Chirurgie omzeilen: kunnen bladgroenten de slagaders herstellen?
We weten allemaal dat groene bladgroenten gezond zijn, maar weet je waarom ze zo interessant zijn? Er zijn tal van redenen, maar als het om de gezondheid van het hart gaat, kan het geheim nitraten en chlorofyl zijn. Al vijfendertig jaar promoot ik meer groen in de voeding. Gaande van Dr.Jenssens’ “when you are green inside – you are clean inside”-actie die de darmgezondheid beoogde, tot nu deze bevestiging van bladgroen voor het gezond hart, vormen een verzameling van redenen om meer groen te eten – elke dag.
In een verslag, gepubliceerd in de Journal of Clinical Investigation, stellen onderzoekers van de Universiteit van Pittsburgh, dat hoge niveaus van nitraat in de voeding gedeeltelijk de vasculaire voordelen kunnen verklaren van een voedingswijze die rijk is aan bladgroenten. Dat kan vreemd klinken, want veel mensen hebben nitraten meestal vermeden. Ik ken zelfs mensen die in de winterperiode nooit spinazie of salade of andere groene groenten eten – wegens “teveel nitraten”.
Nochtans – Sinds de 19e eeuw worden nitraten toegediend aan patiënten met angina pectoris om hun slagaders te verwijden en de bloedstroom te verhogen.
Bloedvataandoeningen (aandoeningen van de bloedsomloop) kunnen leiden tot hartaanval, beroerte en zelfs de dood. De Pittsburgh-onderzoekers wezen erop dat typische behandelingen voor deze aandoeningen, zoals bypass-chirurgie en angioplastiek, daadwerkelijk vaatletsel veroorzaken en kunnen leiden tot een overmatige proliferatie van de cellen van de bloedvaten op een manier die de bloedstroom beperkt.
Volgens de onderzoekers is stikstofmonoxide een belangrijk molecuul dat helpt de contractiliteit en gezondheid van vasculaire gladde spiercellen te behouden. Meerdere onderzoeken hebben vaatziekten in verband gebracht met een verlaagd stikstofmonoxidegehalte en men gelooft dat therapieën die de beschikbaarheid van stikstofmonoxide verhogen, de gezondheid van bloedvaten kunnen beschermen.Gewoonlijk wordt stikstofmonoxide in ons lichaam gesynthetiseerd uit het aminozuur L-arginine, door een enzym dat stikstofoxidesynthase wordt genoemd. In het onderzoek van de Universiteit van Pittsburgh werd ontdekt dat wanneer ratten bloedvatletsel opliepen, de synthese werd verstoord. Er werd echter een secundair proces geactiveerd dat salpeterzuur uit nitraat genereert.
De onderzoekers ontdekten dat het aanvullen van ratten met nitraat voordat ze vaatletsel veroorzaakten, de omvang van de schade aanzienlijk beperkte, terwijl een dieet met weinig nitraat het verergerde.
De gezondheidsbevorderende eigenschappen van bladgroen
Chlorofyll is om twee redenen een essentiële voedingsstof voor de gezondheid van het hart:
1) het bevat magnesium, dat wordt gebruikt om energie te produceren in elke cel van het lichaam door deel uit te maken van alle enzymen die ATP gebruiken of synthetiseren, en het is een essentieel onderdeel van meer dan 300 enzymreacties in het menselijk lichaam. Aangezien de hartspier een van de organen van ons lichaam is die constant energie nodig hebben, kan de bijdrage van chlorofyl aan de magnesiumvoorraden van het lichaam de cardiovasculaire gezondheid enorm ondersteunen.
2) het wordt door vertering omgezet in metabolieten in de voeding die onze mitochondriën binnendringen en een verhoogde productie van ATP en vermindering van reactieve zuurstofsoorten mogelijk maken. Dit proces kan de beschikbare energie voor onze hartspier versterken.
Veel mensen ontdekken gezonde voeding en dat begint meestal met liefde voor fruit. Dat is een bijzondere ervaring. Maar in de euforie van het genieten van fruit, zou nooit het gebruik van bladgroen mogen worden vergeten. Sommigen zullen zich één van mijn geliefde uitspraken herinneren : “aan het einde van de dag, stel je de vraag: heb ik vandaag mijn 200 gram diepgroene groenten gegeten?” Indien niet, doe het morgen beter ! Ook groene voedingsaanvulling zou nooit mogen ontbreken.
Calciumoverlast – een onderschatte bron van ziekte
Veel mensen hebben calcium tot vriend gemaakt en doen alles wat mogelijk is om de calciuminname te verhogen… Dat is natuurlijk het gevolg van de simplistische voorstelling dat meer calcium helpt om osteoporose te voorkomen… of dat het er op aan komt om zoveel mogelijk calcium te gebruiken – eender hoe. Dat sluit aan bij de gedachte dat, “als een beetje goed is, dan asveel nog beter”. Maar dat veel calcium per definitie goed is, is werkelijk té simplistisch. Is een hoge calciuminname – inclusief met voorgeschreven supplementair calcium – de juiste benadering van osteoporose en andere aandoeningen die met “calcium” te maken hebben?
Het is waar dat calcium één van de meest voorkomende mineralen is in het lichaam en dat de botten grotendeels opgebouwd zijn uit calcium. Maar hoe verklaar je dat culturen met de laagste calciuminname, de minste meldingen van osteoporose hebben? Dat ze misschien nog niet zo overspoeld worden door industrieel voedsel, dat kan al een grote rol spelen. Waar cola, koffie, suiker en geconcentreerde voeding de hoge toon voeren, kan je al spoedig een grondige verspilling van calcium en andere basische mineralen verwachten. Maar meer calcium toevoegen zou een misrekening kunnen zijn. Eigenlijk zouden we de oppervlakkigheid moeten ruilen voor een diepgaande evaluatie van het calciumverhaal: hart- en bloedsomloopproblemen zijn nog steeds de belangrijkste oorzaak van chronische ziekte en overlijden in Europa. Wereldwijd voorspelde de WHO dat tegen het jaar 2020 hart- en vaatziekten verantwoordelijk zullen zijn voor 11-13 miljoen sterfgevallen per jaar en datzal ruimschoots overschreden zijn.
Ongeveer 40% van de volwassen bevolking gebruikt een of meer medicijnen op recept voor een bepaald type hart- of bloedsomloopprobleem, die niet werken omdat ze de verkalking in de aders niet omkeren en geen magnesium leveren om het hart gezond te houden.
Verkalking vindt plaats wanneer calcium zich ophoopt in lichaamsweefsel, bloedvaten of organen. Deze ophoping kan de normale processen van ons lichaam verharden en verstoren. Calcium wordt door de bloedbaan getransporteerd. Het is in elke cel te vinden. Als gevolg hiervan kan verkalking in bijna elk deel van het lichaam optreden. Volgens de National Academy of Medicine zit ongeveer 99 procent van het calcium in ons lichaam in onze tanden en botten. De andere 1 procent zit in het bloed, spieren, vocht buiten de cellen en andere lichaamsweefsels.
De belangrijkste vraag die we ons moeten stellen, is: waarom hebben we te maken met calciumophoping, op de verkeerde plaatsen, zelfs als ons calciumgehalte normaal (of zelfs te laag) is? Waarom veroorzaakt calcium, een essentieel mineraal, ons zoveel problemen door deel te nemen aan de oorzaak van vele ziekten? De meeste artsen wijzen de toxiciteit van calcium af, in de overtuiging dat calcium gewoon niets doet, behalve het skelet opknappen, en het is al erg genoeg dat zoiets moet gebeuren.
De medische wetenschap heeft onlangs nanobacteriën ontdekt, die zo klein zijn dat ze de definitie van het leven in twijfel trekken. Het zijn langzaam groeiende entiteiten die zich in een harde schaal van calcium wikkelen. Ze zorgen ervoor dat goed calcium schade veroorzaakt. Weinig artsen houden er rekening mee dat verstopte slagaders mogelijk worden veroorzaakt door dergelijke nanobacteriën. Die knobbeltjes in je borsten? Fibrose? Ziektevormende kalkaanslag komt zeer vaak voor. Er zijn ook de verschillen in hoe we calcium opnemen uit plantaardige of dierlijke bronnen, uit rauwe of bereide voeding.
Magnesiumtekort, een fenomeen dat endemisch is in moderne populaties, maakt een hoge calciumspiegel tot een risico. Magnesium reguleert calcium, maakt calcium beter opneembaar, waardoor het minder waarschijnlijk is dat calcium de kans krijgt om zich ergens ongevraagd in het lichaam te nestelen. Magnesium verhoogt de oplosbaarheid van calcium. Het aanvullen van magnesium aan het voedingspatroon heeft een significant positief effect aangetoond bij het voorkomen van herhaling van nierstenen.
Het is veilig om aan te nemen dat voldoende inname van magnesium verkalking overal in het lichaam zal voorkomen, maar zodra verkalking wortel schiet, hebben we sterkere artillerie nodig om verharde kalkafzettingen op te lossen. Calcium zal uiteindelijk in de spieren van het hart, de hartkleppen en de bloedvaten terechtkomen, wat leidt tot hart- en vaatziekten. Dat is dan het eindstation van die goed bedoelde calciumsuppletie. Calcium hoort in de botten, niet in hart en bloedvaten. Als het daar toch terecht komt, is dit ongetwijfeld het resultaat van een verlaagde magnesiumspiegel. De voeding is zelden ontoereikend aan calcium. Osteoporose is zelden het gevolg van te weinig calcium, maar bijna altijd van teveel verzurende voeding – vooral overdaad van eiwitten – en vooral van teveel dierlijke eiwitten. Daarnaast zijn koffie en cola calciumrovers en is wellicht een tekort aan magnesium en vitamine D en K aanwezig.
Lees ook : Magnesium, het MeesterMineraal. Afzonderlijk te koop : 9 euro / of als onderdeel van de Cursus Natuur&Gezondheid : Module S – Supplementen
In vorige brief gaf ik al aan dat God in zijn Woord ons ervoor waarschuwt om geen onreine dieren te eten. Nu is volgens mij de grens tussen reine en onreine dieren erg vaag geworden – vooral als men het voedsel van dieren aandachtig bestudeert en ziet wat er in het voer van dieren wordt verwerkt. In sommige gevallen, maakt men bijna kannibalen van dieren…
Een ander aspect dat zeker in vraag wordt gesteld is (ervan uitgaande dat dieren nog natuurlijk zijn), waarom – terwijl ze niet door mensen mogen worden gegeten – God dan toch onreine dieren schiep? In “What Does the Bible Teach About Clean and Unclean Meats?” lezen we :
Als zulke wezens niet bedoeld waren om gegeten te worden, waarom heeft God ze dan geschapen? Dr. Russell legt uit: „Om te beginnen vervullen ze een nuttige rol door een taak te vervullen in de cyclus van het opruimen van afval. Veel onreine dieren, met name varkens en schaaldieren, zijn ongezond omdat hun dieet bestaat uit het ziekteverwekkend afval van de samenleving.
“Varkens eten al meer dan 100 jaar het afval van de stad Philadelphia, waardoor 3 miljoen per jaar aan stortkosten bespaard worden. Dit is een ongekend gebruik van varkens. Ze zijn ontworpen om de omgeving schoon te maken.
“Zelfs als ze in kooien worden gestapeld, gedijen biggen op slachtafval als alleen het varken in de bovenste kooi voer krijgt. Boeren hebben hun winst vergroot door varkens rioolwater te geven. Kippenboeren houden vaak een varken, zodat ze dode kippen kunnen laten opruimen zonder ze te hoeven begraven ”(Russell, p. 81).
Sommige vissoorten en schaaldieren spelen een vergelijkbare rol in het water. Dr. Russell merkt op dat “van de veel gegeten vis, meervallen… altijd de hoogste niveaus van besmetting vertonen in chemisch vervuild water. Na chemische lekkages worden lokale vissers gewaarschuwd geen meerval te eten ”(ibid.).
Zelfs commercieel gekweekte meervallen vormen een potentieel gezondheidsrisico, merkt hij op. “Consumer Reports testte vis die op meerdere markten in de Verenigde Staten was gekocht. Vissen worden als bedorven beschouwd als het aantal bacteriën groter is dan 10 miljoen per gram vlees. Bijna alle meervallen hadden tellingen die met 27 miljoen per gram van de schaal gingen, zelfs als ze goed waren bereid ”
Dr. Russell’s conclusie? “Hoewel varkens helpen de aarde schoon te maken, en schelpdieren en meervallen bij uitstek zijn ontworpen om het water te zuiveren, willen we niet eten wat ze opruimen!”
In het licht van zulke zelden gepubliceerde feiten, kunnen we Gods woorden via Mozes beter begrijpen en waarderen: “Luister aandachtig naar al deze geboden, die ik u geef; opdat het u en uw kinderen na u voor altoos wel ga, wanneer gij doet wat goed en recht is in de ogen van de Here, uw God.” (Deuteronomium 12:28).
“En zij zullen mijn volk het onderscheid leren tussen heilig en niet heilig en het onderscheid doen kennen tussen onrein en rein.” (Ezechiel 44:23). Laten we daar acht op geven. En misschien is het nu meer dan ooit de tijd om zeer kritisch te zijn bij het eten van vlees – zelfs wat we onder “rein” vlees verstaan, maar waar het voer van de dieren onbedoelde fracties bevat die een dier in normale omstandigheden niet zou eten. Er zijn ethische, religieuze, economische, ecologische en andere bezwaren tegen het gebruik van vlees als voedingsmiddel.
Wie de Bijbel leest, moet vroeg of laat ook aandacht geven aan wat het Boek zegt over dieren die werden/worden gegeten. In “What Does the Bible Teach About Clean and Unclean Meats?” lezen we :
“De lijst met reine en onreine dieren in Leviticus 11 en Deuteronomium 14 worden vaak genegeerd. Deze lijsten zijn verre van een catalogus van voedseltaboes die gebaseerd zijn op rage of fantasie, ze benadrukken een feit dat pas laat in de 19e eeuw [de jaren 1800] werd ontdekt en nog steeds niet algemeen bekend is: dieren dragen ziekten bij die gevaarlijk zijn voor de mens”.
Hoezo, gezondheidsrisico’s voor mensen?
Dr. Russell stelt de vraag: “Wat is er goed aan‘ rein’ vlees en wat is er zo slecht aan ‘onrein ’vlees? ‘Hij legt uit dat’ het vlees van reine dieren zoals rundvlees en vissen met schubben en vinnen aanvaardbaar is voor de gezondheid van mensen – precies zoals we zouden verwachten van de hand van een liefhebbende Schepper … Veel landdieren God kunnen gebruikt worden voor voedsel doordat ze over het algemeen grassen en granen eten die ook bedoeld zijn als voedsel ”(Russell, pp. 73-74).
Daarentegen vat David Meinz het potentiële gezondheidsrisico samen van het eten van dieren die de Bijbel als onrein classificeert. “Bijna alle wezens op de onreine lijst zijn aaseters”, merkt hij op. “In veel gevallen jagen ze niet op hun eigen voedsel; ze eten de dode en rottende materie van onze omgeving. Een meerval doet dat op de bodem van een vijver; kreeften en garnalen doen het in de oceaan. Een varken eet alles. Gieren staan bijna per definitie bekend om hun aasetergewoonten ”(Meinz, p. 225).
Dr. Russell merkt op dat “een dier geen aaseter hoeft te zijn om onrein te zijn. Paarden en konijnen zijn bijvoorbeeld onrein omdat ze geen gespleten hoeven hebben. Hoewel ze in sommige landen als gegeerd voedsel worden beschouwd, hebben onderzoeken aangetoond dat paardenvlees vaak virussen en parasieten bevat. Konijnen, hoe onschuldig ze ook lijken, zijn de oorzaak van tularemie (een infectieziekte) bij mensen.
“Een van de redenen waarom God varkensvlees verbiedt, is dat het spijsverteringssysteem van een varken totaal anders is dan dat van een koe. Het is vergelijkbaar met het onze, omdat de maag erg zuur is. Varkens zijn vraatzuchtig en weten nooit wanneer ze moeten stoppen met eten. Hun maagzuur wordt verdund door de hoeveelheid voedsel, waardoor allerlei soorten ongedierte door deze beschermende barrière kunnen. Parasieten, bacteriën, virussen en gifstoffen kunnen door te veel eten in het vlees van het varken terechtkomen. Deze gifstoffen en infectieuze agentia kunnen worden doorgegeven aan mensen wanneer ze het vlees van een varken eten ”(Russell, p. 76-77).
Dr. Don Colbert., voegt eraan toe: “Varkens zijn niet alleen veelvraat, maar ook buitengewoon smerige dieren. Ze zullen afval, uitwerpselen en zelfs rottend vlees eten. Alles wat wordt gegeten, wordt meestal een deel van het eigen vlees van het varken … Afgezien van de ziekten die varkens routinematig overbrengen, is varkensvlees ook een erg vet vlees. De gifstoffen in varkensvlees zitten vooral in het vet, dat niet geïsoleerd is van het vlees zoals het geval kan zijn bij mager rundvlees, maar het wordt door het vlees verspreid ”(What Would Jesus Eat ?, 2002, pp. 49- 50).
Vergif op een bord?
Dr. Russell’s ondersteunende bewijs voor zijn opvattingen is niet voor meelopers. Hij schrijft: “In de Verenigde Staten worden drie van de zes meest voorkomende door voedsel overgedragen parasitaire ziekten bij de mens in verband gebracht met de consumptie van varkensvlees. Deze omvatten toxoplasmose, taeniasis of cysticercose (veroorzaakt door de varkenslintworm Taenia solium) en trichinellose …
“Het is al lang bekend dat het vlees van schaaldieren – garnalen, krabben, kreeften, enz. – bijzonder gevaarlijk is. Veel ziekten, waaronder onmiddellijke verlamming, verwoesten elke dag sommige mensen als gevolg van het eten van schaaldieren.
“De grootste cholera-uitbraak in de Verenigde Staten vond plaats in Louisiana van augustus tot oktober 1986. (De symptomen van cholera zijn explosieve diarree, leidend tot snelle uitdroging, bewusteloosheid, hypotensie en de dood.) Wat aten de getroffen mensen? De belastende maaltijden bleken onder meer rijstnoedels met garnalen, varkensvlees, groenten, mosselsoep, varkensbloed gestold met azijn en zoute artemia met gemengde groenten.
“Schaaldieren kunnen in een met cholerabacteriën vervuilde watermassa worden geplaatst en zuiveren het water. Garnalen, oesters, krab, sint-jakobsschelpen en mosselen zijn hier bijzonder efficiënt in. Ze filteren elke dag grote hoeveelheden water. Riolering beladen met chemicaliën, gifstoffen en schadelijke bacteriën, parasieten en virussen concentreren zich in die schelpdieren. De oorzaak van cholera-uitbraken in verschillende gebieden is terug te voeren op besmette garnalen, krabben, oesters en kokkels.
“Als je dit alles leest, zal het je misschien niet verbazen dat de wetgever van Californië een wet heeft voorgesteld die de voedingsindustrie verplicht om schelpdieren te etiketteren met een waarschuwing:‘ Dit voedsel kan gevaarlijk zijn voor je gezondheid. ’Waarom? In één jaar tijd bleken 50 sterfgevallen en vele ziekenhuisopnames te zijn veroorzaakt door het eten van schaaldieren ”(Russell, pp. 78-79).
Waarom schrijf ik dit allemaal? Niet om mensen aan te moedigen om vlees te eten, maar om diegenen die het vlees eten niet kunnen vaarwel zeggen – hoewel daar goede redenen voor zijn – te wijzen op enkele richtlijnen uit de Bijbel. Soms word ik daar op aangesproken, en zegt men dat dit gold voor de mensen in het Oude Testament, maar dat dit nu niet meer van toepassing is. Maar de waarheid is – zoals ook bovenstaande laat zien – dat de informatie uit de Bijbel verbazend actueel is.
Misschien was de eerste boom die door mensen is gekweekt, een dadelpalm. In ieder geval levert de enorme dadelpalm een spectaculaire vrucht op. Dadels vereisen een extreem heet klimaat om te gedijen, ten minste 100 dagen met een temperatuur van 35 graden. Temperaturen tijdens de zomer en bij de herfstoogst zijn hoger dan 45 graden. Dit, samen met hun hoogte, die gemiddeld 20 meter is, maakt het oogsten geen gemakkelijke taak, omdat het betekent dat je met ladders van 15 meter moet manoeuvreren en trossen dadels moet hanteren die tot 30 kg wegen.
Goede dadel-kenners zijn Jaime en Anjou Jones in Niland, Californië, biologische dadelboeren die een behoorlijke reputatie hebben opgebouwd met het telen van fantastische dadels in de woestijn van Zuid-Californië. Toen ze zichzelf “The Date People” noemden, begon Jaime in 1985 zijn eigen dadels te verbouwen onder de naam “Cahuilla Gardens.” Jaime, al twaalf jaar volledig rauw, is een van de weinige dadelboeren die bekend staat als een “palmero” vanwege zijn vermogen om met de hoge dadelpalmen te werken en een 18 meter lange dadeltrap te manoeuvreren. Als raw foodist is het gemakkelijker om in deze extreme woestijntemperaturen te werken en om het hele jaar door te voldoen aan de zware eisen in de dadelteelt.
De naam van The Date People ontstond in 1990 toen Anjou Jaime ontmoette en kwam werken voor zijn bloeiend bedrijf. Jaime begon Cahuilla Gardens in 1985 met weinig meer dan een fiets en veel motivatie en energie terwijl hij een dagtaak volhield. Hij breidde dit aanvankelijk gehuurde bos uit tot een gerenommeerd bedrijf dat hem de kost voorzag. In 1990 werkten hij en Anjou in verschillende bosjes en hadden tijdens de oogsttijd (september tot november) veel migranten en alternatieve arbeiders in dienst. The Date People wijzen op het gemeenschapsgevoel onder arbeiders op hun boerderij.
1998 markeerde een geweldige prestatie voor de Date People toen Jaime en Anjou naar Niland, Californië verhuisden en hun eigen land kochten. Niland, ooit de “wintertomaat-hoofdstad van de wereld” genoemd, wordt nu gekenmerkt door het nieuw geplante dadelpalmbos van The Date People met meer dan 500 dadelpalmen. Jaime en Anjou verhuisden van hun gehuurde bos in Borrego Springs en hebben nog steeds enkele bosjes in Coachella Valley.
Het nieuwe bos in Niland is een prachtig gezicht te midden van een woestijnlandschap en duidelijk het product van enorm werk. Woestijnbloemen en -heesters zijn er in overvloed en verrukken iedereen die er doorheen dwaalt. Het droge woestijnachtige rotsachtige terrein van de Chocolate Mountains in het oosten is te zien, met zijn gebeeldhouwde schoonheid. Jaime’s enthousiasme voor dadels komt tot uiting in de vruchten van zijn bos. Er zijn maar weinig mensen die zo gemotiveerd en toegewijd zijn aan hun werk.
Niets van hun werk op de boerderij gaat ten koste van het milieu of de gezondheid en het welzijn van de oogst-arbeiders. Jaime kiest ervoor om zijn boomgaarden alleen te laten certificeren door de strengste biologische certificeerder, Oregon Tilth Certified Organic. De verwerkte dadels van The Date People (dadelbroodjes en nuggets) zijn uniek omdat ze rauw zijn, omdat ze de industriestandaard van koken met stoomhydratatie zijn bespaard gebleven. Anjou en Jaime verwerken hun zachte dadels in plaats van de drogere Deglet Noor-dadel (die vaak wordt gebruikt en bijna altijd stoomhydratatie vereist). De zachte dadels behouden hun enzymen, waardoor ze gemakkelijker verteerbaar zijn dan hun (gekookte) tegenhangers in de winkel.
Naast de traditionele suikerzoete Medjool en de nootachtige Deglet Noor zijn er meer dan 140 soorten dadels in de wereld. Barhis, Zahidis, zwarte dadels, Halawis en Borrego Honeys zijn de namen van slechts een paar.
Dadels kunnen vers en heel worden genoten, verwerkt tot nuggets of broodjes, of zelfs gemengd met water of vruchtensap tot smoothies. Dadels zijn vooral bekend in hun gedroogde vorm. De oogst van elk jaar brengt echter een aanzienlijk aantal ongedroogde dadels in hun verse, vochtige vorm op de markt. Vochtige dadels zijn absoluut de topkwaliteit. Ze smelten letterlijk in de mond en kunnen in grote hoeveelheden worden gegeten vanwege hun vochtigheid. Omdat ze erg vochtig zijn, zijn hun suikers minder geconcentreerd en verteren ze als fruit met een hoog watergehalte.
Door te drogen blijft het fruit goed houdbaar. Dit kan worden gedaan door ventilatoren te gebruiken of door natuurlijke droging aan de bomen zoals beoefend door The Date People. De ventilator verdampt het vocht eenvoudig weg zonder dat er warmte bij komt kijken.
De meest winterharde palmen leveren 250 of meer kg fruit op. In hun nieuwsbrief, The International Dateline, schrijven Anjou en Jaime: “Een dadelpalm die bij de geboorte wordt geplant, zou een persoon kunnen voorzien van praktisch een heel leven lang voedsel.” Dadels zijn qua voedingswaarde bijna compleet en vormen een belangrijk voedselbestanddeel in Noord-Afrika en het Midden-Oosten.
De menselijke geschiedenis onthult een lange bekendheid met dadels. Vermeld in de Bijbel, waarover in oosterse poëzie wordt gesproken en ontdekt in archeologische vondsten, heeft de dadelpalm een lange en ononderbroken relatie met de mensheid. De belangrijkste producenten van vandaag zijn Irak en Egypte, maar er zijn ook dadels in overvloed in Saoedi-Arabië, Israël, Iran, Algerije, Pakistan en Soedan.
Vrouwelijke dadelpalmen produceren vruchten terwijl de mannetjes het stuifmeel produceren. Een mannelijke boom kan genoeg stuifmeel produceren voor vijftig vrouwtjes. Dadelkwekers moeten de bestuiving met de hand doen, het stuifmeel verzamelen en naar de vrouwelijke bloemen dragen. De vrucht ontwikkelt zich na bestuiving en blijft groen en bitter, lijkt op een olijf, wordt geel of rood en rijpt tenslotte in de kleuren goud, bruin of zwart. Dadelpalmen beginnen ergens tussen de vier en tien jaar na het planten vruchten te krijgen en gedijen in zanderige, alkalische grond. De belangrijkste noodzaak voor de dadelteelt is natuurlijk water voor irrigatie. Dadeltrossen zijn vatbaar voor beschadiging wanneer ze bijna rijp zijn en worden verpakt of met zout water besproeid om schade door water, vogels of insecten te voorkomen.
Bij het kopen van deze zoete vrucht is het van cruciaal belang ervoor te zorgen dat deze biologisch is geteeld of volgens vergelijkbare methoden is gekweekt. Zoals The Date People uitleggen, bieden biologische dadels, in vergelijking met niet-biologische dadels, “meer voeding, betere smaak, [maken deel uit van een] gezondere levensstijl, worden ze niet blootgesteld aan” malathion-insecticide, methylbromide-ontsmettingsmiddel, chlooroplossingen -schimmel remmer, [noch veroorzaken] een meer giftige omgeving. ”
Het oogsten van dadels is een ingewikkeld en zeer nauw luisterend proces. Dadels moeten op precies het juiste moment worden geplukt, niet te nat (indien vroeg geoogst) noch te droog (indien laat geoogst). Als de dadels te nat zijn, zijn ze vatbaar voor beschadiging bij het hanteren en kunnen ze bij opslag gaan schimmelen. Te droge dadels hebben minder smaak en meer kans op insecten. De geoogste dadels worden meestal minimaal gedroogd en in de koelkast bewaard, waardoor ze het hele jaar door gemakkelijk verkrijgbaar zijn.
Dadels zijn een aanvulling op onze voeding. Ze kunnen het hele jaar door worden genoten en er kan op worden vertrouwd voor beschikbaarheid. Met zoveel verschillende variëteiten die tegen zulke redelijke prijzen verkrijgbaar zijn, kunnen dadels gemakkelijk worden bewaard en gekoeld gedurende meer dan een jaar na hun oogst. Met het hoge tempo van het leven zijn ze een gemakkelijke en voedzame voedselbron die ook veel plezier geeft.
Dadels – voedingsfeiten
(gebaseerd op een portie van 10 dadels, 85 gram eetbare portie)
Calorieën 240
Koolhydraten 57 g
Voedingsvezels 6,4 g
Kalium 560 mg
Eiwit 2 g
Vetten 0 g
Natrium 9 mg
Tien dadels geven de volgende percentages van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor deze voedingsstoffen: (%)
Eiwit 4
Thiamine (vitamine B1) 2
Riboflavine (vitamine B2) 6
Niacine 6
Calcium 4
IJzer 4
Vitamine B6 8
Foliumzuur 4
Fosfor 4
Magnesium 10
Zink 2
Koper 6
Pantotheenzuur 4
Aangenomen wordt dat de geanalyseerde dadels niet biologisch geteeld waren. Uit deze en andere analyses blijkt dat dadels een van de meest voedingsrijke voedingsmiddelen ter wereld zijn. De ADH-statistieken worden alleen als informatie verstrekt; De ADH’s zijn afgeleid van conventionele standaard diëtetiek voor gekookt voedsel, gebaseerd op een ongezonde populatie en hebben in veel opzichten weinig werkelijke waarde; De ADH-theorie valt uiteen als we de voedingswetenschap van levend voedsel bestuderen.
We gaan naar Parijs voor de volgende waar gebeurde geschiedenis. Het is 1905. In een statig herenhuis op een van de boulevards wordt die ochtend Louis geboren. Het is een grote gebeurtenis voor de al wat oudere ouders, maar hun hartewens is vervuld. Ruim een week later wordt een meisje geboren, Jeanne, in het arbeidershuisje dat staat aan de rand van de grote tuin van het herenhuis. Maar er is een probleem. Jeanne is blind geboren. Maar ze wordt met liefde gekoesterd en groeit op en leert om zich te behelpen, om te studeren, om haar talenten te ontwikkelen. Louis en Jeanne zijn al vanaf hun jeugd elkaars goede kameraden. Louis vindt het erg dat Jeanne blind is en het houdt hem bezig of er werkelijk niets kan gedaan worden zodat Jeanne zou kunnen zien. Terwijl Louis en Jeanne amper twintig jaar waren, stierven de ouders van Jeanne en Louis en zijn aan zichzelf overgelaten. Jeanne woont nog altijd in het kleine arbeidershuisje. Louis heeft een intense liefde opgevat voor Jeanne en het is zijn verlangen om met haar te kunnen trouwen. Op een dag leest Louis een artikel over een chirurg in Londen die speciale procedures toepast om mensen met oogproblemen te genezen. Hij schreef naar deze chirurg en gaf een uitvoerige beschrijving van de problemen van Jeanne. Daarop kreeg hij een brief terug waarin die dokter schrijft: “Ik kan u geen enkele verzekering geven op de kansen op slagen. Daarvoor moet ik eerst zelf de conditie bestuderen, voor ik een inschatting kan maken van de slaagkansen. Kom daarvoor naar Londen, zodat ik een oordeel kan geven.” Louis haastte zich met de brief naar Jeanne en las de brief voor. “Dat zal niet gaan”, zei Jeanne, “ik heb niet de middelen om zo’n dure operatie te betalen”. De dokter had namelijk de kosten vermeld die daarmee gepaard gaan. Het is goed, zei Louis, ik zal al de kosten betalen.
Zo werden de afspraken gemaakt en de dag kwam dat Jeanne Louis verliet met de belofte om hem zo dikwijls als mogelijk te schrijven en dat ze zouden trouwen bij haar terugkeer.
Aangekomen in Londen, werd de conditie onderzocht door de dokter. “Maar ik durf me niet uitspreken over de afloop. Er is 50% kans dat het zal lukken.” Alles werd in gereedheid gebracht, de operatie werd uitgevoerd. De ogen werden afgedekt met dikke zwachtels en er werd afgewacht. De derde dag maakte de dokter zeer voorzichtig de zwachtels los en bekeek de ogen en het eerste wat deze jonge vrouw in haar leven zag, was het over haar heen gebogen aangezicht van de jonge dokter.
In de loop van de volgende dagen werd Jeanne verder verzorgd en ze schreef Louis zo dikwijls als ze kon. Zeer enthousiast, zeer blij en gedreven door die nieuwe ervaring van het kunnen lezen en schrijven op een normale manier… De weken en de maanden verstreken. Maar de brieven volgden elkaar minder snel op. Louis had ook opgemerkt dat de toon die uit de brieven op te maken was, minder liefdevol en enthousiast waren, maar hij liet niet na om te schrijven. Hoe kwam dat dat Jeanne niet zoveel meer schreef? Waarom kwam ze niet terug naar Parijs? Is er nog een probleem, waarover Jeanne me niet spreekt? Het waren vragen die bij Louis opkwamen. Maar vanuit Londen viel een diepe stilte. Louis maakte zich zorgen, nadat al een maand geen enkel nieuws kwam vanuit Londen. Hij schreef nog een brief waarin hij zijn bezorgdheid uitdrukte en dat het zijn plan was om Jeanne op te zoeken in Londen, maar binnen de week was er een brief terug om Louis te bedanken voor alles wat hij had gedaan, maar dat alles anders was gelopen dan voorzien, en dat ze een liefde had opgevat voor de dokter en dat ze getrouwd waren. “PS – gelieve me geen brieven meer te versturen.”
In zijn laatste brief schreef Louis, dat hij haar beslissing betreurde en dat het zijn hart had gebroken, maar dat hij nooit nog een andere liefde zou koesteren voor een andere vrouw. Hij zou van haar blijven houden, wat het ook mocht zijn. Hij sloot zijn brief met de woorden: “Zorg goed voor uw ogen. Het zijn de mijne.”
De jaren gingen voorbij. Bijna tien jaar waren voorbij gegaan sinds de operatie. Jeanne was gescheiden van de dokter. Die had een andere liefde. Jeanne besloot na veel aarzelen om terug te gaan naar Parijs. Schuldgevoel overmande haar. Ze besefte hoe de liefde van Louis anders was, dan deze die ze had gekend. Ze zou haar excuses aanbieden. Ze zou zeggen hoe het haar speet, hoe verblind ze was geweest, dat ze het goed wou maken…Ze zocht Louis op in het oude herenhuis. Ze belde aan bij de deur. Iemand kwam opendoen. Louis? Ja, er heeft hier een Louis gewoond, maar die man is ziek geworden en hij heeft zijn huis verkocht. Dwalend door Parijs, probeerde ze een spoor op te vangen van waar Louis nu zou wonen. Of iemand Louis kende? Ja ze hadden hem gekend, maar de man was diep ongelukkig. Het had iets te maken met zijn meisje dat hem in de steek had gelaten. Hij was zo ziek geworden en werd drie maanden geleden opgenomen in het ziekenhuis.
“Bent u familie mevrouw?” Ja, dit is een trieste geschiedenis. De man was heel ziek. Het had iets te maken met een meisje waar hij met hart en ziel aan verbonden was en die hem in de steek heeft gelaten. Hij heeft altijd gehoopt dat ze zou terugkeren, tot verleden maand nog, maar dan is hij ingestort van verdriet. Niets heeft kunnen helpen. Het is te laat. Hij is verleden week overleden…
Te laat. Prediker zegt dat er voor alles een tijd is. Er is een tijd voor vergeving, en een tijd waarin geen vergeving meer mogelijk is.
“Te laat!” Dat zijn woorden die een mens kippenvel bezorgen. In de Bijbel krijgt dit een akelige teneur… Tien meisjes hadden zich voorbereid voor de wederkomst van hun Heer. Maar er was iets tekort… Dat maakte dat ze voor de deur stonden… te laat !
Daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben, afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat, en met volharding de wedloop lopen, die voor ons ligt. Laat ons oog daarbij (alleen) gericht zijn op Jezus, de leidsman en voleinder des geloofs, die, om de vreugde, welke voor Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende, en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods. Vestigt uw aandacht dan op Hem, die zulk een tegenspraak van de zondaren tegen Zich heeft verdragen, opdat gij niet door matheid van ziel verslapt. Hebreeën 12:1-3
Goed Nieuws / HouVast 