, maar Hij kon wel taqsh verwachten… maar die waren er niet.

De vijg is eigenlijk geen vrucht. Het is eerder een vlezige bloeiwijze. De bloemen zitten in de groene, peervormig uitgegroeide bloembodem: de vrouwelijke onder in de holle ruimte, de mannelijke boven bij de kleine opening. De vruchten worden 5-8 cm lang, zijn eerst groen, en rijpen naar hun kleur. Het vruchtvlees is groen of rood, smaakt aangenaam zoet en bevat een heleboel kleine zaadjes.

Een vijg is niet zomaar een vijg…

Om te beginnen kan je vijgen vers eten. Dit is één van de verrukkelijkste vruchten en het moet gezegd worden dat 2021 „een matig vijgenjaar is geweest”. Wat het najaar nog zal brengen moeten we nog zien, maar de vijgenliefhebbers zullen hun hartje kunnen ophalen hebben. Vijgen hebben een zacht (en liefst lang) voorjaar nodig, zodat ze snel uitlopen en aan de vruchtzetting beginnen. Een goede vijgenboom kan massaal vruchten geven, vooral in Zuiderse landen, waar het spreekwoord gold dat één vijgenboom één persoon een heel jaar in leven kan houden…

Er zijn veel soorten – ook bij ons. Ik heb geëxperimenteerd met vier soorten, waarvan sommige vroeg afrijpen en sommige voor het najaar zijn. Ik ben ook volop aan het vermeerderen… en hoop dit in de volgende jaren met u te kunnen delen.

Het moe zijn moe

Ik weet er alles van, van ‘moe’ zijn. In mijn jeugd was ik ‘altijd moe’. Dat duurde tot mijn 25e. In de loop der jaren kwam daar wel verbetering in, maar die hield gelijke tred met de manier waarop ik mijn voeding verzorgde. Als ik een terugval had, dan wist ik waaraan dat lag. Het was voor mij zelden een verrassing. In die tijd schreef ik af en toe poëzie, cursiefjes, meestal in een vlaag van ontmoediging, teleurstelling, melancholie… Hoewel ik dan meestal het minst zin had om te schrijven. Ik had daar zelfs de gepaste muziek voor die je het tegengestelde van ‘vrolijk’ kan noemen. 

Na alles wat ik ondertussen heb geleerd, moet ik vaststellen dat leven energie is. En ik vind dat niets zo ellendig is als te moeten leven in een waas van krachteloosheid. Je kunt geestelijk of fysiek verslagen zijn. Meestal komen beide gelijktijdig, hoewel dit niet noodzakelijk is. Een verslagen geest, kan het lichaam ten gronde richten. Een leeggelopen lichaam kan de geestekracht aftakelen. Er zijn uitzonderingen, om de regel te bevestigen dat lichaam en geest elkaar in alles ondersteunen. Omdat vermoeidheid zo’n veelgehoorde klacht is, waarvoor mensen ons vragen stellen, wil ik enkele ideeën meegeven over vermoeidheid en de weg naar meer energie, naar meer levenslust en levensvreugde. 

Veel bezoekers van onze voordrachten en cursussen hebben mij de vergelijking horen maken van gezondheid met een cheque. Ieder mens heeft zo een ‘beschikbaar krediet’ met een ingebouwde limiet. Er zijn grenzen aan het spenderen van de energie, en het lijkt een nationale sport om over die grenzen heen te gaan. De jeugd schijnt grenzeloos te moeten beschikken over energie. Mensen schijnen altijd te willen meten hoe sterk ze zijn en hoe ver ze kunnen gaan. Onze eeuw van de stimulatie heeft er enorm toe bijgedragen om zelfs over de natuurlijke limieten heen te gaan. We hebben daar allerlei middeltjes voor, om nog iets van de reserves uit de kast te halen. Veel van die middeltjes zijn zo populair geworden en het gebruik ervan behoort inmiddels tot de dagelijks routine van miljoenen mensen. Je kan er nauwelijks een opmerking over maken. Je mag er niet aan raken. Neem de mensen hun stimulerende middelen niet af, want wat hebben ze nog meer in het leven? Waarvan zou je nog genieten?

Ik zal er mijn verhaal niet om veranderen, sorry als ik hierdoor op tenen ga staan. Maar gezondheid is niet een kortstondig moment van veel energie, maar is een permanente conditie met een stabiele suikerspiegel, zonder extreme hoogten of laagten. Er zijn geen koffie, thee, tabak, guarana, of andere oppeppende stoffen voor nodig. Geen pepvoeding, geen pepdranken en geen pepemoties. Wat wel? Heel simpel, natuurlijke voeding, rust, ontspanning, ademhaling, een sereen klimaat, alle zaken die tot een goede gezondheid leiden. Het is zo simpel. Heb je jezelf nooit de vraag gesteld waarom mensen ’s morgens wakker worden en zich als een slappe vaatdoek voelen? Dat lijkt met elkaar in tegenspraak, na een goede nachtrust behoor je weer klaar te zijn voor een nieuwe dag. Als de nachtrust niet volstaat om de zenuwenergie aan te zwengelen, of wanneer lange rustpauzes niet meer helpen om de energie op een leefbaar niveau te brengen, kan je er zeker van zijn dat je lichaam iets van plan is. Hoe zielig het ook is, het stadium van uitputting wordt vaak verkeerd begrepen. Velen denken dat er een zweepslag nodig is, stevige kost, een krachtige pil die een serieuze boost kan geven. Zo denken we erover, maar het werkt niet. En als het lichaam tòch nog wat krachten bijeen schraapt in zo’n moment van stimulatie, dan gaat het om puur overleven. 

Is het mogelijk dat het lichaam zelf tot rust dwingt, en dat het daartoe vermoeidheid gebruikt om de activiteit uit te schakelen of te verminderen? Ja, zal je zeggen, dat kan zijn. Maar wat doe je als je permanent zonder energie zit? En daarvoor hebben we vele namen. Er zijn veel mogelijkheden die (chronische) vermoeidheid verklaren. En de oplossing voor al die vormen van vermoeidheid ligt in het stopzetten van de oorzaken, zodat de ‘cheque’ niet meer tot op de draad opgebruikt wordt, en er weer een ‘genezingsklimaat‘ ontstaat.

Waardoor kan de energie opgebruikt worden?

In feite door alles. Staan, lopen, denken, spijsvertering en 24 uur op en af door het leven jagen. Op een aantal niveau’s kan je een groot verschil maken in het al dan niet gebruiken van de energie. Het kan verrassend lijken, maar de voeding zelf gebruikt een klein of een groot gedeelte van je energie. Dat hoef ik je eigenlijk niet te vertellen. Wie heeft nooit de ervaring gehad, hoe alle energie uit je lichaam wegzakte na een zware maaltijd? Een zware maaltijd is zwaar werk voor je lichaam. Ze kan theoretisch veel calorieën bevatten, maar hoeveel van die calorieën zullen effectief in levensenergie omgezet worden?

Calorieën alleen zijn nooit de juiste meeteenheid om de voedingswaarde van een product te omschrijven. Daarvan moet je tenminste de hoeveelheid energie aftrekken die het kost om het betreffende product te verteren en opneembaar te maken. De menselijke brandstof is boven alles suiker – glucose. De mens is een suikereter. Het belangrijkste probleem met suikers is enerzijds de manier waarop we suiker eten, en anderzijds de vorm waarin we de suikers eten (of de combinatie ervan). Het is een ongelukkig feit dat koolhydraten (carbs) op de zwarte lijst terecht kwamen (door verkeerde keuze en verkeerd gebruik) en voor veel mensen als “te vermijden” worden beschouwd. Dat betekent dat je dan nog alleen maar de keuze hebt tussen vetten en eiwitten. En als je meer energie wil, zullen die zeker niet de oplossing zijn.

Nu moet ook gezegd worden dat Chronische vermoeidheid niet in een handomdraai kan “genezen worden”. Er is een analyse nodig van de feiten, factoren, onderliggende risico’s en dan een actieplan dat op een slimme manier wordt nagevolgd.

In de Natuur&Gezondheid-module E / Energie van Natur-El vind je in ieder geval veel inspiratie. Het is een combo van digitale boeken over de energie-vergroters en de energie-rovers en alles wat een invloed heeft op de energie-beleving. Vind hierin de gepaste strategie voor meer energie ! Deze digitale Module kost 30 euro. Aanvragen

We beginnen aan het tweede kwartaal en dat betekent dat de tweede Houvast klaar is voor verzending volgende week. Hierin staat het vervolgartikel over de gezondmaking van de lever – een belangrijk orgaan voor het vernieuwen van je energie. Een jaarabonnement op Houvast kost 10 euro / NL : 15 euro Aanvragen abonnement 2021

Dat goede glaasje wijn…

Er zijn veel vragen bij het gebruik van wijn. Ik weet wat het doet. Wijn en alcohol hebben mijn leven verwoest, maar sommige van mijn broeders en zusters vinden het ongepast om dit thema naar voor te brengen en verwijten me dat ik de wetenschappelijke feiten naast me neerleg, wat “het is bewezen dat één of twee glazen wijn goed zijn voor het hart”. Waarschijnlijk refereren ze naar de aanwezigheid van resveratrol in rode wijn. Maar wat is de beste bron van resveratrol ?

Gelukkig sta ik met mijn afwijzing van rode wijn en alcohol niet alleen, en vond ik recent ook bij Dr. Michael Greger duidelijk aanwijzing voor de mythe van “dat goede glaasje rode wijn”…

“Alcohol is een neurotoxine dat hersenschade kan veroorzaken.” Ja, alcohol kan kanker veroorzaken. En dus kan de consumptie van alcohol misschien niet als een gezonde levensstijlkeuze worden beschouwd, omdat het ‘een verslavende kankerverwekkende stof’ is. Maar kanker staat slechts op nummer 2 als moordenaar. Killer nummer 1 is een hartaandoening. En dus, hoe zit het met de Franse paradox? Beschermt matig drinken echt tegen hart- en vaatziekten?

Zoals ik al eerder heb uitgelegd, is er blijkbaar geen Franse paradox – het lijkt allemaal oplichterij te zijn geweest. Maar dat is hoe het hele ‘resveratrol-fiasco’ begon. Een aflevering van “60 Minutes” suggereerde dat de rode wijn-component resveratrol de Franse paradox zou kunnen verklaren, en het “onderzoek nam een ​​vlucht.” Zelfs nadat bleek dat er “geen Franse paradox” was, ging het onderzoek onverminderd door, met als hoogtepunt “10.000 wetenschappelijke publicaties” tot nu toe.

En wat hebben ze gevonden? “na meer dan 20 jaar goed gefinancierd onderzoek heeft resveratrol geen bewezen menselijke activiteit.” “Een opvallend thema dat consequent naar voren komt tijdens dit omvangrijke oeuvre onderstreept het feit dat gegevens uit menselijke studies … ernstig ontbreken, ondanks resveratrol’s populariteit als voedingssupplement.”

“De hype in de populaire media over resveratrol … kan inderdaad niets meer blijken te zijn dan een onhandig marketinginstrument met … niet-menselijk onderzoek als dekmantel.”

De gegevens zijn gebaseerd op proefdieronderzoek – niet met wijn, maar met resveratrol – met enorme doses, tientallen milligrammen per kg. Dus als je de wiskunde doet, komen daar zogenaamde ‘experts’ tot suggesties voor een gram per dag voor mensen. Oké, dus hoeveel rode wijn moet je drinken om zoveel te krijgen? Zo maar eventjes 5000 kopjes per dag, of een paar duizend liter witte wijn per dag, of 1500 kg appels of druiven, of misschien 15.000 kg pinda’s – dat is niet met een glaasje, maar direct met hele vaten ! (PS het is al even hopeloos om dit te bereiken met chocolade, want je zou er al minstens 500 kg op een dag moeten van eten).

Het helpt natuurlijk niet als een vooraanstaande resveratrol-onderzoeker “schuldig wordt bevonden aan 145 tellingen van fabricage en vervalsing van gegevens”, waardoor het hele veld in beroering komt. “Wijn is misschien alleen goed”, vertaalt diegene die nog één logisch denkend haar op zijn hoofd heeft naar : “voor degenen die het verkopen.”

“Het fiasco van resveratrol is niet de enige” keer dat voedingssupplementen hun belofte niet nakomen. ‘Bekende voorbeelden zijn onder meer … bètacaroteen‘-pillen en visoliecapsules, waar studies in de jaren 90 aantoonden dat het innemen van synthetisch bètacaroteen in pilvorm het risico op kanker daadwerkelijk verhoogde, en in 2013 kreeg je de verschuiving van visoliesupplementen’ van ‘Proof of Effectiviy ‘naar’ bewijs van geen effectiviteit’”- “de] belangrijkste les is dat wat biologisch zinvol is en werkt in reageerbuizen en laboratoriumratten niet altijd werkt bij mensen. ”

Resveratrol is tenslotte slechts een van de tienduizenden geïdentificeerde componenten. Denken in termen van “volwaardig … voedsel … kan een betere benadering zijn voor gezondheid en ziektepreventie.” Zoals, in plaats van één chemische stof in wijn die uit druiven wordt gewonnen, wat dacht je van het eten van de hele druif? ” of het voorkomen van ziekten door een volledige strategie waarbij voeding en levenswijze centraal staan, inclusief het eten van heerlijke druiven en andere vruchten en groenten. Voor mensen die een hart hebben voor een gezond hart – en al de rest – lijkt dit het beste scenario te zijn.”