Lege Suikers

Na meer dan drie generaties massaal gebruik gemaakt te hebben van geïsoleerde suikers (rietsuiker, bietsuiker, graansiropen enz), zou men toch enige conclusies moeten trekken over de risico’s van geïsoleerde producten in het algemeen, en suiker in het bijzonder. Die conclusies zijn er, maar worden te weinig gehoord. De voedingsbranche is een sneltrein die zich niet laat vertragen. De gehanteerde criteria voor de voedselveiligheid en de voedingsindustrie staan dikwijls haaks op wat de gezondheid vereist. Gemakkelijk verwerkbaar, onbeperkt beschikbaar, perfect berekenbaar en chemisch constant, en daarnaast nog eens bacterievrij. Dat zijn de grote leuzen van de voedingsindustrie. Natuurlijke producten scoren daarin niet goed. Fruit en groenten bederven snel, zijn onderhevig aan insecten en bacteriën. Industrieproducten daarentegen zijn bijna onbeperkt houdbaar. De bacteriën lusten ze niet. Nochtans leven bacteriën van precies dezelfde voedingsstoffen als onze lichaamscellen. Suiker is industrieproduct nummer één. Er is een tijd geweest dat natuurvoedingswinkels suiker weerden uit hun rekken. Dat is al lang niet meer zo. Je zult als consument dus extra moeten opletten bij wat je koopt en eet.

Als reactie op de overconsumptie en de verkeerde consumptie van suiker, was er de low-carb rage. Het dieet met een gelimiteerde opname van koolhydraten. Een dergelijk dieet was niet het enige in zijn soort. In feite keert het de hele geschiedenis van de voeding weer terug. Het heeft vele namen, veel varianten. Maar als je het goed beschouwd heb je weinig keuze. Als je minder koolhydraten eet, neem je ofwel meer eiwitten, ofwel meer vetten. Maar de vetopname is ook al zo hoog, dus wordt het al snel meer eiwitten. Van alle funeste diëten zijn de eiwitrijke voedingswijzen het ergste gebleken. Eiwitten kosten veel energie voor hun vertering en geven je de minste levensenergie van de drie. Als de rage overgewaaid is gaan de mensen weer terug naar koolhydraten. Ondertussen zijn ze een reuma, vermoeidheid oif diabetes rijker. 

De ruimte ontbreekt mij om de positieve en negatieve kanten van eiwitrijke voeding tegen elkaar af te wegen. Maar de conclusie is dat eiwitrijke voeding slechts in beperkte hoeveelheden gebruikt moet worden. Zelfs al zou dit alleen nog maar zijn voor het behoud van een goed zuur-basen balans.

De hele discussie zou niet moeten gaan over suiker maar over wélke suiker. Er is een immens verschil tussen industriesuiker en industrieproducten en natuurlijk gegroeid fruit. Dat verschil kan je niet herleiden tot biologisch of niet-biologisch, alhoewel biologisch grote voordelen heeft. Fruit bevat ongeveer alles wat het leven ondersteunt: suikers, enzymen, co-enzymen activatoren, vitamines, mineralen, beschermende stoffen, anti-oxidanten, lichaamsreinigende vruchtenzuren enz.

Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat de hoeveelheid mineralen gering is. Daarom kan je niet enkel op fruit leven, de toevoeging van bladgroenten is noodzakelijk. Als je meer energie wil, dan is fruit je eerste voedingskeuze. Fruit legt weinig beslag op je beschikbare energie en geeft snel en gemakkelijk een maximum aan energie. Het enige nadeel is dat mensen fruit niet als voeding ervaren, en het daarbij meestal verkeerd gebruiken. 

De gouden regel bij het eten van fruit is om het steeds afzonderlijk te eten, op een lege maag. Niets mag de opname van fruitsuikers vertragen. Alles wat de opname van de suikers afremt kan op de één of andere manier een gisting met alcohol of azijnzuurvorming in de hand werken. Concreet betekent dit dat de allerbeste manier om fruit te eten, bestaat uit fruit en niets dan fruit. Binnen de fruitsoorten is het belangrijkste punt geen zuur met zetmeel te eten. Omdat bananen – zelfs goed gerijpte – nog altijd een bepaalde hoeveelheid zetmeel bevatten, is het niet ideaal om bananen te eten met zure vruchten – ook niet in een smoothie. Dat geldt ook voor babies en kinderen. Ik weet dat er veel smoothierecepten zijn met banaan, maar ik zou dit vermijden. 

Een tweede punt om te vermijden is om samen met fruit teveel vetten te gebruiken. Vetten vertragen de vertering van iedere soort voeding. Daarom moet de consumptie van vetten per definitie beperkt worden. Enkel voor mensen met een zeer goede spijsvertering kan een beperkte hoeveelheid vet in een koolhydratenmaaltijd geadviseerd worden. Passen noten in een fruitmaaltijd? Jawel, in beperkte mate en liefst samen met zure vruchten en liefst geweekt. Als je deze eenvoudige principes in de praktijk brengt, heb je de formule voor een geslaagde fruitvoeding.

Dan is er nog het vraagstuk van de hoeveelheden. Het is waar dat fruit een lichte voeding is. Eet je fruit, dan zal dat snel uit je maag verdwijnen, en zo moet het ook. Je mag niets doen om dit proces te vertragen. Die lege maag kan een onprettig gevoel geven, zeker als je zenuwachtig bent, en als je dan die maagkramp onder controle kon houden door de maag goed te vullen… Mijn ervaring leert me ook dat mensen dikwijls te weinig fruit eten, bijvoorbeeld een klein trosje druiven, of een appel en een peer, en later vertellen dat ze dit niet konden volhouden. Het is een nieuwe voeding en je zal moeten experimenteren hoeveel fruit je bevredigt. Het is ook een keuze tussen een permanent volle maag en weinig energie, of bij momenten een lege maag, maar veel energie. Beide tegelijkertijd is onmogelijk.

PS – Een lege maag betekent niet per definitie “honger” !

Heb je graag een stapel blijvend waardevolle artikels over natuurlijke gezondheid en bijbelse adviezen en bemoedigingen? Al de beschikbare nummers van Houvast (meer dan 25!) uit voorbije jaargangen, worden aangeboden als pakket voor de prijs van 20 euro + 5 euro verzendkosten. Zolang de voorraad strekt. Vraag aan met opgave van je naam + verzendadres.

Waarom aandacht aan voeding ?

Deze brief schrijf ik, naar aanleiding van een vraag die we recent ontvingen over een artikel op deze blog, waarin de relatie voeding – geloof wordt aangekaart. De lezer vond dat we het veel te moeilijk maken en dat God het zeker nooit zo bedoeld kan hebben…

Ik vraag me af of het allemaal wel zo kan zijn als u het voorstelt. Waarom zou God het allemaal zo moeilijk maken. Al die regels die op de duur verhinderen dat je nog van het eten geniet… Ik heb geleerd, dat als ik voor het eten om Gods zegen bid, dat volstaat.

Beste, Ik begrijp dat je deze redenering bouwt op een uitspraak van Paulus, en dat is je goede recht, maar je moet deze zin nog eens herlezen binnen zijn context. We zijn vrij te denken wat we willen. God maakt het helemaal niet moeilijk: God geeft ons de voeding in zijn perfectste vorm. Je kunt er niets aan verbeteren. Alles wat je aan die voeding doet, gaat gepaard met waardeverlies. God heeft het menselijk lichaam bijzonder goed gemaakt. Als je ziet wat ons lichaam aan misbruiken toelaat, en je ziet hoe ver de mens gaat in zijn destructie van de natuurlijke krachten, kun je alleen stil mijmeren en verwonderd zijn hoe goed en voorzienend God is. Je adresseert geen massa’s verwijtende Waarom’s voor Gods rekening, maar je bent vol van dankbaarheid, en je zingt het uit met de psalmist : “ik loof U, Here, omdat Gij mij wonderbaar hebt toebereid…” Je kunt ook alles normaal vinden wat mensen elke dag eten, het als een zegen beschouwen dat de warenhuizen met duizenden producten gevuld zijn, dat niet door Gods wijsheid maar door menselijke eigenwijsheid zijn “verbeterd”… Maar sinds veertig jaar probeer ik terug te gaan naar het origineel. Hoe zit het leven in elkaar? Wat is er nodig voor een goed leven? Wat voorzag God voor het welzijn van zijn schepselen, en in het bijzonder voor de mens? In ieder geval schiep God geen kookfornuis, laat staat een fabriek om de oneetbare misbaksels van de Schepper te corrigeren…

Bidden voor het eten, zou ik iedereen aanbevelen. Maak het even stil, spreek je dank uit, nodig Hem uit in je huis, breng God eer en uit je bewondering voor wat Hij schiep, en vraag zijn zegen. 

Ik houd zo erg van de Joodse visie op het gebed : “Bidden doe je niet om God te plezieren, maar vooral om je eigen verhouding te onderzoeken ten opzichte van datgene wat je Hem vraagt.

Je weet dat gevoelens en gedachten – positieve of negatieve – altijd weerkeren. De uiting van dankbaarheid geeft een goed gevoel. Als je dan bidt om zegen, doe je dat in de overtuiging dat hetgeen je daar voor jou hebt tot zegen zal zijn. Waarschijnlijk heb je jezelf daarover al bevraagd. Als je nog twijfelt terwijl je bidt, zal je gebed je geen bevestiging geven. Lees de hele tekst “Maar gij moet bidden in geloof, in geen enkel opzicht twijfelende, want wie twijfelt…” 

Er zijn spirituele wetten en er zijn natuurwetten. Het naleven van die wetten op een vrije en positieve manier, kan alleen maar positieve gevolgen hebben. 

De spirituele wetten zijn samengevat in de tien geboden, die de verhouding regelt van de mens tot God en van mens tot mens. 

De natuurwetten zijn even bindend als de spirituele wetten. Een christen die in een ravijn valt, draagt dezelfde gevolgen als een niet christen. 

Het is waar dat er veel meningen zijn over (gezonde) voeding. Een kennis vertelt dat de oorspronkelijke voeding na de zondeval niet meer voldoende was en dat er daarom een chemische verandering van de voeding nodig was. Dat verbaast me. Zouden Adam en Eva, de dag nadat ze uit de Tuin waren verdreven, hun broodje hebben gebakken? Hoe en waar zouden ze dat geleerd hebben en hoe zouden ze dat gedaan hebben? Ongetwijfeld was er buiten de Tuin niet langer de overvloed en de variatie die in de Tuin was, maar er was zeker voedsel dat onveranderd kon worden gegeten.

Voeding werd het voorwerp van culturen, werd bepaald door voedsel dat lokaal aanwezig was, werd meer en meer veranderd volgens de voorkeuren van de mensen, werd meer en meer bestudeerd zodat men de voorkeuren van mensen kon beïnvloeden en exploiteren tot het verslavende toe… Als we dan, in een dergelijk situatie, even de aandacht vragen, voor meer oorspronkelijke voeding, en om meer volwaardig voedsel te eten, en om geen ganse dag door te eten, maar de voedingsmomenten te limiteren, en niet teveel verschillende voedingsgroepen door elkaar te eten… is dat dan “het moeilijk maken” of hindernissen opwerpen “zodat men niet meer kan genieten van het voedsel”?

Vet en Voeding

Dr. Falconer zei : “We hebben geen idee hoe belangrijk Ellen White’s raadgevingen over vetten en olie wel zijn. In 6000 jaar hebben we het nooit zo op een akkoord gegooid als nu met de problemen met gehydrogeneerde margarine.” En natuurlijk zijn we herhaaldelijk gewaarschuwd tegen de oliebollencultuur met zijn in olie zwemmende koekjes, cakes en traktaties. 

In verband met vet zei Dr. White, de arts van President Eisenhower : “We moeten teruggaan naar de wetten van Mozes, 3500 jaar geleden gegeven en neergeschreven in Leviticus 3:17 : “Dit zij een altoosdurende inzetting voor uw geslachten in al uw woonplaatsen : gij zult volstrekt geen vet en geen bloed eten.”  Leviticus 7/23-24 voegt er aan toe : “Gij zult in het geheel geen vet van rund schaap of geit eten. Het vet van een gestorven of verscheurd dier  mag voor allerlei doeleinden gebruikt worden, maar eten zult gij het in geen geval.”

Exodus 29:2 vermeldt hoe van tarwe en olie koeken te maken, maar zegt ook wat ermee te doen : laat ze in rook opgaan… Zo zien we dat de Bijbelse raadgevingen de raad van Ellen White bevestigen : “Houd vet uit je voeding.”

Natuurlijke voeding is een belangrijk deel van natuurlijk leven. De Universiteit van Missouri vond een groot verschil tussen de voedingswaarde van voedingsmiddelen. Zij ontdekten één interessant feit, nl. dat als eetwaar (van nature) een goede smaak en geur heeft, het de noodzakelijke elementen in een evenwichtige verhouding bevat. 

Zij konden met de smaaktest net zoveel vertellen als met hun laboratoriumanalyses.  Proef daarom, of ruik op z’n minst aan alles wat jee eet – ook aan de appels, peren of meloenen die je koopt. 

Je geur en smaak zullen je zelden bedriegen. Als je echter op het domein van industrievoeding wil vertrouwen op geur en smaak – zeker als die smaak precies door die industrievoeding jarenlang is misleid – mag je er zeker van zijn dat je een radikaal verkeerde keuze maakt. En de vraag is of die nog ooit die betrouwbaarheid kan terugwinnen. Het is een utopie te denken dat de geur en smaak van het verleden ooit geheel uit je smaakgeheugen zal verdwijnen, samen met al de sensaties die ze opriepen.

Wist je dat de Natuurlijke Hygiëne zeer voorzichtig is met olie en vet. Dr. Gerson was categoriek : “Alle oliën stimuleren de groei van kanker”.  In feite maakte hij daar maar één uitzondering op. In een interview, vertelde Charlotte Gerson hoe haar vader had ontdekt hoe vetten de kankerontwikkeling versnelde bij kankerpatiënten. Het normaal werkzame bijna vegetarische dieet, kwam niet tot het normale resultaat, zoals hij dat zo dikwijls had kunnen vaststellen – en de enige reden was het vet. Eender welk soort vetten toegevoegd werd, deed het verhoopte resultaat wegsmelten tot quasi nul. En in bepaalde gevallen van overdaad was er zelfs een negatieve impact – van een normaal 100% goede voeding, aangevuld met oliën of vetten!!! (Gerson ontdekte trouwens hoe lijnzaadolie hier een uitzondering op vormt.) Dat is iets gans anders, dan wat je vandaag hoort en leest… Misschien zijn de vetten vandaag zoveel beter, of hebben we een of andere fantast aan het woord gehoord die iets te koop had? Maar onthoud dat vetten ieder spijsverteringsproces afremmen, terwijl een efficiënte spijsvertering een kordate en correcte aanpak vraagt.

Calcium: vriend of vijand?

Calciumoverlast – een onderschatte bron van ziekte

Veel mensen hebben calcium tot vriend gemaakt en doen alles wat mogelijk is om de calciuminname te verhogen… Dat is natuurlijk het gevolg van de simplistische voorstelling dat meer calcium helpt om osteoporose te voorkomen… of dat het er op aan komt om zoveel mogelijk calcium te gebruiken – eender hoe. Dat sluit aan bij de gedachte dat, “als een beetje goed is, dan asveel nog beter”. Maar dat veel calcium per definitie goed is, is werkelijk té simplistisch. Is een hoge calciuminname – inclusief met voorgeschreven supplementair calcium – de juiste benadering van osteoporose en andere aandoeningen die met “calcium” te maken hebben?

Het is waar dat calcium één van de meest voorkomende mineralen is in het lichaam en dat de botten grotendeels opgebouwd zijn uit calcium. Maar hoe verklaar je dat culturen met de laagste calciuminname, de minste meldingen van osteoporose hebben? Dat ze misschien nog niet zo overspoeld worden door industrieel voedsel, dat kan al een grote rol spelen. Waar cola, koffie, suiker en geconcentreerde voeding de hoge toon voeren, kan je al spoedig een grondige verspilling van calcium en andere basische mineralen verwachten. Maar meer calcium toevoegen zou een misrekening kunnen zijn. Eigenlijk zouden we de oppervlakkigheid moeten ruilen voor een diepgaande evaluatie van het calciumverhaal: hart- en bloedsomloopproblemen zijn nog steeds de belangrijkste oorzaak van chronische ziekte en overlijden in Europa. Wereldwijd voorspelde de WHO dat tegen het jaar 2020 hart- en vaatziekten verantwoordelijk zullen zijn voor 11-13 miljoen sterfgevallen per jaar en datzal ruimschoots overschreden zijn.

Ongeveer 40% van de volwassen bevolking gebruikt een of meer medicijnen op recept voor een bepaald type hart- of bloedsomloopprobleem, die niet werken omdat ze de verkalking in de aders niet omkeren en geen magnesium leveren om het hart gezond te houden.

Verkalking vindt plaats wanneer calcium zich ophoopt in lichaamsweefsel, bloedvaten of organen. Deze ophoping kan de normale processen van ons lichaam verharden en verstoren. Calcium wordt door de bloedbaan getransporteerd. Het is in elke cel te vinden. Als gevolg hiervan kan verkalking in bijna elk deel van het lichaam optreden. Volgens de National Academy of Medicine zit ongeveer 99 procent van het calcium in ons lichaam in onze tanden en botten. De andere 1 procent zit in het bloed, spieren, vocht buiten de cellen en andere lichaamsweefsels.

De belangrijkste vraag die we ons moeten stellen, is: waarom hebben we te maken met calciumophoping, op de verkeerde plaatsen, zelfs als ons calciumgehalte normaal (of zelfs te laag) is? Waarom veroorzaakt calcium, een essentieel mineraal, ons zoveel problemen door deel te nemen aan de oorzaak van vele ziekten? De meeste artsen wijzen de toxiciteit van calcium af, in de overtuiging dat calcium gewoon niets doet, behalve het skelet opknappen, en het is al erg genoeg dat zoiets moet gebeuren.

De medische wetenschap heeft onlangs nanobacteriën ontdekt, die zo klein zijn dat ze de definitie van het leven in twijfel trekken. Het zijn langzaam groeiende entiteiten die zich in een harde schaal van calcium wikkelen. Ze zorgen ervoor dat goed calcium schade veroorzaakt. Weinig artsen houden er rekening mee dat verstopte slagaders mogelijk worden veroorzaakt door dergelijke nanobacteriën. Die knobbeltjes in je borsten? Fibrose? Ziektevormende kalkaanslag komt zeer vaak voor. Er zijn ook de verschillen in hoe we calcium opnemen uit plantaardige of dierlijke bronnen, uit rauwe of bereide voeding.

Magnesiumtekort, een fenomeen dat endemisch is in moderne populaties, maakt een hoge calciumspiegel tot een risico. Magnesium reguleert calcium, maakt calcium beter opneembaar, waardoor het minder waarschijnlijk is dat calcium de kans krijgt om zich ergens ongevraagd in het lichaam te nestelen. Magnesium verhoogt de oplosbaarheid van calcium. Het aanvullen van magnesium aan het voedingspatroon heeft een significant positief effect aangetoond bij het voorkomen van herhaling van nierstenen.

Het is veilig om aan te nemen dat voldoende inname van magnesium verkalking overal in het lichaam zal voorkomen, maar zodra verkalking wortel schiet, hebben we sterkere artillerie nodig om verharde kalkafzettingen op te lossen. Calcium zal uiteindelijk in de spieren van het hart, de hartkleppen en de bloedvaten terechtkomen, wat leidt tot hart- en vaatziekten. Dat is dan het eindstation van die goed bedoelde calciumsuppletie. Calcium hoort in de botten, niet in hart en bloedvaten. Als het daar toch terecht komt, is dit ongetwijfeld het resultaat van een verlaagde magnesiumspiegel.
De voeding is zelden ontoereikend aan calcium. Osteoporose is zelden het gevolg van te weinig calcium, maar bijna altijd van teveel verzurende voeding – vooral overdaad van eiwitten – en vooral van teveel dierlijke eiwitten. Daarnaast zijn koffie en cola calciumrovers en is wellicht een tekort aan magnesium en vitamine D en K aanwezig.

Lees ook : Magnesium, het MeesterMineraal. Afzonderlijk te koop : 9 euro / of als onderdeel van de Cursus Natuur&Gezondheid : Module S – Supplementen

Waarom schiep God onreine dieren ?

In vorige brief gaf ik al aan dat God in zijn Woord ons ervoor waarschuwt om geen onreine dieren te eten. Nu is volgens mij de grens tussen reine en onreine dieren erg vaag geworden – vooral als men het voedsel van dieren aandachtig bestudeert en ziet wat er in het voer van dieren wordt verwerkt. In sommige gevallen, maakt men bijna kannibalen van dieren…

Een ander aspect dat zeker in vraag wordt gesteld is (ervan uitgaande dat dieren nog natuurlijk zijn), waarom – terwijl ze niet door mensen mogen worden gegeten – God dan toch onreine dieren schiep? In “What Does the Bible Teach About Clean and Unclean Meats?” lezen we :

Als zulke wezens niet bedoeld waren om gegeten te worden, waarom heeft God ze dan geschapen? Dr. Russell legt uit: „Om te beginnen vervullen ze een nuttige rol door een taak te vervullen in de cyclus van het opruimen van afval. Veel onreine dieren, met name varkens en schaaldieren, zijn ongezond omdat hun dieet bestaat uit het ziekteverwekkend afval van de samenleving.

“Varkens eten al meer dan 100 jaar het afval van de stad Philadelphia, waardoor 3 miljoen per jaar aan stortkosten bespaard worden. Dit is een ongekend gebruik van varkens. Ze zijn ontworpen om de omgeving schoon te maken.

“Zelfs als ze in kooien worden gestapeld, gedijen biggen op slachtafval als alleen het varken in de bovenste kooi voer krijgt. Boeren hebben hun winst vergroot door varkens rioolwater te geven. Kippenboeren houden vaak een varken, zodat ze dode kippen kunnen laten opruimen zonder ze te hoeven begraven ”(Russell, p. 81).

Sommige vissoorten en schaaldieren spelen een vergelijkbare rol in het water. Dr. Russell merkt op dat “van de veel gegeten vis, meervallen… altijd de hoogste niveaus van besmetting vertonen in chemisch vervuild water. Na chemische lekkages worden lokale vissers gewaarschuwd geen meerval te eten ”(ibid.).

Zelfs commercieel gekweekte meervallen vormen een potentieel gezondheidsrisico, merkt hij op. “Consumer Reports testte vis die op meerdere markten in de Verenigde Staten was gekocht. Vissen worden als bedorven beschouwd als het aantal bacteriën groter is dan 10 miljoen per gram vlees. Bijna alle meervallen hadden tellingen die met 27 miljoen per gram van de schaal gingen, zelfs als ze goed waren bereid ”

Dr. Russell’s conclusie? “Hoewel varkens helpen de aarde schoon te maken, en schelpdieren en meervallen bij uitstek zijn ontworpen om het water te zuiveren, willen we niet eten wat ze opruimen!”

In het licht van zulke zelden gepubliceerde feiten, kunnen we Gods woorden via Mozes beter begrijpen en waarderen: “Luister aandachtig naar al deze geboden, die ik u geef; opdat het u en uw kinderen na u voor altoos wel ga, wanneer gij doet wat goed en recht is in de ogen van de Here, uw God.” (Deuteronomium 12:28).

“En zij zullen mijn volk het onderscheid leren tussen heilig en niet heilig en het onderscheid doen kennen tussen onrein en rein.” (Ezechiel 44:23). Laten we daar acht op geven. En misschien is het nu meer dan ooit de tijd om zeer kritisch te zijn bij het eten van vlees – zelfs wat we onder “rein” vlees verstaan, maar waar het voer van de dieren onbedoelde fracties bevat die een dier in normale omstandigheden niet zou eten. Er zijn ethische, religieuze, economische, ecologische en andere bezwaren tegen het gebruik van vlees als voedingsmiddel.

Rein of Onrein ?

Wie de Bijbel leest, moet vroeg of laat ook aandacht geven aan wat het Boek zegt over dieren die werden/worden gegeten. In “What Does the Bible Teach About Clean and Unclean Meats?” lezen we :

“De lijst met reine en onreine dieren in Leviticus 11 en Deuteronomium 14 worden vaak genegeerd. Deze lijsten zijn verre van een catalogus van voedseltaboes die gebaseerd zijn op rage of fantasie, ze benadrukken een feit dat pas laat in de 19e eeuw [de jaren 1800] werd ontdekt en nog steeds niet algemeen bekend is: dieren dragen ziekten bij die gevaarlijk zijn voor de mens”.

Hoezo, gezondheidsrisico’s voor mensen?

Dr. Russell stelt de vraag: “Wat is er goed aan‘ rein’ vlees en wat is er zo slecht aan ‘onrein ’vlees? ‘Hij legt uit dat’ het vlees van reine dieren zoals rundvlees en vissen met schubben en vinnen aanvaardbaar is voor de gezondheid van mensen – precies zoals we zouden verwachten van de hand van een liefhebbende Schepper … Veel landdieren God kunnen gebruikt worden voor voedsel doordat ze over het algemeen grassen en granen eten die ook bedoeld zijn als voedsel ”(Russell, pp. 73-74).

Daarentegen vat David Meinz het potentiële gezondheidsrisico samen van het eten van dieren die de Bijbel als onrein classificeert. “Bijna alle wezens op de onreine lijst zijn aaseters”, merkt hij op. “In veel gevallen jagen ze niet op hun eigen voedsel; ze eten de dode en rottende materie van onze omgeving. Een meerval doet dat op de bodem van een vijver; kreeften en garnalen doen het in de oceaan. Een varken eet alles. Gieren staan ​​bijna per definitie bekend om hun aasetergewoonten ”(Meinz, p. 225).

Dr. Russell merkt op dat “een dier geen aaseter hoeft te zijn om onrein te zijn. Paarden en konijnen zijn bijvoorbeeld onrein omdat ze geen gespleten hoeven hebben. Hoewel ze in sommige landen als gegeerd voedsel worden beschouwd, hebben onderzoeken aangetoond dat paardenvlees vaak virussen en parasieten bevat. Konijnen, hoe onschuldig ze ook lijken, zijn de oorzaak van tularemie (een infectieziekte) bij mensen.

“Een van de redenen waarom God varkensvlees verbiedt, is dat het spijsverteringssysteem van een varken totaal anders is dan dat van een koe. Het is vergelijkbaar met het onze, omdat de maag erg zuur is. Varkens zijn vraatzuchtig en weten nooit wanneer ze moeten stoppen met eten. Hun maagzuur wordt verdund door de hoeveelheid voedsel, waardoor allerlei soorten ongedierte door deze beschermende barrière kunnen. Parasieten, bacteriën, virussen en gifstoffen kunnen door te veel eten in het vlees van het varken terechtkomen. Deze gifstoffen en infectieuze agentia kunnen worden doorgegeven aan mensen wanneer ze het vlees van een varken eten ”(Russell, p. 76-77).

Dr. Don Colbert., voegt eraan toe: “Varkens zijn niet alleen veelvraat, maar ook buitengewoon smerige dieren. Ze zullen afval, uitwerpselen en zelfs rottend vlees eten. Alles wat wordt gegeten, wordt meestal een deel van het eigen vlees van het varken … Afgezien van de ziekten die varkens routinematig overbrengen, is varkensvlees ook een erg vet vlees. De gifstoffen in varkensvlees zitten vooral in het vet, dat niet geïsoleerd is van het vlees zoals het geval kan zijn bij mager rundvlees, maar het wordt door het vlees verspreid ”(What Would Jesus Eat ?, 2002, pp. 49- 50).

Vergif op een bord?

Dr. Russell’s ondersteunende bewijs voor zijn opvattingen is niet voor meelopers. Hij schrijft: “In de Verenigde Staten worden drie van de zes meest voorkomende door voedsel overgedragen parasitaire ziekten bij de mens in verband gebracht met de consumptie van varkensvlees. Deze omvatten toxoplasmose, taeniasis of cysticercose (veroorzaakt door de varkenslintworm Taenia solium) en trichinellose …

“Het is al lang bekend dat het vlees van schaaldieren – garnalen, krabben, kreeften, enz. – bijzonder gevaarlijk is. Veel ziekten, waaronder onmiddellijke verlamming, verwoesten elke dag sommige mensen als gevolg van het eten van schaaldieren.

“De grootste cholera-uitbraak in de Verenigde Staten vond plaats in Louisiana van augustus tot oktober 1986. (De symptomen van cholera zijn explosieve diarree, leidend tot snelle uitdroging, bewusteloosheid, hypotensie en de dood.) Wat aten de getroffen mensen? De belastende maaltijden bleken onder meer rijstnoedels met garnalen, varkensvlees, groenten, mosselsoep, varkensbloed gestold met azijn en zoute artemia met gemengde groenten.

“Schaaldieren kunnen in een met cholerabacteriën vervuilde watermassa worden geplaatst en zuiveren het water. Garnalen, oesters, krab, sint-jakobsschelpen en mosselen zijn hier bijzonder efficiënt in. Ze filteren elke dag grote hoeveelheden water. Riolering beladen met chemicaliën, gifstoffen en schadelijke bacteriën, parasieten en virussen concentreren zich in die schelpdieren. De oorzaak van cholera-uitbraken in verschillende gebieden is terug te voeren op besmette garnalen, krabben, oesters en kokkels.

“Als je dit alles leest, zal het je misschien niet verbazen dat de wetgever van Californië een wet heeft voorgesteld die de voedingsindustrie verplicht om schelpdieren te etiketteren met een waarschuwing:‘ Dit voedsel kan gevaarlijk zijn voor je gezondheid. ’Waarom? In één jaar tijd bleken 50 sterfgevallen en vele ziekenhuisopnames te zijn veroorzaakt door het eten van schaaldieren ”(Russell, pp. 78-79).

Waarom schrijf ik dit allemaal? Niet om mensen aan te moedigen om vlees te eten, maar om diegenen die het vlees eten niet kunnen vaarwel zeggen – hoewel daar goede redenen voor zijn – te wijzen op enkele richtlijnen uit de Bijbel. Soms word ik daar op aangesproken, en zegt men dat dit gold voor de mensen in het Oude Testament, maar dat dit nu niet meer van toepassing is. Maar de waarheid is – zoals ook bovenstaande laat zien – dat de informatie uit de Bijbel verbazend actueel is.

wordt vervolgd