Maandelijkse bijbelsamenkomsten voor jou, op zoek naar :
“Woorden van eeuwig leven”
plaats : Erwetegem / Potaardestraat 2 – één maal per maand :
woensdag 13 oktober 2021 – 14-15.30 uur – “De Schepping – een Meesterwerk” Samen verwonderd zijn over het werk van de Schepper aan de hand van beeld & woord.
woensdag 3 november 2021 –14-15.30 uur – “Positief denken in de Bijbel” Had je gedacht dat de Bijbel Gods stok is om te slaan? Kom dan luisteren wat de Bijbel op dit punt te vertellen heeft. Geen boek dat alleen maar op de vingers tikt. Maar een gids voor een succesvol leven.
woensdag 24 november 2021 –14-15.30 uur – “De oorsprong van het kwaad” Was de schepping niet perfect? Kon God niet voorkomen dat het kwaad (de zonde) in de wereld kwam, of had het kwaad toch een positieve bedoeling?
woensdag 5 januari 2022 –14-15.30 uur – “Een stem in de woestijn” Voor Jezus op aarde kwam en zijn dienstwerk begon, stuurde God zijn boodschapper. Johannes de Doper predikte en zette aan tot bekering. Ook vandaag klinkt die stem in de woestijn… hoor je ze?
Het eerste uur bestaat uit een inleiding in het thema. Daarna is er ruimte voor discussie, vragen en gesprek, getuigenis… Iedereen is welkom !
woensdag 2 februari 2022 – 14-15.30 uur – “Dankbaarheid” De juiste reflex van een gelovige op wat God voor ons heeft gedaan. Laat de Bijbel je helpen om dat besef te versterken, zodat je een geweldige kracht vindt die je leven ondersteunt.
Zin in een verdiepende bijbelstudie, of een individueel gesprek over geloofszaken of vragen die je hebt, waar je geen raad mee weet, of nood aan bemoediging en motivatie ? Contacteer ons. We maken tijd voor je.
Natuurlijk ben je welkom op bovenstaande data. Deze maandelijkse samenkomsten verlopen in een warme en gemoedelijke sfeer, en ik ervaar ze als gezegende momenten waarin broeders en zusters een heilig moment doormaken. Het geeft niet hoeveel of hoe weinig je al weet over de Bijbel.
Alles kan groeien. Met Gods Geest als hulp, en in volle respect voor iedereen, wordt dit telkens een prachtige ervaring, dichter naar de hemelse Vriend van jong en oud.
De vijgen”boom” geeft veel schaduw, vandaar dat de profeet Micha zegt “Ieder zal zitten onder zijn wijnrank en onder zijn vijgenboom” (Micha 4:4) Ook in andere passages zoals de regeringsperiode van Salomo werd ditzelfde gezegd (1 Kon 4:25). Het is een manier om te zeggen dat mensen in vrede zullen leven, en dat in hun behoefte zal worden voldaan. Voor de Joodse rabbi was “onder de vijgenboom” een gebruikelijke plaats om zich bezig te houden met de dingen van God.
Vijgen verwerkt tot een vijgenkoek wordt als geneesmiddel gebruikt door de profeet Jesaja bij koning Hizkia. Hij laat deze ‘vijgenkoek’ leggen op de zweer die Hizkia zo ziek maakt (2 Kon 20:7; Jes 39:21). Nu lijkt deze therapie in de eerste instantie op kwakzalverij, maar dat is niet zo. Een vijgenkoek was een plak gedroogde vijgen, zoals we die vandaag nog kunnen kopen. Deze gedroogde vijgen hebben een hoog suikergehalte en was vroeger een beproefde therapie om zweren en etterende wonden te behandelen. Geconcentreerde suikeroplossingen, zoals deze vijgen maar bv. ook honing, zijn sterk hygroscopisch. Dat wil zeggen dat het de neiging heeft om vocht aan te trekken. Als deze op wonden en zweren worden gelegd, wordt op natuurlijke wijze het wondvocht en de pus uit de zweren gezogen (met de schadelijke bacteriën!). De ziekmakende microben sneuvelen daarbij door de natuurlijke suikerconcentratie. Dat is de reden waarom gedroogde vruchten niet snel bederven. In ieder geval de wond wordt hierdoor weer schoon en in zekere mate steriel, waardoor er genezing optreedt.
In de Bijbel lezen we dat Jezus als hij zich op een keer in de omgeving van Jeruzalem bevindt hij naar een vijgenboom loopt om te kijken of er wat eetbaars aan was (Mat. 21:19; Mark. 11:13). Dit blijkt niet het geval te zijn en vervolgens vervloekt Hij de boom. Nu is de tijd waarop Jezus op de boom toeliep nauwkeurig bekend. Het was na de intocht in Jeruzalem (Mark. 11:1-11), in het voorjaar vlak voor het Pasha. Vandaar de opmerking het was de tijd der vijgen niet (Mark. 11:13). Als in het voorjaar aan de vijgenboom de bladeren tevoorschijn beginnen te komen, verschijnen er aan de uiteinden van de twijgen kleine groene vruchtjes. Deze vruchten worden door de Arabieren taqsh genoemd en zijn eetbaar. Nu zijn deze taqsh min of meer verscholen tussen de bladeren en om ze te ontdekken moet je er naar toe lopen en ze van vlakbij bekijken. Zo liep ook Jezus naar die vijgenboom om te kijken of er al van die kleine vruchtjes aanzaten. Hij wist dat het nog niet de tijd voor vijgen was, maar Hij kon wel taqsh verwachten… maar die waren er niet.
De vijg is eigenlijk geen vrucht. Het is eerder een vlezige bloeiwijze. De bloemen zitten in de groene, peervormig uitgegroeide bloembodem: de vrouwelijke onder in de holle ruimte, de mannelijke boven bij de kleine opening. De vruchten worden 5-8 cm lang, zijn eerst groen, en rijpen naar hun kleur. Het vruchtvlees is groen of rood, smaakt aangenaam zoet en bevat een heleboel kleine zaadjes.
Een vijg is niet zomaar een vijg…
Om te beginnen kan je vijgen vers eten. Dit is één van de verrukkelijkste vruchten en het moet gezegd worden dat 2021 „een matig vijgenjaar is geweest”. Wat het najaar nog zal brengen moeten we nog zien, maar de vijgenliefhebbers zullen hun hartje kunnen ophalen hebben. Vijgen hebben een zacht (en liefst lang) voorjaar nodig, zodat ze snel uitlopen en aan de vruchtzetting beginnen. Een goede vijgenboom kan massaal vruchten geven, vooral in Zuiderse landen, waar het spreekwoord gold dat één vijgenboom één persoon een heel jaar in leven kan houden…
Er zijn veel soorten – ook bij ons. Ik heb geëxperimenteerd met vier soorten, waarvan sommige vroeg afrijpen en sommige voor het najaar zijn. Ik ben ook volop aan het vermeerderen… en hoop dit in de volgende jaren met u te kunnen delen.
De dag dat een oude veehouder naar het ziekenhuis werd gebracht, was hij ernstig ziek, blind en stervende. Tijdens zijn verblijf daar kwam zijn kleindochter hem elke dag bezoeken en las hem dan voor. De oude man genoot van de zachte stem van het kind.
Op een dag vond ze een Bijbel bij zijn bed, die was achtergelaten door een vriend. Ze opende die op een willekeurige plek en las 1 Johannes 1 aan hem voor.
Hij luisterde aandachtig en toen hij haar hoorde zeggen:
En het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon reinigt ons van alle zonde, onderbrak hij haar.
Staat dat er werkelijk? vroeg hij.
Ja opa, dat staat er.
Wil je dat nog eens voorlezen?
En het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon reinigt ons van alle zonde.
Het bleef eventjes stil; toen vroeg hij: Weet je heel zeker dat het in dat boek staat?
Ja opa, daar ben ik heel zeker van.
Pak mijn hand alsjeblieft en zet mijn vinger bij het gedeelte en lees het dan nog eens voor.
Terwijl ze dat deed, druppelden er tranen uit zijn blinde ogen. Hij kon amper spreken, maar met grote zekerheid zei hij:
Lieve kind… als iemand aan je vraagt hoe ik ben gestorven dan moet je zeggen dat ik gereinigd ben gestorven.
Dit verhaal laat zien dat de leer van verzoening niet een abstracte theorie is over redding. Integendeel, het is de reddende kracht van God in levens van de mens die in zonde is gevallen.
Wat is verzoening? Men kan zeggen dat het woord verzoening duidt op het weghalen van hindernissen om gemeenschap te hebben met God. In zekere zin is verzoening net zoiets als herstel van relatie, maar het woord omvat ook de gedachte dat er compensatie heeft plaatsgevonden.
Verzoening is een mooi woord om aan te geven dat elke barrière die tussen God en ons bestond, is weggenomen. De leer van verzoening benadrukt dat het offer van Christus de enige vergelding is waardoor de barrière – dat is de zonde – kon worden weggenomen.
Eigenlijk is de verzoening de bijbelse leerstelling waar al het andere op is gebaseerd. Het draait om het leven van Christus, Zijn dood, opstanding, hemelvaart, Zijn middelaarschap en terugkomst. Het gaat uit van het bestaan van zonde en het feit dat wij het absoluut nodig hebben om gered te worden en ook van Gods liefdevolle houding om ons te redden.
Een goed inzicht in de bijbelse leer over God is onontbeerlijk als wij de verzoening willen begrijpen.
Het was Gods liefde die mogelijk maakte dat wij weer één gemaakt worden en gemeenschap met Hem kunnen hebben door Jezus Christus.
We moeten nooit de indruk krijgen dat de dood van Christus nodig was om God op een punt te brengen dat Hij in staat was om van ons te houden. God zond Christus om voor ons te sterven toen Hij allang van ons hield. De bijbelse leer over verzoening is gegrond in Gods liefde voor zondige en rebellerende schepsels.
Het volle besef van de zegen die de verzoening heeft gebracht kan alleen geproefd worden door mensen die, na een aanraking met de Heilige Geest, Gods geschenk van redding in Christus aanvaarden als de enige manier om vergeving en herstel te ontvangen. Hun harten worden gegrepen door liefde en dankbaarheid naar God en Christus voor dit oneindige grote offer.
Het gaat hier om het plaatsvervangende offer van Christus en het is ons oprechte verlangen dat je wordt aangespoord tot een grotere toewijding aan Degene die zoveel voor ons geleden heeft. En of je nu in het leven staat of stervende bent – dat je net als die oude veehouder vrede mag ervaren.
Dit is de inleiding van het (digitaal) boek “Verzoening – als herstel van relatie” van Angel M. Rodriguez. Stuur ons een mail en je ontvangt het per kerende in je mailbox. Het boek bestaat enkel in pdf-vorm.
In de voorbije maanden ontmoette ik verschillende mensen die overtuigd waren dat het niets uitmaakt hoe de aarde en het universum zijn tot stand gekomen. “We kunnen het niet weten”, of “De wetenschap is het allemaal aan het uitpluizen”, waren de teneur. “Het is toch te gek dat wij zouden moeten aannemen, dat er een “God” zou gesproken hebben en ineens was het er allemaal? Ik ben ook niet zo naïef…” en “Je kunt ook net zo goed christen zijn en in de evolutie geloven.”
Ik hoop dat u vorige brief dan ook gelezen hebt, maar ik zou daar graag volgende overwegingen over de gevaren van Theïstische Evolutie (Evolutie waarbij de godheid een rol speelt) willen aan toevoegen :
De atheïstische formule voor evolutie is: Evolutie = materie + evolutionaire factoren (toeval en noodzaak + mutatie + selectie + isolatie + dood) + zeer lange tijdsperioden.
In de theïstische evolutionaire visie wordt God toegevoegd:
Theïstische evolutie = materie + evolutionaire factoren (toeval en noodzaak + mutatie + selectie + isolatie + dood) + zeer lange tijdsperioden + God. In het theïstische evolutionaire systeem is God niet de almachtige Heer van alle dingen, wiens Woord door alle mensen serieus moet worden genomen, maar Hij is geïntegreerd in de evolutionaire filosofie. Dit leidt tot 10 gevaren voor christenen
Gevaar Nummer 1 … Verkeerde voorstelling van de aard van God
De Bijbel openbaart God aan ons als onze Vader in de hemel, die absoluut perfect is (Matteüs 5:48), heilig (Jesaja 6:3) en almachtig (Jeremia 32:17). De apostel Johannes vertelt ons dat “God liefde”, “licht” en “leven” is (1 Johannes 4:16; 1:5; 1:1-2). Wanneer deze God iets schept, wordt Zijn werk beschreven als “zeer goed” (Genesis 1:31) en “perfect” (Deuteronomium 32:4).
Theïstische evolutie geeft een verkeerde voorstelling van de aard van God omdat dood en verval aan de Schepper worden toegeschreven als principes van de schepping. (Progressief creationisme zorgt ook voor miljoenen jaren van dood en afschuw voor de zonde.)
Gevaar Nr. 2 … God wordt een God van de hiaten
De Bijbel stelt dat God de Eerste Oorzaak van alle dingen is. “Maar voor ons is er maar één God, de Vader, uit wie alle dingen zijn… en één Here Jezus Christus, door wie alle dingen zijn, en wij door Hem” (1 Korintiërs 8:6).
Echter, in theïstische evolutie is de enige werkruimte die aan God wordt toegewezen, dat deel van de natuur dat de evolutie niet kan “verklaren” met de middelen die tot haar beschikking staan. Op deze manier wordt God gereduceerd tot een “god van de gaten” voor die verschijnselen waarover twijfel bestaat. Dit leidt tot de opvatting dat “God daarom niet absoluut is, maar Hij Zelf is geëvolueerd – Hij is evolutie”.
Gevaar Nr. 3 … Gods woord verliest zijn waarde
De hele Bijbel getuigt dat we te maken hebben met een door God geschreven bron van waarheid (2 Timoteüs 3:16), met het Oude Testament als de onmisbare “aanloop” die naar het Nieuwe Testament leidt, zoals een toegangsweg naar een snelweg leidt (Johannes 5:39). Het bijbelse scheppingsverslag moet niet worden beschouwd als een mythe, een gelijkenis of een allegorie, maar als een historisch verslag, omdat:
Biologische, astronomische en antropologische feiten worden gegeven in didactische [onderwijs] vorm. In de Tien Geboden baseert God de zes werkdagen en één rustdag op dezelfde tijdspanne als beschreven in het scheppingsverslag (Exodus 20:8-11). In het Nieuwe Testament verwees Jezus naar feiten van de schepping (bijv. Mattheüs 19:4-5). Nergens in de Bijbel zijn er aanwijzingen dat het scheppingsverslag op een andere manier moet worden begrepen dan als een feitelijk verslag.
De doctrine van theïstische evolutie ondermijnt deze fundamentele manier van bijbellezen, zoals die werd gegarandeerd door Jezus, de profeten en de apostelen. Gebeurtenissen die in de Bijbel worden vermeld, worden gereduceerd tot mythische beelden, en een begrip van de boodschap van de Bijbel als waar in woord en betekenis gaat verloren.
Gevaar Nr. 4 … Verlies van de weg om God te vinden
Evolutie kent echter geen zonde in de bijbelse zin van het missen van je doel (in relatie tot God). Zonde wordt zinloos gemaakt en dat is precies het tegenovergestelde van wat de Heilige Geest doet – Hij verklaart dat zonde zondig is. Als zonde wordt gezien als een onschadelijke evolutionaire factor, dan is men de sleutel voor het vinden van God kwijt, wat niet wordt opgelost door ‘God’ toe te voegen aan het evolutionaire scenario.
De Bijbel beschrijft de mens als volledig verstrikt in de zonde na Adams val (Romeinen 7:18-19). Alleen die personen die beseffen dat ze zondig en verloren zijn, zullen de Heiland zoeken die “kwam om te redden wat verloren was” (Lukas 19:10).
Gevaar Nr. 5 … Dat God kwam in het vlees (Jezus) – gaat verloren
De incarnatie van God door Zijn Zoon Jezus Christus is een van de fundamentele leringen van de Bijbel. De Bijbel zegt: “Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond” (Johannes 1:14), “Christus Jezus … werd gemaakt naar de gelijkenis van mensen” (Filippenzen 2:5-7).
Het idee van evolutie ondermijnt dit fundament van onze redding. Evolutionist Hoimar von Ditfurth bespreekt de onverenigbaarheid van Jezus’ incarnatie en evolutionaire gedachte: “Overweging van evolutie dwingt onvermijdelijk tot een kritische herziening … van christelijke bepalingen. Dit geldt duidelijk voor het centrale christelijke concept van de ‘incarnatie’ van God … “.3
Gevaar Nr. 6 … De bijbelse basis voor Jezus’ reddingswerk wordt een mythe
De Bijbel leert dat de zondeval van de eerste mens een echte gebeurtenis was en dat dit de directe oorzaak van de zonde in de wereld was: “Daarom, zoals door één mens de zonde in de wereld is gekomen en de dood door de zonde; en zo is de dood voorbijgegaan alle mensen, want daarom hebben allen gezondigd” (Romeinen 5:12).
Theïstische evolutie erkent Adam niet als de eerste mens, noch dat hij rechtstreeks door God uit “het stof der aarde” werd geschapen (Genesis 2:17). De meeste theïstische evolutionisten beschouwen het scheppingsverhaal als een mythisch verhaal, zij het soms met enige spirituele betekenis. De zondaar Adam en de Verlosser Jezus zijn echter met elkaar verbonden in de Bijbel – Romeinen 5:16-18. Elke opvatting die Adam mythologiseert, ondermijnt de bijbelse basis van Jezus’ verlossingswerk
Gevaar Nr. 7 … Verlies van de bijbelse chronologie
De Bijbel geeft ons een tijdschaal voor de geschiedenis en dit ligt ten grondslag aan een goed begrip van de Bijbel. Deze tijdschaal omvat:
De tijdschaal kan niet oneindig worden verlengd naar het verleden, noch naar de toekomst. Er is een goed gedefinieerd begin in Genesis 1:1, evenals een moment waarop de fysieke tijd zal eindigen (Matteüs 24:14).
De totale duur van de schepping was zes dagen (Exodus 20:11).
De leeftijd van het universum kan worden geschat in termen van de genealogieën die in de Bijbel zijn vastgelegd (maar merk op dat deze niet precies kan worden berekend). Het is in de orde van enkele duizenden jaren, niet miljarden.
Galaten 4:4 wijst op de meest opmerkelijke gebeurtenis in de wereldgeschiedenis: “Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit.” Dit gebeurde bijna 2000 jaar geleden.
De terugkeer van Christus in macht en heerlijkheid is de grootste verwachte toekomstige gebeurtenis.
Aanhangers van theïstische evolutie (en progressieve schepping) negeren de bijbelse maatstaven van tijd ten gunste van evolutionistische tijdschalen die miljarden jaren in het verleden en in de toekomst omvatten (waarvoor geen overtuigende fysieke gronden zijn). Dit kan tot twee fouten leiden:
Niet alle uitspraken in de Bijbel moeten serieus worden genomen.
De waakzaamheid met betrekking tot de wederkomst van Jezus kan verloren gaan.
Gevaar Nr. 8 … Verlies van het Scheppings-concept
Bepaalde essentiële scheppingsconcepten worden in de Bijbel onderwezen. Deze omvatten:
God schiep materie zonder enig beschikbaar materiaal te gebruiken.
God schiep eerst de aarde en op de vierde dag voegde Hij de maan, het zonnestelsel, onze lokale melkweg en alle andere sterrenstelsels toe.
Deze volgorde is in strijd met alle ideeën over “kosmische evolutie”, zoals de “big bang” kosmologie.
Theïstische evolutie negeert al dergelijke bijbelse scheppingsprincipes en vervangt ze door evolutionaire noties, waardoor ze Gods almachtige scheppingsdaden tegenspreken en tegenwerken.
Gevaar nummer 9 … Verkeerde voorstelling van de werkelijkheid
De Bijbel draagt het zegel van de waarheid en al zijn uitspraken zijn gezaghebbend – of ze nu gaan over geloofs- en reddingskwesties, het dagelijks leven of zaken van wetenschappelijk belang. Evolutionisten schuiven dit alles terzijde, b.v. Richard Dawkins zei: “Bijna alle volkeren hebben hun eigen scheppingsmythe ontwikkeld, en het Genesis-verhaal is slechts het verhaal dat toevallig is overgenomen door een bepaalde stam van herders uit het Midden-Oosten. Het heeft geen speciale status dan het geloof van een bepaalde West-Afrikaanse stam dat de wereld is geschapen uit de uitwerpselen van mieren”.
Als evolutie onjuist is, dan hebben talrijke wetenschappen valse getuigenissen omarmd. Telkens wanneer deze wetenschappen in overeenstemming zijn met evolutionaire opvattingen, geven ze een verkeerde voorstelling van de werkelijkheid. Hoeveel meer dan een theologie die afwijkt van wat de Bijbel zegt en evolutie omarmt! Dit is gevaarlijke grond die alle waarheden uit de Bijbel aan het wankelen brengt …
Gevaar nummer 10 … Het doel missen
In geen ander historisch boek vinden we zoveel en zulke waardevolle verklaringen over het doel voor de mens als in de Bijbel. Bijvoorbeeld:
De mens is een bewuste daad en keuze van God in Zijn schepping. (Genesis 1:27-28).
De mens is het doel van Gods verlossingsplan (Jesaja 53:5).
De mens is het doel van de missie van Gods Zoon (1 Johannes 4:9).
Wij zijn het doel van Gods erfenis (Titus 3:7).
De hemel is onze bestemming (1 Petrus 1:4).
De gedachte aan doelgerichtheid is echter een gruwel voor evolutionisten. “Evolutionaire aanpassingen volgen nooit een doelgericht programma, ze kunnen dus niet als teleonomisch worden beschouwd.”5
Een geloofssysteem zoals theïstische evolutie dat doelgerichtheid combineert met niet-doelgerichtheid is een contradictio in terminis.
CONCLUSIE
De doctrines van schepping en evolutie lopen zo sterk uiteen dat ze met elkaar verzoenen totaal onmogelijk is. De theïstische evolutionisten proberen de twee doctrines te integreren; een dergelijk syncretisme reduceert de boodschap van de Bijbel echter tot onbeduidendheid. De conclusie is onvermijdelijk: er is geen ondersteuning voor theïstische evolutie in de Bijbel.
REFERENTIES
Dit artikel werd ontleend aan hoofdstuk 8 uit “The Consequences of Theistic Evolution”, van Dr. Werner Gitt’s boek, Did God use Evolution?, Christliche Literatur-Verbreitung e.V., Postfach 11 01 35 . 33661, Bielefeld, Germany.
E. Jantsch, Die Selbstorganisation des Universums, Munchen, 1979, p. 412.
Hoimar von Ditfurth, Wir sind nicht nur von dieser Welt, Munchen, 1984, pp. 21-22. Richard Dawkins, The Blind Watchmaker, Penguin Books, London, 1986, p. 316.
H. Penzlin, Das Teleologie-Problem in der Biologie, Biologische Rundschau, 25 (1987), S.7-26, p. 19.
Wat maakt het nou uit of iemand gelooft dat de wereld ontstond door schepping of evolutie? Kan men het Christendom en de Evolutie niet allebei omhelzen? Kunnen beide niet met elkaar verzoend worden? Een openhartig evolutionist beantwoorde deze vraag in het tijdschrift AmericanAtheist met het volgende:
“Christendom is – en moet ! – totaal toegewijd zijn aan de schepping zoals die beschreven is in Genesis, en Christendom moet vechten met alles wat zij in zich heeft tegen de theorie van de evolutie. En wel om het volgende :
In Romeinen lezen we ‘zonde kwam in de wereld door één man, en door de zonde – de dood, en dus had de dood zich verspreid door het hele mensenras omdat iedereen gezondigd had.’ (Romeinen 5:12)
…de hele rechtvaardiging van Jezus’ leven en dood is voorspeld uit het bestaan en de verboden vrucht waar Adam en Eva van aten. Wie zou zonder die originele zonde, het nodig hebben bevrijd te worden? Wat voor zin heeft het Christendom als Adam niet gevallen zou zijn in een leven met constante zonden, alleen gestopt door de dood? Geen.
Zelfs een student op de hogere school weet genoeg over evolutie om te weten dat er van origine nergens in de evolutieleer iets staat over een Adam, een Eva, een Eden of verboden fruit.
Evolutie is een ontwikkeling van het ene stadium in een ander stadium door altijd veranderende uitdagingen in een altijd veranderende natuur. Er is geen terugval naar een vorige staat van verheven perfectie.
Zonder Adam, zonder de eeuwige zonde, zou Jezus Christus net een man zijn, zoals miljoenen andere op deze wereld, met een missie op de verkeerde planeet!”
Had deze tegenstander van het Christendom en het Evangelie die punten duidelijker begrepen dan de meeste Christenen? Er is inderdaad geen behoefte aan een christendom als men afstand doet van de aangehaalde punten…
Hoe belangrijk is het dat we als Christenen consequent zijn in ons denken. We moeten alles uit de Bijbel begrijpen als God’s woord. Want in de Bijbel zegt God wat Hij bedoelt en Hij bedoelt wat Hij zegt.
We worden herinnerd aan de woorden van de apostel Johannes die schreef, “Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van de eniggeborene des Vaders, vol van genade en waarheid.” (Johannes 1:14)
Nee, Jezus Christus was niet zomaar een man met een missie op de verkeerde planeet. Hij was echt God’s vleesgeworden missie van liefde, op de juiste planeet. “Want God had de wereld zo lief, dat hij Zijn eniggeboren Zoon er voor over had, zodat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven hebbe.” (Johannes 3:16)
Rudolf Daur pakte soms uit met: “Zalig zij die heimwee hebben, want zij zullen thuis komen.” Wanneer men hem vroeg wat de logica achter dit niet-bijbelse woord was, antwoordde hij: “Hoofdpijn heeft enkel die mens, die een hoofd heeft. En heimwee heeft enkel die mens, die een ‘heim’ heeft. En zalig diegene die zijn heimwee niet verloochent, niet wegbabbelt, met lawaai verdrijft of met hard werken verdringt. Zo iemand zal thuis komen. Laat de heimwee in jouw ziel niet sterven, zei hij. De verlangende in jou is de eigenlijke mens, die je bent en die je in eeuwigheid zult blijven.” uit: “Sieh nach den Sternen – gib acht auf die Gassen. Erinnerungen”
Charles Coughlin’s thuiskomst
Prince Edward Island, in de Golf van St. Lawrence, rapporteerde het vreemde nieuws van Charles Coughlin’s thuiskomst. Hij was oorspronkelijk van het eiland waar hij in 1895 begon te reizen en een paar jaar later terecht kwam in Galveston, Texas. Hij stierf daar en werd daar begraven. Op 8 September, 1901, blies een verschrikkelijke West Indische orkaan door de Golf van Mexico heen, en veroorzaakte de historische ramp van het Zuidwesten die bekend staat als de Galveston overstroming. De wind blies met de verschrikkelijke snelheid van 200 km per uur, en het woedende water spoelde over de stad. De wervelende stroming had het kerkhof volkomen uitgewassen, waar Charles Coughlin begraven was. Het water veegde de aarde weg alsmede de doodskisten, die de Golf in dreven. Vier en dertig jaar later, in 1935, kwam een drijvende doodskist aan bij de kust van Prins Edward Eiland. Na een onderzoek, vond men een naamplaatje met Charles Coughlin er op, dezelfde man die zijn Prince Edward Eiland tehuis zoveel jaren tevoren verlaten had. De wind en de golfstroom hadden de doodskist van de Golf van Mexico bij Galveston duizenden kilometers helemaal rondom Florida heen de Atlantische Oceaan in en langs de kust tot de Golf van de St.Lawrence rivier gedreven. Een ongebruikelijke manier voor een plaatselijke jongen om thuis te komen.
De beste manier om het karakter van een mens te beoordelen is niet te luisteren naar wat anderen over hem zeggen, maar te luisteren naar wat hij over anderen zegt!
Wees ontvankelijk als de aarde
wees aanstelijk als het vuur
wees verkwikkend als het water
wees zachtmoedig als de wind.
Wie kan ik voor je zijn wat kan ik voor je doen?
Wees een weg voor hen die dwalen
wees een brug die samenbrengt
wees een huis voor hen die vluchten
wees een haard die warmte schenkt.
Wie kan ik voor je zijn wat kan ik voor je doen?
Wees een mens die blijft geloven
wees een mens die opnieuw begint
wees een mens die nog kan hopen
wees een mens die zonder meer bemint.
Goed Nieuws brief
Je bent uitgenodigd op de volgende activiteit van Nature-Rl in Erwetegem. Inschrijven tot maximum aantal deelnemers
Goed Nieuws / HouVast 