Auteur: stefaandewever

in 1982 begon ik met Groene Dag, omdat ik enthousiast was over het project "gezond leven, natuurlijk eten, positief denken". Dat was nieuw voor mij, maar het resultaat zo hoopgevend, dat ik dacht "dat moet iedereen weten" en "hoe heb ik al die jaren zonder Groene Dag geleefd?" Dat wordt voortaan de 'School voor Natuurlijke Gezondheid' waar ook jij voor uitgenodigd wordt: een levenslange school om "het beste van het leven te maken" !

God Geneest nog steeds

Twintig jaar na de gedrukte uitgave, werd God Geneest nog steeds bijgewerkt en gedigitaliseerd. Het gaat diep in op het Waarom van het menselijk lijden en al de moeilijkheden in het leven.

Word niet gelijkvormig aan deze wereld, maar word hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallene en volkomene.”                Romeinen 12:1-2

Toen God de wereld schiep, wist Hij hoe de mens van Zijn weg zou afdwalen. Daarom heeft God zijn schepping niet minder gemaakt, maar méér. Hij voorzag in de complexiteit van bufferende elementen die in staat waren een geringe afwijking te corrigeren. Maar bovenal gaf Hij ieder levend wezen zelfhelende krachten, gebaseerd op de toepassing van de natuurwetten, die heilig zijn en goed. Hoe erg is het niet dat de christelijke gemeenschap weinig afweet van en evenmin aandacht heeft voor de levensweg, zoals door de Bijbel geschetst. 

In plaats daarvan is een soort Babylonische grootspraak die zich verheft boven God. In een vlaag van menselijke euforie “dat hij de wetenschap in pacht heeft en de natuurwetten heeft overwonnen” blijft als een hersenschim hangen in de geest van vele mensen. In plaats van de helende raad én daad van God, doorheen de natuur te aanvaarden, haasten christenen zich naar de gemakkelijkste oplossing. Zo geloven ze, dat het hun toegestaan wordt gewoon verder te leven zonder verantwoording te moeten afleggen over de zin en onzin van hun levensstijl.

Gods vertegenwoordigers op deze aarde

Door onze levensstijl, inclusief wàt en hoé we eten, draagt iedere mens een boodschap uit. Vergeet niet dat wat we eten en drinken gevolgen heeft op de wereldomvattende ecologische veranderingen. 

Ik geloof, dat het uitoefenen van gehoorzaamheid aan Gods natuurwetten, een signaal is van gehoorzaamheid aan God, wetend dat de door Hem geschapen wereld goed en heilig is en dat het leven niet is begonnen opdat het een einde zou kennen. Wie de toekomst van het nageslacht hypothekeert of in vraag stelt, handelt tegen de liefdeswet : “je naaste behandelen zoals je zelf wil behandeld worden”. Hoor je de drommen van mensen die niet begrijpend zullen roepen “Waarom toch?”, tengevolge van activiteiten waaraan je zelf medeplichtig bent geweest ? We kunnen niet vertellen dat we het niet wisten. We kunnen niet zeggen dat er niets aan te doen viel; dat het zo moest gebeuren… Het is een kwestie van medeplichtigheid. 

Aan welke kant stond ons hart ? Met welk gevoel hebben wij de situatie bekeken, en tengevolge daarvan in actie gekomen ? Hebben wij toen het er hard tegen aan ging met de verwoesters mee gehuild, of zijn we, ondanks de schijnbaar uitzichtloze situatie, blijven positief handelen ? 

Dat is mijn raad aan iedereen : blijf geloven in het leven. Alleen God heeft het recht het leven af te sluiten. In afwachting stellen wij liefst alleen positieve toekomsthandelingen. Het heeft zin een boom te planten. Het heeft zin een zaad aan de grond toe te vertrouwen. Het heeft zin om je gedachten en gevoelens om te polen tot het niveau waarop God ze wil : door liefde bewogen zorg dragen voor wat je ter beschikking is gesteld. 

Zo zullen sommigen één, twee of vijf talenten hebben… Wie veel gegeven is, zal veel gevraagd worden ! Maar ook de minste valt niet buiten de beoordeling. Als iedereen het beste geeft, komt alles voor mekaar. Laat dat de norm van de christen zijn : er het beste van maken.

Ook van voeding kan de mens “het beste” maken. ‘t Is te zeggen… er valt niet veel van te maken, want de voeding in zijn gunstigste conditie is door God “gemaakt” : ze is gegroeid en bevat het maximum aan levenskracht. Deze gegroeide voeding is gesublimeerde zonne-energie die we dagelijks nodig hebben. 

We zien dat honderden miljoenen mensen over de gehele aarde niet dié voeding gebruiken in zijn krachtigste staat. In plaats daarvan hebben ze menselijke uitvindingen, geniale “producten”, wonderlijke absurditeiten uit de hand van de Leerling-Tovenaar, ontsproten aan de menselijke geest : geïsoleerd, verhit, en gecombineerd naar eigen goeddunken. De mens is zijn eigen weg gegaan en vraagt nù : Waarom? – Waarom straft God mij nu… waaraan heb ik dit verdiend, terwijl ik zo goed God dien, op Hem roep, Hem aanbid, Hem probeer te verheerlijken met mijn lofzangen en dankliederen… Wij snappen er niets van en vinden daarom het leven maar een tranendal.

Hoe mooi en verheffend – en zelfs noodzakelijk – zingen en dankzegging, gebed en waardering ook mogen zijn, toch is ons eigen, persoonlijke gedrag bepalend. Het is niet God die straft, maar de mens die zichzelf straft, met de gevolgen van zijn eigen gedachten en daden. 

God is geen automaat, die al deze handelingen zomaar ongedaan maakt, die alle gepruts aan het leven compenseert met zijn levengevende krachten. Dat zou de mens alleen maar aansporen om verder te doen. 

Tenslotte is het ganse wereldse strijdtoneel misschien slechts het bewijs waarin tenslotte zal duidelijk worden tot wat “het kwaad” in staat is. Dit kwaad waaraan goedbedoelende mensen nietsvermoedend hebben meegewerkt…

God Geneest kaft

De Stem van de Vader

De ouderen onder ons kennen zeker nog het logo van de grammofoon waar de hond trouw luistert naar de stem van zijn meester. Hoewel zijn Meester er niet meer is, herkent hij de stem van zijn meester nog op de grammofoon. Hij is vertederd als hij zijn meester hoort spreken, als hij zijn meester hoort zingen en als de plaat naar zijn einde loopt is de hond door het dolle heen. Hij rent door de kamer en blaft het uit “Meester ik heb u gehoord, wat kan ik voor u doen ?”

Op een dag brak er brand uit in een groot flatgebouw. De mensen schreeuwden en vluchtten het gebouw uit. Zwarte rook trok door de gangen en vurige vlammen kropen langs de trappen naar boven. Her alarm rinkelde luid. 

Toen kwamen de brandweerauto’s. Je hoorde de bevelen toen de brandweermannen de waterstralen op het flatgebouw richtten. Overal spoot het water overheen, over de stenen, de bloembakken en de was die buiten hing te drogen. 

Spoedig was iedereen het gebouw uit, behalve een klein meisje. Zij stond bij het gebroken raam van haar kamer en schreeuwde door de dikke rook  heen die overal om haar heen kringelde. Waarom was zij niet met de andere mensen meegerend? Waarom was ze het huis niet uitgekomen? Omdat zij zo bang was dat ze niet wist wat ze moest doen. En ze was blind.

“Pappa, pappa,” schreeuwde zij steeds weer. Haar vader was boodschappen gaan doen en wist niets van de brand. “Meisje”, riepen de brandweermannen van beneden, “wij hebben een heel sterk vangnet, spring maar naar beneden, spring dan!”

Maar het blinde meisje luisterde niet naar de brandweermannen. Zij stond daar maar te huilen en te roepen om haar vader, terwijl het vuur steeds dichterbij kwam. Haar bed stond al in brand en elk moment konden de gordijnen boven haar hoofd vlam vatten. “Pappa, pappa”,  schreeuwde zij en de tranen rolden uit haar blinde ogen.

Juist toen kwam er een man de hoek om, hij liet zijn tassen vallen toen hij de brandweerauto’s zag. Hij zag de zwarte rook die uit de ramen kwam. Hij zag de vlammen in het gebouw. En hij zag zijn kleine meisje, dat zich met een bleek en betraand gezichtje vasthield aan het kozijn. Hij zag toen ook het grote vangnet dat door sterke mannen werd vast gehouden. En hij riep naar zijn kind: “Hier is pappa, spring maar, je moet nu springen!”

Opeens werd het meisje rustig. Het schreeuwen hield op en er verscheen een glimlach op haar gezicht. “Goed pappa,” riep zij, stapte het raam uit en liet zich naar beneden vallen. Zij was zo vol vertrouwen dat haar vader nooit zou toestaan dat zij zich zou bezeren en viel zonder een botje te breken of een spiertje te verrekken van de vierde etage in het vangnet. Zij vertrouwde haar vader helemaal. Toen zij zijn stem hoorde, deed zij precies wat hij haar zei. Dat vertrouwen, dat geloof, redde haar leven.

Het meisje nam de tijd om te luisteren. Dat is niet hetzelfde dan “horen”. 

Het is zoals Dechanet zegt : “Gods zachte stem gaat verloren in het tumult van het dagelijks leven”.

Neem daarom de tijd om stil te zijn, de tijd om even alle drukte te laten wegglijden.

Ik weet niet hoe het met jou is, maar soms denk ik dat ik blind  ben. Ik bedoel niet dat ik niets kan zien, maar dat ik heel veel niet begrijp. Heel vaak vraag ik dan: “Waarom?” Waarom ging  in de voorbije weken een lieve vriendin en medewerkster dood? Waarom is er zoveel ellende in de wereld? Waarom kan ik niet alles wat ik wil? 

Dan lees ik mijn Bijbel en zie dan dat God steeds tegen mij zegt: “Stefaan. Dit is je hemelse Vader. Alles zal goed komen als je maar vertrouwen hebt in Mij. Ik zal voor je zorgen als je naar mijn stem wilt luisteren en doet wat ik zeg.” Opeens verdwijnen dan mijn angst en onzekerheid. Dat komt omdat God tegen mij praat. Dan durf ik mij in zijn sterke armen laten  vallen.

Angel

Bloemen uit een andere tuin

B Maleachi 4(Charles Spurgeon, “Flowers from a Puritan’s Garden” 1883)

“Als raven worden weggedreven van aas, houden ze ervan om binnen de geur ervan te blijven rondhangen. – Als u vrij van zonde wilt zijn – vermijd dan de verleidingen die ertoe leiden! ”

Deze eerste zin is een grimmige gelijkenis, maar al te waar. We hebben degenen gezien die het huis van de duivel niet durfden betreden – maar die lang rondhangen voor zijn deur! De oude vrouw in de fabel kon geen wijn in de pot vinden – maar rook er graag aan. Het is een bewijs van de liefde van de mens voor het kwaad, en leert dat mensen, wanneer ze worden tegengehouden van feitelijke zonden, hun vroegere daden zullen herhalen, en dol zijn op de lusten waaraan ze jaren hebben toegegeven! Als ze geen vers gerecht uit de keuken van Satan kunnen krijgen, stellen ze zich tevreden met de kruimels!

De auteur geeft vanaf het begin wijs advies, wanneer hij zegt: Om zonde te vermijden – vermijd verleiding.

  • Hij die niet gewond wil raken, zou uit de strijd moeten blijven.
  • Hij die niet wil verdrinken, zou niet op zee moeten gaan.
  • Hij die niet wil worden verbrand, moet wegblijven van het vuur.
  • Als mensen in de trein stappen die naar het eindpunt van ongerechtigheid rijdt, moeten ze verwachten dat ze naar hun einde worden gedragen.
  • Als ik op de weg der zondaars sta, zal ik spoedig met hen rennen.

Het helpt om een ​​goddelijke angst te bezitten, die mij eerder zal leiden om tien kilometer uit de weg te gaan, dan langs de plaats van verleiding te komen! Het is goed om buiten de geur van zonde te blijven, want de geur ervan is dodelijk. Als we een verzoeking zoeken, zullen we die snel vinden. En daarin, als de kern in een noot, zullen we zonde ontmoeten!

“Houd uw weg ver van haar, nader niet tot de deur van haar huis, opdat gij uw luister niet aan anderen geeft, noch uw jaren aan een meedogenloze; opdat vreemden zich niet verzadigen met uw vermogen, en uw moeizaam verworven goed niet kome in het huis van een onbekende, zodat gij in het laatst zoudt kermen, als uw vlees en uw lijf verteerd zijn.” Spreuken 5: 8

Heer, geef me voorzichtigheid. Zodat ik het aas van de zonde niet zou begeren, geef me genade dat de meest oppervlakkige geur ervan me onmiddellijk ziek zal maken en ervoor zal zorgen dat ik mijn stappen zo ver mogelijk van hem af houd!

“Welzalig de man die niet wandelt
in de raad der goddelozen,
die niet staat op de weg der zondaars,
noch zit in de kring der spotters;
maar aan des Heren wet zijn welgevallen heeft,
en diens wet overpeinst bij dag en bij nacht.” Psalm 1:1

Spurgeon geloof

De wereld staat in brand

Terwijl ik elke dag de berichten hoor van de wereldwijde bosbranden, die mij in verwarring brengen, kan ik alleen achter de schermen een macht vermoeden die vast besloten is om de eeuwige prediking die Gods schepping is, te vernietigen. Langs een kant proberen mensen een beetje CO2-uitstoot te besparen, terwijl langs de andere kant de laatste ongerepte groene gebieden van de wereld in een snel tempo worden vernietigd…

Mijn gedachten gaan dan naar Australië, met zijn gigantische eucalyptusbomen. Er zijn ongeveer zeshonderd variëteiten eucalyptusbomen. Ze zijn allen – behalve zes – oorspronkelijk uit Australië en er is maar één soort die je daar niet vindt.

Deze bomen, die tot vijfenzeventig meter hoog worden, groeien als grote bossen in een gedeelte van Australië.

De bomen hebben verschillende manieren om natuurlijke rampen te overleven zoals brand, droogte en vrieskou, maar ze leven niet zolang als sommige eikenbomen en coniferen in de Noordelijke Hemisfeer.

Ze lijken meer vatbaar voor schimmels en termieten dan lang levende bomen. Door hun lange takken zijn ze gevoelig aan windschade, wat het binnenste hout blootstelt aan de aanvallen van fungus of insecten die de boom soms ondergraven of ziek maken. Eucalyptusbomen leven tot tweehonderd jaar, met enkele uitzonderingen, waarvan de oudste tot duizend jarige leeftijd raakten.

Sommige soorten hebben echter een merkwaardige bescherming tegen insecten en fungus. Van zodra de invasie plaatsvindt, vloeit er een rode plakkerige vloeistof, “kino” genoemd, over de beschadigde plek. Wanneer de kino in contact komt met de lucht, wordt het een harde helderrode massa die de wonde afsluit en op die manier wordt vijandelijke besmetting verhinderd.

De vloeistof vloeit soms met zo een kracht dat de aanvallende insecten weggewassen worden en soms zelfs vast zitten wanneer de vloeistof aanhardt. In de Noordelijke Hemisfeer zien we iets gelijkaardig bij dennenbomen, als een wonde afgedekt wordt met een taai wit hars. Daarom noemen we Eucalyptus, de “boom die bloedt”.

Tweeduizend jaar geleden was er een man – Jezus – die aan een houten kruis hing, terwijl hij meer dan dertig jaar lang alleen maar goed had gedaan. Een Romeinse soldaat boorde een speer in zijn zijde en het laatste beetje bloed vloeide uit zijn lichaam. De kracht van dat bloed dat toen vloeide is onbegrijpbaar. Het verdrijft alle kracht van de zonde die het hart van zelfs de zwakste van Gods kinderen zou binnendringen. Het verzegelt het leven van diegenen die Jezus aanvaarden, en het stelt hen in staat om geestelijk sterk in Hem te groeien.

De hoogste nog levende Eucalyptussen staan op Tasmanië. Het hoogste exemplaar staat in het Andromeda Forest en is nu 97 meter en daarmee de hoogste loofboom op aarde. Van zes andere Eucalyptussoorten zijn exemplaren van 80 tot 92 meter hoogte gemeten.

De duivelskeuken

Duivelskeuken

Galerij der Onderscheidingen

Onderscheiding van Uitlokker van Ongewaardeerd Gedrag

1e klas / afdeling kinderen

De producenten van babyvoedsel voor het maken van voedingsproducten met een onveilig gehalte aan insecticiden en andere potentieel toxische chemicaliën.

Het is jaren geleden, maar het is me bijgebleven hoe Patrick Geryl sprak over de schadelijkheid van baby-potjesvoeding. Dat is er ondertussen geen haar beter opgeworden. Het is duur voedsel, en jonge ouders gaan ervan uit dat het het beste is voor hun opgroeiend kind. Ze zijn onervaren in de voeding voor hun baby en zien in het bestaan van deze steriele voeding een oplossing voor de behoeften van hun kind. Men kan zich zelden erger vergissen !

Galerij der Onderscheidingen

Onderscheiding van Uitlokker van Ongewaardeerd Gedrag

2e plaats / afdeling kinderen

Voor de voedingsproducenten die gebruik maken van schadelijke smaakversterkers en andere chemicaliën in voedingsproducten die speciaal ontworpen zijn voor gebruik door babies en kinderen.

En wat is jouw positie als moeder of vader, als je probeert je kind gezond te laten opgroeien? Welke steun krijg je en van wie als het gaat om het geven van gezond voedsel aan je baby? Vanaf de eerste dagen van het kind, kijken de belangengroepen over de rand van de wieg om te zien hoe lang je het volhoudt in je pogingen om je eigen gezonde weg uit te stippelen.

Natuurlijk stel je dan de vraag, hoe het mogelijk is dat een klein kind of baby, als het de kans krijgt om kennis te maken met nepvoedsel zonder voedingsstoffen, precies daarvoor gaat kiezen, terwijl zijn lichaam nood heeft aan echt voedsel? En waarom een kind, als het eenmaal de smaak te pakken heeft van dit waardeloze nepvoedsel, nog nauwelijks te bewegen is om echt voedsel te eten… tot ergernis van die bezorgde ouders. De reden is dat veel van de additieven die worden gebruikt, gekend staan als excitoxines. De naam zegt het zelf. Het zijn stoffen die een zekere bevrediging, genoegdoening geven. Hun werking, in combinatie met een bestudeerde smaak, structuur, geur en andere berekende combinaties, maakt dat kinderen er al vlug aan verslaafd raken. Het is gemakkelijk voedsel, waar men letterlijk weinig inspanning moet voor doen om er het volle effect van te genieten. De verhoogde smaak en het feit dat je niet eens hoeft te kauwen, zijn altijd meegenomen. MSG en andere kunstmatige smaak- versterkers geven een sterkere-dan-natuurlijke smaak en een beter-dan-goed- gevoel. Ze hebben iets wat je in natuurlijk voedsel nooit zult vinden.

 

Galerij der Onderscheidingen

Onderscheiding van Uitlokker van Ongewaardeerd Gedrag

3e plaats / afdeling kinderen

De producenten van graanproducten, die voor het populariseren van hun product gebruik maken van suiker, soms zoveel suiker, dat er nog nauwelijks granen aan te pas komen. Daarnaast zijn hun producten zo verarmd aan basis-voedingsstoffen, dat ze de kinderen niet in staat stellen om helder te denken en te handelen op school.

Gods weg tot genezing

In de Vriendenkring, het blad van de Quakers (de Vrienden) lazen wij een artikel over de behandeling en opvang van geesteszieken. Het kan inspireren…

Quakers gaan ervan uit dat God vooral in de stilte tot ieder mens persoonlijk spreekt. Sinds het ontstaan van de Quakers als religieuze organisatie, hebben zij zich voor geweldloosheid ingezet.

Ongeveer 150 jaar geleden ontwikkelden de Quakers in Engeland de’ethische behandeling van de waanzinnige’. De term ‘schizofrenie’ was nog niet bedacht. De diagnostische term was ‘waanzin’. Ze meldden een herstelpercentage van vijftig procent. De helft van hun patiënten herstelde. Ze waren in feite gasten en geen patiënten, aangezien artsen en verpleegkundigen hierbij geen rol speelden. Dr. Conolly, een vooraanstaande psychiater in Engeland, meldde hetzelfde herstelpercentage in zijn kliniek voor geesteszieken. De Dorothea Dix Hospitals in New England meldden tegelijkertijd ook een zelfde herstelpercentage. Het herstelpercentage vandaag de dag, anderhalve eeuw later, is tien procent of lager.

De Quakers stichtten huizen, waarbij elk huis onderdak bood aan twaalf ‘waanzinnigen’. Ze kregen onderdak en voedsel en werden met respect en fatsoen behandeld. Dankzij deze drie elementen, die onderdeel dienen te zijn van elke behandeling, konden hun patiënten genezen. Het natuurlijke herstel wordt bevorderd door de mate van stress bij de patiënt te verlagen. Bij stress neemt de afgifte van adrenaline in het lichaam toe. Adrenaline is de precursor van adrenochroom, één van de oorzaken van psychose. Geen enkele behandeling is succesvol zonder toepassing van deze drie elementen.

De Quakers hadden geen geneesmiddelen en pasten geen van de harde lichamelijke methoden toe die een marteling waren voor de ongelukkige patiënten in de doorsnee klinieken voor geesteszieken van die tijd. Het vierde essentiële element van de behandeling is medicamenteus en omvat het gebruik van middelen als toevoeging en van orthomoleculaire methoden. Wanneer de vier worden gecombineerd zoals men doet in de orthomoleculaire psychiatrie, moet het herstelpercentage bijna 90% zijn, wanneer gevallen in een vroeg stadium worden behandeld. Duizenden patiënten die niet reageerden op medicatie alleen, genazen wel door orthomoleculaire therapie. Kennelijk versterkt orthomoleculaire behandeling het natuurlijke vermogen van het lichaam zichzelf te genezen wanneer de mate van stress wordt verlaagd.

Met moderne medicamenteuze behandeling alleen is het herstelpercentage voor schizofrenie minder dan 10%. De moderne psychiatrie biedt niet voldoende bescherming en te veel patiënten zijn gehuisvest in ontoereikende onderkomens. Te weinig patiënten hebben het geluk dat ze familieleden hebben die adequaat onderdak bieden.

De moderne psychiatrie is niet geïnteresseerd in de verstrekking van voedzaam voedsel. Eet enkele maaltijden op een willekeurige psychiatrische afdeling en constateer dit zelf. De voeding bevat te veel geraffineerde suikers, te weinig essentiële vetzuren en veel te weinig vitamines en mineralen. De moderne voeding bevat vaak te weinig van de meeste essentiële voedingselementen die nodig zijn voor een goede gezondheid. De Quakers in 1850 beschikten niet over moderne voeding. Ze gebruikten waarschijnlijk de goedkoop- ste voedingsmiddelen die ze konden kopen en dat waren de beste, omdat in die tijd alleen de rijken zich suiker en witte bloem konden veroorloven. Volkorenbrood was bestemd voor dieren en voor de armen: zij hadden geluk.

De Quakers behandelden hun patiënten als mensen. Ze namen de avondmaaltijd met hen, dansten met hen en communiceerden met hen. Ze werden met respect behandeld.

Dit is zeldzaam op psychiatrische afdelingen, hoewel ik vermoed dat enkele van de dure privé-klinieken op dit punt mogelijk beter scoren.

Onderdak, eten en fatsoen en respect verlagen de afgifte van adrenaline. Dit is het belangrijkst bij het omgaan met psychotische patiënten.

Psychiaters worden zo afhankelijk van medicijnen dat ze de relevantie vergeten zijn van deze elementen van behandeling van mensen met een psychische aandoening. De moderne xenobiotische psychiatrie verhoogt de stress bij patiënten en het is duidelijk dat dit één verklaring is voor hun lage herstelpercentage. Xenobiotische verbindingen zijn stoffen die van nature niet voorkomen in levend weefsel. Herstel betekent dat de patiënten vrij van symptomen zijn, dat ze goed overweg kunnen met hun eigen familie en met de gemeenschap en dat ze inkomstenbelasting betalen of anderszins productief zijn. Medicijnen verlagen de hevigheid van symptomen en vaak wordt dit gelijkgesteld aan een goed resultaat. Het is niet voldoende. Bertrand Russell schreef: ‘Volgens mij zijn er vier ingrediënten noodzakelijk voor geluk: gezondheid, warme persoonlijke relaties, voldoende middelen om niet behoeftig te zijn en succes in het werk.’

bij duivel te gast kaft

Je kunt het hele verhaal lezen in het digitale boek : Bij de Duivel te Gast

Dit eboek wordt je per mail verstuurd na betaling van de kosten (5 euro)

over Rentmeesterschap :

 

De Leerling – Tovenaar

Een overdenking over de eigenwijsheid van mensen…

Het Leven keek toe en huiverde toen de zesde dag aanbrak

en God de moordenaar van de natuur gestalte gaf.

Het monster had twee plus duizend ogen

en een brein van ongemeten kracht

geroepen om te rechten wat eens Gods spoor verlaten had.

Hoe zoet is het te heersen over anderen,

zoeter moest het zijn alleen te heersen over Al,

zelf God te zijn en de Schepper te herleiden tot vazal.

Waanzin dicht de ogen en noodt de ondergang

herleidt wat eeuwig goed was tot oneindig kwaad

en trekt sporen van vernieling over ‘s mensen lieve aard’

God, sterker dan wat slechts een deeltje naar hem is

slaat heimelijk ga de nar en lacht

bij ‘t zien hoe de knoeiergod in zijn eigen vallen trapt.

auteur onbekend

Bij de duivel

DuivelskeuekenGod bestaat. We kunnen God niet zien. Voor zondige ogen zou Gods aanblik onverdraaglijk zijn, maar we kunnen iets van zijn heerlijkheid, macht en glorie, wijsheid en karakter aflezen uit zijn werken.

De duivel bestaat. We kunnen hem waarschijnlijk maar zelden zien zoals hij is, omdat hij een expert is in leugen en bedrog. In alle naïviteit en onvoorbereid trappen mensen in zijn listen, laten zich door zijn valse beloften en verdraaiingen verleiden… en ze zijn overal.

Ik heb al vaker citaten gegeven uit het boek “Bij de duivel te gast” van Gunther Schwab. Ik noem dit boek dikwijls “de duivelskeuken”, omdat we over de schouder van verschillende personen en karakters kijken naar het potje dat daar gebrouwen wordt, en hoe er een duivels plan zit achter de hele verloedering van de natuur, voeding, levenswijze… Je kunt het nauwelijks beter beschrijven hoe duivels veel dingen zijn die we vandaag als “normaal” beschouwen.

Ik zou dus voorzichtig zijn met te snel te denken dat het Gods wil is, of dat God zijn goedkeuring geeft over een voedingsmiddel, drank, product, ingreep, gewoonte, levenswijze…

Eén van de uitspraken – hier onder het masker van Mr. Boss – is : “Mijn mensen hebben de opdracht om deze onwaarheid te verbreiden, en de mens die meent de natuur te kunnen beheersen vergeet, dat iets levends nooit door iets doods kan worden vervangen.”

En elders : “Dankzij het verfijnde eten is de mensheid een afgestompte, schijnbaar verzadigde kudde dikke, verstopte, tandenloze zieke dieren met platvoeten geworden. Heel in het bijzonder moet ik als lekkernijenduivel echter op mijn aandeel in de strijd tegen de geest wijzen. De hersenen zijn van voldoende aanvoer van organische mineralen als ijzer, calcium en natrium afhankelijk. Daar deze in de tegenwoordige verfijnde voedingsmiddelen vrijwel ontbreken, raakt overal de geest in verval. Juist op het innerlijk leven heeft het ondeugdelijke voedsel een uitstekende invloed. Geraffineerd voedsel en vooral rijkelijke en eenzijdige vleesvoeding, maakt de weefselsappen te zuur en veroorzaakt een verhoogde prikkelbaarheid van het zenuwstelsel. Het zuur gaat in het wezen van de mens over. Darmverontreinigingen leiden tot zelfvergiftigingen van lichaam, geest en ziel. Wij hebben het bij twee rattenkolonies onderzocht. De ene kreeg overvloedig geraffineerd voedsel. De dieren werden bijterig en onverdraagzaam. De andere groep die puur en natuurlijk voedsel kreeg, was een toonbeeld van vreedzaamheid.

De zure stofwisselingstoestand heeft verhoogde vatbaarheid voor ontstekingen, lichamelijk lijden van verkoudheid tot kanker, psychisch lijden van depressieve prikkelbaarheid tot explosieve agressiviteit, tot gevolg. Primitieve volkeren die van hun traditionele natuurlijke voedsel leven en daardoor volkomen gezond zijn, blijken evenwichtig, goed gehumeurd, vriendelijk en harmonisch te zijn. Ze zijn ijverig, verdraagzaam, vriendelijk en gastvrij. De geciviliseerde – dat wil zeggen, door industrievoedsel ziek gemaakte primitieve volkeren, worden geniepig, opvliegend, grillig en onberekenbaar. Ik heb mij dan met mijn propaganda vooral tot de gekleurde volkeren gericht. Achter het masker van de verhoogde levensstandaard brengen wij hun ontaarde voedingsmiddelen en daarmee ziekte en vijandigheid.”

“Het leven verstart onder de dodelijke straling van de beeldbuis en dat is het duivelse ervan: ik hef het gezelschap op met de schijn van een vertrouwelijk samenzijn. Miljoenen krijgen hetzelfde voer. Gelijk voer maakt gelijke varkens. De mens is wat hij eet en hij wordt wat ik hem te lezen, te horen en te zien geef. Ze krijgen allemaal hetzelfde voorgezet en moeten daarom ook hetzelfde denken of liever: zij moeten allemaal het eigen denken op dezelfde wijze opgeven. Op het gebied van de geest is het haast onmogelijk oorzaak en gevolg uit elkaar te houden. Intussen merkt de mens er niets van dat hij in een steeds troostelozer slavernij wegzinkt; De machine is zijn slavendrijver. Koopt! Koopt! Koopt! De reclame is de dictatuur van de machine. Zij is een suggestieve ingreep in de menselijke persoonlijkheid, een hypnotische dwang iets te doen dat men uit zichzelf en op grond van eigen inzicht niet zou doen…”

Dit zijn maar een paar losse citaten uit het boek. Een ander soortgelijk boek (dat zich minder op voeding en levenswijze concentreert) is het boek van C.S. Lewis “Brieven uit de Hel”… een verslag van verloedering en ontaarding waar we allen onze goedkeuring aan geven of gaven… tot wanneer je je van de erst bewust wordt.

Voeding is iets waarop de duivel ons gemakkelijk kan beetnemen. Hij kent de menselijke voorkeuren en zwakten en is een kampioen in het scheppen van onvoldaanheid en onbevredigdheid, waarbij mensen streven naar een volgende of sterkere kick. Je ziet hetzelfde fenomeen in nagenoeg iedere cultuur of volk: acties die ondernomen worden voor tijdelijke voldoening, maar die op termijn afhankelijkheid scheppen en een grotere nood aan het product. Zo komt men in de ban van een zgn. genotsmiddel waarvoor men zelfs zijn ziel zou verkopen… en het gebeurt!

In “The Crazymakers” stelt de schrijfster Carol Simontacchi de vraag hoe het mogelijk is dat de voedingsindustrie zoveel vrijheid heeft gekregen om de hersenen van onze kinderen te beschadigen of te vernietigen… Het boek is zeer open en spaart niemand. Waarom was je dokter of kinderarts niet gewilliger om de borstvoeding aan babies meer te promoten of te ondersteunen? Veel jonge moeders hebben kunnen vaststellen dat dokters eigenlijk niet echt aanmoedigend waren of maar beperkt waren als het ging om motivatie op het vlak van de voordelen van borstvoeding. Een onderzoek toonde aan dat de verantwoordelijken op de afdeling kraamzorg niet opgeleid waren om jonge moeders bij te staan of om op hun vragen of problemen in te gaan. In de meeste gevallen werden de vragen van de moeders niet eens beantwoord, wat een vreemde situatie schiep en meestal leidde tot stopzetting van de borstvoeding. Als we op dit vlak doorbraak verwachten, hoe zou dat kunnen als de beroepsklasse die op dit vlak advies en begeleiding zou moeten geven, niet eens haar taak ter harte neemt.

wordt vervolgd

Ondertussen kan je het hele verhaal lezen in het digitale boek : Bij de Duivel te Gast

Dit eboek wordt je per mail verstuurd na betaling van de kosten (5 euro)

bij duivel te gast kaft