Auteur: stefaandewever

in 1982 begon ik met Groene Dag, omdat ik enthousiast was over het project "gezond leven, natuurlijk eten, positief denken". Dat was nieuw voor mij, maar het resultaat zo hoopgevend, dat ik dacht "dat moet iedereen weten" en "hoe heb ik al die jaren zonder Groene Dag geleefd?" Dat wordt voortaan de 'School voor Natuurlijke Gezondheid' waar ook jij voor uitgenodigd wordt: een levenslange school om "het beste van het leven te maken" !

Wie is verantwoordelijk voor de gezondheidsrisico’s van straatvoeding?

Sommige voedingsmiddelen- en drankenbedrijven geloven dat de consument verantwoordelijk is voor wat hij eet of niet eet, terwijl sommige bedrijven of producenten een deel van de schuld op zich nemen, of het toeschrijven aan de tijd, trends, of de maatschappij. Over het algemeen passen voedingsbedrijven verschillende tactieken toe om hun huidige bedrijfsmodel te beschermen. Het regelmatig eten van sterk bewerkte voedingsmiddelen, verzadigde vetten en toegevoegde suikers houdt verband met veel negatieve gezondheidseffecten. Fastfood is een van de grootste boosdoeners van de wereldwijde obesitas-epidemie, met daaraan verbonden veel andere risico’s als kanker, hart- en vaatziekten, diabetes, reumatische ziekten… Onderzoek toont aan dat een slechte voeding met veel junkfood op lange termijn kan leiden tot hart- en vaatziekten, diabetes type 2, sommige soorten kanker en zelfs tot een vervroegde dood.

In hun studie aan de Academy of Management Discoveries onderzoeken Professor Tobias Hahn en zijn co-auteurs aan de Universiteit van Manchester hoe voedings- en drankenbedrijven reageren op het publieke debat over obesitas. “Het is waarschijnlijk waar dat voedselbedrijven niet alleen de schuld hebben, maar ze spelen een grote rol. Een overweldigende meerderheid van gezondheidsstudies vertelt ons dat de voedingsindustrie een belangrijke rol speelt in de obesitas-epidemie.”

Maar er is een bijkomend probleem voor bedrijven die vetrijke, suikerrijke, bewerkte voedingsmiddelen en dranken produceren: ze worden geconfronteerd met een strategische spanning tussen hun kernactiviteiten en de sociale kwestie van obesitas. Voor velen van hen hangt de winstgevendheid grotendeels af van de verkoop van vetrijke, suikerrijke, bewerkte voedingsmiddelen en dranken. Het aanpakken van obesitas vereist echter een fundamentele verschuiving van deze producten. Dus als voedingsbedrijven obesitas willen aanpakken, moeten ze fundamenteel veranderen, maar dat vormt een bedreiging voor de kern van hun bedrijfsmodel. Geeft de voedingsindustrie dit deel van de schuld toe?

Een onderzoek naar de berichtgeving in de gedrukte media om te analyseren hoe bedrijven publiekelijk hun bedrijfsmodel rond obesitas verdedigden, laat zien dat sommige bedrijven proberen hun betrokkenheid bij gezondheidsrisico’s te minimaliseren door de verantwoordelijkheid te verleggen naar de consument. Ze beweren dat ze alleen maar aanbieden en dat het de consument is die de beslissing neemt. Het probleem is dat de consumenten geen controle hebben over de ingrediënten van sterk bewerkt, voorgekookt voedsel. Je verwarmt het in de magnetron en eet het op zonder echt te weten wat er in zit, noch je vragen daarover te stellen. Het is lekker, so what? …

We zouden de kleine lettertjes moeten lezen … Uit veel voedingsonderzoeken blijkt dat mensen gewend zijn geraakt aan een hoge suikerspiegel. Iets dat ogenschijnlijk gezond is, kan suikerniveaus tot wel 35% bevatten, terwijl voedingswetenschappers een limiet van 15 tot 20% aanbevelen. Er is een spanning tussen de bedrijfsmodellen van deze bedrijven – ze verdienen veel aan deze niet zo gezonde voedingsproducten – en gezondheidsproblemen zoals obesitas. Als de voedings- en drankenindustrie haar producten zou veranderen en gezonder zou maken, zou dat haar winstgevendheid in gevaar brengen. “Het herformuleren van de producten is eigenlijk niet zo eenvoudig omdat mensen gewend zijn aan hun smaak”…

Als voedingsbedrijven hun smaak snel aanpassen, blijkt uit onderzoeken dat veel mensen ze niet meer kopen. In het VK heeft de supermarktketen Tesco een populaire frisdrank niet meer verkocht vanwege de hoge suikergehalte en er was een enorme verontwaardiging op sociale media om dit terug te eisen en dat gebeurde ook… Is de consument dan de vragende partij? Het is een dubbel iets. Om te beginnen vergeten we dat de industrie eerst die smaak, die hunkering, die herkenning, die verslaving heeft gemaakt. De industrie houdt er een staf van rooddesigners op na, die voeding onweerstaanbaar kunnen maken, zodat je er niet omheen kunt. Enerzijds moet je eten, maar als je die behoefte zo kunt sturen dat mensen meer eten, en vooral meer van wat je te koop hebt, is het alle hens aan dek. In feite is het zelfs mogelijk om mensen zo’n voorkeur voor aardbeismaak te geven – terwijl ze een echte aardbei walgelijk gaan vinden…

Denk je dat bedrijven om onze gezondheid geven? Het interessante dat we ontdekten, is dat een aantal bedrijven het probleem niet ontkennen. Natuurlijk geven ze ook andere redenen voor obesitas, maar ze geven toe dat ze misschien een deel van het probleem zijn.

We identificeerden verschillende tactieken die bedrijven gebruiken om zichzelf publiekelijk te positioneren rond obesitas en om met die spanning om te gaan. De eerste tactiek is wat we deactiveren noemen. Net als in de begintijd van tabak, leveren deze bedrijven bewijs dat er geen verband bestaat tussen hun voedselproducten en obesitas. Maar ze liegen … Ze proberen de spanning weg te nemen door het in twijfel te trekken met uitspraken als “Het is niet waar dat onze producten je zwaarlijvig maken”. De andere manier om hun betrokkenheid in twijfel te trekken, is door het probleem te verwateren. In plaats van hun betrokkenheid te ontkennen, geven ze toe dat ze bijdragen aan het probleem, maar zeggen dat ook andere oorzaken bijdragen, zoals het gebrek aan lichaamsbeweging van mensen of het gebrek aan thuis koken bij mensen. of culturele gewoonten. Ze proberen hun rol in het probleem te minimaliseren om kritiek te verzachten.

Sommige voedingsbedrijven proberen hun verantwoordelijkheden naar de consument te verschuiven. Coca Cola zegt bijvoorbeeld dat ze een dieet hebben en geen opties, en dat de consument kan kiezen. McDonalds zegt dat je in al hun restaurants salades kunt eten en dat het niet hun schuld is dat mensen hamburgers en friet eten. Ze verleggen de spanning naar andere partijen en vooral naar consumenten. Het is waar dat niemand consumenten dwingt, maar sommigen zijn misschien niet goed geïnformeerd over de risico’s – alhoewel alleen maar betere informatie het ook niet zal rechttrekken. (In een publieke rondvraag stelden we aan 100 mensen de vraag wat gezonde voeding was, gevolgd door wat ze dachten dat ongezonde voeding was… en dat gaf wel degelijk een indicatie van de kennis van de consument over de risico’s van industrievoeding). Deze bedrijven beweren dat het niet hun verantwoordelijkheid is om hun consumenten op te voeden. “Het is een vrije wereld met vrije consumentenkeuzes, we doen alleen aanbiedingen, en verplichten niemand, dus het is niet onze schuld.”

De strategie van bedrijven als Coca Cola is bijvoorbeeld om mensen te vertellen dat als ze voldoende bewegen en bewegen, ze zoveel cola kunnen drinken als ze willen. Dit legt echt de schuld bij de consument.

De waarheid is dat de hele sector van bereide voeding (de hele sector van bewerkte verpakte voedingsproducten) problematisch is, en dat – hoe goed bedoeld en hoe veel betere ingrediënten er worden gebruikt, bv in bio-varianten van datzelfde product, want de consument wil een pesticidevrij alternatief – ongeveer alles wat verwerkt en verpakt is, nooit vergelijkbaar is met voeding waar je zelf de ingrediënten voor kiest. Wil je weten wat je eet? Bereid het zelf. En ook in je eigen keuken is het opletten geblazen. Als het erop aan komt, zal alleen meer vers, meer rauw, meer echt voedsel… helpen tegen obesitas en alle gezondheidsproblemen die ermee te maken hebben.

Vet en Voeding

Dr. Falconer zei : “We hebben geen idee hoe belangrijk Ellen White’s raadgevingen over vetten en olie wel zijn. In 6000 jaar hebben we het nooit zo op een akkoord gegooid als nu met de problemen met gehydrogeneerde margarine.” En natuurlijk zijn we herhaaldelijk gewaarschuwd tegen de oliebollencultuur met zijn in olie zwemmende koekjes, cakes en traktaties. 

In verband met vet zei Dr. White, de arts van President Eisenhower : “We moeten teruggaan naar de wetten van Mozes, 3500 jaar geleden gegeven en neergeschreven in Leviticus 3:17 : “Dit zij een altoosdurende inzetting voor uw geslachten in al uw woonplaatsen : gij zult volstrekt geen vet en geen bloed eten.”  Leviticus 7/23-24 voegt er aan toe : “Gij zult in het geheel geen vet van rund schaap of geit eten. Het vet van een gestorven of verscheurd dier  mag voor allerlei doeleinden gebruikt worden, maar eten zult gij het in geen geval.”

Exodus 29:2 vermeldt hoe van tarwe en olie koeken te maken, maar zegt ook wat ermee te doen : laat ze in rook opgaan… Zo zien we dat de Bijbelse raadgevingen de raad van Ellen White bevestigen : “Houd vet uit je voeding.”

Natuurlijke voeding is een belangrijk deel van natuurlijk leven. De Universiteit van Missouri vond een groot verschil tussen de voedingswaarde van voedingsmiddelen. Zij ontdekten één interessant feit, nl. dat als eetwaar (van nature) een goede smaak en geur heeft, het de noodzakelijke elementen in een evenwichtige verhouding bevat. 

Zij konden met de smaaktest net zoveel vertellen als met hun laboratoriumanalyses.  Proef daarom, of ruik op z’n minst aan alles wat jee eet – ook aan de appels, peren of meloenen die je koopt. 

Je geur en smaak zullen je zelden bedriegen. Als je echter op het domein van industrievoeding wil vertrouwen op geur en smaak – zeker als die smaak precies door die industrievoeding jarenlang is misleid – mag je er zeker van zijn dat je een radikaal verkeerde keuze maakt. En de vraag is of die nog ooit die betrouwbaarheid kan terugwinnen. Het is een utopie te denken dat de geur en smaak van het verleden ooit geheel uit je smaakgeheugen zal verdwijnen, samen met al de sensaties die ze opriepen.

Wist je dat de Natuurlijke Hygiëne zeer voorzichtig is met olie en vet. Dr. Gerson was categoriek : “Alle oliën stimuleren de groei van kanker”.  In feite maakte hij daar maar één uitzondering op. In een interview, vertelde Charlotte Gerson hoe haar vader had ontdekt hoe vetten de kankerontwikkeling versnelde bij kankerpatiënten. Het normaal werkzame bijna vegetarische dieet, kwam niet tot het normale resultaat, zoals hij dat zo dikwijls had kunnen vaststellen – en de enige reden was het vet. Eender welk soort vetten toegevoegd werd, deed het verhoopte resultaat wegsmelten tot quasi nul. En in bepaalde gevallen van overdaad was er zelfs een negatieve impact – van een normaal 100% goede voeding, aangevuld met oliën of vetten!!! (Gerson ontdekte trouwens hoe lijnzaadolie hier een uitzondering op vormt.) Dat is iets gans anders, dan wat je vandaag hoort en leest… Misschien zijn de vetten vandaag zoveel beter, of hebben we een of andere fantast aan het woord gehoord die iets te koop had? Maar onthoud dat vetten ieder spijsverteringsproces afremmen, terwijl een efficiënte spijsvertering een kordate en correcte aanpak vraagt.

God zien

Billy Graham schreef ooit over een gelegenheid waarbij hij soldaten bezocht in een veldhospitaal. Hij deed dat in het gezelschap van hun generaal. Het lichaam van een jonge soldaat ‘was zo vervormd dat hij met zijn gezicht naar beneden lag op iets dat was gemaakt van zeildoek.’ Een arts fluisterde Graham toe: ‘Ik betwijfel of hij ooit nog zal lopen.’ De soldaat richtte zich met een verzoek tot de generaal: ‘Generaal, … Ik heb voor u gevochten, maar ik heb u nog nooit gezien. Mag ik uw gezicht zien?’ De generaal kroop onder het zeil en ging op de grond liggen en sprak met de soldaat. Terwijl Graham toekeek, viel er een traan van de soldaat op de wang van de generaal.

Ten tijde van de geboorte van Jezus lag de mensheid verminkt en bloedend ter aarde. Zij had een genezende blik op God nodig. Het was alsof de mens smeekte: ‘O God, kunnen we uw gezicht zien?’ Door zijn Zoon naar deze planeet te sturen, zond de Vader de grote leraar met een opdracht naar deze wereld: om de mens zijn gezicht te laten zien. Sindsdien hebben we het wonderbare voorrecht om dit te aanschouwen: ‘de kennis van zijn luister, die afstraalt van het gezicht van Jezus Christus’.

Jezus kwam naar de aarde om mensen te laten zien wie de Vader is. In vroeger tijden kwam Gods openbaring met stukjes en beetjes via de profeten. In Jezus kwam de definitieve en volledige openbaring van God. Jezus is persoonlijk het beeld ‘van Gods hemelse majesteit’. Als zondige mensen konden we de volledige toegang tot de heerlijkheid van God niet verdragen. Jezus weerspiegelt die majesteit als de mens geworden Zoon. Die wordt als het ware gedimd door de menselijkheid van Christus, opdat we het kunnen zien en het karakter van God kunnen begrijpen. Jezus is ook ‘het evenbeeld van God’. Het woord dat hier wordt gebruikt, is het Griekse woord charactēr. Dat wordt soms gebruikt voor de indruk die een zegel maakt in was of voor de beeltenis op een munt. Als we de Vader willen leren kennen, moeten we goed luisteren naar wat de grote leraar over Hem zegt. We moeten ook goed naar Hem kijken. Je ziet de Vader in de Zoon.

Ten dage dat gij daarvan eet

Eén van de geneugten voor veel leraren is het klaarmaken van hun klaslokaal: prikborden ophangen, wat je nodig hebt klaarleggen en het lokaal op de meest wenselijke manier inrichten. Sta eens stil bij het beeld dat God had wat betreft de tuin van Eden als zijn klaslokaal. Dan zien we de zorg die Hij besteedde aan het voorbereiden van een leeromgeving voor Adam en Eva. Hij stelde schoonheid om hen heen op prijs. We kunnen ons voorstellen dat elke bloem, vogel, dier en boom Adam en Eva de gelegenheid boden meer te leren over hun wereld en over hun Schepper.

Toch zie je een abrupte verandering als je van hoofdstuk 2 naar hoofdstuk 3 gaat. We hebben de inventaris opgemaakt van al het goede dat God met een goddelijke bedoeling heeft gemaakt. In Genesis 3:1 worden we ons bewust van Gods voorziening wat betreft een vrije wil. De aanwezigheid van de slang als ‘het sluwste van alle in het wild levende dieren’ is een afwijking van de tot nu toe gebruikte taal. We komen woorden tegen als ‘zeer goed’ en ‘niet schamen’ en ‘aanlokkelijk’. Dat zijn bijvoeglijke naamwoorden die worden gebruikt om Gods schepping in de voorgaande hoofdstukken te beschrijven. Nu verandert echter de toon. Het woord ‘sluw’ wordt in sommige vertalingen ook weergegeven met ‘listig’. Plotseling wordt er een negatief element geïntroduceerd in wat tot nu toe alleen maar volmaakt was.

Genesis stelt God voor als het tegenovergestelde van ‘sluw’. God is duidelijk wat betreft zijn verwachtingen van het paar in deze tuin. We weten uit Gods bevel in Genesis 2:16-17 dat Hij één belangrijke regel heeft ingesteld die ze moeten gehoorzamen. Ze mogen niet van de verboden boom eten. Eén ding valt verder ook nog op in dit verhaal: Adam en Eva werden geschapen als vrije morele wezens, die konden kiezen tussen gehoorzaamheid en ongehoorzaamheid. Daarom zien we vanaf het begin, zelfs in die niet-gevallen wereld, de realiteit van de vrije wil van de mens.

In Genesis 2:17 zegt de Heer tegen Adam dat hij ‘onherroepelijk zou sterven’, als hij van de boom at. Als Eva dat bevel in Genesis 3:3 herhaalt, zegt ze dat op een niet zo krachtige manier. Ze laat het woord ‘onherroepelijk’ weg. De slang herhaalt dat woord, maar dan in volkomen tegenspraak met wat God had gezegd. Het lijkt erop dat Eva wat ze leerde niet zo serieus nam als gewenst. Dit ondanks het feit dat Eva door God zelf in de tuin werd onderwezen. Dat kun je afleiden uit de woorden die ze gebruikte.

We zagen al dat Eva, zelfs door haar eigen woorden, afzwakte wat haar was geleerd. Ze deed dit ondanks Gods duidelijke gebod. Ze interpreteerde de woorden van de Heer niet verkeerd, maar het is duidelijk dat ze die woorden niet serieus genoeg nam. Men kan de gevolgen van haar acties nauwelijks overdrijven. Toen Eva de slang tegenkwam, herhaalde ze (maar niet zo precies) wat God had gezegd over de bomen in de tuin. Deze boodschap was voor de slang natuurlijk niet nieuw. De slang kende het bevel en was daarom goed voorbereid om het te verdraaien. Zo maakte hij misbruik van de argeloosheid van Eva.

De slang gaf Eva het onjuiste deel van de boodschap. Toen had Eva naar God kunnen gaan om te overleggen. Dat maakt het onderwijs in Eden zo mooi: de studenten hadden toegang tot hun machtige Leraar. Dat was beter dan alles wat we nu op aarde kunnen bedenken. In plaats van te vluchten en in plaats van goddelijke hulp te zoeken, neemt Eva de boodschap aan van de slang. Haar acceptatie van die boodschap van de slang, die net iets anders was, vereist enige twijfel van Eva’s kant aangaande God en wat Hij hun had verteld.

Ondertussen komt Adam zelf in een moeilijk parket terecht. ‘Adam begreep dat zijn metgezellin Gods gebod overtreden had, en de enige beperking hun opgelegd als een toets van hun trouw en liefde, had veronachtzaamd. In zijn geest woedde een verschrikkelijke strijd. Hij betreurde het feit dat hij Eva had laten afdwalen. Maar het was geschied; hij zou voor altijd gescheiden zijn van haar, wier tegenwoordigheid zijn geluk uitmaakte. Hoe zou hij dit kunnen verdragen?’ Helaas heeft hij ook verkeerd gekozen, alhoewel hij weet had van goed en kwaad.

Merk de misleidende ironie op: de slang zei dat ze ‘als God zouden zijn’. God had hun toch al gezegd dat ze al als God waren? Wat leert dit ons over hoe gemakkelijk je kunt worden misleid en waarom geloof en gehoorzaamheid de enige bescherming zijn, zelfs wanneer je het beste onderwijs hebt ontvangen zoals Adam en Eva?

In Houvast die we net ontvangen hebben, staan mango-recepten. In de salade zie ik de combinatie van fruit met sla, tomaat, komkommer. Wil je hiermee zeggen dat de zure vruchtgroenten met fruit gecombineerd mogen worden? Ik veronderstel: NIET met de zoete vruchten?Al meermaals merkte ik dat je fruit met noten combineert: notensaus, notencrumble,… Zijn de eiwitten en vetten dan geen bezwaar voor het fruit?Kan je dan zelfgemaakte pesto op basis van noten eten op brood/cracker?

Beste, Ik merk dat je het allemaal zeer nauwkeurig uitpluist. Als we dan de juiste voedselcombinaties willen samenvatten, dan is de beste combinatie ongetwijfeld : “Eet fruit bij voorkeur afzonderlijk”. Dat wil zeggen niets daarbij, zodat de suikers niet opgehouden worden in de maag.

Een probleemloze combinatie van zure en halfure vruchten (en zelfs zoete vruchten met uitzondering van banaan/zetmeel) is de combinatie met tomaten, komkommers en andere lichtzure sappige vruchtgroenten.

Het toevoegen van salades, bladgroenten, selderijstengels, kan aan alle soorten fruit. In feite gaat het om de meest neutrale groep binnen de voeding. Bladgroenten hebben geen negatieve invloed op de spijsvertering van zetmeel of eiwitten.

Een compromis dat kan gemaakt worden, is de combinatie van zuur en halfzuur fruit met een beperkte hoeveelheid noten/zaden/pitten. De zuren uit het fruit kunnen zelfs behulpzaam zijn bij de vertering van de eiwitten en vetten. Maar hier zitten we op het domein van de recepten. En gezondheid en spijsvertering kunnen niet worden samengevat in recepten. Vanaf hier is het luisteren naar zichzelf.

In de voeding is de scheiding tussen zetmeel en eiwitten nooit compleet. De voedselcombinaties kunnen die twee groepen nooit uit elkaar houden en dat betekent dat er een dominantie van zetmeel of van eiwitten of van andere voedselsubstanties is. Een dun laagje zelfgemaakte pesto met noten kan nooit dat heel grote verschil maken. Alleen bij ernstige spijsverteringsstoornissen zou ik het afraden.

Gaan we dat vanuit het standpunt van de verzuring bekijken, ziet het er natuurlijk heel anders uit. Bij ernstige verzuring en een verlaagde ontzuringscapaciteit (zoals het geval bij reuma), zou ik zo weinig mogelijk geconcentreerde voeding gebruiken, en dan zien de voedselcombinaties er heel anders uit.

Vergeet niet dat de toevoeging van vetten vaak uit de kijker blijft, terwijl het gekend is dat vetten de spijsvertering vertragen en de spijsverteringsefficiëntie verlagen.

In Edens’ tuin

De meeste Bijbelstudenten kennen het verhaal van Genesis 1-3 en de personages die daarin een rol spelen: God, Adam, Eva, de engelen en de slang. Het verhaal speelt zich af in een prachtige tuin, in een paradijs, genaamd ‘Eden’. De verhaallijn lijkt een logische reeks gebeurtenissen te volgen. God schept. God geeft Adam en Eva instructies, maar laat hen toe om hun omgeving te verkennen, om in Zijn afwezigheid, één te zijn en te genieten van alles wat Hij schiep. Maar elke zevende dag was besteed aan gemeenschap met hun Heer. Dan werden ze meer ingeleid in het doel van hun bestaan, de gevaren die op de loer lagen, dat alles voor hun open ligt, behalve één boom, waar ze niet omtrent zouden moeten komen. Blijf er weg, kom er niet aan, eet er niet van…

Adam en Eva zondigden en werden weggestuurd uit Eden. Als je deze eerste hoofdstukken wat nauwkeuriger bekijkt, dan kom je bijzondere inzichten tegen wat betreft de hoofdrolspelers, het verband en het verhaal. Dat is zeker het geval wanneer je een onderzoekersbril opzet.

‘Het opvoedingssysteem dat werd ingesteld aan het begin der wereld, was bedoeld als een model voor de mens door alle eeuwen heen. Om een beeld te geven van zijn beginselen werd in het Paradijs, het huis van onze eerste ouders een modelschool opgericht. De Hof van Eden was het schoollokaal, de natuur was het leerboek, de Schepper Zelf was de leraar en de oer-ouders van het menselijke gezin waren de scholieren.’

De Heer was de oprichter, de Directeur en de Leraar van deze eerste school. Zoals we weten, hebben Adam en Eva een andere leraar gekozen en hebben ze de verkeerde lessen geleerd. Wat is er gebeurd, waarom en wat kunnen we leren van dit vroege verslag van onderwijs dat ons vandaag de dag nog kan helpen?

Hoewel we bij een tuin niet direct aan een klaslokaal denken, is dat toch heel logisch. Dat is zeker zo met een klaslokaal als Eden, dat was gevuld met de ongerepte rijkdommen van Gods schepping. Vanuit ons perspectief van vandaag is het moeilijk voor te stellen, hoeveel deze niet-gevallen wezens in een niet-gevallen wereld in dat ‘klaslokaal’ hebben geleerd. Ze werden door hun Schepper zelf onderwezen.

God maakte man en vrouw naar zijn beeld en gaf hun een thuis en zinvol werk. Als je denkt aan de dynamiek tussen leraar en student, dan is dit een ideale relatie. God kende de mogelijkheden van Adam omdat Hij hem zelf had geschapen. Hij kon Adam onderwijzen vanuit de wetenschap dat Adam zijn volledige potentieel zou kunnen inzetten. God gaf de mens verantwoordelijkheid, maar wilde ook dat hij gelukkig was. Misschien was een deel van de middelen om hem gelukkig te maken het geven van verantwoordelijkheid. Wie krijgt door verantwoordelijkheid, en door deze vervolgens trouw te vervullen, geen voldoening en zelfs levensgeluk? God kende Adam en wist wat hij nodig had om tot bloei te komen. Daarom gaf Hij Adam de taak voor de tuin te zorgen. ‘God, de HEER, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken.’

Wij kennen alleen een wereld van zonde en dood. Daarom kunnen we het ons moeilijk voorstellen, wat het werk toen met zich moet hebben meegebracht en welke lessen Adam ongetwijfeld heeft geleerd toen hij voor de tuin zorgde die hun thuis was.

In Genesis 2:19-23 schept God dieren als metgezellen voor Adam. Hij schept ook Eva als de vrouw van Adam. God wist dat Adam het gezelschap en de hulp van een gelijke nodig had en dus schiep Hij de vrouw. God wist ook dat de mens een nauwe relatie met Hem moest hebben en dus brengt Hij binnen de grenzen van Eden een intieme ruimte aan. Dit getuigt van Gods doelgerichtheid in de schepping en van zijn liefde voor de mens. Door de grote afstand tussen ons en Eden is het moeilijk je voor te stellen hoe het moet zijn geweest. Het is natuurlijk wel leuk te proberen je dat voor te stellen.

Hoewel Eden ver van ons verwijderd is, kunnen we nog steeds lessen leren uit de natuur. Enig idee welke lessen, en hoe die ons in de geest van de Bijbel brengen?

Houvast

We zijn een nieuw jaar ingegaan, maar zal het ons op de eeuwige wegen leiden? Het hangt af van het “kompas en roer van mijn broos scheepje”, zoals dat zo warm gezongen werd… Het kompas is Gods woord, de Bijbel; het roer is Gods Geest die wacht op onze beslissing om te varen naar het kompas. Wij volgen Hem die ooit zei : “de zee is woelig, de tocht gevaarlijk, maar de Kapitein is ervaren!”

Geen honger naar andere Meesters of naar een andere wind van leer; geen dorst meer om het elders te zoeken… Perfect verzadigd door het gezegende woord des levens…
God kent uw noden, Hij ziet ook uw smart – Stort dan voor Hem uit, ’t verbroken hart

We maken ons klaar om de volgende HouVast te versturen. Heb je al een abonnement? Voor slechts 10 euro (NL 15) ontvang je de volgende 4 nummers.

Het eerste nummer van Houvast 2021 bevat een uitgebreid artikel over “een gezonde lever”.