Spreuken 9:10 leert ons: Het beginsel van wijsheid is de vreze des HEEREN en de kennis van de heiligen is inzicht.
Spreuken 1; 8 Hoor, mijn zoon, de tucht van uw vader en verwerp de onderwijzing van uw moeder niet;
Psalm 36 : 10: Want bij U is de bron van het leven; in Uw licht zien wij het licht.
Psalm 119: 130 Het openen van uw woorden verspreidt licht,
wees er zeker van dat we dat licht nodig hebben. We moeten altijd beseffen hoe de zonde van deze aarde een duistere plaats heeft gemaakt. Als Adam en Eva al gestruikeld zijn, wat moeten wij dan verwachten?
Als we onze gedachten laten bepalen bij de Tuin van Verrukking -Eden – dan weten we ook hoe het eerste klaslokaal was. Ik heb al dikwijls geprobeerd om me die tuin voor te stellen, maar het lukt niet, om de ultieme schoonheid en heerlijkheid, een omgeving zonder enige dreiging, alles vriendelijk, alles veilig en goed, alles gezond en volwaardig, terecht Heilige grond om dat helemaal in beeld te krijgen, gewoon omdat ik struikel over de beperkingen waarmee ik worstel.
Maar dan kwam de zonde, en de giftige resultaten die dat met zich meebracht. En toch, ondanks alle verval, al de achteruitgang en degradatie, blijft al het geschapene eeuwig getuigen van de Here, de Schepper, zijn grootheid, zijn liefde. En de natuur is nog altijd een bijzonder klaslokaal – als we willen zien. Eender waar men kijkt, of het gaat over…
een grassprietje
bloemen / insecten : en de symbiose die daartussen bestaat
dieren,
planten, zaden, vruchten,
het weer, het klimaat, de getijden, de zeeën, de aardoppervlakte, de verdeling aarde en zee.
Dan rest me alleen de vaststelling van Psalm 16:7 Ik prijs de Here, die mij raad heeft gegeven, zelfs bij nacht onderwijzen mij mijn nieren.
En dan heb ik in Psalm 16:8 dat enorme HouVast: Ik stel mij de Here bestendig voor ogen; omdat Hij aan mijn rechterhand staat, wankel ik niet.
Alles spreekt van een wonderbare God. Maar wat blijkt… onderzoekers zien het wondere maar niet De Wondere. Satan gebruikt mensen om zijn dodelijke gif van twijfel en ontkenning te verspreiden. Hij werkt in de geest van wetenschappers, media, journalisten, met hun orakels vanuit de verboden boom. Dat is zo typisch voor de Satan: hij maakt gebruik van mensen zoals hij toen gebruik maakte van de slang. En omdat deze wereld zo is, en wij een lamp nodig hebben, licht om te kunnen zien, te onderscheiden, hebben wij opvoeding nodig. Niet zoals de wereld die geeft, maar zoals God dat heeft bedoeld. Wat baat alle wijsheid, als onze ziel schade lijdt?
Adam en Eva moesten onderwezen worden. Je ziet zelfs dat Eva goed onderwezen was, maar dat ze gezakt was voor het examen. En dat Adam ervoor koos om mee te zakken.
Waren ze geen goede studenten in Jezus’ klas ? Ontbrak er iets aan Gods onderricht? Nee je ziet dat de kennis er was.
Dat is dat heilig principe van God: Hij laat ons VRIJ. Hij geeft ons de ruimte om te kiezen. Voor ons ligt dat anders: hoe kunnen wij JUIST kiezen als we niet JUIST onderwezen zijn?
Genesis 2 en 3 veranderden de geschiedenis. En daarom zou ik graag enkele weken na elkaar iets vertellen over dat prachtige onderwijs dat god geeft.
Verleden week kon je de inleiding lezen van pastor George Malkmus’ Je hoeft niet ziek te zijn. Maar hoe komt iemand ertoe om iets waar geen haar op het hoofd aan denkt of waar men geen seconde mee bezig was, te maken tot een missie voor de wereld? Laten we het even horen uit zijn eigen mond :
“In 1957, op 23-jarige leeftijd, werd ik christen en kort daarna werd ik door God geroepen in de evangeliebediening, en daarvoor ging ik vier jaar in voorbereiding. Tijdens die studiejaren dacht ik dat mij alles werd geleerd wat ik ooit zou moeten weten om succesvol herder te zijn en Gods volk te leiden. Ik herinner me de dag dat ik afstudeerde en het zelfvertrouwen dat ik had, denkend dat ik alles had geleerd wat ik ooit zou moeten weten om een succesvolle predikant te zijn. Die gedachte was een bittere teleurstelling, waaruit ik ooit moest ontwaken!
Kort nadat ik Gods roeping tot mijn eerste kerk had aanvaard, werd ik geconfronteerd met iets waarop mijn opleiding me niet had voorbereid: hoe omgaan met fysieke problemen. Toen mensen in mijn gemeenten ziek werden, vroeg ik me herhaaldelijk af: “Wat moet ik doen? Hoe ga ik om met deze fysieke problemen waarop ik geen voorbereiding heb gehad?”
Welnu, ik deed wat ik andere christenen en predikanten in de loop der jaren had zien doen in verschillende kerken die ik had bezocht.
Ik bad voor hun genezing en vroeg anderen om ook te bidden. Maar vaak, na overvloedig en vurig gebed, zag ik christenen steeds zieker worden. Ik vroeg mezelf af: “Wat moet ik nu doen?”
Zie je, mijn moeder was gediplomeerd verpleegster en mama had me altijd geleerd dat als je ziek wordt, je naar de dokter gaat en doet wat hij zegt. Dus nadat het gebed was mislukt, moedigde ik mensen aan om naar de dokter te gaan. Ik zou, als hun pastor, hen thuis of in het ziekenhuis bezoeken en God vragen om de dokters wijsheid te geven om te weten welk medicijn zij moesten voorschrijven. Maar al te vaak kon de dokter hen ook niet helpen, en ik zag veel christenen sterven – sommigen als kind, anderen in de bloei van hun leven. Wat doet een predikant nu?
Op deze volgende stap was ik tijdens mijn opleiding voorbereid: ik had geleerd hoe ik een begrafenis moest leiden. En dus, als de persoon die was overleden een christen was, zou ik op de begrafenis proberen te troosten en bemoedigen door de nabestaanden te vertellen dat hun geliefde op een betere plek was. Voor de oudere gelovige was deze ceremonie niet moeilijk, want hun begrafenis was als een afscheidsfeest.
Maar een van de moeilijkste dingen die ik ooit heb gedaan, was de begrafenis leiden van een 24-jarige moeder van twee kinderen die stierf na een gevecht met borstkanker, een echtgenoot en twee jonge kinderen achterlatend. Hoe gaat een predikant om met dit soort begrafenissen of die van een baby of tiener die aan een of andere ziekte sterft? Troost het de nabestaanden om hen te vertellen dat dit gewoon ‘Gods wil’ was? Of zeggen we dat we het niet begrijpen en pas als we in de hemel komen, zullen al deze dingen worden geopenbaard. Is het niet vreemd dat mijn opleiding mij had voorbereid voor het dienen van de levenden, nadat een geliefde was overleden, maar niet hoe die overleden persoon te dienen voordat hij stierf?
Ziekte onder christenen bleef mij een doorn in het oog gedurende het grootste deel van mijn 20 jaar van bediening toen ik in vijf verschillende kerken predikant was voor vele duizenden mensen. Ik begreep niet waarom christenen net zo ziek waren als niet-christenen. Maar al snel zou ik het antwoord op die vraag op de harde manier vinden.
In 1976, op 42-jarige leeftijd, was ik voorganger in een succesvolle kerk in de staat New York. Ik was de kerk in 1970 begonnen met een advertentie in de plaatselijke krant dat we een bijbelgetrouwe kerk begonnen. Op de eerste zondag hadden we 50 aanwezigen. De kerk groeide snel en had in 1976 een lidmaatschap van meer dan 600 bereikt. We hadden ook een christelijke school, samen met een programma van het Bijbelinstituut. Onze radio-uitzending, America Needs Christ, was elke week op veel radiostations te horen, en we hadden meer dan een dozijn jonge mensen op school die zich voorbereidden op de bediening. Gods zegen was zo duidelijk aanwezig op deze bediening. Welnu, op dit hoogtepunt in mijn bediening kreeg ik te horen dat ik darmkanker had.
Ik was geschokt. Ik begreep het niet. Hoe kon God zijn dienaren zo overvloedig zegenen en zoiets laten gebeuren? Ik doorzocht mijn leven om te zien of er iets was dat ik had gedaan of niet had gedaan waarvoor God me strafte. Maar voor zover ik weet, diende ik de Heer met een zuiver hart en een rein leven. Ik vroeg: “Waarom, Heer, staat u toe dat ik dit potentieel levensbedreigende fysieke probleem heb?” Het was duidelijk dat ik fysieke ziekte in mijn eigen leven niet beter begreep dan ik het had begrepen in het leven van de mensen die ik diende. Ik wist niet wat ik moest doen.
Vlak voordat mij werd verteld dat ik darmkanker had, had ik mijn eigen moeder zien sterven na een gevecht met darmkanker. Moeder, die gediplomeerd verpleegster was, had een groot vertrouwen in haar doktoren toen ze haar vertelden dat haar enige hoop om haar kanker te overleven was om toe te geven aan hun behandelingen van chemotherapie, bestraling en operaties. En dus accepteerde ze gewillig de behandelingen van haar dokter.
Toen moeder voor het eerst werd gediagnosticeerd, was er geen uiterlijk teken dat ze een lichamelijk probleem had. Maar niet lang nadat ze met die behandelingen was begonnen, ging ze lichamelijk snel achteruit en stierf uiteindelijk.
Ten tijde van het overlijden van moeder was ik ervan overtuigd dat het niet de kanker was die haar dood veroorzaakte, maar de behandelingen die ze had ondergaan door toedoen van de medische professie. Nu stond ik dus echt voor een dilemma. Moeder had me altijd geleerd te vertrouwen en doktersvoorschrift op te volgen. En toch was ik getuige geweest van de vreselijke resultaten die volgden op haar medische behandeling. Moest ik mijn lichaam onderwerpen aan dezelfde medische procedures waarvan ik dacht dat ze moeders dood hadden veroorzaakt?
Op dat moment keerde ik de medische benadering van lichamelijke problemen de rug toe en ging op zoek naar een alternatief. Tijdens mijn zoektocht herinnerde ik me een evangelist in Texas met de naam Lestor Roloff. Hij was een groot evangelieprediker, maar werd door velen ook beschouwd als een gezondheidsfreak. Ik belde broeder Roloff en vertelde hem mijn benarde situatie. Broeder Roloffs advies was dat ik niet de medische weg moest bewandelen, maar mijn voedingswijze moest veranderen. Hij moedigde me aan om gewoon mijn voeding te veranderen van het op vlees gebaseerde, suikerdessert, Standaard Dieet dat ik de afgelopen 42 jaar van mijn leven had geconsumeerd, en Gods oorspronkelijke dieet te gaan eten zoals uiteengezet in Genesis 1:29 van de Bijbel.
En dus veranderde ik in 1976 van de ene op de andere dag mijn voeding van de manier waarop ik de afgelopen tweeënveertig jaar had gegeten en begon ik uitsluitend rauwe groenten en fruit te eten, samen met het drinken van een tot twee liter wortelsap per dag. Vrijwel onmiddellijk begon ik me beter te voelen en binnen een jaar was mijn tumor ter grootte van een honkbal verdwenen. Maar niet alleen was mijn tumor verdwenen, maar ook elk ander fysiek probleem dat ik had ervaren; waaronder hypoglykemie, aambeien, ernstige allergieën, sinusproblemen, hoge bloeddruk, vermoeidheid en uitbraken van puistjes. Wel, zelfs mijn roos en lichaamsgeur waren in minder dan twaalf maanden verdwenen.
Dat is een stuk uit het getuigenis uit “Je hoeft niet Ziek te zijn”, van pastor George Malkmus. Heb je zin om ook de rest te lezen, dan kan je dit boekje in pdf aanvragen via info@natur-el.org Het is een onderdeel van onze Module gezondheid en christelijk leven, waarin honderden andere e-boekjes te lezen zijn – over gezondheid – levenswijze – geestelijke groei… De ganse Module kan aangevraagd worden voor 20 euro deelname in de kosten.
Ik kreeg net een opmerking over het feit dat via GoedNieuws.org nu al verschillende weken na elkaar de nadruk schijnt te liggen op de gezondheidsboodschap. Dat is waar. Twee maand geleden heb ik dat ook zo aangekondigd, en niet omdat zoiets overbodig is, maar omdat ik net als George Malkmus van Hallelujah Acres (VS) zie hoeveel onwetendheid er in de christelijke wereld is over “Gods Wegen”.
Om die reden vertaalde ik een klein boekje “You Don’t Have to be Sick” (Je hoeft niet Ziek te zijn), waarvan ik hier de inleiding afdruk. Ik hoop dat zoiets je beter doet begrijpen waarom we nu al enkele weken aandacht geven aan levenswijze en voeding. Niet omdat het ons kan redden, maar omdat God daar ook iets over te zeggen heeft :
“Je weet wat ik bedoel, want als je bent zoals zowat elke andere christen, heb je op zijn minst een familielid of een vriend met een ernstig lichamelijk probleem waarvoor de zorg van een arts nodig is.
Ik zeg het niet graag, maar de kans is groot dat de persoon onder de zorg van deze dokter niet beter wordt. Sterker nog, te veel van onze dierbaren verslechteren vanwege de drugs-, snij- en verbrandings-benadering van de moderne geneeskunde.
Maar hoe zit het met de berichten die we bijna elke avond op het televisienieuws horen die verkondigen dat het huidige gezondheidszorgsysteem het beste ooit is? Hoor maar hoe de bijzondere ontwikkelingen in de verf gezet worden…
Fout.
We hebben geen gezondheidszorgsysteem – we hebben een ziektezorgsysteem en het is niet erg effectief.
Hartziekte is nog steeds de nummer 1 moordenaar
Kanker doodt mannen, vrouwen en kinderen in steeds grotere aantallen
Meer mensen ontwikkelen diabetes dan ooit tevoren
Artritis verlamt elk jaar honderdduizenden mensen
Auto-immuunziekten tieren welig
En wat doet de medische wereld hieraan?
Zoals gewoonlijk houdt het zijn PR-machine goed geolied terwijl het hetzelfde oude deuntje zingt over nieuwe genezingen die net om de hoek liggen.
De meesten van ons zijn opgegroeid met het horen van beloften over nakende geneeswijzen hiervoor en wondermiddelen daarvoor.
Maar waar zijn deze “geneeswijzen”?
Zijn de wondermiddelen die we zo vaak horen bezingen mensen daadwerkelijk aan het genezen? Of worden deze medicijnen enkele jaren later stilletjes uit de apotheek gehaald vanwege de schadelijke effecten die ze op mensen hebben?
Als de artsen echt de antwoorden hadden, waarom worden we dan zieker en zieker terwijl de kosten van de gezondheidszorg elk jaar hoger en hoger klimmen?
Als het medische systeem van de wereld echt werkte, waarom moeten steeds meer van onze kinderen dan Relatine slikken om een schooldag door te komen? En hoe komt het dat kinderen die Relatine gebruiken vaak nieuwe en zelfs ergere problemen krijgen?
Als het huidige medische systeem echt werkt, waarom kunnen de dokters dan niet de vele mensen genezen die zijn gediagnosticeerd met ziekten als fibromyalgie, chronisch vermoeidheidssyndroom en candidiasis?
Als het medische systeem van de wereld echt werkte, waarom krijgen steeds meer vrouwen de diagnose borstkanker terwijl prostaatkanker een epidemie is onder mannen?
Als het wereldsysteem echt werkte, waarom veroorzaken zoveel medicijnen (met hun vaak afschuwelijke bijwerkingen) dan zoveel problemen? In een artikel uit april 1998 in het Journal of the American Medical Association leren we dat meer dan 100.000 Amerikanen elk jaar sterven aan de bijwerkingen van deze door artsen voorgeschreven medicijnen, terwijl meer dan twee miljoen in het ziekenhuis moeten worden opgenomen.
Als het wereldsysteem echt werkte, waarom worden er dan volgens de uitgave van de Journal of the American Medical Association van 28 oktober 1998 jaarlijks naar schatting 180.000 mensen gedood door medische fouten die grotendeels niet worden gemeld?
Volgens hun eigen toonaangevende tijdschrift erkent de medische gemeenschap elk jaar bijna 300.000 sterfgevallen door medicijnen en artsen. Dit cijfer maakt het huidige wereldse medische systeem tot de op twee na hoogste doodsoorzaak.
Kortom, als we het beste gezondheidszorgsysteem in de geschiedenis hebben, waarom blijven mensen dan zo ziek en waarom zijn meer dan 90% van de gebedsverzoeken in onze kerken voor ziekte?
Omdat de Wegen van de Wereld niet Werken.
De Wegen van de Wereld blijven ons leiden op een pad dat wegleidt van God en de prachtige tuin waarin Hij ons oorspronkelijk plaatste, in plaats van terug ernaartoe.
Er is een andere manier, een betere manier om voor ons fysieke lichaam te zorgen, en dat is Gods manier. Ik heb deze methode meer dan 20 jaar geleden bij mezelf gebruikt om mijn darmkanker te genezen, en ik heb de afgelopen twee decennia ziektevrij doorgebracht terwijl ik de details verfijnde.
Als je ziek bent en je arts niet meer weet wat hij moet doen om je te helpen, hoef je niet naar een of andere ‘wereldberoemde kliniek’ te reizen waar ze duizenden dollars in rekening brengen voor gecompliceerde tests om een diagnose te stellen van een ziekte waaraan ze dan waarschijnlijk niets anders kunnen doen dan je open te snijden, je te verbranden met straling of derivaten van giftige chemicaliën die in de Eerste Wereldoorlog werden gebruikt om soldaten te doden, in je bloedbaan te injecteren.
Maar al te vaak doen de geaccepteerde procedures van het Wereldse Denken voor ernstige ziekten meer kwaad dan goed.
Zie je, de mens heeft alles over ziekte ingewikkeld gemaakt. Van zijn Latijnse recepten en zijn scanmachines van een miljoen euros tot zijn wetenschappelijke studies en dubbelblind onderzoek… De zoektocht van de moderne geneeskunde naar de waarheid heeft ons alleen maar dieper in de jungle van onwetendheid geleid.
Tot daar de gedeelte van de inleiding uit “Je hoeft niet Ziek te zijn”, van pastor George Malkmus. Heb je zin om ook de rest te lezen, dan kan je dit boekje in pdf aanvragen via info@natur-el.org voor een vrijwillige bijdrage in de kosten; Het is een onderdeel van onze Module C/ gezondheid en christelijk leven, waarin honderden andere e-boekjes te lezen zijn – over gezondheid – levenswijze – geestelijke groei… De ganse Module kan aangevraagd worden voor 20 euro deelname in de kosten.
LEAKY GUT SYNDROOM is het bewijs dat ons immuunsysteem is neergehaald. Het manifesteert zich met hersenmist. Dr. D. Gary Young, voorzitter van Young Living Essential Oils, meldt dat mensen met dit syndroom niet kunnen denken, hun geheugen niet kunnen vasthouden of zich niet kunnen concentreren. Ze zijn mentaal moe en hebben geen goed geheugen. Ze worden ouder en worden ziek terwijl ze niet ziek zouden moeten zijn. Geraffineerde, degeneratieve voedingsmiddelen, suiker en zout die in de darm terechtkomen, veroorzaken fermentatie omdat ze niet de enzymen hebben om het te verteren. Deze fermentatie met hoog zuur veroorzaakt perforatie in de darmvoering. Gassen dringen in het bloed en vervolgens naar de hersenen. Hierdoor ontstaat er een verhoogd toxisch niveau in de hersenen (oa ammoniak als restproduct van te eiwitrijke voeding).
Dit was vroeger duidelijk bij mensen van 70+. Dr. Young merkt op dat hij nu voorbeelden ziet van het lekkende darmsyndroom bij dertigers! Veel jonge mensen hebben tegenwoordig niet de mentale retentietijd of mentale nauwkeurigheid of herinnering. Deze trend naar het Leaky Gut Syndroom begint al vroeg met schoollunches en fastfood. Dr. Young stelt: “We hebben dit probleem vanwege ons gedevitaliseerde voedsel en ons gedenatureerde voedsel. Hiervoor nemen we alle additieven in het voedsel en alle chemische conserveermiddelen, de chemische kleurstoffen, de chemische smaakstoffen, de chemische kruiden, suikers en zout. De meeste mensen hebben tegenwoordig een zuurbalans. En ziekten broeden in een zure omgeving. Dit vreet door de darmwand en gassen nemen al deze chemicaliën per direct naar de hersenen.
We drinken chemisch water. We baden in chemisch water, we douchen in chemisch water. We eten chemisch behandeld voedsel. We ademen chemisch behandelde lucht in. Dan gaan we naar huis en wassen ons met chemisch behandelde shampoo! We spoelen onze mond met chemicaliën. Daarna doen we onze chemische aftershavelotion of chemische parfum en chemische deodorant op. En we vragen ons af waarom we een wandelende tijdbom zijn en waarom we vroegtijdig verouderen en sterven aan ziekten.” We verbruiken 4 tot 8 kg chemicaliën per jaar. Dit is de som van alles wat we wel in onze mond stoppen, maar niet tot het voedsel zelf behoort.
Onderzoek je huis en je ziet een bijna dagelijkse ophoping van stof en vuil. Daarom hebben we wasmachines en stofzuigers en luchtreinigers. En om aan dit dilemma toe te voegen … ons eten zit vol met additieven! Ons lichaam wordt een wandelende chemische fabriek waar gifstoffen zich ophopen door het vervuilde voedsel dat uiteindelijk ziektes veroorzaakt.
Als we een gezonde voeding van groenten, fruit, volle granen en peulvruchten (erwten, bonen) eten, produceert ons lichaam de vereiste chemicaliën die de functies van ons lichaam verbeteren. Maar blijkbaar is het te moeilijk om meer fruit en groenten te eten, en gebruiken we die liever in een pilletje.
Ron Price, een onderzoeksvoedingsdeskundige, merkt op: “Als we junkfood eten, zoals grote hoeveelheden dierlijke vetten en eiwitten, witte bloem, suikers, frisdranken, koffie en de verschillende op zuivel gebaseerde producten… hebben chemische fabrieken geen andere keuze dan het beste te doen wat ze kunnen met de grondstof die we aan hen geven. Dit alles leidt tot toxiciteit. Bovendien kunnen we onbedoeld en niets vermoedend tussen de 4 tot 8 kg per jaar aan schadelijke chemicaliën consumeren, door gebruik te maken van vooraf bereide voedingsproducten.
De combinatie van slechte voedingskeuzes en de toenemende inname van schadelijke chemicaliën resulteert vaak in de ophoping van ontlasting en slijm in de dikke darm. De gemiddelde volwassen dikke darm zou 1 tot 1,5 kg moeten wegen. In werkelijkheid weegt de gemiddelde dikke darm 5 tot 8 kg. Bij autopsies hebben artsen dikke darmen aangetroffen die tot 30 kg wegen!”
Dit extra dikke darmgewicht is opgehoopte, gefermenteerde, rottende ontlasting die extreem belastend kan zijn en een voedingsbodem voor ziekten. Daarom hopen de milieutoxines en het slechte voedsel dat we eten zich op in de dikke darm en worden we giftig in ons eigen lichaam. Dit kan leiden tot spijsverteringspijn, opgeblazen gevoel, gas, huidproblemen, vermoeidheid, parasietenplagen en nog veel meer. Nu vraag je je waarschijnlijk af, wat kan ik aan deze problemen doen?
Eigenlijk is het zeer eenvoudig maar omdat we van ons lichaam en van onze natuurlijke voeding vervreemd zijn, komt het soms als onmogelijk over… We zijn gewoon geraakt aan de glinsterende verpakkingen en de goed bestudeerde smaken… en het resultaat is dat wij niet meer zo bekoord worden door natuurlijk voedsel, tenzij we onze smaak terugleiden naar echte voeding…
De titel laat het al vermoeden… Er is echt en er is vals voedsel. Maar dit boek leidt je doorheen verschillende adviezen om je voeding “echter” te maken en je smaak af te stemmen op dat prachtige voedsel dat de Schepper voor zijn schepselen heeft aangewezen
Een van de belangrijkste systemen die je gezondheid besturen is het spijsverteringsstelsel. Het is verantwoordelijk voor alle vitale gebieden die nodig zijn om ons in leven te houden.
Hoe doet het dit? Het breekt al het voedsel dat we eten af in ingrediënten die we gebruiken voor ENERGIE… voor GROEI en ook voor HERSTEL van weefsel.
Stel je het spijsverteringsstelsel voor als een lange buis die volledig door het lichaam loopt. Terwijl we voedsel in het ene uiteinde van de buis doen, beweegt het mee en wordt het afgebroken tot bruikbare componenten, die het lichaam opneemt en gebruikt. Dan worden de afvalstoffen, die niet meer bruikbaar zijn, afgevoerd.
Dit systeem werkt goed als we goed eten. Dit betekent de juiste balans van vetten, eiwitten en koolhydraten – aangevuld met een voldoende hoeveelheid hulpstoffen, vezels, vitaminen, mineralen, enzymen…
Het probleem is dat de meeste mensen geen goed uitgebalanceerd dieet volgen. In feite eet de meerderheid van de mensen helemaal het verkeerde voedsel. Ze stoppen in hun systeem grote hoeveelheden suiker, complex zetmeel, vetrijk en vezelarm voedsel, cafeïnehoudende dranken, frisdranken en koffie en alcohol. Door deze gewoonten, krijgen we zeker problemen met het spijsverteringsstelsel. Als je dit begrijpt, word je heel voorzichtig met wat je in dit systeem stopt.
Zure indigestie bv is geen onbekende. Kijk dagelijks naar de reclamespotjes voor verschillende merken maagzuurremmers. We geven elk jaar miljarden uit aan vrij verkrijgbare maagzuurremmers! En in feite doen ze niets aan het eigenlijke probleem. Ze verzachten de pijn en de hinder, maar je volgende maaltijd wordt weer net zo slecht gecombineerd en staat weer uit dezelfde waardeloze lege kost…
Hiatushernia is een ander probleem. Een hiatale hernia is een abnormale uitstulping van de bovenkant van de maag door het middenrif en in de borstholte. Het resultaat hiervan is dat de zure sappen in de maag terugstromen in de slokdarm, wat leidt tot ernstig brandend maagzuur. De slokdarm raakt voortdurend geïrriteerd en de enige oplossing is te vinden in het toepassen van correcte voedselcombinaties, zo weinig mogelijk toegevoegd vet (ook verscholen) en beperkt gebruik van eiwitrijke voeding.
Diarree is net als zijn tegenhanger constipatie problematisch. Door de daaruit voortvloeiende uitdroging kan diarree levensbedreigend worden. Diarree is een signaal dat iets de darm irriteert, waardoor de darm verhoogd geprikkeld is en de massa doorstoot zonder voldoende verteerd en opgenomen te worden. Veel eten om er weinig voordeel uit te halen, en dat wordt meestal niet zo ernstig genomen. Nochtans is het een van de signalen van diverse darmaandoeningen waar niemand iets kan aan doen, tenzij jijzelf, door de keuze van het voedsel, de voedselcombinatie, de hoeveelheid, de manier waarop je eet. Er is daar geen pilletje voor en ook geen enkele therapeut kan het beter maken. Er zijn hulpmiddelen, maar eerst moet de oorzaak hersteld worden. En dan zal je zien dat gezondheid een gezegende gave is, en dat elke mens daaraan moet meewerken.
Prikkelbare Darm Syndroom treft ongeveer 55% van alle volwassenen en komt op de tweede plaats na verkoudheid als reden voor een bezoek aan de dokter. Sommigen noemen het een spastische dikke darm. Het is een klacht die wordt veroorzaakt door ons gehaaste levenstempo. Meestal is men overwerkt, slaapt onvoldoende, is gespannen, angstig of zeer emotioneel. De symptomen zijn onder meer: buikpijn, zowel constipatie als diarree, uitzetting of een opgeblazen gevoel, misselijkheid en brandend maagzuur. Maar net als in de eerdere voorbeelden, is het zo belangrijk om het wat, wanneer, hoeveel en hoe van onze voeding te bestuderen, want vooral dàn is het niet eender wat en hoe je eet.
Diverticulitis en diverticulosis… altijd in de media. Als je ouder bent dan 40, is er één kans op drie dat je een of andere vorm van diverticulosis hebt. Bij diverticulosis is er een zwakte in de spierwand van de darm. Hierdoor kunnen zakjes slijmvliezen doorzakken. Ontsteking van deze uitsteeksels wordt diverticulitis genoemd. Uitstulpingen komen vaak op darmoppervlakten die door ontstekingen zijn beschadigd, en waar de oppervlakte door steeds herhaalde beschadiging, nieuw en vreemd weefsel begint te laten groeien. Ontsteking kan optreden wanneer de zakjes verstopt raken met ontlasting of onverteerd voedsel. De pijn die zich meestal aan de linkerkant van de buik ontwikkelt, wordt soms “linkerzijdige appendicitis” genoemd. Over het algemeen wordt een vezelrijk dieet aanbevolen. Dr.G. Timothy Johnson, en Dr. Stephen E. Goldfinger, schrijven in The Harvard Medical School Health Letter Book: “… er is uitstekend bewijs dat de symptomen van divertikelziekte verbeteren wanneer met vezelrijke voeding wordt begonnen… al kan het wel twee maanden duren (en een korte periode van toegenomen opgeblazen gevoel en winderigheid doorstaan) voordat dergelijke voordelen worden gerealiseerd.”
Dit zijn maar een paar voorbeelden van hoe een goede darmwerking in dienst van de gezondheid staat, maar ook hoe darmproblemen een onderdeel kunnen zijn van ontelbaar veel verschillende pathologieën. Er zijn veel andere directe darmproblemen, maar elk daarvan treft het hele lichaam, oa. met verminderde energie, met instroom van toxines, of juist met een verminderde uitstroom van toxines…
Natur-El heeft meer dan 100 gezondheidsgidsen over diverse gezondheidsklachten. “Gezonde darm” doorloopt het traject van de spijsvertering en toont punt per punt aan waar en waarom problemen zich vormen. Met die informatie ben je gewapend om je spijsvertering – en je hele lichaam – gezond te maken.
Het is mogelijk dat je nu alle adviezen van de voorbije weken hebt toegepast, en dan kan ik je feliciteren. Maar het hoeft hier niet te stoppen. Breng het zover dat dit dagelijkse principes worden waar je niet meer vanaf wil. Natuurlijk hangt het er ook vanaf wat je beginsituatie is. Als al het voorgaande niet volstond, omdat je met chronische diepgewortelde klachten zit, dan kan het wat tijd vragen, voor het lichaam zijn reserves weer heeft aangevuld en ook zijn energie heeft bijgesteld. Neem elke dag royale rusttijden en geef aandacht aan de slaap. Dat brengt ons trouwens naar een volgende optie, en dat is vasten, een rust op vier fronten. Overweeg een reinigingsdieet of vasten op een moment dat je een zee van tijd hebt, indien mogelijk onder de hoede van een bevoegde gezondheidsdeskundige.
Dr. David Williams, stelt dat: “In de medische opleiding wordt aan voeding voor het bevorderen van een goede gezondheid heel weinig aandacht besteed… En medische scholen houden zich voornamelijk bezig met het genezen van ziekten en niet met het voorkomen ervan. Er wordt weinig aandacht besteed aan de eigenschappen van de natuurlijk voorkomende vitamines, mineralen , kruiden en superfoods.”
Veel gezondheidswerkers raden ontgifting aan door vasten om de ophoping van afvalstoffen in het lichaam te verwijderen.
Het is van belang dat men een paar controles doet voor men een vastenprogramma volgt. Vasten wordt afgeraden voor diabetici, tenzij de maandelijkse 36-uurs-rust. Degenen met een lage bloedsuikerspiegel hebben begeleiding nodig van een gezondheidswerker.
Voor ernstige spijsverteringsproblemen zoeken sommige mensen de hulp van een hydrotherapeut voor de dikke darm. Dit is een praktijk die de gezondheid van de dikke darm bevordert door een reeks colonbehandelingen waarbij water wordt gebruikt om de dikke darm te reinigen en te versterken.
In plaats van volledig vasten kan een sappenkuur worden overwogen, of kan men voedselbeperkende maatregelen nemen. Zie onder de titel “Matigheid” in de 8 medicijnen van God. Matigheid geniet niet bepaald van een hoge populariteit. Vaak wordt het voorgesteld als zelfbeteugeling, of het zichzelf ontzeggen van de plezierige kantjes van het leven. Voor veel mensen heeft het een negatieve klank en ruikt naar crisis, tekort, schaarste,… En toch wordt het genoemd in de rij van “Gods geneesmiddelen”. Het is niet “iets” wat je kan innemen, of wat je in een kast kunt zetten tot wanneer je het nodig hebt. Het is een instrument voor elke dag. En het is op zijn best als het gebruikt wordt op dezelfde manier als de zeven andere medicijnen : vòòr de feiten.
Gods bekommernis is niet alleen dat we in geval van ziekte een uitweg vinden die ons geen schade berokkent. Gods voorzienigheid is gericht op het voorkomen van ziekte, omdat dat zoveel gemakkelijker is dan genezen.
Matigheid kan je in dezelfde zin zien. Het heeft te maken met een zekere mate van spaarzaamheid, de kaars niet langs twee kanten opbranden, een vorm van bewuste zelfcontrole die kan motiveren. Veel mensen horen maar één soort signaal, namelijk het verhogen van de hoeveelheid als de oplossing voor onze problemen. Dat verklaart de angst voor tekorten. En wat is dan erger, wanneer je het jezelf kunt veroorloven, om te lijden onder tekorten, die je had kunnen voorkomen met ietsje méér. Meer is beter. Baat het niet, het schaadt toch niet… zo denken de meesten erover, maar is dat zo?
Als het erop aan komt, weten mensen meer over hun auto dan over hun eigen lichaam. Ze weten dat een auto met zorg moet behandeld worden, en dat je zijn motor niet mateloos kunt opdrijven. Ze weten dat je het gaspedaal moet ‘matigen’, om ongelukken en voortijdige slijtage te voorkomen. Ze weten ook dat de brandstof juist moet afgesteld staan en dat een auto die ingesteld is op 6 liter brandstof per honderd kilometer, niet béter rijdt wanneer je hem afstelt op twintig liter.
Toch is het mogelijk dat veel mensen hun lichaam vullen met beduidend veel meer voedsel dan goed is voor het goed functioneren.
De Russische Schatalova schreef “Wij vreten ons dood” (Wir fressen uns zu Tode). Hoewel we dit wellicht niet zullen bestrijden, wordt er weinig ondernomen om de situatie te corrigeren. Toch heeft haar boodschap me niet meer losgelaten. Het onderhoud van de basisstofwisseling vereist niet méér dan 500 tot 600 calorieën per dag aan voedingstoevoer.
Dat verklaart waarom mensen met een voedingswijze van 1100 calorieën nog in gewicht kunnen toenemen.
Alles wat we teveel eten, belast het lichaam. Het lichaam zal altijd tot het uiterste gaan, om alles wat over de lippen komt te verwerken… maar het staat soms voor een onmogelijke opdracht. Zo zie je maar dat méér niet altijd méér is, want het verlies dat gepaard gaat met de extreme hoeveelheid die boven de capaciteit van de stofwisseling wordt gebruikt, heeft je ook energie gekost. En die gaat nu onherroepelijk verloren. Soms is minder méér en meer minder… Als we spreken van matigheid, spreken we over zelfcontrole. Ook dat is weer zoiets dat in sommige oren vervelend klinkt. We willen graag vrij zijn, met niets of niemand rekening houden, kunnen doen en laten wat men wil. Dat is geen vrijheid. Binnen de kortste keren veroorzaakt dergelijke vrijheid problemen waar je voor de rest van je leven gedwongen wordt om rekening mee te houden. Zelfcontrole – weten wat men doet – is een unieke sleutel tot een succesvol leven. Eender wat of hoe men eet of leeft, zal discipline vereist zijn. Hoe soepeler men matigheid kan toepassen, dat wil zeggen, hoe minder dwangmatig, zonder gevoel van gemis, als een onderdeel van de levenswijze, hoe meer vruchten het afwerpt.
Matigheid is bijzonder belangrijk en betekenisvol voor christenen. De christen wordt gevraagd zelfcontrole te oefenen en vrijwillig afstand te doen van dingen die spiritueel en fysisch schadelijk zijn.
Goed Nieuws / HouVast 