Categorie: Natuurlijke Gezondheid

Heeft “rauw” het gedaan?

In vorige brief gaf ik de opinie van Dr Pawlak over rauw eten. Toen ik dit aan het vertalen was, stelde ik me de vraag of hij ooit één dag rauw heeft gegeten, of het een artikel was, puur uit ergernis over een stroming die meer natuurlijk is en waar hij een persoonlijke moeilijkheid mee heeft?

Dr Roman Pawlak heeft zeker een paar goede argumenten – maar sommige vragen toch meer uitleg. Het is waar dat rauw niet per definitie gezond betekent. Ik heb veel mensen gekend die het op een onverstandige manier aanpakten – zowel naar calorieën toe, op het vlak van voedingsstoffen en variatie, op het vlak van bereiding, die onvoldoende aandacht hadden voor combinaties en hoeveelheden in functie van de behoefte van het lichaam. Ik heb trouwens nooit aangespoord om 100% rauw te gaan, omdat de ervaring leert dat het een moeilijk te realiseren ideaal is. Terecht wordt opgemerkt dat onze wereld niet meer de Tuin van Eden is. 
Wat zeggen de wetenschappelijke studies over rauw eten? 

Eigenlijk niet veel. De aangehaalde observatie van 201 mensen die rauw aten vertelt niets over de voorgeschiedenis van deze 201 mensen. Mijn ervaring leert dat – net als ik – mensen aan een overwegend rauwe voeding beginnen, omwille van een bestaand medisch probleem, wat door het rauw eten wordt gecontroleerd of geremedieerd. 

Er zijn mij geen studies bekend waarbij gezonde mensen gedurende voldoende lange tijd op een gevarieerde rauwe voeding werden geplaatst, die op termijn ook maar enig nadeel zou hebben aangetoond.  De enige studies die er zijn, zijn individuele ervaringen van artsen die rauw eten adviseerden aan hun patiënten en in hun sanatoria. Bv de praktijk van Bircher Benner, Aterhov, Shelton e.v.a. waren gericht op het verhelpen van een medisch probleem en met succes. Uiteraard waren dit volwaardige en uitgebalanceerde versies, geïntegreerd in een totaalvisie op gezondheid – waarbij ook aandacht werd gegeven aan andere aspecten. 

Zijn rauw eters voorwerp van ondervoeding?

Dat kan zijn in sommige gevallen, gewoonlijk als gevolg van onvoldoende of verkeerd voedsel. Een voorbeeld daarvan is iets wat me bijbleef van jaren terug toen een moeder me om advies vroeg voor haar 17-jarige zoon die zich voorbereidde op professioneel wielrennen en die in enkele maanden op rauwe voeding behoorlijk wat gewicht was verloren. (Hij woog nog maar 43 kg maar was zeer fit en gezond.) De moeder verzekerde me dat hij at zoals NaturEl. Ik begon navraag te doen hoe dat er wel uitzag. Zeer veel groenten en fruit. Avocado? Neen. Noten, zaden, pitten? Neen. Granen en peulvruchten? Neen. Kan je me enig idee geven van de calorieën die per dag worden gegeten? Daar had ze nog niet bij stil gestaan. Voor mensen die een actief leven leiden, moeten de calorieën in evenredigheid zijn. 

Ik herinner me het verslag van een marathonloper die in 60 dagen een tocht door de VS maakte van 4000 km. Zijn begeleiders zorgden ervoor dat de man dagelijks rond de 8000 calorieën binnenkreeg – waaronder twee maal per dag 2 liter smoothie. 

Een ander probleem zie ik in de gekte die er wordt gemaakt rond de koolhydraten. Sommigen zijn zo in de war dat ze fruit grotendeels vermijden, waardoor het onmogelijk is om aan de gewenste calorieën te komen, tenzij door gebruik van extreem veel vet en noten. De calorieën van (rauwe) groenten zijn gewoonlijk onvoldoende en vaak inefficiënt om veel energie te genereren. Vergeet niet dat sla en bladgroenten – gegeten als salade – een negatieve calorieënbalans hebben en dus op dat vlak niets toevoegen.  

Lees meer in de flyer

Op zondag 2 november hebben wij een samenkomst met de titel “Houd het in evenwicht”. Hoe kan een verstoord zuur-basen-evenwicht de basis leggen voor ernstige gezondheidsproblemen en hoe kan de correctie van de voeding een verschil maken? Dank God dat je deze informatie op je weg hebt ontmoet – het is misschien een antwoord op je gebed om wijsheid en inzicht over Zijn wegen ! Het volgen van Gods wegen maakt het verschil. De vergadering wordt besloten met een demo over Rauwe Soepen. Ja – ook met soep kan je een verschil maken. 

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C351I -Zo puur als maar kan – antwoord waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folderdownloaden onder “Download flyers” in Map 11 – Gezondheid

De moed om te veranderen

Het is waar, je hebt het altijd op die manier gedaan. Je hebt dat altijd gegeten. Je bent het gewoon. Dag na dag en jaar na jaar, was dat je vertrouwde kost. En nu komt daar iemand zeggen dat het anders moet? Nee sorry, ik kan je tot niets verplichten. Ik wil je gewoon laten nadenken, zodat je zelf tot een besluit kunt komen, zodat je jezelf in beweging kunt brengen, zodat je voldoende motivatie bij elkaar raapt. Ik weet dat veranderingen een zekere inspanning kosten en soms moeilijkheden met zich meebrengen : praktische organisatie van het aankopen tot het verwerken, sociale strubbelingen, misschien zelfs kritiek of spot, aanpassingen door je lichaam enz. En ondanks deze moeite, weet ik zeker dat het waard is om een kans te krijgen. Je kan natuurlijk de afrekening altijd uitstellen, de symptomen onderdrukken en leven in de illusie dat het zo goed is. Maar kijk naar het levenseinde van veel mensen, hoe de opgestapelde vergiften en medicijnen die geen gezondheid brachten, een zware prijs kosten. Dat wil je niet.

Het Paradijselijk dieet is geen dieet naast duizenden anderen – met grote en kleine verschillen. Het is Hét Dieet. Het is een hemelse instelling : hemelse voeding. Hoe weet ik dat zo zeker? Omdat ik lees en hierop vertrouw : “En God zei: Zie, Ik geef u al het zaaddragend gewas op de gehele aarde en al het geboomte, waaraan zaaddragende vruchten zijn; het zal u tot spijze dienen.” God is niet veranderd. Zijn advies is nog altijd hetzelfde, zelfs al is de aarde bedekt “met doornen en distelen”, toch blijft het advies. “Zie, Ik geef u al het zaaddragend gewas op de gehele aarde en al het geboomte, waaraan zaaddragende vruchten zijn; het zal u tot spijze dienen.” Bijna zesduizend jaar na de zondeval, vierduizend vijfhonderd jaar na de zondvloed, blijft nog altijd het advies : “Keer terug naar de Tuin”.

Eden bestaat niet meer. We kunnen ons amper voorstellen hoe deze “Tuin der Verrukking” er mag hebben uitgezien. Een plaats zonder iets negatiefs, zonder bederf. Pas toen de zonde optrad, viel het eerste blad ter aarde. Dat was zo tragisch. En toch, terug naar de Tuin, want je had een opdracht: de aarde bewerken en bewaren. God wist dat werken voor ons het beste is. In en met de aarde, omdat je daar God aan het werk kan zien, omdat het leven een bron van verwondering is. Dit brengt je dichter bij Hem.

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C351A – De moed om te veranderen – waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Deze tekst maakt deel uit van 11C – Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 11 – Geloof en Gezondheid

Voeding en Artritis

Dr. Arnold Renshaw, Manchester, Engeland, heeft veel ziekten en aandoeningen behandeld met enzymen. Zijn rapport daarover in Annals of Reumatic Disease (1947) is te lang begraven en verborgen geweest. Dr. Renshaw merkte op dat “Er door de tijd heen veel theorieën zijn geuit om de etiologie van de reumatische ziektes te verklaren”. Hij voegde er aan toe dat de functies van de dunne darm maar weinig opmerkzaamheid en onderzoek hebben gekregen. “Als resultaat van vele jaren van post-mortem onderzoeken, bleef een diepe indruk op de schrijver. De frequentie waarmee er atrofie van de dunne darm vastgesteld werd, en de variaties in het aspect van dit orgaan als het systematisch geopend werd en over zijn gehele lengte werd onderzocht, was frappant. Men kwam tot de conclusie dat reumatische artritis een gebreksziekte zou kunnen zijn, die optrad door een niet-in-staat-zijn om adequaat met de proteïne-vertering en de stofwisseling om te gaan. Men moet weten dat het gebied van de dunne darm, exclusief de plooien en villi, ten minste 9 – 10 maal zo groot als dat van de maag is.”
Dr. Renshaw besloot om zijn theorie te testen of er een tekort aan enzymen achter de artritis zat. Een groep enzymenspecialisten produceerde een gedroogd enzymen-extract van het intestinale slijmvlies. Personen met reumatische klachten slikten de enzymen in capsule-vorm na de maaltijden. Er werden per dag 7 capsules genomen. De behandeling werd uitgevoerd in een kliniek van het Ancoats Hospital, Manchester, en in private praktijk. 

Bij 700 patiënten die met het enzym behandeld werden over een periode van 7 jaar, werden goede resultaten verkregen bij reumatische artitis, osteoartritis, fibrositis (een ontsteking van het bindweefsel). Sommige onhandelbare gevallen van spondilitis (een ontsteking van de wervelkolom die stijfheid veroorzaakt) en de ziekte van Still (die jongeren aandoet, en die vele gewrichten treft en soms de ontwikkeling vertraagt) hebben ook goed op deze therapie gereageerd. In een reeks van 556 gevallen van uiteenlopende soort, werden er 283 gevallen gevonden die veel verbeterden, en 219 verbeterd in minder opmerkelijke mate. Van de 292 gevallen van reumatische artritis lieten er 264 een verbetering in een bepaalde graad zien. De verbetering werd ook vastgesteld bij andere vormen van reuma. Enkele kinderen met de ziekte van Still die behandeld werden, reageerden daar ook erg goed op, en een teruggang van pijn werd gerapporteerd bij patiënten met osteoartritis.

Het werd vastgesteld dat de eerste 2 – 3 maanden er geen opmerkelijk resultaat zou zijn. In feite zou de pijn zelfs wat erger kunnen worden. Hoe langer het verloop van de ziekte was, hoe langer het duurde voor er verbetering kon worden vastgesteld. Personen die langer dan 5 jaar artritis hadden, konden 6 tot 12 maanden behandeling met enzymen nodig hebben voordat de verbetering van de reumatische pijnen duidelijk werd. Desondanks, indien de behandeling consequent werd doorgezet zullen als gevolg daarvan dit soort gevallen door het verloop van tijd absoluut goed reageren.
In uitzonderlijke gevallen observeerde Dr. Renshaw dat het 18 maanden tot 2 jaar nodig had voor de bezinkingswaarden normale waarden bereikten.
Mijn eigen ervaring met een ander soort enzymen is overeenkomstig die van Dr. Renshaw geweest, rekening houdend met de tijdsduur die uitgetrokken is om wat verbetering te laten zien in de zwaarste gevallen van lang ontwikkelde osteoartritis en reumatische artritis. 

Met een voedingswijze, hoofdzakelijk gebaseerd op rauwkost, verloopt het herstel in deze gevorderde situaties op dezelfde manier. Het is een langzaam proces. Maar als een slachtoffer van deze invaliderende ziektes de moed heeft, in de levensverwachting van nog zo’n 5 – 10 jaar of meer, is het dan niet waard om langs zulke langzame maar constructieve wegen voort te gaan? 

Het is waar dat veel mensen niet het geduld hebben om natuurlijk te genezen, en verwachten snel beter te worden, snel van de pijn en de ontstekingen verlost te worden… Maar wat is het resultaat van al deze snelle middelen ? Bekijk de keerzijde van de artritismedicijnen en vraag je af welke toekomst ze schenken aan de artritis-patiënt… Het is voor sommigen moeilijk te geloven, dat precies deze medicijnen de ziekte bestendigen en ze verdiepen en de schade ten top drijven. Hoe kan het ook anders, wanneer er niets is veranderd aan de onderliggende oorzaak, waarvan Dr. Renshaw en anderen één aspect hebben blootgelegd : de insufficiënte werking van de dunne darm en de stofwisseling, mogelijk door verlaagde activiteit van de pancreas.

“De hypothese dat de darm de hoofdverantwoordelijke is voor het merendeel van de chronische ziekten is in de praktijk (tien)duizendvoudig bewezen. Hoe? Door bij de meest uiteenlopende ziekten (migraine, de ziekte van Menière, doorbloedingsstoornissen, astma, reuma en artrose, psoriasis, galblaasontsteking, voorhoofdsholteontsteking, kanker e.v.a.) uitsluitend de darm te behandelen en dan te kijken wat het effect op de ziekte was.”

Na Renshaw zijn talrijke onderzoeken geweest, die de rol van de darmwerking bij reumatische aandoeningen sterker in het licht brengen. Maar het zijn conclusies die weinig aandacht krijgen – omdat het te moeilijk is, en de mensen het zelf moeten doen.

Lekkende Darm en gezondheid

LEAKY GUT SYNDROOM is het bewijs dat ons immuunsysteem is neergehaald. Het manifesteert zich met hersenmist. Dr. D. Gary Young, voorzitter van Young Living Essential Oils, meldt dat mensen met dit syndroom niet kunnen denken, hun geheugen niet kunnen vasthouden of zich niet kunnen concentreren. Ze zijn mentaal moe en hebben geen goed geheugen. Ze worden ouder en worden ziek terwijl ze niet ziek zouden moeten zijn. Geraffineerde, degeneratieve voedingsmiddelen, suiker en zout die in de darm terechtkomen, veroorzaken fermentatie omdat ze niet de enzymen hebben om het te verteren. Deze fermentatie met hoog zuur veroorzaakt perforatie in de darmvoering. Gassen dringen in het bloed en vervolgens naar de hersenen. Hierdoor ontstaat er een verhoogd toxisch niveau in de hersenen (oa ammoniak als restproduct van te eiwitrijke voeding).

Dit was vroeger duidelijk bij mensen van 70+. Dr. Young merkt op dat hij nu voorbeelden ziet van het lekkende darmsyndroom bij dertigers! Veel jonge mensen hebben tegenwoordig niet de mentale retentietijd of mentale nauwkeurigheid of herinnering. Deze trend naar het Leaky Gut Syndroom begint al vroeg met schoollunches en fastfood. Dr. Young stelt: “We hebben dit probleem vanwege ons gedevitaliseerde voedsel en ons gedenatureerde voedsel. Hiervoor nemen we alle additieven in het voedsel en alle chemische conserveermiddelen, de chemische kleurstoffen, de chemische smaakstoffen, de chemische kruiden, suikers en zout. De meeste mensen hebben tegenwoordig een zuurbalans. En ziekten broeden in een zure omgeving. Dit vreet door de darmwand en gassen nemen al deze chemicaliën per direct naar de hersenen.

We drinken chemisch water. We baden in chemisch water, we douchen in chemisch water. We eten chemisch behandeld voedsel. We ademen chemisch behandelde lucht in. Dan gaan we naar huis en wassen ons met chemisch behandelde shampoo! We spoelen onze mond met chemicaliën. Daarna doen we onze chemische aftershavelotion of chemische parfum en chemische deodorant op. En we vragen ons af waarom we een wandelende tijdbom zijn en waarom we vroegtijdig verouderen en sterven aan ziekten.” We verbruiken 4 tot 8 kg chemicaliën per jaar. Dit is de som van alles wat we wel in onze mond stoppen, maar niet tot het voedsel zelf behoort.

Onderzoek je huis en je ziet een bijna dagelijkse ophoping van stof en vuil. Daarom hebben we wasmachines en stofzuigers en luchtreinigers. En om aan dit dilemma toe te voegen … ons eten zit vol met additieven! Ons lichaam wordt een wandelende chemische fabriek waar gifstoffen zich ophopen door het vervuilde voedsel dat uiteindelijk ziektes veroorzaakt.

Als we een gezonde voeding van groenten, fruit, volle granen en peulvruchten (erwten, bonen) eten, produceert ons lichaam de vereiste chemicaliën die de functies van ons lichaam verbeteren. Maar blijkbaar is het te moeilijk om meer fruit en groenten te eten, en gebruiken we die liever in een pilletje.

Ron Price, een onderzoeksvoedingsdeskundige, merkt op: “Als we junkfood eten, zoals grote hoeveelheden dierlijke vetten en eiwitten, witte bloem, suikers, frisdranken, koffie en de verschillende op zuivel gebaseerde producten… hebben chemische fabrieken geen andere keuze dan het beste te doen wat ze kunnen met de grondstof die we aan hen geven. Dit alles leidt tot toxiciteit. Bovendien kunnen we onbedoeld en niets vermoedend tussen de 4 tot 8 kg per jaar aan schadelijke chemicaliën consumeren, door gebruik te maken van vooraf bereide voedingsproducten.

De combinatie van slechte voedingskeuzes en de toenemende inname van schadelijke chemicaliën resulteert vaak in de ophoping van ontlasting en slijm in de dikke darm. De gemiddelde volwassen dikke darm zou 1 tot 1,5 kg moeten wegen. In werkelijkheid weegt de gemiddelde dikke darm 5 tot 8 kg. Bij autopsies hebben artsen dikke darmen aangetroffen die tot 30 kg wegen!”

Dit extra dikke darmgewicht is opgehoopte, gefermenteerde, rottende ontlasting die extreem belastend kan zijn en een voedingsbodem voor ziekten. Daarom hopen de milieutoxines en het slechte voedsel dat we eten zich op in de dikke darm en worden we giftig in ons eigen lichaam. Dit kan leiden tot spijsverteringspijn, opgeblazen gevoel, gas, huidproblemen, vermoeidheid, parasietenplagen en nog veel meer. Nu vraag je je waarschijnlijk af, wat kan ik aan deze problemen doen?

Eigenlijk is het zeer eenvoudig maar omdat we van ons lichaam en van onze natuurlijke voeding vervreemd zijn, komt het soms als onmogelijk over… We zijn gewoon geraakt aan de glinsterende verpakkingen en de goed bestudeerde smaken… en het resultaat is dat wij niet meer zo bekoord worden door natuurlijk voedsel, tenzij we onze smaak terugleiden naar echte voeding…

De titel laat het al vermoeden… Er is echt en er is vals voedsel. Maar dit boek leidt je doorheen verschillende adviezen om je voeding “echter” te maken en je smaak af te stemmen op dat prachtige voedsel dat de Schepper voor zijn schepselen heeft aangewezen

De spijsvertering en je gezondheid

Een van de belangrijkste systemen die je gezondheid besturen is het spijsverteringsstelsel. Het is verantwoordelijk voor alle vitale gebieden die nodig zijn om ons in leven te houden.

Hoe doet het dit? Het breekt al het voedsel dat we eten af ​​in ingrediënten die we gebruiken voor ENERGIE… voor GROEI en ook voor HERSTEL van weefsel.

Stel je het spijsverteringsstelsel voor als een lange buis die volledig door het lichaam loopt. Terwijl we voedsel in het ene uiteinde van de buis doen, beweegt het mee en wordt het afgebroken tot bruikbare componenten, die het lichaam opneemt en gebruikt. Dan worden de afvalstoffen, die niet meer bruikbaar zijn, afgevoerd.

Dit systeem werkt goed als we goed eten. Dit betekent de juiste balans van vetten, eiwitten en koolhydraten – aangevuld met een voldoende hoeveelheid hulpstoffen, vezels, vitaminen, mineralen, enzymen…

Het probleem is dat de meeste mensen geen goed uitgebalanceerd dieet volgen. In feite eet de meerderheid van de mensen helemaal het verkeerde voedsel. Ze stoppen in hun systeem grote hoeveelheden suiker, complex zetmeel, vetrijk en vezelarm voedsel, cafeïnehoudende dranken, frisdranken en koffie en alcohol. Door deze gewoonten, krijgen we zeker problemen met het spijsverteringsstelsel. Als je dit begrijpt, word je heel voorzichtig met wat je in dit systeem stopt.

Zure indigestie bv is geen onbekende. Kijk dagelijks naar de reclamespotjes voor verschillende merken maagzuurremmers. We geven elk jaar miljarden uit aan vrij verkrijgbare maagzuurremmers! En in feite doen ze niets aan het eigenlijke probleem. Ze verzachten de pijn en de hinder, maar je volgende maaltijd wordt weer net zo slecht gecombineerd en staat weer uit dezelfde waardeloze lege kost…

Hiatushernia is een ander probleem. Een hiatale hernia is een abnormale uitstulping van de bovenkant van de maag door het middenrif en in de borstholte. Het resultaat hiervan is dat de zure sappen in de maag terugstromen in de slokdarm, wat leidt tot ernstig brandend maagzuur. De slokdarm raakt voortdurend geïrriteerd en de enige oplossing is te vinden in het toepassen van correcte voedselcombinaties, zo weinig mogelijk toegevoegd vet (ook verscholen) en beperkt gebruik van eiwitrijke voeding.

Diarree is net als zijn tegenhanger constipatie problematisch. Door de daaruit voortvloeiende uitdroging kan diarree levensbedreigend worden. Diarree is een signaal dat iets de darm irriteert, waardoor de darm verhoogd geprikkeld is en de massa doorstoot zonder voldoende verteerd en opgenomen te worden. Veel eten om er weinig voordeel uit te halen, en dat wordt meestal niet zo ernstig genomen. Nochtans is het een van de signalen van diverse darmaandoeningen waar niemand iets kan aan doen, tenzij jijzelf, door de keuze van het voedsel, de voedselcombinatie, de hoeveelheid, de manier waarop je eet. Er is daar geen pilletje voor en ook geen enkele therapeut kan het beter maken. Er zijn hulpmiddelen, maar eerst moet de oorzaak hersteld worden. En dan zal je zien dat gezondheid een gezegende gave is, en dat elke mens daaraan moet meewerken.

Prikkelbare Darm Syndroom treft ongeveer 55% van alle volwassenen en komt op de tweede plaats na verkoudheid als reden voor een bezoek aan de dokter. Sommigen noemen het een spastische dikke darm. Het is een klacht die wordt veroorzaakt door ons gehaaste levenstempo. Meestal is men overwerkt, slaapt onvoldoende, is gespannen, angstig of zeer emotioneel. De symptomen zijn onder meer: ​​buikpijn, zowel constipatie als diarree, uitzetting of een opgeblazen gevoel, misselijkheid en brandend maagzuur. Maar net als in de eerdere voorbeelden, is het zo belangrijk om het wat, wanneer, hoeveel en hoe van onze voeding te bestuderen, want vooral dàn is het niet eender wat en hoe je eet.

Diverticulitis en diverticulosis… altijd in de media. Als je ouder bent dan 40, is er één kans op drie dat je een of andere vorm van diverticulosis hebt. Bij diverticulosis is er een zwakte in de spierwand van de darm. Hierdoor kunnen zakjes slijmvliezen doorzakken. Ontsteking van deze uitsteeksels wordt diverticulitis genoemd. Uitstulpingen komen vaak op darmoppervlakten die door ontstekingen zijn beschadigd, en waar de oppervlakte door steeds herhaalde beschadiging, nieuw en vreemd weefsel begint te laten groeien. Ontsteking kan optreden wanneer de zakjes verstopt raken met ontlasting of onverteerd voedsel. De pijn die zich meestal aan de linkerkant van de buik ontwikkelt, wordt soms “linkerzijdige appendicitis” genoemd. Over het algemeen wordt een vezelrijk dieet aanbevolen. Dr.G. Timothy Johnson, en Dr. Stephen E. Goldfinger, schrijven in The Harvard Medical School Health Letter Book: “… er is uitstekend bewijs dat de symptomen van divertikelziekte verbeteren wanneer met vezelrijke voeding wordt begonnen… al kan het wel twee maanden duren (en een korte periode van toegenomen opgeblazen gevoel en winderigheid doorstaan) voordat dergelijke voordelen worden gerealiseerd.”

Dit zijn maar een paar voorbeelden van hoe een goede darmwerking in dienst van de gezondheid staat, maar ook hoe darmproblemen een onderdeel kunnen zijn van ontelbaar veel verschillende pathologieën. Er zijn veel andere directe darmproblemen, maar elk daarvan treft het hele lichaam, oa. met verminderde energie, met instroom van toxines, of juist met een verminderde uitstroom van toxines…

Natur-El heeft meer dan 100 gezondheidsgidsen over diverse gezondheidsklachten. “Gezonde darm” doorloopt het traject van de spijsvertering en toont punt per punt aan waar en waarom problemen zich vormen. Met die informatie ben je gewapend om je spijsvertering – en je hele lichaam – gezond te maken.

God en Gezondheid

De algemene gezondheidstoestand van de westerse wereld is verontrustend. Als je dat niet zo ervaart, dan prijs ik je gelukkig, maar de situatie is schrijnend. Terwijl veel burgers van ontwikkelingslanden lijden aan gebrek aan voedsel en weinig controle hebben over hun welzijn, en moeite hebben om zich te handhaven, zijn mensen in rijkere landen nalatig geworden in het beheren van hun gezondheid. Miljoenen mensen zijn ongelukkig, te zwaar en voortdurend ziek, met een lagere kwaliteit van leven in vergelijking met eerdere generaties.

Hoe kan je zoiets verklaren? Een uitstapje naar de supermarkt is onthullend. Shoppers maken de ene verkeerde keuze na de andere. Winkelwagentjes zijn gevuld met “non-foods” boordevol suiker, gebleekte granen, ongezonde vetten en overbewerkte voedingsmiddelen vol chemicaliën en vreemde ingrediënten.

Nog nooit waren er zoveel gezondheidsproblemen. Het is een hele industrie geworden, langs de ene kant om mensen ziek te maken – niet zo ziek dat ze sterven, maar ook niet zo gezond dat ze zonder medische interventies verder kunnen. De totale kosten van de medische zorg is tientallen miljarden euro’s per jaar. De instellingen bieden de meest geavanceerde gezondheidszorg ter wereld en mensen geven een duizelingwekkende hoeveelheid geld uit aan hun gezondheid (soms onrechtstreeks via een solidariteitspot dat we “Ziekte”-verzekering noemen). Toch worden ze steeds ziek.

Er wordt weinig nagedacht over oorzaken. Er wordt zo weinig mogelijk gestuurd. Laat mensen lijden aan de ziekten die ze zich verkiezen. Dat brengt ons bij twee concepten voor de behandeling van ziekten

Er zijn twee tegengestelde concepten van de behandeling van ziekten. Het traditionele concept van ziekte is niet veel anders dan de oude toverpraktijken. Het enige verschil is dat “boze geesten” zijn vervangen door kwade kiemen, bacteriën of virussen. Het traditionele concept is dat ziekte op onvoorspelbare wijze nietsvermoedende slachtoffers treft – dingen die mensen ‘opdoen’. De taak van de moderne “medicijnman” is om het slachtoffer te redden door de kwaadaardige indringers (de kiem of het virus) te doden of te verdrijven met “magische” medische kracht uit het arsenaal aan vergiften, ingrepen, naalden en voorschriften.

Het biologisch concept maakt een uitzondering op symptomatische medicamenteuze therapie bij de behandeling van ziekten. Het is gebaseerd op onweerlegbaar bewijs dat bacteriën of virussen niet de primaire oorzaak van ziekte zijn. Het is eerder een verzwakte weerstand, veroorzaakt door een gezondheidsvernietigende levensstijl. Bacteriën komen pas in de latere stadia in beeld. Ze helpen bij het beëindigen van organismen die geen sterke verdediging tegen hen hebben. Sterke immuniteit is gemeenschappelijk voor alle gezonde organismen.

Wetenschappers en biologen weten dat bacteriën altijd aanwezig zijn in onze omgeving, maar ook in een slapende toestand in alle organismen. Deze bacteriën zijn vrijwel altijd onschadelijk als de natuurlijke gezondheid en weerstand behouden blijven. Ze zullen echter ingrijpen en het gastheerorganisme vernietigen zodra de vitaliteit en weerstand ervan verzwakken of afnemen.

In plaats van de symptomen te behandelen met medicijnen, legt het biologische concept de nadruk op het vinden en corrigeren van de oorzaak van de ziekte. De resultaten zijn soms snel gerealiseerd, als het lichaam de kans krijgt om door koorts, zweten, rusten, ontlasten, het terrein schoon te maken. De oorzaak-en-gevolgbenadering is succesvoller dan het behandelen van symptomen.

Een goede gezondheid is een kostbaar bezit. Je moet het onderhouden. Anders verslechtert het. De gangbare leefgewoonten en omgevingen zijn vijandig voor een goede gezondheid. Tenzij je je inspant om gezondheid te beschermen en te behouden, kan een goede gezondheid gemakkelijk verdwijnen, zelfs op jonge leeftijd. Gezien de juiste gewoonten en omgeving, is het lichaam ontworpen om zelfgenezend en natuurlijk gezond te zijn. Dat is iets wonderlijk. Wonden worden geheeld, zonder dat je er iets voor hoeft te doen, dan alleen goede omstandigheden scheppen.
Je lichaam werkt ongelofelijk hard, om ondanks het feit dat je de balans voortdurend verstoort, terug te gaan naar evenwicht. Maar het heeft ook limieten. Het respecteren van die limieten en het respecteren van de levenswetten die God heeft ingesteld ter bescherming van het leven, is de wijze bijdrage die je kan doen om je gezondheid te koesteren. Dan kan je tot God zeggen:

“Want Gij hebt mijn nieren gevormd, mij in de schoot van mijn moeder geweven. Ik loof U, omdat ik gans wonderbaar ben toebereid, wonderbaar zijn uw werken; mijn ziel weet dat zeer wel.” – psalm 139;