Ten dage dat gij daarvan eet

Eén van de geneugten voor veel leraren is het klaarmaken van hun klaslokaal: prikborden ophangen, wat je nodig hebt klaarleggen en het lokaal op de meest wenselijke manier inrichten. Sta eens stil bij het beeld dat God had wat betreft de tuin van Eden als zijn klaslokaal. Dan zien we de zorg die Hij besteedde aan het voorbereiden van een leeromgeving voor Adam en Eva. Hij stelde schoonheid om hen heen op prijs. We kunnen ons voorstellen dat elke bloem, vogel, dier en boom Adam en Eva de gelegenheid boden meer te leren over hun wereld en over hun Schepper.

Toch zie je een abrupte verandering als je van hoofdstuk 2 naar hoofdstuk 3 gaat. We hebben de inventaris opgemaakt van al het goede dat God met een goddelijke bedoeling heeft gemaakt. In Genesis 3:1 worden we ons bewust van Gods voorziening wat betreft een vrije wil. De aanwezigheid van de slang als ‘het sluwste van alle in het wild levende dieren’ is een afwijking van de tot nu toe gebruikte taal. We komen woorden tegen als ‘zeer goed’ en ‘niet schamen’ en ‘aanlokkelijk’. Dat zijn bijvoeglijke naamwoorden die worden gebruikt om Gods schepping in de voorgaande hoofdstukken te beschrijven. Nu verandert echter de toon. Het woord ‘sluw’ wordt in sommige vertalingen ook weergegeven met ‘listig’. Plotseling wordt er een negatief element geïntroduceerd in wat tot nu toe alleen maar volmaakt was.

Genesis stelt God voor als het tegenovergestelde van ‘sluw’. God is duidelijk wat betreft zijn verwachtingen van het paar in deze tuin. We weten uit Gods bevel in Genesis 2:16-17 dat Hij één belangrijke regel heeft ingesteld die ze moeten gehoorzamen. Ze mogen niet van de verboden boom eten. Eén ding valt verder ook nog op in dit verhaal: Adam en Eva werden geschapen als vrije morele wezens, die konden kiezen tussen gehoorzaamheid en ongehoorzaamheid. Daarom zien we vanaf het begin, zelfs in die niet-gevallen wereld, de realiteit van de vrije wil van de mens.

In Genesis 2:17 zegt de Heer tegen Adam dat hij ‘onherroepelijk zou sterven’, als hij van de boom at. Als Eva dat bevel in Genesis 3:3 herhaalt, zegt ze dat op een niet zo krachtige manier. Ze laat het woord ‘onherroepelijk’ weg. De slang herhaalt dat woord, maar dan in volkomen tegenspraak met wat God had gezegd. Het lijkt erop dat Eva wat ze leerde niet zo serieus nam als gewenst. Dit ondanks het feit dat Eva door God zelf in de tuin werd onderwezen. Dat kun je afleiden uit de woorden die ze gebruikte.

We zagen al dat Eva, zelfs door haar eigen woorden, afzwakte wat haar was geleerd. Ze deed dit ondanks Gods duidelijke gebod. Ze interpreteerde de woorden van de Heer niet verkeerd, maar het is duidelijk dat ze die woorden niet serieus genoeg nam. Men kan de gevolgen van haar acties nauwelijks overdrijven. Toen Eva de slang tegenkwam, herhaalde ze (maar niet zo precies) wat God had gezegd over de bomen in de tuin. Deze boodschap was voor de slang natuurlijk niet nieuw. De slang kende het bevel en was daarom goed voorbereid om het te verdraaien. Zo maakte hij misbruik van de argeloosheid van Eva.

De slang gaf Eva het onjuiste deel van de boodschap. Toen had Eva naar God kunnen gaan om te overleggen. Dat maakt het onderwijs in Eden zo mooi: de studenten hadden toegang tot hun machtige Leraar. Dat was beter dan alles wat we nu op aarde kunnen bedenken. In plaats van te vluchten en in plaats van goddelijke hulp te zoeken, neemt Eva de boodschap aan van de slang. Haar acceptatie van die boodschap van de slang, die net iets anders was, vereist enige twijfel van Eva’s kant aangaande God en wat Hij hun had verteld.

Ondertussen komt Adam zelf in een moeilijk parket terecht. ‘Adam begreep dat zijn metgezellin Gods gebod overtreden had, en de enige beperking hun opgelegd als een toets van hun trouw en liefde, had veronachtzaamd. In zijn geest woedde een verschrikkelijke strijd. Hij betreurde het feit dat hij Eva had laten afdwalen. Maar het was geschied; hij zou voor altijd gescheiden zijn van haar, wier tegenwoordigheid zijn geluk uitmaakte. Hoe zou hij dit kunnen verdragen?’ Helaas heeft hij ook verkeerd gekozen, alhoewel hij weet had van goed en kwaad.

Merk de misleidende ironie op: de slang zei dat ze ‘als God zouden zijn’. God had hun toch al gezegd dat ze al als God waren? Wat leert dit ons over hoe gemakkelijk je kunt worden misleid en waarom geloof en gehoorzaamheid de enige bescherming zijn, zelfs wanneer je het beste onderwijs hebt ontvangen zoals Adam en Eva?

In Houvast die we net ontvangen hebben, staan mango-recepten. In de salade zie ik de combinatie van fruit met sla, tomaat, komkommer. Wil je hiermee zeggen dat de zure vruchtgroenten met fruit gecombineerd mogen worden? Ik veronderstel: NIET met de zoete vruchten?Al meermaals merkte ik dat je fruit met noten combineert: notensaus, notencrumble,… Zijn de eiwitten en vetten dan geen bezwaar voor het fruit?Kan je dan zelfgemaakte pesto op basis van noten eten op brood/cracker?

Beste, Ik merk dat je het allemaal zeer nauwkeurig uitpluist. Als we dan de juiste voedselcombinaties willen samenvatten, dan is de beste combinatie ongetwijfeld : “Eet fruit bij voorkeur afzonderlijk”. Dat wil zeggen niets daarbij, zodat de suikers niet opgehouden worden in de maag.

Een probleemloze combinatie van zure en halfure vruchten (en zelfs zoete vruchten met uitzondering van banaan/zetmeel) is de combinatie met tomaten, komkommers en andere lichtzure sappige vruchtgroenten.

Het toevoegen van salades, bladgroenten, selderijstengels, kan aan alle soorten fruit. In feite gaat het om de meest neutrale groep binnen de voeding. Bladgroenten hebben geen negatieve invloed op de spijsvertering van zetmeel of eiwitten.

Een compromis dat kan gemaakt worden, is de combinatie van zuur en halfzuur fruit met een beperkte hoeveelheid noten/zaden/pitten. De zuren uit het fruit kunnen zelfs behulpzaam zijn bij de vertering van de eiwitten en vetten. Maar hier zitten we op het domein van de recepten. En gezondheid en spijsvertering kunnen niet worden samengevat in recepten. Vanaf hier is het luisteren naar zichzelf.

In de voeding is de scheiding tussen zetmeel en eiwitten nooit compleet. De voedselcombinaties kunnen die twee groepen nooit uit elkaar houden en dat betekent dat er een dominantie van zetmeel of van eiwitten of van andere voedselsubstanties is. Een dun laagje zelfgemaakte pesto met noten kan nooit dat heel grote verschil maken. Alleen bij ernstige spijsverteringsstoornissen zou ik het afraden.

Gaan we dat vanuit het standpunt van de verzuring bekijken, ziet het er natuurlijk heel anders uit. Bij ernstige verzuring en een verlaagde ontzuringscapaciteit (zoals het geval bij reuma), zou ik zo weinig mogelijk geconcentreerde voeding gebruiken, en dan zien de voedselcombinaties er heel anders uit.

Vergeet niet dat de toevoeging van vetten vaak uit de kijker blijft, terwijl het gekend is dat vetten de spijsvertering vertragen en de spijsverteringsefficiëntie verlagen.

In Edens’ tuin

De meeste Bijbelstudenten kennen het verhaal van Genesis 1-3 en de personages die daarin een rol spelen: God, Adam, Eva, de engelen en de slang. Het verhaal speelt zich af in een prachtige tuin, in een paradijs, genaamd ‘Eden’. De verhaallijn lijkt een logische reeks gebeurtenissen te volgen. God schept. God geeft Adam en Eva instructies, maar laat hen toe om hun omgeving te verkennen, om in Zijn afwezigheid, één te zijn en te genieten van alles wat Hij schiep. Maar elke zevende dag was besteed aan gemeenschap met hun Heer. Dan werden ze meer ingeleid in het doel van hun bestaan, de gevaren die op de loer lagen, dat alles voor hun open ligt, behalve één boom, waar ze niet omtrent zouden moeten komen. Blijf er weg, kom er niet aan, eet er niet van…

Adam en Eva zondigden en werden weggestuurd uit Eden. Als je deze eerste hoofdstukken wat nauwkeuriger bekijkt, dan kom je bijzondere inzichten tegen wat betreft de hoofdrolspelers, het verband en het verhaal. Dat is zeker het geval wanneer je een onderzoekersbril opzet.

‘Het opvoedingssysteem dat werd ingesteld aan het begin der wereld, was bedoeld als een model voor de mens door alle eeuwen heen. Om een beeld te geven van zijn beginselen werd in het Paradijs, het huis van onze eerste ouders een modelschool opgericht. De Hof van Eden was het schoollokaal, de natuur was het leerboek, de Schepper Zelf was de leraar en de oer-ouders van het menselijke gezin waren de scholieren.’

De Heer was de oprichter, de Directeur en de Leraar van deze eerste school. Zoals we weten, hebben Adam en Eva een andere leraar gekozen en hebben ze de verkeerde lessen geleerd. Wat is er gebeurd, waarom en wat kunnen we leren van dit vroege verslag van onderwijs dat ons vandaag de dag nog kan helpen?

Hoewel we bij een tuin niet direct aan een klaslokaal denken, is dat toch heel logisch. Dat is zeker zo met een klaslokaal als Eden, dat was gevuld met de ongerepte rijkdommen van Gods schepping. Vanuit ons perspectief van vandaag is het moeilijk voor te stellen, hoeveel deze niet-gevallen wezens in een niet-gevallen wereld in dat ‘klaslokaal’ hebben geleerd. Ze werden door hun Schepper zelf onderwezen.

God maakte man en vrouw naar zijn beeld en gaf hun een thuis en zinvol werk. Als je denkt aan de dynamiek tussen leraar en student, dan is dit een ideale relatie. God kende de mogelijkheden van Adam omdat Hij hem zelf had geschapen. Hij kon Adam onderwijzen vanuit de wetenschap dat Adam zijn volledige potentieel zou kunnen inzetten. God gaf de mens verantwoordelijkheid, maar wilde ook dat hij gelukkig was. Misschien was een deel van de middelen om hem gelukkig te maken het geven van verantwoordelijkheid. Wie krijgt door verantwoordelijkheid, en door deze vervolgens trouw te vervullen, geen voldoening en zelfs levensgeluk? God kende Adam en wist wat hij nodig had om tot bloei te komen. Daarom gaf Hij Adam de taak voor de tuin te zorgen. ‘God, de HEER, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken.’

Wij kennen alleen een wereld van zonde en dood. Daarom kunnen we het ons moeilijk voorstellen, wat het werk toen met zich moet hebben meegebracht en welke lessen Adam ongetwijfeld heeft geleerd toen hij voor de tuin zorgde die hun thuis was.

In Genesis 2:19-23 schept God dieren als metgezellen voor Adam. Hij schept ook Eva als de vrouw van Adam. God wist dat Adam het gezelschap en de hulp van een gelijke nodig had en dus schiep Hij de vrouw. God wist ook dat de mens een nauwe relatie met Hem moest hebben en dus brengt Hij binnen de grenzen van Eden een intieme ruimte aan. Dit getuigt van Gods doelgerichtheid in de schepping en van zijn liefde voor de mens. Door de grote afstand tussen ons en Eden is het moeilijk je voor te stellen hoe het moet zijn geweest. Het is natuurlijk wel leuk te proberen je dat voor te stellen.

Hoewel Eden ver van ons verwijderd is, kunnen we nog steeds lessen leren uit de natuur. Enig idee welke lessen, en hoe die ons in de geest van de Bijbel brengen?

Houvast

We zijn een nieuw jaar ingegaan, maar zal het ons op de eeuwige wegen leiden? Het hangt af van het “kompas en roer van mijn broos scheepje”, zoals dat zo warm gezongen werd… Het kompas is Gods woord, de Bijbel; het roer is Gods Geest die wacht op onze beslissing om te varen naar het kompas. Wij volgen Hem die ooit zei : “de zee is woelig, de tocht gevaarlijk, maar de Kapitein is ervaren!”

Geen honger naar andere Meesters of naar een andere wind van leer; geen dorst meer om het elders te zoeken… Perfect verzadigd door het gezegende woord des levens…
God kent uw noden, Hij ziet ook uw smart – Stort dan voor Hem uit, ’t verbroken hart

We maken ons klaar om de volgende HouVast te versturen. Heb je al een abonnement? Voor slechts 10 euro (NL 15) ontvang je de volgende 4 nummers.

Het eerste nummer van Houvast 2021 bevat een uitgebreid artikel over “een gezonde lever”.

Leven en dood stel ik u voor…

Ik zou dit jaar willen afsluiten met een brief, zoals die wordt vermeld op het einde van de brochure “Waarom Christenen ziek worden” naar het boek van George Malkmus. Het is een boek dat ik 22 jaar geleden vertaalde en dat vandaag nog niets van zijn waarde heeft ingeboet… Het verhaal van iemand die uit ervaring spreekt !

“Terwijl ik hoofdstuk 10 aan het schrijven was, ontving ik 2 brieven die me triest maakten… en toch maakte het me bekend hoe belangrijk dit boek was en hoe dringend het in de handen van alle Christenen terecht zou moeten komen.

De eerste brief was van mijn zus.

” Beste George, Ik heb het slechtste nieuws dat iemand ooit kan hebben in zijn leven… mijn schat stierf van kanker. Hij was slechts 52… We hielden zoveel van elkaar… We hadden ons nieuw huis, en we waren zo gelukkig… Begin Augustus begon hij zich vreemd te gedragen. Hij was zo’n lieve en zachte man geweest! Hij werd zo gewelddadig… en had alles behalve mooie woorden voor iedereen, vooral bij mij… ik was in paniek, ik was totaal verloren… ik kon me niet voorstellen wat er van hem geworden was. Ik had nooit gedacht aan een fysieke ziekte – hij had een hernia operatie op 10 juli en ze zeiden dat hij goed was…

in September ontwikkelde hij “ischias” in zijn linker been… Vlug daarna, een pijn in zijn linkerschouder… Dan, op 20 september, brak zijn sleutelbeen! Het brak gewoon gedurende de nacht! In de spoedgevallen zeiden ze dat we de volgende dag een dokter moesten bezoeken. Hij moest naar de kliniek… Op 26 september, vertelden ze ons dat hij kanker had…’een kwaadaardige’. Ze zeiden me, ‘ten langste nog een jaar’.

Oké. We waren er klaar voor om te vechten en te bewijzen dat ze verkeerd waren. Maar we hebben de kans niet gehad. Hij kreeg chemotherapie en bestralingen… De pijn was verschrikkelijk. Het was hartbrekend. Hij was zo moedig. Mijn emotionele pijn kwam overeen met zijn fysieke pijn… ik behandelde hem als een waardevolle bloem. Hij werd zo delicaat – juist een skelet. Hij was zo dierbaar. Hij riep op mij… in mijn verlangen om hem te helpen, was ik soms te ruw, maar dan, zou hij onmiddellijk zeggen ‘het spijt me. Let niet op mij. Ik hou zoveel van jou, je weet dat’… hij was zo lief… Ik zou alles op aarde gedaan hebben om hem te helpen. Ik liet hem nooit de hoop verliezen dat hij beter zou worden. In de nacht voor hij stierf kwam een man bij hem op bezoek en bad voor hem alsof hij elk moment ging sterven. Frank opende zijn ogen en zei, luid en klaar, ‘Wacht een moment, ik heb andere opties! Ik krijg BEHANDELINGEN, zoals u weet! Hij geloofde erin en ik ook. Die nacht was hij op de been. De volgende morgen kwam ik vrolijk en vroeg met de valies – hij kwam naar huis!… Maar hij was in een coma en kwam er nooit uit. Zijn voeten waren zwart geworden en zijn handen begonnen ook. Ik wist nooit dat kanker zo verwoestend was. Als hij juist een uur meer zou hebben om te praten. Maar dat had hij niet… Leven en liefde zijn zo belangrijk. Maar er is geen manier waarop je dit echt begrijpt hoe dierbaar die zijn tot je ze voor altijd voelt wegslippen. Dit is de meest frustrerende ervaring die je kan voorstellen. Ik mis hem verschrikkelijk en wil hem terug! Maar de deur is dicht en gesloten voor altijd. Hij was zo goed. Hij verdiende dit niet. Wij niet. Waarom hèm George! Kan je me dat vertellen?… Waarom deed God ons dit aan? “

HOE ZOU JIJ DEZE BRIEF BEANTWOORDEN?

Hier is een deel van mijn (George) antwoord “Ik kreeg je brief enkele minuten geleden. Tranen stroomden over mijn gezicht wanneer ik dit las. Ik wou je op een of andere manier proberen te troosten bij dit groot verlies en pijn. Leven lijkt soms zo oneerlijk. Is er een mogelijkheid dat je eens op bezoek zou kunnen komen?…

Carolien, God is niet te beschuldigen voor wat gebeurde met Frank. Eigenlijk is het boek dat ik aan het schrijven ben, een antwoord op je vraag waarom. De titel is “Waarom Christenen ziek worden”, en vertelt waarom mama en Frank van kanker stierven en waarom papa hartaanvallen en -stilstand kreeg. Ik ga naar de stad om enkele kopies te maken van het boek en het naar jou op te sturen. Dit is slechts een klad, en het is nog niet helemaal klaar, maar ik bid dat het je helpt…”

“Waarom christenen ziek worden”bevat de volledige vertaling van “Why christians get sick”. Hosea 4:6 zegt : “Mijn volk gaat te gronde door gebrek aan kennis”.  Deze brochure is beschikbaar, samen met “Er is iets beter” en “God geneest nog steeds”, samen voor de prijs van 20 euro. 

Hoevelen leven niet in deze tijd met chronische ziekten waarvoor wij genetische, bacteriologische en andere bestaansredenen zoeken ?
Was het de bedoeling van de Schepper van het universum en van alle levende wezens, om deze planeet te laten zwalpen in een zee van ziekten, zonder uitweg om te vluchten, geen hoop of gezondheidswetten? Het antwoord is een vastberaden NEEN. Dat veel christenen, met hun kennis van de Schepper en beschikkend over het Boek des levens, toch een achtergestelde gezondheid hebben, is een feit dat tegen de borst stoot.

Wanneer je “Waarom Christenen Ziek Worden” hebt gelezen, dan weet je dat er voor ziekte slechts 3 redenen kunnen genoemd worden die ziekte bijbels verklaren. Het “waarom” van ziekte en lijden is een vraag die christenen moeten beantwoord krijgen. Ik hoor te vaak dat het Gods schuld is… “als Hij bestaat”. Mensen willen met dié God niets te maken hebben…

Is het mogelijk dat christenen proberen hun identiteit te ontvluchten en dat zij moeite hebben om “geheel anders” te zijn ? Eigenlijk willen veel christenen niets liever dan opgenomen te worden in de massa en onopgemerkt hun leven vervolgen. De duivel lacht wanneer hij ziet hoe hij alle mensen in de hand heeft, door zijn listige veranderingen in de voeding, en hen maakt tot verslaafden en afhankelijken, zieken en gebrekkelijken… en het is Gods schuld ! Als het fout gaat is het Gods schuld !

Maar deze literatuur opent de ogen en moedigt aan om de Schepper te volgen in zijn unieke concept voor gezondheid en welzijn. 

Lees ook “Een nieuwe start” en “Natuurlijke Gezondheid”. 

Aan alle lezers, een gezegend eindejaar en nieuw begin.
Moge de Almachtige je Gids zijn, je wijsheid en kracht geven, je bemoedigen en steunen, je leiden op zijn wegen.

Vraag de bundel aan bij info@natur-el.org (gedrukt of digitaal)

Had je ook al de link in de rechterkolom opgemerkt van een prediking van Sacha Decouttere – Ben je er klaar voor?

God is naijverig

De hele dag al spookt een gedachte door mijn hoofd. Hoewel het al een paar jaar geleden is, dat iemand nogal kritisch uitliet over het feit dat “God naijverig is” of zoals het elders staat “een jaloerse God”, toch kwam dat gesprek vandaag weer naar boven.
Hoe zouden we willen dat God is? Zouden we een God zonder engagement willen? Zonder betrokkenheid, Eén voor wie het niets kan schelen wat er met jou gebeurt? Ik dank God ervoor dat Hij naijverig is, dat het Hem niet onbewogen laat dat er een andere macht aan het werk is en dat het Hem spijt, verdriet, teleurstelt, als iemand de verkeerde keuze maakt.

Er is een wedijver aan de gang om jou en mij. Het is een gevecht om het hart van de mensen. De Satan gaat tot het uiterste om te verhinderen dat iemand door God gewonnen wordt. God gaat tot het uiterste om te verhinderen dat iemand verloren gaat. Daarin is God naijverig. Hij haat de leugens en de misleidingen van de Satan. Hij haat het dat mensen de verkeerde weg opgaan en zich laten beetnemen op de brede wegen van het leven en dat ze zijn aanbod afwijzen.

Ik houd net op met het voorbereiden van een nieuwe overdenking “De Smalle Weg”. Nee, het is niet God die de weg smal maakt, het is Satan, met al zijn listen en leugens probeert hij het leven van de gelovigen zo onaantrekkelijk mogelijk te maken. Hij vertelt hen wat ze allemaal moeten doen en wat ze niet mogen doen… Hij is daar met zijn flitsende en heimelijke verleidingen om mensen te doen struikelen. Maar die naijverige God ging tot het uiterste en offerde Zichzelf op, zodat jij en ik niet verloren hoeven te gaan !

“Christus werd behandeld op een manier waarop wij verdienen behandeld te worden; zodat wij zouden behandeld worden zoals Hij verdient behandeld te worden.
Hij werd veroordeeld om onze zonden, waaraan Hij geen deel had, zodat wij zouden kunnen gerechtvaardigd worden door Zijn rechtvaardigheid, waaraan wij geen deel hebben. Hij leed onder de dood die ons toekwam, zodat wij het leven zouden kunnen ontvangen dat het Zijne was.” 

“Maar om onze overtredingen werd hij doorboord, om onze ongerechtigheden verbrijzeld; de straf die ons de vrede aanbrengt, was op hem, en door zijn striemen is ons genezing geworden.” Jes. 53:5

Genieten van het leven

De gezondheidsprincipes van God uitleven

T. Bergland schrijft dat “we zijn gemaakt voor een betere wereld. We zijn gemaakt voor een beter leven. Toen God deze wereld schiep en de mens er middenin plaatste, ‘keek God naar alles wat Hij had gemaakt, en zag dat het zeer goed was’. God heeft de wereld en het leven daarin zo bedoeld dat het helemaal goed is. We zijn gemaakt voor een leven dat in elke handeling, gedachte en gevoel de goedheid van God zou weerspiegelen, verkondigen, vieren en dat we ervan zouden genieten. Dat was en is Gods bedoeling en verlangen voor ons leven in deze wereld.” Er is echter iets misgegaan.

In de tuin van Eden kozen Adam en Eva ervoor om af te wijken van het plan dat God had met het leven. Door hun handelwijze hebben ze hun eigen leven en dat van de rest van de schepping in onpeilbare pijn en lijden gestort. Hadden ze alleen maar geluisterd, waren ze maar trouw geweest, dan hadden ze al het kwaad kunnen vermijden dat daarop volgde. Ze vertrouwden meer op zichzelf dan op God en luisterden naar de duivel. Sindsdien is het verhaal van de mens er één van ontrouw geweest aan Gods ontwerp voor het leven, van het niet vertrouwen op God, van pijn en lijden en van de dood.

God heeft ons niet in de steek gelaten. God probeert voortdurend iedereen in deze wereld te bereiken. Gods bedoeling en zijn verlangen naar goedheid in deze wereld en in ons leven is er nog steeds. De duivel is van plan alles aan te vallen dat van God is, alles wat Hij heeft geschapen, alles wat goed is, alles wat leeft. We leven midden in deze grote strijd tussen Christus en zijn tegenstander, tussen goed en kwaad, tussen leven en dood. Christus probeert te redden, terwijl de duivel probeert te vernietigen. We zijn allemaal het slachtoffer geworden van de aanvallen van de duivel. We zijn allemaal afgedwaald en zijn onze eigen weg gegaan. Waar de duivel echter ook heen gaat om te vernietigen, God is er al om te zoeken en te redden. God heeft ons en deze wereld niet in de steek gelaten.

‘Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid’. Jezus zei dat het zijn taak was en is om het werk van de duivel tegen te gaan en om het kwaad te overwinnen dat hij aanrichtte. De duivel komt alleen maar ‘om te roven, te slachten en te vernietigen’. De opdracht van Christus in de wereld is om het leven te brengen en wel een leven in overvloed. Het doel van de duivel is alleen maar om de dood te brengen. Het kwaad kan geen leven geven. In het kwaad is alleen de dood. Alleen in Christus kun je het leven vinden. Alleen door het goede kun je het leven hebben. Leven in het algemeen, en zeker leven in overvloed, kan alleen worden verkregen door trouw aan Gods plan voor de wereld en het leven daarin.

Vanaf het begin is de duivel ‘een aartsleugenaar, de vader van de leugen’. Zijn grootste truc was om mannen en vrouwen ervan te overtuigen dat wat hij aanbiedt beter, aantrekkelijker, spannender en bevredigender is. Hij laat het slechte, zondige en kwade er uitzien als iets goeds. Zijn grote misleiding is dat wat hij aanbiedt ons vrijmaakt en iets toevoegt aan het leven, terwijl wat God biedt het leven beperkingen oplegt en daar afbreuk aan doet.

Dat is een leugen. Het echte leven, het ware leven, kan alleen worden verkregen door wat God heeft geschapen, gezegend en gegeven. Alleen wat God geeft, voorziet in onze werkelijke behoeften en vervult onze diepste verlangens.

‘Zijn weldaden weigert Hij niet aan wie onbevangen op weg gaan.’ God is de enige die leven geeft, dat ondersteunt en het geneest. Alleen Hij die het leven heeft gemaakt, kan vertellen wat goed is voor het leven. De Bijbel is zijn openbaring aan de mens van wat goed is. De levensprincipes waar de heilige Geest ons van overtuigt, zijn Gods voorschriften aan jou en mij voor het beste leven dat we in deze wereld kunnen hebben. Dat gebeurt wanneer we onder gebed de Schrift lezen en erover nadenken. Van het scheppingsverhaal tot de belofte van ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’, van Genesis tot Openbaring: ‘Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil’ Hij heeft ons niets onthouden wat goed is.

We zitten midden in het conflict dat woedt tussen goed en kwaad. We denken terug aan Eden en verlangen naar de hemel. We hebben dagelijkse genezing en herstel nodig. God heeft ons verteld hoe we moeten leven en Ellen White staat stil bij de principes van deze levensstijl in het boek De weg tot gezondheid. Ze zegt: ‘Zuivere lucht, zonlicht, matigheid, rust, beweging, juiste voeding, het gebruik van water, vertrouwen in goddelijke kracht zijn de ware geneesmiddelen.’

De principes voor gezond leven worden aangevallen. Ellen White adviseert dat ‘elke gewoonte die lichamelijke, mentale of geestelijke energie vernietigt, zonde is, en dat gezondheid slechts gewaarborgd kan worden door gehoorzaamheid aan Gods wetten die God heeft ingesteld ten goede van de gehele mensheid.’ Ze vervolgt: ‘Laat het u duidelijk zijn, dat de weg van Gods geboden de weg ten leven is. God heeft natuurwetten ingesteld, maar zijn wetten zijn geen willekeurige eisen. Ieder “Gij zult niet”, zowel in de natuurwetten als in de zedenwet, houdt een belofte in. Als wij die wetten gehoorzamen, zal er zegen op ons rusten. God dwingt ons nooit om goed te doen, maar Hij tracht ons te redden van het kwade en probeert ons naar het goede toe te leiden.’

Mozes stond met het volk van Israël aan de grens van het beloofde land en hij daagde hen uit en hield een pleidooi: ‘Besef goed, vandaag stel ik u voor de keuze tussen voorspoed en tegenspoed, tussen leven en dood. Wanneer u zich houdt aan de geboden van de HEER, uw God, zoals ik ze u vandaag heb gegeven, door Hem lief te hebben, door de weg te volgen die Hij wijst, en zijn geboden, wetten en regels in acht te nemen, dan zult u in leven blijven en in aantal toenemen … Kies voor het leven, voor uw eigen toekomst en die van uw nakomelingen, door de HEER, uw God, lief te hebben, Hem te gehoorzamen en Hem genegen te blijven. Dan zult u lang blijven wonen in het land dat Hij uw voorouders onder ede heeft beloofd.’

We staan vandaag aan de grens van een ander beloofd land. We leven in de laatste dagen voor de komst van ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’. De uitdaging en smeekbede, die elke dag tot een ieder van ons wordt gericht, is deze: heb God lief, luister naar zijn stem, wandel in gehoorzaamheid en houd je vast aan Hem. Dan weten we wat goed is en kunnen we voor het leven kiezen.

Alleen Hij die het leven heeft gemaakt, kan vertellen wat goed is voor het leven