- Misschien, Vandaag of Morgen, wie weet ?
- Het is altijd mogelijk, maar het is niet zeker.
- Hoe zou ik het kunnen weten, als ik tast in het duister,
- zonder één punt waarop ik me kan richten?
- Als alles vaag is en onduidelijk, als in een mist,
- een waas die het zicht ontneemt, en de naald van het kompas
- wijst de richting niet aan.
- Er is geen ster aan de hemel, geen zon en geen maan,
- was alles willekeur en zonder doel?
- Als het gras niet weet hoe het moet groeien,
- en de bomen niet meer weten hoe ze kunnen bloeien.
- Misschien is zo vreemd.
- Het is een woord dat mensen zeggen in onzekerheid.
- Die dag, toen de aarde beefde, en de zon geen licht meer gaf,
- en de maan rood als bloed werd, of het sterren regende aan het firmament…
- Maar het ging voorbij en mensen zegden “misschien” hebben we ons vergist.
- Misschien moeten we ons helemaal niet druk maken.
- Misschien was het helemaal geen teken.
- En het leven ging door. Ze aten en dronken.
- Ze gingen slapen en werden weer wakker.
- Zo liep alles zijn gewone gangetje.
- Behalve dat ze soms opgeschrikt werden door geruchten van oorlog,
- door misschien een terroristische daad.
- En weer ging het hart sneller slaan.
- Misschien morgen. Misschien vandaag.
- Daaraan denk ik niet graag.
- De radio zong een lied, de televisie stond aan.
- En na een traan, kwam altijd een nieuw programma.
- Dat was zeker en zonder twijfel. Daarover geen misschien.
- De oude boeken werden grijs onder het stof.
- De machines doorzochten de oneindige ruimte
- en er was Niemand.
- Ze doorzochten de kleine werelden van het leven.
- Ze gingen kijken in de diepte van cellen en atomen.
- en ze zagen Niemand.
- Lag het misschien aan hun bril, of aan de neus waarop hij zat,
- of aan een vervelende vlieg die hen zo stoorde in het onderzoek.?
- Misschien was het puur toeval, zoals volgens hen miljarden keren
- had plaatsgevonden, die chaos kon omtoveren in orde en leven.
- Die de zon op zijn plaats hield, in een perfecte beweging en op de juiste afstand,
- de dampkring, net dik genoeg maakte om de warmte op aarde te verdelen
- en toch niet te dik om de zonnestralen te weerhouden.
- Dat was natuurlijk toeval. Zo ineens gebeurde het.
- Daar was het oog, met een dier en alles erbij.
- Daar was het oor, zo perfect dat het misschien hoorde
- wat in de binnenkamers werd gepreveld.
- Was daar misschien een bittere discussie?
- Nee, het mag niet zijn. We mogen niet toegeven aan die illusie.
- We hebben er lang genoeg aan vastgezeten.
- We waren gevangen door die gedachte dat er Iemand hoger was,
- Iemand waaraan we misschien rekenschap moeten geven
- van onze gedachten en daden.
- Laten we niet terug misschien naar de “middeleeuwen”.
- We hebben aan niets gebrek. Juist nu het zo goed gaat.
- Je gaat de wetenschap niet in diskrediet brengen met een misschien?
- Bewijs het maar eens. Toon me die God eens, dat ik Hem kan zien.
- Ja natuurlijk is Hij er niet. Dat is weer eens toeval.
- Ik heb er m’n buik van vol en als jij misschien wil geloven, dan hou ik je niet tegen.
- Je bent naïef en achterlijk. Hoe bestaat het.
- Maar ik heb de wetenschap.
- En die zegt klaar en duidelijk : dat het mogelijk is,
- ‘t is te zeggen dat er evidentie is, alhoewel dit verder nog moet nagetrokken worden,
- tenminste als de geldmiddelen daarvoor vrijgemaakt worden,
- dat het misschien wel eens zou kunnen, of toch dat er een kans bestaat,
- en indien de voorwaarden zouden vervuld zijn,
- en mits de chemie voor deze hypothese nog het bewijs zou leveren,
- en de biologie met meer voorbeelden en waarnemingen de theorie zou schragen,
- dan zou het misschien kunnen dat we ooit eens zullen verklaren waarom de evolutie…
- God, waar ben ik aan begonnen?…
Categorie: Hoop en Verwachting
Het Kind uit de hemel
Ik ben verrast over de eenvoud van het Kerstverhaal in de Bijbel. Het is geen verhaal met knipperlichtjes, met deftige koren en trompetten. Op het snuiven van de in de stal aanwezige dieren, was er alleen die serene stilte. De heilige vrede die geen kermistent of zware geluidsinstallatie vereist. Gewoon stilte omdat het zo goed is.
En toch is er muziek. Het gejuich in de hemel is zo groot. De opwinding en de vreugde van engelen in de hemel bezingt Gods eer en heerlijkheid en onderstreept de boodschap van vrede aan de mensen des welbehagens. Mensen van goede wil hebben het oor om die muziek te horen, toen en NU.
Ik ben verrast over de verschillen die de Bijbel aangeeft onder mensen :
– de vreemde wijzen die hulde wilden brengen aan de Koning van het Heelal.
– de oude, vrome Simeon en Hanna die de vertroosting van Israel verwachtten en op wie de Heilige Geest was. Met dit geestelijk oog kon hij die iedere dag mensen in en uit de tempel zien gaan, hij die honderden kinderen zag naar de tempel brengen om ze voor de Here te stellen, maar hij onderscheidde de Messias. Zijn besluit is dan ook : “Nu laat Gij Here uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord, want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volkeren : licht tot openbaring voor de heidenen en heerlijkheid voor uw volk Israël.
Het waren mensen zo eenvoudig, zo zuiver, zo ongekunsteld en oprecht van geloof. Zij waren in staat om door Gods Geest aangeraakt te worden en het heil des Heren te zien in een kleine baby.
Met datzelfde geestelijk oog was Johannes de Doper dertig jaar later in staat om Jezus aan te duiden als “het Lam des Heren”
Enkel het geestelijk oog van Johannes de Doper en de oprechte gelovige, was in staat Jezus als de Messias te herkennen.
Enkel de rechtvaardige Simeon, die de tijden afwachtte en daarom de vertrooster van Israël verwachtte kon door Gods geest worden beroerd.
Jezus die op aarde kwam en die aan Gods goede nieuws gestalte en luister gaf, deed dat niet op een fysiek verbluffende manier, maar door volkomen onderwerping aan de wil van zijn Vader.
Het “succes” van Jezus was tijdens zijn leven niet altijd even groot. In Johannes 6:66 zien wij hoe veel van Jezus discipelen afhaakten en niet langer met hem meegingen. Jezus vroeg aan de rest van zijn discipelen : Wilt gij ook niet weggaan ?
En daar is dan Petrus : Here, tot wie zullen wij heengaan ? Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven; en hij gaat verder met zijn geloofsbelijdenis.
Ja, dat wij mochten zijn als Simeon en Hanna
Samuel en Simeon, het klinkt verschillend maar de betekenis is gelijk: dat je hoort. Samuel werd geroepen in de tempel en hij gaf gehoor aan die stem. Simeon hoort eveneens in de tempel en bezingt en zegent dit kind. Daar hoort Hanna dus bij. Was zij niet die vrouw die ternauwernood zwanger werd? Van deze Hanna hier horen we dat ze zeven jaar na het einde van haar maagd-zijn, weduwe was geworden en nu rond de vier en tachtig jaar was, dus ze heeft twaalf maal zeven jaar geleefd, waarvan een twaalfde samen met haar man. En dat is slechts een klein gedeelte. De rest heeft zij als profetes aan God besteed, zoals die Hanna uit het verhaal van Israël heel haar kind, waarvoor zij had geleefd, aan God en zijn dienst in de tempel had gegeven.
Ik geloof dat God ons in iedere moeilijke situatie zoveel weerstandsvermogen geeft als wij nodig hebben, zei Bonhoeffer; en dat vermogen hebben de ouders van dit kind, Jozef en Maria, bitter hard nodig. Het kon geen toeval zijn en ook geen noodlot, dat hun kind in de nacht van geboorte werd ontdekt en gevonden door herdersvolk, en aanbeden en gekroond door wijzen van verre. Het wordt, als eerstgeborene naar de tempel voor Gods Aangezicht gebracht: Alstublieft, hier God, hier onze eerstgeboren zoon, een zoon van Israël, degene die door U geroepen is tot een bijzondere opdracht.
Dit kind wordt om zo te zeggen, geboren met een levenstaak, waar alles van af hangt, heel het lot van heel de wereld. De 40 eerste dagen van de reiniging met woorden die wijzen op wat komen zal in 40 dagen van beproeving in de woestijn en een levensweg die een zware weg zal blijken te zijn, die hij te gaan heeft terwille van de liefde van God. En dat alles deed Hij, voor jou en mij. Zonder die hemelse gave, zou het leven zinloos zijn en geen toekomst hebben… Maar nu, voor zij die het ‘Leven’ kiezen !
Leer mij Uw weg o Heer !
En God antwoordt : “Mijn weg is in het heiligdom”.
De studie van de heiligdomsdienst met al zijn offers en rituelen, toont wat het God heeft gekost om u en mij te redden. Geef jij gehoor aan zo’n liefde?
Vervalsingen
Op basis van het Woord van God, weten we dat deze aarde niet ouder dan 6000 jaar is. Maar voor veel mensen die geen geloof hechten aan Gods woord, of voor zij die misschien ervan uitgaan dat God niet bestaat… is de wereld miljoenen jaren oud. Ik heb het enkele dagen geleden nog gehoord. De primitieve mens die het vuur gebruikte, dat zou al 2 miljoen jaar zijn… Het kan zijn dat ze je vertellen dat je bent voortgekomen van een aap. Wat mij betreft, ik kom niet voort van een aap – maar als jij wil geloven dat je afstamt van een aap, dan kan ik daar niet veel aan veranderen. Elke keer als die mensen naar de dierentuin gaan, moet dat zoiets zijn als een familiereünie. Dat ik niet voortkom uit een aap, weet ik, omdat de Bijbel me dat zegt.
De aarde is zesduizend jaar. Hier in Europa kennen we oude gebouwen. We zeggen van een huis of gebouw dat 100 jaar is, dat het oud is, en een gebouw dat 200 jaar is dat het zeer oud is. Ook het bouwen ervan nam veel tijd in beslag.
Ik las dat ze aan de St. Rombauts-kathedraal drie eeuwen hebben gebouwd. Met de moderne middelen zou dit amper een paar jaar duren.
Maar er zijn ook de tempels in Griekenland, de Piramides in Egypte…
Het zijn allemaal deeltjes van die geschiedenis van zesduizend jaar.
De bouw van al die constructies nam tientallen, soms honderden jaren in beslag. Maar op een gegeven moment in de geschiedenis begon alles sneller te gaan. Ineens kwam de hele machine van de technologie en de verandering in beweging en er was geen houden meer aan.
Rond 1900 waren er de eerste vluchten per vliegtuig, maar het duurde nog tientallen jaren voor reizen of vervoeren per vliegtuig een algemene regel werd. De ouders van de meesten onder ons hebben wellicht nooit een stap op het vliegtuig gezet.
Het is maar één van de vele zaken die de voorbije 100 jaar in een razend tempo zijn veranderd. Het raakt elk aspect van ons leven : auto’s telefoon, televisie, computer, technologische veranderingen… Zelfs als ieder onder ons even gaat kijken naar de veranderingen die plaats vonden in ons eigen leven. Toen ik een jaar of 8 was kochten mijn grootouders een televisie. Zwart-wit. Dat was een wonder. Daar waren vaak storingen op en het beeld werd regelmatig onderbroken met ‘Even Geduld’. Tien jaar later kochten mijn ouders een kleurentelevisie. Er reden in die tijd nog niet zoveel auto’s. In de zomer was het burenreünie op de straat en mensen zaten met hun stoel buiten en maakten een praatje met de overkant. Telefoneren was een luxe zaak. En je moest ook geduld hebben met het vormen van je nummer : de nullen en negenen moesten eerst de hele cirkel rond, voor je het volgende cijfer kon ingeven… Je had al wat meer geduld nodig. En toen kwam 30 jaar geleden de computer in ons leven, en hij werd steeds belangrijker. Zo belangrijk zelfs dat om te weten of het mooi weer is buiten, je moet kijken naar je schermpje.
We zouden het vergeten, we passen ons zo snel aan aan de veranderingen in de technologie, maar het is niet altijd zo geweest. De laatste honderd jaar zijn een lawine van veranderingen geweest, maar in de 5900 jaar voordien, hebben de veranderingen elkaar maar traag opgevolgd.
En in die versnelling van de tijd, ziet Satan een signaal voor het korter en korter worden van zijn tijd en hij doet alles om ons een rad voor de ogen te draaien.
Het feit is, dat wanneer je het werk van de satan ziet, hij namaaksels en verdraaiingen heeft voor alles. Werkelijk voor alles.
Denk aan bv. Halloween (van All Hallows’eve) de avond of aanvang van de dag der heiligen, maar in feite gaat het enkel nog over duivelse dingen. Het begon ermee dat kinderen zich gingen aankleden als kleine demonen, met een wit laken over zich en uitgesneden ogen en iets ludiek uitvoerden als spookjes. Tegenwoordig verkleden ze zich als monsters met demonische symbolen en karakters. Een dag die bedoeld was om iets goed te zijn, is tenslotte iets kwaadaardig geworden.
Denk bv. ook aan de 25e december – de herinnering aan de geboorte van Christus. Het is zeker zo dat deze datum als geboortedatum voor Jezus niet correct is, want de herders waren met hun schapen in het veld. Dat is ook in Israël winter en in die tijd is er geen begroeiing op de bergen en is het zeer koud op de hoogten. Maar laten we aannemen dat we Kerstmis zijn betekenis geven, door de geboorte van Jezus te gedenken en God eer te bewijzen om dit geschenk aan de wereld. Maar de duivel heeft er een karikatuur van gemaakt en er iets in de plaats gesteld. Het gaat niet meer over Jezus, maar over een vervanger, nl zijn tegenstander, Santa Claus of de kerstman. Welke kleuren draagt hij ? Rood en wit, is het niet ? Dat zijn de kleuren van Christus. Christus vertegenwoordigt het wit voor zijn zuiverheid, het zondeloze leven en de bereidwilligheid om zijn leven op te geven en het rood het bloed dat werd vergoten aan het kruis. Als je er alle liedjes en de hele symboliek van Sinterklaas of Santa Claus op napluist, kom je tot ontstellende vaststellingen over die Santa. In liedjes en gedichten, worden aan hem ongeveer alle karaktertrekken die zo eigen zijn aan God, toebedeeld. Hij weet alles, je zitten en je opstaan, of je goed bent of slecht… Liedjes spreken van een Sinterklaas die in 1 nacht de hele wereld afreist en alles over je weet. Alleen God weet alles over alle mensen op alle momenten. Maar hier is een plaatsvervanger die alles weet over alle kinderen. “Hij weet of je goed was of slecht” is vervat in de alwetendheid van God.
SANTA – SATAN = zelfde letters
Satan heeft zijn namaaksels, om de mensen af te wenden van de ware dingen. Hij schept twijfel in de echte dingen.
De Satan heeft tal van vervalsingen. Als het maar even aan God doet denken, verdraait hij het en maakt er iets van dat zonder dat je het merkt naar hem leidt. Hij verdooft de mensen op vele manieren. Hij zorgt dat ze geen tijd hebben om zich vragen te stellen, of te suf zijn om zich met andere dingen dan de materiële bezig te houden.
Maar de tijd gaat razendsnel vooruit, en het is mijn gebed dat je in deze tijd het echte van het valse kunt onderscheiden, dat je de moed hebt om keuzes te maken, ook als die keuzes consequenties met zich meebrengen. Elke dag brengt ons dichter bij Jezus’ wederkomst. Ben je er klaar voor? Zesduizend jaar voor de mens – het sabbatsmillennium bij God – om de wonden te genezen, om de tranen van de ogen af te wissen, tot de stad van Salem zal neerdalen op de nieuwe aarde, waar vrede en gerechtigheid zal wonen.
“Meer dan 30 jaar geleden schreef George Vandeman het boekje “Hamers in het vuur”. Ik weet niet wat er je bij zo’n titel door het hoofd gaat, maar wanneer ik op internet zoek op “hamers en vuur”, kom ik terecht bij het ambacht van smid en gereedschap.
De wereld waarin wij leven, wordt vaak vergeleken met een smidse. Ik weet niet wat je daarbij voor de geest komt, maar als het zo is, dat door de bewerking uit het ruwe ijzer, prachtige voorwerpen worden gesmeed, zal dit beeld geen correcte weergave zijn van wat ik bedoel, alhoewel. In Hamers in het vuur wordt de strijd beschreven die wij hier op aarde strijden. Het boekje kost 1 euro + verzendkosten :
Het beste moet nog komen
Sommigen zullen zeker het liedje kennen “Is that all there is?” (is dat alles wat er is?) Het liedje gaat verder met de boodschap “laten we er dan van genieten”…
Genieten is natuurlijk een rekbaar woord en het is geen verbod om van het leven te genieten. Eigenlijk heeft God zijn uiterste best gedaan om een omgeving te scheppen die uiterst genietbaar en goed is. Maar houdt het op aan de grenzen van ons aardse leven, of overschrijdt het die grens? De Bijbel geeft ons dat perspectief. De grens van het leven was niet bepaald. Leven had alles in zich om eeuwig door te gaan… De dood is een vijand en Christus heeft hem overwonnen.
Laat me dit even illustreren met het verhaal van een vrouw die te horen kreeg dat zij een dodelijke ziekte had en nog maar drie maanden te leven had. Toen de predikant haar bezocht om de begrafenis met haar door te spreken, had zij een ongewoon verzoek. Zij wilde begraven worden met een vork in haar hand. “Waarom” vroeg hij. En zij vertelde: “In de jaren dat ik de potlucks van de kerk bezocht, herinner ik mij dat wanneer de borden van het hoofdgerecht werden afgeruimd er altijd iemand zei: houd je vork gereed! Dan kwam mijn favoriete onderdeel van de maaltijd, het lekkerste en het beste. Ik wil dat de mensen mij in mijn kist zien liggen met een vork in mijn hand en zich afvragen: Wat doet die vork daar? Vertel ze dan: Houd je vork gereed, het beste komt nog.” Door de zonde, de pijn en het lijden dat ons overal omringt, wordt God vaak volkomen verkeerd gezien.
De Bijbel zegt: “Want wij zien nu door een spiegel, in raadselen” (1 Korintiërs 13:12).
Maar op die grote dag zullen wij onze Vader van aangezicht tot aangezicht zien.
En niet alleen dat, wij zullen Hem ook zien in zijn volledige heerlijkheid. En niet alleen Jezus zal in heerlijkheid verschijnen, maar ook al zijn volgelingen.
“Wanneer Christus verschijnt, Die ons leven is, zult ook gij met Hem verschijnen in heer- lijkheid” (Kolossenzen 3:4). Wat een geweldige dag zal dat voor iedereen zijn.
De belangrijkste opdracht van de eerste komst van Jezus was het ware karakter te onthullen van God als een God van liefde. Dat is de essentie van de grote strijd tussen God en satan. “Hiertoe is de Zoon van God geopenbaard, opdat Hij de werken des duivels verbreken zou” (1 Johannes 3:8).
De wederkomst zal een laatste en volledige rechtvaardiging zijn van Gods karakter voor het gehele universum. De Bijbel omschrijft dit als volgt: “Hierna hoorde ik als een luide stem van een grote schare in de hemel zeggen: “Halleluja! Het heil en de heerlijkheid en de macht zijn van onze God, want waarachtig en rechtvaardig zijn zijn oordelen, want Hij heeft de grote hoer geoordeeld, die de aarde met haar hoererij verdierf, en Hij heeft het bloed zijner knechten van haar hand geëist.“ – (Openbaring 19:1,2).
In één opzicht was het Koninkrijk der hemelen gekomen bij Jezusʼeerste komst. Maar het zal niet in al zijn volheid worden gevestigd tot aan zijn tweede komst en de vernietiging van de zonde. De wereld om ons heen zal worden veranderd: “Dan zal de wolf bij het schaap verkeren en de panter zich neerleggen bij het bokje; het kalf, de jonge leeuw en het mestvee zullen tezamen zijn, en een kleine jongen zal ze hoeden; de koe en de berin zulle samen weiden, haar jongen zullen zich tezamen neerleggen, en de leeuw zal stro eten als het rund; …”
Geloof
Er was een atheïstisch koppel dat een kind had. Het koppel vertelde hun dochter nooit iets over God. Op een nacht, toen het kleine meisje 5 jaar oud was, vochten de ouders met elkaar en de vader schoot de moeder dood, voor het aangezicht van het kind. Dan schoot de vader zichzelf dood. Het meisje zag alles. Ze werd naar een kindertehuis gebracht.
De pleegmoeder was een christen en nam het kind mee naar de kerk.
Op de eerste dag van Bijbelschool, vertelde de pleegmoeder aan de leraar, dat het meisje nog nooit van Jezus gehoord had, en dat hij geduld met haar moest hebben.
De leraar liet een afbeelding van Jezus zien, “Is er iemand die weet wie dit is?
Het kleine meisje zei, “Ik ken hem, dat is de man die mij de nacht dat mijn ouders stierven vasthield.”
Zomerzicht
Ruggerustend tegen ’t gras de lucht een glazen bol
wind wiegt ’t bloeiend gewas een zon van zomer vol
het diep oneindig hemelsblauw
doet knipperend ogen luiken -‘k knijp een spleetje, kijk door ’t nauw
naar traag slepende witte wolken buiken.
Elfrida Vanhove
Tot in het graf
De Boom in Lady Ann’s Graf
In het Tewin kerkhof, op korte afstand van King’s Cross Station in Engeland, staat een grote vier-stammige boom die uit een graf groeit. Zijn aanwezigheid daar heeft veel speculatie veroorzaakt onder de inwoners van de buurt. Het graf van waaruit de boom groeit, is van Lady Anne Grimston.
Is de boom een monument van het ongeloof van een vrouw, of groeide hij daar louter bij toeval? Niemand weet het.
Lady Anne Grimston geloofde niet in leven na de dood. Toen zij op sterven lag in haar paleiselijke huis, zie ze tegen een vriend, “Ik zal net zo zeker opnieuw leven als dat er een boom uit mijn lichaam zal groeien.”
Ze werd begraven in een marmeren graf. Het graf was gemarkeerd door een marmeren deksteen om te verhinderen dat er iets met haar overblijfselen zou gebeuren, omringd door een ijzeren reling. Jaren later werd ontdekt dat de marmeren deksteen een beetje verplaatst was. Toen kwam er een barst in, en door de kier groeide een klein boompje.
De boom bleef doorgroeien, kantelde de steen en brak het gemetselde marmer totdat het het graf omringd heeft met haar wortels, en de reling uit de grond heeft gerukt met zijn massieve stronken. De boom in Lady Anne Grimston’s graf is een van de grootste in Engeland.
Was het toeval dat de boom daar deed groeien? Misschien nam de Almachtige haar uitdaging aan ?
Het met Slangen Gevulde Graf
Gerald B. Winrod, voormalig uitgever van het Amerikaanse Tijdschrift, “The Defender”, vermeldt een verhaal over een atheïst die erg vrijmoedig, blatant en uitgesproken was geweest tegen God en de Bijbel. Hij had God uitgedaagd door te zeggen, “Als er een God is, zal mijn graf door slangen gevuld worden.” Tijdens de begrafenis was het noodzakelijk om een slang van het graf te verwijderen voor de doodskist omlaag gelaten kon worden, terwijl de hovenier zei dat dat hij vier grote slangen gedood had op een keer, maar nog nooit een slang in een enkel ander graf gezien had.
Mr. Winrod’s informant zei dat hij in Ohio zou vragen om hem meer details te verstrekken, en in de loop van tijd ontving hij verdere informatie, samen met een foto van het bronzen monument van de atheïst, Chester Beddell, die gestorven was in 1908 op 82 jaar. De brief zei, “Mr. Beddell zei terwijl hij nog leefde dat er geen God was, en hij nooit in een geloofd had. Hij aarzelde niet om over deze dingen te spreken… Hij bouwde het monument jaren vóór zijn dood. Zijn standbeeld is gemaakt van brons, en in zijn opgeheven rechterhand is er een rol met deze inscriptie, “Universal Mental Liberty.” Onder zijn linker voet is een rol die de Bijbel voorstelt, met de inscriptie, “Bijgeloof.” Voor zijn dood maakte hij de volgende opmerking: “Als er een God is, of enige waarheid in de Bijbel, laat mijn lichaam met slangen gevuld zijn.” Sinds zijn begrafenis is het familiegraf vol met slangenholen geweest rond de grafranden. Slangen kunnen elke dag gezien worden als je het kerkhof bezoekt. Verleden jaar gingen 20 van ons op 30 Oktober, en zagen drie slangen. Buren zeggen dat hoe meer ze er doden, hoe meer er schijnen te zijn. Later kreeg Mr. Winrod de kans om zijn eigen observaties te maken. Toen hij in een conference in Youngstown betrokken was, werd hij met een auto naar North Benton gebracht. Hij vroeg een oudere man of hij hem kon vertellen waar het Beddell graf was. “Natuurlijk, iedereen die hier woont weet waar Chet Beddell begraven werd,” zei de oude man. “Je kan het niet missen–een groot monument in het kerkhof. Je zoekt zeker naar slangen?”
Later, zei een andere man, “Nou, als Beddell om slangen gevraagd heeft, heeft hij ze zeker gekregen!” Hij en zijn vrienden kwamen naar de plaats in kwestie waar ze het monument zagen, de opgeheven rol, de andere rol onder zijn voet, het strenge bronzen gelaat. Ze kwamen dichter bij het graf, met een camera in de hand. Was het een grap, of was het waar? Een van zijn metgezellen was de eerste die een slang zag. “Kijk daar,” schreeuwde hij. Ja! Daar was hij. Ze liepen om het graf heen en telden zes slangen. Zijn metgezel doodde er een. Hij fotografeerde er een. Ze namen ook andere fotos. De grafbewaarder vertelde hen dat hij er die morgen vier gedood had – hij had tot 20 slangen op een dag gedood. Uiteindelijk zei hij, “Ik weet niet zeker, maar misschien had de Heer er toch iets mee te maken.”
–E. Matheson in Gathered Gems. Psa.14:1; 53:1
De thuiskomst van Charles Coughlin
Prince Edward Island, in de Golf van St. Lawrence, maakte verslag van het vreemde nieuws van Charles Coughlin’s thuiskomst. Hij was oorspronkelijk van het eiland waar hij in 1895 begon te reizen en een paar jaar later terecht kwam in Galveston, Texas. Hij stierf daar en werd daar begraven. Op 8 September, 1901, veegde een verschrikkelijke West Indische orkaan door de Golf van Mexico heen, en veroorzaakte die historische ramp van het Zuidwesten die bekend staat als de Galveston overstroming. De wind blies met de verschrikkelijke snelheid van 135 mijl per uur, en het woedende water rolde over de stad. De wervelende stroming had het kerkhof volkomen uitgewassen, waar Charles Coughlin begraven was. Het water veegde de aarde weg alsmede de doodskisten, die de Golf in dreven. Vier en dertig jaar later, in 1935, kwam een drijvende doodskist aan bij de kust van Prins Edward Eiland. Na een onderzoek, vond men een naamplaatje met Charles Coughlin er op, dezelfde man die zijn Prince Edward Eiland tehuis zo veel jaren tevoren verlaten had. De wind en de golfstroom hadden de doodskist van de Golf van Mexico bij Galveston duizenden mijlen—helemaal rondom Florida heen de Atlantische Oceaan in en langs de kust tot de Golf van de St.Lawrence rivier.
Een ongebruikelijke manier voor een plaatselijke jongen om thuis te komen.
laatste woorden, spiegels van de ziel
In een eerdere brief kon je al enkele citaten lezen, woorden die mensen uitspraken op hun sterfbed, of het laatste wat van hen gekend is. Het zijn woorden vol met goede / of kwade levenslessen… Misschien kan je je vereenzelvigen met één van deze – of spoort het aan om niet in dezelfde bodemloze put te vallen, niet wetend waarheen, waartoe het alles heeft gediend…
Karl Marx, geboren in een Christelijke Joodse familie, schepper van het Communisme. Op zijn doodsbed omringd door kaarsen die hij ter ere van Lucifer brandde, schreeuwde tegen zijn verpleegster die hem vroeg of hij nog laatste woorden had: “Ga weg, ga d’r uit! Laatste woorden zijn voor dwazen die niet genoeg gezegd hebben.”
Lawrence Oates, Brits onderzoeker, die zichzelf opofferde in 1912 in een poging om zijn uitgehongerde metgezellen te redden tijdens Scott’s expeditie naar de Pool: “Ik ga een beetje naar buiten, en misschien duurt het wel even”
David Hume, de Atheist: Hij schreeuwde uit: “Ik ben in vlammen!” Zijn wanhoop was een verschrikkelijke scene.
Voltaire, de beroemde scepticus stierf een afschuwelijke dood. Zijn verpleegster zei: “Voor al het geld in Europa zou ik geen enkele andere ongelovige willen zien sterven! De hele nacht door riep hij om vergiffenis.”
Over Napoleon schreef Graaf Montholon: “De Keizer stierf door iedereen verlaten, op deze verschrikkelijke rots. (Elba) Zijn doodsstrijd was afschuwelijk!”
Thomas Edison: “Het is ontzettend mooi daar.”
Goethe: “Meer licht!”
Willem van Oranje, eerste Vorst van de Nederlandse 7 provinciën, nadat hij door een moordenaar geschoten was, “Mijn God, mijn God, heb genade met me, en met mijn arme volk!”
John Newton 1725-1807. Oorspronkelijk een slavenhandelaar, had een dramatische verandering van hart die hem ertoe bracht om zijn slavenschip om te draaien en de mensen terug naar hun thuisland te brengen. Hij werd een predikant en predikte tegen de slaven handel, hetgeen William Wilberforce inspireerde die de afschaffing van de slavernij teweeg bracht in Engeland en haar koloniën. Hij is beroemd door het schrijven van de woorden van de hymn “Amazing Grace”. Toen hij zijn einde naderde, riep hij uit, “Ik ben nog steeds in het land van de stervenden; ik zal spoedig in het land van de levenden zijn.”
Heinrich Heine, Scepticus: In het voorwoord van zijn gedichtenbundel “Romancero” (30.9.1851) schreef hij: “Als je op je doodsbed bent, word je meer gevoelig en wil je graag vrede sluiten met God en de wereld… Gedichten, die alleen maar halve verwijten bevatten tegen God, heb ik in een angstige ijver aan de vlammen overgeleverd. Het is beter dat de verzen branden dan de vers-maker… Ik keerde terug naar God als een verloren zoon, nadat ik lange tijd de zwijnen voederde met de Hegelianen… In de theologie moet ik mezelf beschuldigen, omdat ik tot een ‘persoonlijke God’ ben teruggekeerd.” Toen hij stierf, zei hij: “God zal me vergeven. Dat is nou eenmaal zijn baan.”
Sir Thomas Scott, ooit president van het Engelse Lagerhuis zei: “Tot op dit moment, dacht ik dat er geen God noch Hel was. Nu weet ik en voel ik dat ze alle twee bestaan, en ik ben aan de verdoemenis overgeleverd door het rechtvaardige oordeel van de Almachtige.”
Stalin was verantwoordelijk voor de moord op tenminste 80 miljoen Russen en Oekrainers, als het niet vele miljoenen meer waren, de meesten van hen Christenen. Het is de grootste door de Media systematisch verzwegen volkerenmoord en holocaust uit de menselijke geschiedenis, die nooit of nauwelijks in onze westerse media vermeld wordt, daar het niet “politiek correct” is! Over Stalin’s doodsstrijd, zei zijn dochter Swetlana Allilujewa, die in maart 1953 tot de stervende dictator geroepen werd in zijn dacha in Kunzewo: “Vader stierf op een verschrikkelijke en moeilijke wijze. God geeft de rechtvaardigen een gemakkelijke dood.”
Een Chinese Communist, die vele Christenen naar hun executie leidde, kwam naar een pastor en zei: “Ik heb velen van jullie zien sterven. De Christenen sterven op andere wijze. Wat is hun geheim?”
Stefanus de eerste Martelaar: “Heer Jezus, ontvang mijn geest!”
Jezus van Nazareth, na een lange morgen van martelingen en daarna een 3 uur durende uitputtende kruisiging, vergaf eerst zijn (Romeinse!) vijanden van het kruis, zeggende: “Vader vergeef hen, want ze weten niet wat ze doen!” Daarna beloofde hij Eeuwig Leven aan de berouwhebbende dief die naast hem gekruisigd was, zeggende, “Vandaag zeg ik u dat gij met mij zult zijn in het Paradijs!” Nadat de Vader’s Geest Hem verliet, daar Hij stierf voor de zonden van de wereld, zei hij, “Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten!” Toen zei Hij “Het is volbracht!” en nadat Hij met een luide stem geroepen had, “Vader, in uw handen beveel ik mijn geest!” gaf hij de geest !
WE MOETEN NIET ALTIJD BEZIG ZIJN MET DOOD EN RAMPSPOED. TOCH WETEN WE DAT WE KWETSBAAR ZIJN EN DAT DIT AARDSE LEVEN EENS EEN EINDE KENT. WAT ZAL JIJ ZEGGEN? WAT ZEG JE NU?
WAT IS JOUW PERSPECTIEF OP HET LEVEN?
ZAL JE DAAR HEEN GAAN WAAR EEUWIGE LIEFDE HEERST?
MOGE GODS GEEST JE LEIDEN OM IEDERE MINUUT VAN JE LEVEN VERSTANDIGE BESLISSINGEN TE NEMEN, OM ZO TE LEVEN DAT HET IEDERE MINUUT DE LAATSTE MINUUT MAG ZIJN, WANT JE HEBT VREDE MET GOD IN WIENS HANDEN JE ALLES LEGT; JE HEBT VREDE MET ANDEREN WIE DAT OOK MAG ZIJN EN JE HEBT VREDE MET JEZELF.
BOUW MET DE EEUWIGE EEN RELATIE OP EN MOGEN JEZUS’ LAATSTE WOORDEN JE INSPIREREN. WANT EEN DING IS ZEKER : JEZUS’ LAATSTE WOORDEN WAREN NIET ZIJN “LAATSTE” ! “HET IS VOLBRACHT” VORMT EEN EEUWIGE REGENBOOG DIE AARDE EN HEMEL BIJ ELKAAR BRENGT.
Goed Nieuws / HouVast 